PL 35, col. 1396
In Joannis evangelium tractatus CXXIV (Augustinus Hipponensis), J. P. Migne
In English: Lectures or Tractates on the Gospel According to St. John 2 · Lectures or Tractates on the Gospel According to St. John 3
te sanat. Carnalis enim anima facta erat consentiendo
affectibus carnalibus; inde fuerat oculus cordis caecatus. Verbum caro factum est:
medicus iste tibi fecit
collyrium. Et quoniam sic venit ut de carne vitia carnis
exstingueret, et de morte occideret mortem; ideo
factum est in te, ut quoniam Verbum caro factum est,
tu possis dicere, Et vidimus gloriam ejus. Qualem
gloriam? Qualis factus est filius hominis? Illa humilitas
ipsius est, non gloria ipsius. Sed quo perducta est
acies hominis, curata per carnem? Vidimus, inquit, gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum
gratia et veritate.
De gratia et veritate alio loco uberius
in ipso Evangelio, si Dominus dignatus fuerit
donare, tractabimus. Haec nunc sufficiant, et aedificamini
in Christo, et confortamini in fide, et vigilate
in bonis operibus: et a ligno nolite recedere, per
quod possitis mare transire.
TRACTATUS III Ab eo quod scriptum est, Joannes testimonium perhibet de ipso, etc., usque ad id, Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse enarravit. Cap. I, V\ 15-18.
1.
Gratiam et veritatem Dei, qua plenus sanctis
apparuit unigenitus Filius Dominus et Salvator noster
Jesus Christus, distinguendam a Veteri Testamento,
quoniam res est Novi Testamenti, suscepimus in nomine
Domini, et vestrae Charitati promisimus. Adestote
ergo intenti, ut et quantum capio, donet Deus,
et quantum capitis, audiatis. Reliquum enim erit, ut
si semen quod spargitur in cordibus vestris, non abstulerint
aves, nec spinae praefocaverint, nec aestus
exusserit, accedente pluvia cohortationum quotidianarum,
et cogitationibus vestris bonis quibus hoc agitur
in corde, quod agitur in agro rastris, ut gleba
frangatur, et semen operiatur et germinare possit:
ut afferatis fructum, ad quem gaudeat et laetetur
agricola [(Matth. XIII, 3 23)] . Si autem pro semine bono
et pro pluvia bona, non fructum, sed spinas attulerimus;
nec semen accusabitur, nec pluvia erit in crimine,
sed spinis ignis debitus praeparatur.
2.
Homines sumus, quod puto non diu esse suadendum
Charitati vestrae, christiani; et si christiani,
utique ipso nomine ad Christum pertinentes. Hujus
signum in fronte gestamus: de quo non erubescimus,
si et in corde gestemus. Signum ejus est humilitas
ejus. Per stellam eum Magi cognoverunt [(Id. II, 2)] ;
et erat hoc signum de Domino datum, coeleste atque
praeclarum: noluit stellam esse in fronte fidelium signum
suum, sed crucem suam. Unde humiliatus,
inde glorificatus: inde erexit humiles, quo humiliatus
ipse descendit. Pertinemus ergo ad Evangelium, pertinemus
ad Novum Testamentum. Lex per Moysen data
est, Gratia autem et veritas per Jesum Christum facta
est. Interrogamus Apostolum, et dicit nobis quoniam
non sumus sub Lege, sed sub Gratia [(Rom. VI, 14)] . Misit
ergo Filium suum factum ex muliere, factum sub
affectibus carnalibus; inde fuerat oculus cordis caecatus. Verbum caro factum est:
medicus iste tibi fecit
collyrium. Et quoniam sic venit ut de carne vitia carnis
exstingueret, et de morte occideret mortem; ideo
factum est in te, ut quoniam Verbum caro factum est,
tu possis dicere, Et vidimus gloriam ejus. Qualem
gloriam? Qualis factus est filius hominis? Illa humilitas
ipsius est, non gloria ipsius. Sed quo perducta est
acies hominis, curata per carnem? Vidimus, inquit, gloriam ejus, gloriam quasi Unigeniti a Patre, plenum
gratia et veritate.
De gratia et veritate alio loco uberius
in ipso Evangelio, si Dominus dignatus fuerit
donare, tractabimus. Haec nunc sufficiant, et aedificamini
in Christo, et confortamini in fide, et vigilate
in bonis operibus: et a ligno nolite recedere, per
quod possitis mare transire.
TRACTATUS III Ab eo quod scriptum est, Joannes testimonium perhibet de ipso, etc., usque ad id, Unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse enarravit. Cap. I, V\ 15-18.
1.
Gratiam et veritatem Dei, qua plenus sanctis
apparuit unigenitus Filius Dominus et Salvator noster
Jesus Christus, distinguendam a Veteri Testamento,
quoniam res est Novi Testamenti, suscepimus in nomine
Domini, et vestrae Charitati promisimus. Adestote
ergo intenti, ut et quantum capio, donet Deus,
et quantum capitis, audiatis. Reliquum enim erit, ut
si semen quod spargitur in cordibus vestris, non abstulerint
aves, nec spinae praefocaverint, nec aestus
exusserit, accedente pluvia cohortationum quotidianarum,
et cogitationibus vestris bonis quibus hoc agitur
in corde, quod agitur in agro rastris, ut gleba
frangatur, et semen operiatur et germinare possit:
ut afferatis fructum, ad quem gaudeat et laetetur
agricola [(Matth. XIII, 3 23)] . Si autem pro semine bono
et pro pluvia bona, non fructum, sed spinas attulerimus;
nec semen accusabitur, nec pluvia erit in crimine,
sed spinis ignis debitus praeparatur.
2.
Homines sumus, quod puto non diu esse suadendum
Charitati vestrae, christiani; et si christiani,
utique ipso nomine ad Christum pertinentes. Hujus
signum in fronte gestamus: de quo non erubescimus,
si et in corde gestemus. Signum ejus est humilitas
ejus. Per stellam eum Magi cognoverunt [(Id. II, 2)] ;
et erat hoc signum de Domino datum, coeleste atque
praeclarum: noluit stellam esse in fronte fidelium signum
suum, sed crucem suam. Unde humiliatus,
inde glorificatus: inde erexit humiles, quo humiliatus
ipse descendit. Pertinemus ergo ad Evangelium, pertinemus
ad Novum Testamentum. Lex per Moysen data
est, Gratia autem et veritas per Jesum Christum facta
est. Interrogamus Apostolum, et dicit nobis quoniam
non sumus sub Lege, sed sub Gratia [(Rom. VI, 14)] . Misit
ergo Filium suum factum ex muliere, factum sub