PL 38, col. 1383
Sermones de Sanctis (Augustinus Hipponensis), J. P. Migne
tot fideles? Alii mali servantur, ut boni inde nascantur.
Boni gratia Dei: nam tota damnata est massa
peccati. Quid diabolo nequius? et de illius nequitia
quanta bona fecit Deus? Non funderetur pro salute
nostra sanguis Redemptoris, nisi per nequitiam desertoris.
Lege Evangelium, et vide quid ibi scriptum
est: Immisit diabolus in cor Judae, ut traderet Christum [(Joan. XIII, 2)]
.
Malus diabolus, malus Judas: qualis
organarius, tale organum. Usus est ergo male diabolus
suo vase: usus est ambobus Dominus bene. Conati
sunt ergo ad nostram perniciem: Deus hoc vertere
dignatus est ad nostram salutem.
5.
Traditio Christi et a Juda et a Deo. Tradidit Judas
Christum, et damnatus est. Judas tradidit, et damnatur:
tradidit Filium Pater, et glorificatur. Tradidit,
inquam, Judas magistrum, et damnatur: tradidit
se ipse Filius, et laudatur. Quomodo Judas
tradidit Christum, omnes novimus: exspectatis fortassis
audire quomodo Pater tradidit Filium. Et
hoc nostis: sed commemorabo, ut recordemini.
Audi Apostolum dicentem de Deo Patre: Qui proprio
Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum [(Rom. VIII, 32)]
.
Audi et de Filio: Qui me, inquit, dilexit, et tradidit semetipsum pro me
[(Galat. II, 20)]
.
Duos jam vide traditores: Patrem Filii traditorem,
Filium sui ipsius traditorem, sed utrumque salvatorem,
quia utrumque creatorem. Judas ergo quid fecit? Quid
enim boni fecit? Bonum de illo factum est, non ipse
bonum fecit. Neque enim ait Judas: Tradam Christum,
ut liberetur genus humanum. In Juda tradidit avaritia;
in Deo, misericordia. Non redditum est Judae
nisi quod fecit, non quod de illo Deus fecit.
CAPUT VII.
6.
Impio locus hic inter justos, non
in altera vita. Quare ista diximus? Quia est in hoc
saeculo impio locus: et prorsus novit Dominus qui
sunt ejus [(II Tim. II, 19)] ; et novit quid pro ipsis faciat,
de illis qui non sunt ejus. Sed tu si transieris,
si terrena calcaveris, si non frustra sursum cor te
habere responderis; transeundo quaeres locum impii,
et non invenies. In illa enim vita futura quis locus
impii? Numquid adhuc opus habemus exerceri malis?
Numquid necesse habet aurum adhuc purgari per paleam?
Totus enim mundus fornax aurificis. Ibi justi
tanquam aurum: ibi impii tanquam palea. Ibi tribulatio
sicut ignis: ibi Deus sicut aurifex. Pius Deum
laudat, aurum rutilat: impius Deum blasphemat,
palea fumat. Ad unam tribulationem, tanquam ad
unum ignem, ille purgatur, ille vastatur: sed Deus
aurifex in utroque laudatur.
CAPUT VIII.
7.
De saeculari felicitate impiorum
ne perturbentur pii. Dicam, charissimi, exhortans vos
et me ipsum. Cogitationes carnales in adjutorio Domini
transeamus, sursum cor habeamus, de vita futura
cogitemus: ubi cum fuerit cor tuum, transisti.
Ubi est impius? Non ibi erit. Hic necessarius erat: ibi
quaeres eum, et non invenies locum ejus. Quando
ergo videtis, fratres, qui ex fide vivitis, quorum cor
rectum est, qui futuram eamdemque veram et sempiternam
felicitatem speratis; quando videtis gaudentes
Boni gratia Dei: nam tota damnata est massa
peccati. Quid diabolo nequius? et de illius nequitia
quanta bona fecit Deus? Non funderetur pro salute
nostra sanguis Redemptoris, nisi per nequitiam desertoris.
Lege Evangelium, et vide quid ibi scriptum
est: Immisit diabolus in cor Judae, ut traderet Christum [(Joan. XIII, 2)]
.
Malus diabolus, malus Judas: qualis
organarius, tale organum. Usus est ergo male diabolus
suo vase: usus est ambobus Dominus bene. Conati
sunt ergo ad nostram perniciem: Deus hoc vertere
dignatus est ad nostram salutem.
5.
Traditio Christi et a Juda et a Deo. Tradidit Judas
Christum, et damnatus est. Judas tradidit, et damnatur:
tradidit Filium Pater, et glorificatur. Tradidit,
inquam, Judas magistrum, et damnatur: tradidit
se ipse Filius, et laudatur. Quomodo Judas
tradidit Christum, omnes novimus: exspectatis fortassis
audire quomodo Pater tradidit Filium. Et
hoc nostis: sed commemorabo, ut recordemini.
Audi Apostolum dicentem de Deo Patre: Qui proprio
Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum [(Rom. VIII, 32)]
.
Audi et de Filio: Qui me, inquit, dilexit, et tradidit semetipsum pro me
[(Galat. II, 20)]
.
Duos jam vide traditores: Patrem Filii traditorem,
Filium sui ipsius traditorem, sed utrumque salvatorem,
quia utrumque creatorem. Judas ergo quid fecit? Quid
enim boni fecit? Bonum de illo factum est, non ipse
bonum fecit. Neque enim ait Judas: Tradam Christum,
ut liberetur genus humanum. In Juda tradidit avaritia;
in Deo, misericordia. Non redditum est Judae
nisi quod fecit, non quod de illo Deus fecit.
CAPUT VII.
6.
Impio locus hic inter justos, non
in altera vita. Quare ista diximus? Quia est in hoc
saeculo impio locus: et prorsus novit Dominus qui
sunt ejus [(II Tim. II, 19)] ; et novit quid pro ipsis faciat,
de illis qui non sunt ejus. Sed tu si transieris,
si terrena calcaveris, si non frustra sursum cor te
habere responderis; transeundo quaeres locum impii,
et non invenies. In illa enim vita futura quis locus
impii? Numquid adhuc opus habemus exerceri malis?
Numquid necesse habet aurum adhuc purgari per paleam?
Totus enim mundus fornax aurificis. Ibi justi
tanquam aurum: ibi impii tanquam palea. Ibi tribulatio
sicut ignis: ibi Deus sicut aurifex. Pius Deum
laudat, aurum rutilat: impius Deum blasphemat,
palea fumat. Ad unam tribulationem, tanquam ad
unum ignem, ille purgatur, ille vastatur: sed Deus
aurifex in utroque laudatur.
CAPUT VIII.
7.
De saeculari felicitate impiorum
ne perturbentur pii. Dicam, charissimi, exhortans vos
et me ipsum. Cogitationes carnales in adjutorio Domini
transeamus, sursum cor habeamus, de vita futura
cogitemus: ubi cum fuerit cor tuum, transisti.
Ubi est impius? Non ibi erit. Hic necessarius erat: ibi
quaeres eum, et non invenies locum ejus. Quando
ergo videtis, fratres, qui ex fide vivitis, quorum cor
rectum est, qui futuram eamdemque veram et sempiternam
felicitatem speratis; quando videtis gaudentes