PL 38, col. 1471
Sermones de Sanctis (Augustinus Hipponensis), J. P. Migne
et jejuni dormiunt. An nuditas, ait? quid dicam
de nuditate? Quotidie negotiatores de naufragio
nudi evadunt, et iterum navigant ad periculum. Unde
quotidie periclitantur homines, nisi propter divitias
acquirendas? Nec gladius prohibet. Capitale crimen
est falsitas, et tamen comminuitur haereditas. Si ergo
hoc meretur temporalis cupiditas, quare non mereatur
Christi haereditas? Avarus dicit in corde suo,
qui forte non audet in lingua sua: Quis nos separabit
a cupiditate auri? Tribulatio? an angustia? an persecutio?
Possunt et avari dicere auro: Propter te occidimur
tota die. Optime ergo dicunt sancti martyres
in Psalmo: Judica me, Deus, et discerne causam meam
de gente non sancta [(Psal. XLII, 1)]
. Discerne, inquit,
tribulationem meam: tribulantur et avari. Discerne angustias
meas: patiuntur angustias et avari. Discerne persecutiones
meas: patiuntur et avari. Discerne famem
meam: pro auro acquirendo esuriunt et avari. Discerne
nuditatem meam: pro auro despoliantur et avari.
Discerne mortem meam: pro auro moriuntur et avari.
Quid est, Discerne causam meam? Propter te morte afcimur
tota die. Illi propter aurum, nos propter te. Similis
poena, sed discreta causa. Ubi discreta est causa,
ibi certa est victoria. Si ergo causam intuemur, solemnitates
martyrum amamus. Amemus in eis, non passiones,
sed causas passionum. Nam si amaverimus
passiones tantum, multos inventuri sumus qui pejora
patiuntur in causis malis. Sed causam attendamus,
crucem Christi attendite: ibi erat Christus, ibi erant
et latrones. Similis poena, sed dissimilis causa. Unus
latro credidit, alius blasphemavit. Dominus tanquam
de tribunali inter ambos judicavit: illum qui blasphemavit,
in tartarum damnavit; alterum secum duxit in
paradisum [(Luc. XXIII, 39-43)] . Quare hoc? Quia etsi
aequalis poena, sed impar erat causa. Eligite ergo
martyrum causas, si vultis pervenire ad martyrum
palmas.
SERMO CCCXXXVI. In Dedicatione Ecclesiae, I.
CAPUT PRIMUM.
1.
Aedificatio et dedicatio domus
Dei in nobis. Mandatum novum canticum novum. Celebritas
hujus congregationis, dedicatio est domus orationis.
Domus ergo nostrarum orationum ista est,
domus Dei nos ipsi. Si domus Dei nos ipsi, nos in
hoc saeculo aedificamur, ut in fine saeculi dedicemur.
Aedificium, imo aedificatio habet laborem, dedicatio
exsultationem. Quod hic fiebat, quando ista surgebant,
hoc fit modo cum congregantur credentes in
Christum. Credendo enim quasi de silvis et montibus
ligna et lapides praeciduntur: cum vero catechizantur,
baptizantur, formantur, tanquam inter
de nuditate? Quotidie negotiatores de naufragio
nudi evadunt, et iterum navigant ad periculum. Unde
quotidie periclitantur homines, nisi propter divitias
acquirendas? Nec gladius prohibet. Capitale crimen
est falsitas, et tamen comminuitur haereditas. Si ergo
hoc meretur temporalis cupiditas, quare non mereatur
Christi haereditas? Avarus dicit in corde suo,
qui forte non audet in lingua sua: Quis nos separabit
a cupiditate auri? Tribulatio? an angustia? an persecutio?
Possunt et avari dicere auro: Propter te occidimur
tota die. Optime ergo dicunt sancti martyres
in Psalmo: Judica me, Deus, et discerne causam meam
de gente non sancta [(Psal. XLII, 1)]
. Discerne, inquit,
tribulationem meam: tribulantur et avari. Discerne angustias
meas: patiuntur angustias et avari. Discerne persecutiones
meas: patiuntur et avari. Discerne famem
meam: pro auro acquirendo esuriunt et avari. Discerne
nuditatem meam: pro auro despoliantur et avari.
Discerne mortem meam: pro auro moriuntur et avari.
Quid est, Discerne causam meam? Propter te morte afcimur
tota die. Illi propter aurum, nos propter te. Similis
poena, sed discreta causa. Ubi discreta est causa,
ibi certa est victoria. Si ergo causam intuemur, solemnitates
martyrum amamus. Amemus in eis, non passiones,
sed causas passionum. Nam si amaverimus
passiones tantum, multos inventuri sumus qui pejora
patiuntur in causis malis. Sed causam attendamus,
crucem Christi attendite: ibi erat Christus, ibi erant
et latrones. Similis poena, sed dissimilis causa. Unus
latro credidit, alius blasphemavit. Dominus tanquam
de tribunali inter ambos judicavit: illum qui blasphemavit,
in tartarum damnavit; alterum secum duxit in
paradisum [(Luc. XXIII, 39-43)] . Quare hoc? Quia etsi
aequalis poena, sed impar erat causa. Eligite ergo
martyrum causas, si vultis pervenire ad martyrum
palmas.
SERMO CCCXXXVI. In Dedicatione Ecclesiae, I.
CAPUT PRIMUM.
1.
Aedificatio et dedicatio domus
Dei in nobis. Mandatum novum canticum novum. Celebritas
hujus congregationis, dedicatio est domus orationis.
Domus ergo nostrarum orationum ista est,
domus Dei nos ipsi. Si domus Dei nos ipsi, nos in
hoc saeculo aedificamur, ut in fine saeculi dedicemur.
Aedificium, imo aedificatio habet laborem, dedicatio
exsultationem. Quod hic fiebat, quando ista surgebant,
hoc fit modo cum congregantur credentes in
Christum. Credendo enim quasi de silvis et montibus
ligna et lapides praeciduntur: cum vero catechizantur,
baptizantur, formantur, tanquam inter