PL 47, col. 589
589 VINDICIE AUGUSTINIAN. 590 zibi nec cohæret nec conslat. Quod si vera sunt, que A maximo Eeelesia doctori audacter affricant, Quis adversarius Augustino objicit, erit Augustinus im- postor et mendax, et dum de uno in aliud transilit immemor eorum quæ dizerat, et tibiam sibi et cer- vicem frangit.
Si Augustinus usque adeo antilogiis scatet, ut quodlibet potius enigma intelligas quam yeram ejus germanamque sententiam expisceris ; si obscuris verborum involucris veritatem, quam expli- candam susceperat, implicuisse credendvs est, quo jure quove titulo Clemens Vini in maximis illis de auxiliis divinz gratiz litigiis unum Augustinum con- sulendum jussit, a quo veritatis seereta peterentur ?
Pessimo sane consilio in obscuris lucem, et inter secum invicem pugnantes Augustini sententias dissi - dia com ponendi modum quzsivisset. pelagiani olim, ac postea Semi-Pelagiani, easdem my cognita repudiavit.
Qu#: tamen calumnias in Augustinum projecere, quorum verba alibi data sunt, eos autem acerrime reprehendit sanctus Prosper contra Collatorem cap. 41, ut nibil ab Adamo contra sanctum doctorem proponatur , quod non ex veterum ejusdem hostium ore prodierit, quos tamen omnes brevi illo dicto Augustinus confu- tavlt: « Hine est quod sententias meas inter se con-
trarias putas, vel putari cupis, tanquam improbem quod ante approba verim, aut amplectar quod anterespuerim. Audi ergo apertam sententiam meam, et intellige vel sine intelligere alios, non offundendo caligines nebu- losz disputationis serenitati sincerissime veritatis.
» Lib. v, contra Julian. cap. 9. Et quidem Augustino quid commune cum reliquis accidit, qui ob singulare in- genium supra cxleros doctrinarum copia evecti scho- C producunt, neque minore contentione de larum magistri evasere.
Etenim gectatores, cum cerlatim diligenliorem operam in sectz patrono le- gendo ponere studeant, suo tamen plus nimio ingenio indulgentes, diversa docendo magistros in contradic- tionis suspicionem trahunt.
Hoe Aristoteli , hoc Platoni contigit, hoc sancto Thome postea ac Scoto nobilissimarum scholarum principibus accidit, toties discipulis de præceptoris mente acerrime inter se conflictantibus. Nullus amen sectatorum summis illis viris contradictionis crimen impingit, sed quæ ab ad- versarils adducuntur, congruis interpretamenlis explicare conantur.
» Erras : nam e contra Potius diverse scholarum ac doe- torum factiones Augustini doctrinam in contra- rias partes dilaniarunt : etenim dum ad Augustinum legendum præoceupatis animis accedunt, nec ejus uti volunt magisterio, sed patrocinio, suas opiniunculas sancti Thome gententia, quam non solum seetatores, sed melioris etiam notz theologi subseribunt, dicen-
At hzc ipsa est perieulo proximus factus est, nempe ut contraria do- cuisse credatur, dum a contrariis ac sibi invicem repugnantibus scriptoribus ceriatim sibi ſavens pu- blicatur.
Maligni tamen ac irreligiosi prorsus lectoris Sit, affirmare lanium doctorem contraria docuisse. Verum Adamus haud iis scrupulis perstrictus clamat pag. 590, (Augustinum theologorum scholas in par- tes, ac doctorgs in ſactiones divisisse.
Si Augustinus usque adeo antilogiis scatet, ut quodlibet potius enigma intelligas quam yeram ejus germanamque sententiam expisceris ; si obscuris verborum involucris veritatem, quam expli- candam susceperat, implicuisse credendvs est, quo jure quove titulo Clemens Vini in maximis illis de auxiliis divinz gratiz litigiis unum Augustinum con- sulendum jussit, a quo veritatis seereta peterentur ?
Pessimo sane consilio in obscuris lucem, et inter secum invicem pugnantes Augustini sententias dissi - dia com ponendi modum quzsivisset. pelagiani olim, ac postea Semi-Pelagiani, easdem my cognita repudiavit.
Qu#: tamen calumnias in Augustinum projecere, quorum verba alibi data sunt, eos autem acerrime reprehendit sanctus Prosper contra Collatorem cap. 41, ut nibil ab Adamo contra sanctum doctorem proponatur , quod non ex veterum ejusdem hostium ore prodierit, quos tamen omnes brevi illo dicto Augustinus confu- tavlt: « Hine est quod sententias meas inter se con-
trarias putas, vel putari cupis, tanquam improbem quod ante approba verim, aut amplectar quod anterespuerim. Audi ergo apertam sententiam meam, et intellige vel sine intelligere alios, non offundendo caligines nebu- losz disputationis serenitati sincerissime veritatis.
» Lib. v, contra Julian. cap. 9. Et quidem Augustino quid commune cum reliquis accidit, qui ob singulare in- genium supra cxleros doctrinarum copia evecti scho- C producunt, neque minore contentione de larum magistri evasere.
Etenim gectatores, cum cerlatim diligenliorem operam in sectz patrono le- gendo ponere studeant, suo tamen plus nimio ingenio indulgentes, diversa docendo magistros in contradic- tionis suspicionem trahunt.
Hoe Aristoteli , hoc Platoni contigit, hoc sancto Thome postea ac Scoto nobilissimarum scholarum principibus accidit, toties discipulis de præceptoris mente acerrime inter se conflictantibus. Nullus amen sectatorum summis illis viris contradictionis crimen impingit, sed quæ ab ad- versarils adducuntur, congruis interpretamenlis explicare conantur.
» Erras : nam e contra Potius diverse scholarum ac doe- torum factiones Augustini doctrinam in contra- rias partes dilaniarunt : etenim dum ad Augustinum legendum præoceupatis animis accedunt, nec ejus uti volunt magisterio, sed patrocinio, suas opiniunculas sancti Thome gententia, quam non solum seetatores, sed melioris etiam notz theologi subseribunt, dicen-
At hzc ipsa est perieulo proximus factus est, nempe ut contraria do- cuisse credatur, dum a contrariis ac sibi invicem repugnantibus scriptoribus ceriatim sibi ſavens pu- blicatur.
Maligni tamen ac irreligiosi prorsus lectoris Sit, affirmare lanium doctorem contraria docuisse. Verum Adamus haud iis scrupulis perstrictus clamat pag. 590, (Augustinum theologorum scholas in par- tes, ac doctorgs in ſactiones divisisse.