PL 50, col. 1228
Vita Hilarii (Honoratus Massiliensis), J. P. Migne
sollicitus, quam exstaret de suscipiendi
officii onere occupatus, diurnis nocturnisque fletibus
voluntatem sibi Domini declarari flagitabat enixe.
Cumque positum in itinere sollicita exspectatione
pavor judicii fatigaret, etiam clara voce, quae intrinsecus
volvebantur, omnibus patefecit. Licet fortiter,
inquit, charitatis illigatum me vinculo teneatis, et violenta
custodum manibus catena cingat astrictum, nisi
Dominus voluntatis suae mihi dederit signum, nequaquam
sacerdotii sum suscepturus officium. Itaque cum
tali affatu cunctorum vota atque animos vulnerasset,
ac moesto ducentium agmine vallaretur, Alamannicum
descendens castellum, niveae columbae desuper
advenientis et residentis in capite, ac si divino confirmatus
attactu, omne amputavit ambiguum. Quae
nec ab illis civium militumque frequentibus turbis
atque custodiis vel abigi potuit, vel territa separari,
quin beato vertici superposita Domini voluntatem,
dum secura residet, apertissime demonstraret. Nullo
dubitationis vestigio deinceps derelicto, ubi columbae
species, quae jam tunc comparata Spiritui sancto
super caput Jesu venit in baptismo, pontificis quoque
futuri designavit nutu divino specialius dignitatem.
Scilicet quae supernam benedictionem pernicibus pennis,
stridenti volatu, terris velocius deportasset, ut
prius quam vocibus humanis, favore superno dignus
pontifex clamaretur. In tam praeclaro cultu novoque
miraculo exigebat materiae magnitudo diutius immorari,
nisi narrationis ordo coepta compelleret explicare.
CAPUT VII. Arelatem pervenit Hilarius. Seminarium episcopale seu congregatio ecclesiastica sub episcopi manu.
10.
Dum ergo voluntate omnes alacres tam de
confirmato invicem voto, quam de ostenso summi
pontificis merito laetiores ad Arelatensem perveniunt
civitatem, occurritur, festinatur, primas delicias vultus
sui splendore advenientibus praebens, merita interioris
hominis exterioris pulchritudine demonstrabat.
Eminentissimam sacerdotii dignitatem et novum
privilegium sanctitatis angelico praeferens vultu, agnoscitur
et agnoscit; in quo agnitus est, magnus exstitit;
in quo agnovit, major apparuit. Sicut sacerdotii
gradu summus, ita humilitatis descensu fastigium
celsae sublimitatis indeptus. O vere perfectus Christi
discipulus, qui vias magistri secutus, exercuit docendo
quod didicit. Consecratur in sacerdotio jamdiu
virtutum meritis consecratus. Amplectendum consecrationis
ministerium, quod auxit merita consecrantum.
Effectus nomine sacerdos, qui jampridem erat
virtutum decoratus insignibus. Quod ita ardenter ac
strenue coepit ac perfectissime consummavit, ut in
officii onere occupatus, diurnis nocturnisque fletibus
voluntatem sibi Domini declarari flagitabat enixe.
Cumque positum in itinere sollicita exspectatione
pavor judicii fatigaret, etiam clara voce, quae intrinsecus
volvebantur, omnibus patefecit. Licet fortiter,
inquit, charitatis illigatum me vinculo teneatis, et violenta
custodum manibus catena cingat astrictum, nisi
Dominus voluntatis suae mihi dederit signum, nequaquam
sacerdotii sum suscepturus officium. Itaque cum
tali affatu cunctorum vota atque animos vulnerasset,
ac moesto ducentium agmine vallaretur, Alamannicum
descendens castellum, niveae columbae desuper
advenientis et residentis in capite, ac si divino confirmatus
attactu, omne amputavit ambiguum. Quae
nec ab illis civium militumque frequentibus turbis
atque custodiis vel abigi potuit, vel territa separari,
quin beato vertici superposita Domini voluntatem,
dum secura residet, apertissime demonstraret. Nullo
dubitationis vestigio deinceps derelicto, ubi columbae
species, quae jam tunc comparata Spiritui sancto
super caput Jesu venit in baptismo, pontificis quoque
futuri designavit nutu divino specialius dignitatem.
Scilicet quae supernam benedictionem pernicibus pennis,
stridenti volatu, terris velocius deportasset, ut
prius quam vocibus humanis, favore superno dignus
pontifex clamaretur. In tam praeclaro cultu novoque
miraculo exigebat materiae magnitudo diutius immorari,
nisi narrationis ordo coepta compelleret explicare.
CAPUT VII. Arelatem pervenit Hilarius. Seminarium episcopale seu congregatio ecclesiastica sub episcopi manu.
10.
Dum ergo voluntate omnes alacres tam de
confirmato invicem voto, quam de ostenso summi
pontificis merito laetiores ad Arelatensem perveniunt
civitatem, occurritur, festinatur, primas delicias vultus
sui splendore advenientibus praebens, merita interioris
hominis exterioris pulchritudine demonstrabat.
Eminentissimam sacerdotii dignitatem et novum
privilegium sanctitatis angelico praeferens vultu, agnoscitur
et agnoscit; in quo agnitus est, magnus exstitit;
in quo agnovit, major apparuit. Sicut sacerdotii
gradu summus, ita humilitatis descensu fastigium
celsae sublimitatis indeptus. O vere perfectus Christi
discipulus, qui vias magistri secutus, exercuit docendo
quod didicit. Consecratur in sacerdotio jamdiu
virtutum meritis consecratus. Amplectendum consecrationis
ministerium, quod auxit merita consecrantum.
Effectus nomine sacerdos, qui jampridem erat
virtutum decoratus insignibus. Quod ita ardenter ac
strenue coepit ac perfectissime consummavit, ut in