PL 52, col. 26
Beneficium non wes! Giigtodire qui nescit desiderare. Periclitatur mune- t& mox : Hoc elaborat divina Proridenlia, ut quia consen- $us crimen imiulit perdilo, voluntas meritum conſerat acquisilo, et derotio reparati juslitiam reparatoris ostendat; utique dum homini pro bona $ua voluntate benigne facit, perficitque et conSummat quod homo adhibito dumtaxat aſſectu inchoaverat, conlerens quod
Syum est. Ita enim ferunt que retulimus, snlque, Sin minus verbis, at Saltem sensu, cadem cum illis quz apud YValerianum purgamus. Et utrorumque $en- Sus est quem toties jam proſero : nempe hominem divinitus invitatum, pr:ebere prius ratione assensum, ulsare, et velle; idque contuentem Deum cooperari 10Mini, et opus perſicere ad quod voluntatem illexit,
ac ne per ingruentia discrimina avertatur a rects, providere colesles 4-4 cn quibus voluntas robo- retur atque fulciatur adversus hosliles impetus et in- testinum dissidium. Ne vero quis Eucherio (si is est homiliaz auctor), ob aſlivitatem cum Hilario Arelatensi, Semipelagianis- mum impingat, expendat illa ex hom.
9 quibus bre- vius eamdem doctrinam proponens, ait hominem non ſuisse compellendum, $ed ducendum ad $salutem : ut Sua voluntate repararetur, qui Sua volunlate cccide- rat, esselque locus et virtuli et remunerationi, et id- circo homimem a Deo non abripi per violentiam, $ed per henevolentiam sollicitari et erudiri in vitam :
Quia benignitas provocantis eliam merilum desiderat acquiescentis , et dignantissimi medici s!dium infirmi $11 requirit as8&ngum. Non poleral concinnius et aper- tlius divinam praventionem testatam dare , -Seque Se- mipelagianismi tunc maxime vigentis labe eximere.
Alius ex Encherio locus in hanc rem expensione dignus habetur homil. 5, ad Monachos, sub finem ; SIC enim $cribit przeter cxtera : Ub: viderit Dens de- volionem animi, ardentiorem insinuabit afſectum, et quantum nos addiderimus ad studium, tantum ille ap- ponet ad adjutorium ; quanium nos apposuerimus ad diliqgentiom, et tantum ilte addet ad gloriam.
Qui habet dabitur illi, et superabundabit. Et alio loco dicit: Posui adjutorium snpra potentem. Wwe cidem reprehensioni patere videri possunt, cui verba apud Valerianum $uspecta. Nam Deum adjuvare potentem, et appetere adjutorium ad studium, ct afſectum insinuare, ubi de- volionem viderit, idem $sonare videtur quod illa Vale- riani : nos/rum es! velle, Dei perſicere.
Sensus tamen Eucherii est omnino catholicus, et probe cohxret cum gratvita praeventione. Nam $copns cjus est, do-- cere quo plus homo collavorat gratize Dei, eo amplio- rem quirstum facere, magisque Semper ac magis .
ditescere. ha tamen, ut velit initium laboris a Deo praeveniente factum, cui propterea totum laboris ſructum ac qu:estum hominis vult ascribi. Sic enim paulo ante verba proposita loquitur : Sanctus adhuc smmcltficetur, quotidie addamns ad merita, nec de nobis aliquid presumamns, quia Dei cst omne quod possumus.
Et Statim post verba quz antea retulimus tamquam suspecta, ita concludit, aperte cluens omnem in verbis illis suspicionem : Gratia ergo de gratia nascitnr, et profectus proſectibus serviunt, lucra lucris, et merit meritis lucrum ſaciunt; ut quanlo quis plus acquirere ceperit.
tanto plus conelur et delertetlur acquirere, ut acquisitonis lucrum acquirendi natriat appelitum. Q1:em ergo catholicum sensum posteriora et anteriora Encherii verba, inlermediis illis que Valeriani loco aflinia diximus, aperte ſerunt, quidni verbis quoque Valeriani, cum nihil apud eum obstet, aptare liceat ? 16.
S. Dorotheus divine gratize frequens assertor, eu S. Theodorus Studita, vir ct sanctissimus et doctis- SINus, ac $u0 lempore fidei in Orientic columen, in Testamento, num.
4, testimonium perhihet sinceris- SiIMX ac catholici-sime dcctrine in omnibus scriptis, ita loquitur doctr. 10 n. 2 : Deus illum respicit et liben- ter adjurat, datque illi quietem, qui viriliter decertat, et $sibi ipsi vim ſacit.
Tlaque nos ips08, ſratres, cogamus, compellamusque , ac 3tabile ſundamentum jaciamus, relimusque tandem quod bonum est Nam etsi perſecti
Syum est. Ita enim ferunt que retulimus, snlque, Sin minus verbis, at Saltem sensu, cadem cum illis quz apud YValerianum purgamus. Et utrorumque $en- Sus est quem toties jam proſero : nempe hominem divinitus invitatum, pr:ebere prius ratione assensum, ulsare, et velle; idque contuentem Deum cooperari 10Mini, et opus perſicere ad quod voluntatem illexit,
ac ne per ingruentia discrimina avertatur a rects, providere colesles 4-4 cn quibus voluntas robo- retur atque fulciatur adversus hosliles impetus et in- testinum dissidium. Ne vero quis Eucherio (si is est homiliaz auctor), ob aſlivitatem cum Hilario Arelatensi, Semipelagianis- mum impingat, expendat illa ex hom.
9 quibus bre- vius eamdem doctrinam proponens, ait hominem non ſuisse compellendum, $ed ducendum ad $salutem : ut Sua voluntate repararetur, qui Sua volunlate cccide- rat, esselque locus et virtuli et remunerationi, et id- circo homimem a Deo non abripi per violentiam, $ed per henevolentiam sollicitari et erudiri in vitam :
Quia benignitas provocantis eliam merilum desiderat acquiescentis , et dignantissimi medici s!dium infirmi $11 requirit as8&ngum. Non poleral concinnius et aper- tlius divinam praventionem testatam dare , -Seque Se- mipelagianismi tunc maxime vigentis labe eximere.
Alius ex Encherio locus in hanc rem expensione dignus habetur homil. 5, ad Monachos, sub finem ; SIC enim $cribit przeter cxtera : Ub: viderit Dens de- volionem animi, ardentiorem insinuabit afſectum, et quantum nos addiderimus ad studium, tantum ille ap- ponet ad adjutorium ; quanium nos apposuerimus ad diliqgentiom, et tantum ilte addet ad gloriam.
Qui habet dabitur illi, et superabundabit. Et alio loco dicit: Posui adjutorium snpra potentem. Wwe cidem reprehensioni patere videri possunt, cui verba apud Valerianum $uspecta. Nam Deum adjuvare potentem, et appetere adjutorium ad studium, ct afſectum insinuare, ubi de- volionem viderit, idem $sonare videtur quod illa Vale- riani : nos/rum es! velle, Dei perſicere.
Sensus tamen Eucherii est omnino catholicus, et probe cohxret cum gratvita praeventione. Nam $copns cjus est, do-- cere quo plus homo collavorat gratize Dei, eo amplio- rem quirstum facere, magisque Semper ac magis .
ditescere. ha tamen, ut velit initium laboris a Deo praeveniente factum, cui propterea totum laboris ſructum ac qu:estum hominis vult ascribi. Sic enim paulo ante verba proposita loquitur : Sanctus adhuc smmcltficetur, quotidie addamns ad merita, nec de nobis aliquid presumamns, quia Dei cst omne quod possumus.
Et Statim post verba quz antea retulimus tamquam suspecta, ita concludit, aperte cluens omnem in verbis illis suspicionem : Gratia ergo de gratia nascitnr, et profectus proſectibus serviunt, lucra lucris, et merit meritis lucrum ſaciunt; ut quanlo quis plus acquirere ceperit.
tanto plus conelur et delertetlur acquirere, ut acquisitonis lucrum acquirendi natriat appelitum. Q1:em ergo catholicum sensum posteriora et anteriora Encherii verba, inlermediis illis que Valeriani loco aflinia diximus, aperte ſerunt, quidni verbis quoque Valeriani, cum nihil apud eum obstet, aptare liceat ? 16.
S. Dorotheus divine gratize frequens assertor, eu S. Theodorus Studita, vir ct sanctissimus et doctis- SINus, ac $u0 lempore fidei in Orientic columen, in Testamento, num.
4, testimonium perhihet sinceris- SiIMX ac catholici-sime dcctrine in omnibus scriptis, ita loquitur doctr. 10 n. 2 : Deus illum respicit et liben- ter adjurat, datque illi quietem, qui viriliter decertat, et $sibi ipsi vim ſacit.
Tlaque nos ips08, ſratres, cogamus, compellamusque , ac 3tabile ſundamentum jaciamus, relimusque tandem quod bonum est Nam etsi perſecti