PL 56, col. 488

Dei per Jesum Christum Dominum nostrum
propter hoc tantum adjuvare ad non peccandum,
quia per ipsam nobis aperitur et revelatur intelligentia
mandatorum, ut sciamus quid appetere, quid vitare
debeamus; non autem per illam nobis praestari ut
quod faciendum cognoverimus, etiam facere diligamus
atque valeamus; anathema sit. Cum enim dicat
Apostolus: Scientia inflat, charitas vero aedificat [(I
Cor. VIII, 1)]
, valde impium est ut credamus ad eam
quae inflat nos habere gratiam Christi, et ad eam
quae aedificat non habere; cum sit utrumque donum
Dei, et scire quid facere debeamus, et diligere ut faciamus;
ut aedificante charitate, scientia nos non
possit inflare. Sicut autem de Deo scriptum est: Qui docet hominem scientiam
[(Psal. XCIII, 10)]
: sic

etiam scriptum est: Charitas ex Deo est [(I Joan. IV, 7)]
.
VI.
Item placuit, ut quicunque dixerit ideo nobis
gratiam justificationis dari, ut quod facere per
liberum arbitrium possumus, facilius possimus implere
per gratiam; tanquam etiamsi gratia non duretur,
non quidem facile, sed tamen possemus 168
sine illa implere divina mandata; anathema sit. De
fructibus enim mandatorum Dominus loquebatur,
ubi non ait: Sine me difficilius potestis facere; sed
ait: Sine me nihil potestis facere [(Joan. XV, 5)]
.
VII.
Item placuit, quod ait sanctus Joannes apostolus: Si dixerimus quia peccatum non habemus,
nos
ipsos seducimus, et veritas in nobis non est [(I Joan. I,
8)]
: quisquis sic accipiendum putaverit; ut dicat
propter humilitatem non oportere dici nos non habere

peccatum, non quia ita vere est; anathema sit.
Sequitur autem apostolus, et adjungit: Si autem confessi
fuerimus peccata nostra, fidelis et justus est qui
dimittat nobis peccata, et mundet nos ab omni iniquitate [(Ibid.)]
: ubi satis apparet hoc non tantum humiliter,
sed etiam veraciter dici. Poterat enim apostolus
dicere: Si dixerimus quia non habemus peccatum,
nos ipsos extollimus, et humilitas in nobis non est;