PL 6, col. 891
892 putant, fuerit oriunda, tamen recte Cumæa quoque A mz, etregnat annis 38. At Tarquinii Superbi regnum dicitur a plerisque, quod Cumis responsa dederit, ut intelligimus tum ex allis, tum ex Justino, qui ibi ejus antrum se invigisse testatur ubi supra; et quidem ita legitur in duodecim Vaticanis et aliis omnibus tum
mss., tum excusis, a quibus non sum ausus discorda- re; oi Side interpres ibi non Kwuuspic, sed Kyun legit. Lactantius autem satis, ut diximus. aliam ab alia dis- criminat, dum hanc Cumeam Italie nominat; illam igitur Cumanam a Cuma loniz diciam intelligat ne- cesse est.
Quintam Erythream. Hane nonnulli eamdem dicunt cum Cumea lonica; nec mirum id erroris irrepsisse ler locorum, nempe Erythrarum Lloni:e, ubi ho... valicinala ab aliquibus dicitur, et Cum:e loniæ, ut su- — diximus, inquitatem.
At vero cur Cumwam lalicam et Erythream Arigstot. cap. 91 de admi- rand. Audition. unamdixerit non video; nisi dicamus ——.— vocitatam ſuisse quoque Cummean, ut as Martian.
Capell. lib. u, forte quia et ipsa quam doque Cumis sit vatieinata. Nam seribunt aliqui, Cu- mis plures mulieres vatieinatas ſuisse, qua omnes Si- bylle nomine nuncupantur; illuc enim proficisceban- tur, vel ut tiores divinandi fierent Apollinis ora- culis, qui ibi maximum habuit Fanum cum specu, vel ut k wel sacris prieessent, que non nisi a mulieri-
bus peragi solitum erat: quz omnes pustea ab urbo illa Camew, vel Cumanz sunt vocalze. De hac memi- nit Clemens PP. primus in epist. ad Corinth.
Lactan- tins ipse erum lib. de Ira Dei cap. 22. Constantinus Magnus Imper. in orat. ad Sanctorum coet. apud Eu- seh. in ejus vita, 8. Augustinus lib.
un Civil. cap. 23. 8 Cumanam. Jam hanc non aliam intelli- gere possumus, quam eam, qua Cum loniz-vatici- nata est. Servius super illud Maron., Phebe, graves Trojz semper, etc.
nolat, Varronem tolam hane de Sibyllinis libris Tar- quinio oblatis historiam non ad Cumanam, de qua hic sermonem habet Lactantius ex Varrone, sed ad Ery- thr:eam retulisse, sicut ei Suidas reiulit in Herophila.
At vero Virgyius, et Solinus cap. 8, eamdem histo- ria:n non ad hanc, sed ad Cummzam Halicaty , quam Cumanam vocat Solinus, reſerunt. Sane Virgilius va- ticinia Cumez Sibylle Roma asservata satis clare innuit illis Ubri sexti carminibus, quibus eam Eneas alloquitur: Te quoque magna manent Regnis penetralia nostris: Hie ego namque tuas sortes, arcanaque ſata, |
Dicta me genti ponaiu, etc. Que ab aliis Demophile vel Herophile nominatur. Soliuus et Suidas ubi supra non Cumanam, sed Ery- thrazam vocant Herophilem ; quanquam apud Soli- num, et Tibullum Eleg.
5, lib. u legitur, Heriphile. Eusebius vero nec Erythraam , nec Cumanam, sed Samiam Herophilem vocatam scribit, quam Numa Komanorum Rege vivente floruisse relert. | Eamque novem libros attulisse.
T. P. et impressi avliquiores habent: Et Erythrœam ze no- nasseus ad fin. w. de reb. Roman. Gell. lib. 1, cap.
He enim (auctore Solino) quinquagesima Olympiade rebus Ro- manis interſuit, et Tarquinius Priscus juxia Glarcaui Curonologiam ail Livium, et passim caterorum, reg- num capessit anno 1 Olympiadis quadragesime pri- legit, ubi prolocuta est, quod proprie proloqui sit vati- cinari et ſulura canere; unde Prophetz dicti, quod futura proloquerentur.
Janus Gulielmius ubi supra 19; Suidas in Sifu))a, Servius ubi supra, Plin. lib. x11, cap. 13; Sohm. cap. 8. Suidas in Herophila tres libros, non noven ſuisse seribunt, quos oracul»rum plenos Sibylla Tarquinio obtulit, ac combustis duobus, tertium tantummodo superſuisse.
8 Ad Regem Tarquinium Priscum. Non Prisco, sed Superbo Tarquinio oblatos libros scribit Plin. d. e. 15. Halicarnass. Solin. Gellius nhi supra. Lactantium, seu potins Varronem a Lactantio relatum sequitur Suidas in Zi6u)ar, et Isidorus vin Origin.
cap. $; qua Sententia vero propior videtur, et temporibus con- gruentior, si ad Sibyllam Cumram Italicam , ut a Virgilio et Solino , hoc factum reſeratur.
mss., tum excusis, a quibus non sum ausus discorda- re; oi Side interpres ibi non Kwuuspic, sed Kyun legit. Lactantius autem satis, ut diximus. aliam ab alia dis- criminat, dum hanc Cumeam Italie nominat; illam igitur Cumanam a Cuma loniz diciam intelligat ne- cesse est.
Quintam Erythream. Hane nonnulli eamdem dicunt cum Cumea lonica; nec mirum id erroris irrepsisse ler locorum, nempe Erythrarum Lloni:e, ubi ho... valicinala ab aliquibus dicitur, et Cum:e loniæ, ut su- — diximus, inquitatem.
At vero cur Cumwam lalicam et Erythream Arigstot. cap. 91 de admi- rand. Audition. unamdixerit non video; nisi dicamus ——.— vocitatam ſuisse quoque Cummean, ut as Martian.
Capell. lib. u, forte quia et ipsa quam doque Cumis sit vatieinata. Nam seribunt aliqui, Cu- mis plures mulieres vatieinatas ſuisse, qua omnes Si- bylle nomine nuncupantur; illuc enim proficisceban- tur, vel ut tiores divinandi fierent Apollinis ora- culis, qui ibi maximum habuit Fanum cum specu, vel ut k wel sacris prieessent, que non nisi a mulieri-
bus peragi solitum erat: quz omnes pustea ab urbo illa Camew, vel Cumanz sunt vocalze. De hac memi- nit Clemens PP. primus in epist. ad Corinth.
Lactan- tins ipse erum lib. de Ira Dei cap. 22. Constantinus Magnus Imper. in orat. ad Sanctorum coet. apud Eu- seh. in ejus vita, 8. Augustinus lib.
un Civil. cap. 23. 8 Cumanam. Jam hanc non aliam intelli- gere possumus, quam eam, qua Cum loniz-vatici- nata est. Servius super illud Maron., Phebe, graves Trojz semper, etc.
nolat, Varronem tolam hane de Sibyllinis libris Tar- quinio oblatis historiam non ad Cumanam, de qua hic sermonem habet Lactantius ex Varrone, sed ad Ery- thr:eam retulisse, sicut ei Suidas reiulit in Herophila.
At vero Virgyius, et Solinus cap. 8, eamdem histo- ria:n non ad hanc, sed ad Cummzam Halicaty , quam Cumanam vocat Solinus, reſerunt. Sane Virgilius va- ticinia Cumez Sibylle Roma asservata satis clare innuit illis Ubri sexti carminibus, quibus eam Eneas alloquitur: Te quoque magna manent Regnis penetralia nostris: Hie ego namque tuas sortes, arcanaque ſata, |
Dicta me genti ponaiu, etc. Que ab aliis Demophile vel Herophile nominatur. Soliuus et Suidas ubi supra non Cumanam, sed Ery- thrazam vocant Herophilem ; quanquam apud Soli- num, et Tibullum Eleg.
5, lib. u legitur, Heriphile. Eusebius vero nec Erythraam , nec Cumanam, sed Samiam Herophilem vocatam scribit, quam Numa Komanorum Rege vivente floruisse relert. | Eamque novem libros attulisse.
T. P. et impressi avliquiores habent: Et Erythrœam ze no- nasseus ad fin. w. de reb. Roman. Gell. lib. 1, cap.
He enim (auctore Solino) quinquagesima Olympiade rebus Ro- manis interſuit, et Tarquinius Priscus juxia Glarcaui Curonologiam ail Livium, et passim caterorum, reg- num capessit anno 1 Olympiadis quadragesime pri- legit, ubi prolocuta est, quod proprie proloqui sit vati- cinari et ſulura canere; unde Prophetz dicti, quod futura proloquerentur.
Janus Gulielmius ubi supra 19; Suidas in Sifu))a, Servius ubi supra, Plin. lib. x11, cap. 13; Sohm. cap. 8. Suidas in Herophila tres libros, non noven ſuisse seribunt, quos oracul»rum plenos Sibylla Tarquinio obtulit, ac combustis duobus, tertium tantummodo superſuisse.
8 Ad Regem Tarquinium Priscum. Non Prisco, sed Superbo Tarquinio oblatos libros scribit Plin. d. e. 15. Halicarnass. Solin. Gellius nhi supra. Lactantium, seu potins Varronem a Lactantio relatum sequitur Suidas in Zi6u)ar, et Isidorus vin Origin.
cap. $; qua Sententia vero propior videtur, et temporibus con- gruentior, si ad Sibyllam Cumram Italicam , ut a Virgilio et Solino , hoc factum reſeratur.