PL 61, col. 167
Epistolae (Paulinus Nolanus), J. P. Migne
patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se
tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra
meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua
soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu
verae dilectionis, qui ubique et penetrat, et effunditur,
et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere.
Hic nobis prima affectus sui documenta, et
caritatis tuae pignora in supradicto digno munere
librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut
sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius
eloquentia et fide tua cognitam non possemus
amare mediocriter, tantopere curasse eumdem credimus,
ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum
diligas. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat,
optamus, frater in Christo Domino unanime,
venerabilis, desiderantissime. Totam 16 domum,
et omnem comitem, et aemulatorem in Domino sanctitatis
tuae, plurimo fraternitatis unanimae salutamus
affectu. [(V. not. 8)] Panem unum, quem unanimitatis
indicio misimus caritati tuae, rogamus accipiendo
benedicas.
EPISTOLA XXVII [(Al. XXXII)] AUGUSTINI AD PAULINUM.
Augustinus Paulino, amplectens illius benevolentiam,
et mutuum declarans amorem; nonnulla de Romaniano
et Alypio, necnon de Licentio, cujus aetati
metuebat, ne vergeret ad ea quae sunt mundi.
[(Vide hanc epistolam inter Augustinianas sub numero
27, tomo XXXIII nostrae Patrologiae, col. 107.)]
EPISTOLA V.
20 Paulinus Severum laudat, et majore miraculo
conversum ad Deum ostendit. Deinde hortatur ut ad
se veniat, mittitque panem ac buxeam scutellam,
mutuum amicitiae symbolum.
SEVERO fratri PAULINUS.
1.
Et excusandum putasti, frater dilectissime, quod
ad nos non ipse venisses, secundum sponsionem
tuam, exspectationemque nostram? Tu vero potiore
tui parte quam manseris, solo corpore domi residens,
voluntate ad nos, et spiritu et sermone, venisti:
quamquam ne corporaliter quidem penitus
abfueris, quando in pueris tuis sancta in Domino tibi
servitute connexis, corporis ad nos tui membra venerunt.
Quamobrem, frater vere sancte, merito
dilectissime, et in Christo nobis unanime, tibi reposita
jam in coelis est corona pietatis, quam justus Judex
reddet in illa die tibi, et omnibus juxta te, caritate
tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra
meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua
soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu
verae dilectionis, qui ubique et penetrat, et effunditur,
et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere.
Hic nobis prima affectus sui documenta, et
caritatis tuae pignora in supradicto digno munere
librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut
sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius
eloquentia et fide tua cognitam non possemus
amare mediocriter, tantopere curasse eumdem credimus,
ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum
diligas. Gratia Dei tecum, ut est, in aeternum maneat,
optamus, frater in Christo Domino unanime,
venerabilis, desiderantissime. Totam 16 domum,
et omnem comitem, et aemulatorem in Domino sanctitatis
tuae, plurimo fraternitatis unanimae salutamus
affectu. [(V. not. 8)] Panem unum, quem unanimitatis
indicio misimus caritati tuae, rogamus accipiendo
benedicas.
EPISTOLA XXVII [(Al. XXXII)] AUGUSTINI AD PAULINUM.
Augustinus Paulino, amplectens illius benevolentiam,
et mutuum declarans amorem; nonnulla de Romaniano
et Alypio, necnon de Licentio, cujus aetati
metuebat, ne vergeret ad ea quae sunt mundi.
[(Vide hanc epistolam inter Augustinianas sub numero
27, tomo XXXIII nostrae Patrologiae, col. 107.)]
EPISTOLA V.
20 Paulinus Severum laudat, et majore miraculo
conversum ad Deum ostendit. Deinde hortatur ut ad
se veniat, mittitque panem ac buxeam scutellam,
mutuum amicitiae symbolum.
SEVERO fratri PAULINUS.
1.
Et excusandum putasti, frater dilectissime, quod
ad nos non ipse venisses, secundum sponsionem
tuam, exspectationemque nostram? Tu vero potiore
tui parte quam manseris, solo corpore domi residens,
voluntate ad nos, et spiritu et sermone, venisti:
quamquam ne corporaliter quidem penitus
abfueris, quando in pueris tuis sancta in Domino tibi
servitute connexis, corporis ad nos tui membra venerunt.
Quamobrem, frater vere sancte, merito
dilectissime, et in Christo nobis unanime, tibi reposita
jam in coelis est corona pietatis, quam justus Judex
reddet in illa die tibi, et omnibus juxta te, caritate