PL 89, col. 142
De laudibus virginitatis (Aldhelmus Schireburnensis), J. P. Migne
baptismatis fonte renatos visibiliter angelicis perfrui
conspectibus fecit, quibus coelicola ab astris
destinatus candidis ac purpureis contexta serta floribus
obtulit: Istas, inquiens, coronas immaculato et
mundo corpore custodite, quia de paradiso Dei eas
ad vos attuli.
XLI.
Sed et celeberrimus virginis Agathae rumor
ea tempestate longiuscule crebrescens, qua Diocletianus
imperator augustae potestatis monarchiam
gubernans, truculenta tormentorum edicta orthodoxae
fidei cultoribus irrogabat, totam Trinacriae provinciam
penetravit, cujus integritatis castimoniam nec
membrorum crudelis dilaceratio compescere, nec
lictorum atrox vexatio praepedire, nec acra testularum
fragmina infringere vel torrida carbonum incendia
ullatenus vincere valuerunt: quin potius ut
adamantinus scopulus contra illata carnificum tormenta
ferro fortior induruit; cujus rei documenta,
et non fictae veritatis indicia Siculus indigena et
Cathenensis oppidi municeps concorditer astipulantur.
Qui cum Ethnae montis incendia favillis late
scintillantibus bullirent, sulphureisque flammarum
globis fervida torrentium flumina in praeceps currentia
crepitarent, sacram sacrophagi tumbam qua
virginale corpusculum claudebatur, quasi turris obstaculum,
et muri propugnaculum ruituris ignium
imbribus opposuerunt, et mox horrendos focorum
ardores obvia quaeque crematuros, et liquefactas
scopulorum congeries voraturos dicto citius cum
virginis suffragio sopierunt.
XLII.
Mihi quoque operae pretium videtur, ut
sanctae Agathae rumores castissimae virginis Luciae
praeconia subsequantur, quas praeceptor et paedagogus
noster Gregorius in canone quotidiano, quando
missarum solemnia celebrantur, pariter copulasse
cognoscitur, hoc modo in catalogo martyrum ponens,
Felicitate, Anastasia, Agatha, Lucia, quatenus
nequaquam litterarum serie sequestrentur quae contribuli
populo apud Siciliam genitae simul in coelesti
gloria gratulantur. Etenim sicut Cathenense municipium
prae caeteris Trinacriae urbibus Agathae martyrio
feliciter coronatur, ita famosissimae Christi tirunculae
Luciae praerogativa Syracusae oppidum Siciliae
prosperis successibus sublimatur; quae genitricem
prolixa valetudine fatigatam et meritis Agathae
a rivo cruoris curatam cum alternatim confabularentur
hujuscemodi precibus interpellans: Per ipsam,
inquit, te deprecor, quae te salvavit, ne tu mihi
sponsum nomines, nec de mea posteritate fructum
mortalitatis inquiras, sed omnia quae mihi eunti ad
corruptionis meae auctorem hominem moriturum
eras datura da mihi eunti ad integritatis meae auctorum
[ Bodl., auctorem] Dominum nostrum Jesum
Christum. Matre igitur consentiente, fit rerum repentina
distractio, arcarum clustella reserantur,
mancorum marsupia replentur; sponsalia erogantur
crepundia, et coeli comparantur triclinia; ac dum
carnale stirpatur patrimonium, spirituale exercetur
mercimonium. Verum pro hujusmodi negotio, sponsus
conspectibus fecit, quibus coelicola ab astris
destinatus candidis ac purpureis contexta serta floribus
obtulit: Istas, inquiens, coronas immaculato et
mundo corpore custodite, quia de paradiso Dei eas
ad vos attuli.
XLI.
Sed et celeberrimus virginis Agathae rumor
ea tempestate longiuscule crebrescens, qua Diocletianus
imperator augustae potestatis monarchiam
gubernans, truculenta tormentorum edicta orthodoxae
fidei cultoribus irrogabat, totam Trinacriae provinciam
penetravit, cujus integritatis castimoniam nec
membrorum crudelis dilaceratio compescere, nec
lictorum atrox vexatio praepedire, nec acra testularum
fragmina infringere vel torrida carbonum incendia
ullatenus vincere valuerunt: quin potius ut
adamantinus scopulus contra illata carnificum tormenta
ferro fortior induruit; cujus rei documenta,
et non fictae veritatis indicia Siculus indigena et
Cathenensis oppidi municeps concorditer astipulantur.
Qui cum Ethnae montis incendia favillis late
scintillantibus bullirent, sulphureisque flammarum
globis fervida torrentium flumina in praeceps currentia
crepitarent, sacram sacrophagi tumbam qua
virginale corpusculum claudebatur, quasi turris obstaculum,
et muri propugnaculum ruituris ignium
imbribus opposuerunt, et mox horrendos focorum
ardores obvia quaeque crematuros, et liquefactas
scopulorum congeries voraturos dicto citius cum
virginis suffragio sopierunt.
XLII.
Mihi quoque operae pretium videtur, ut
sanctae Agathae rumores castissimae virginis Luciae
praeconia subsequantur, quas praeceptor et paedagogus
noster Gregorius in canone quotidiano, quando
missarum solemnia celebrantur, pariter copulasse
cognoscitur, hoc modo in catalogo martyrum ponens,
Felicitate, Anastasia, Agatha, Lucia, quatenus
nequaquam litterarum serie sequestrentur quae contribuli
populo apud Siciliam genitae simul in coelesti
gloria gratulantur. Etenim sicut Cathenense municipium
prae caeteris Trinacriae urbibus Agathae martyrio
feliciter coronatur, ita famosissimae Christi tirunculae
Luciae praerogativa Syracusae oppidum Siciliae
prosperis successibus sublimatur; quae genitricem
prolixa valetudine fatigatam et meritis Agathae
a rivo cruoris curatam cum alternatim confabularentur
hujuscemodi precibus interpellans: Per ipsam,
inquit, te deprecor, quae te salvavit, ne tu mihi
sponsum nomines, nec de mea posteritate fructum
mortalitatis inquiras, sed omnia quae mihi eunti ad
corruptionis meae auctorem hominem moriturum
eras datura da mihi eunti ad integritatis meae auctorum
[ Bodl., auctorem] Dominum nostrum Jesum
Christum. Matre igitur consentiente, fit rerum repentina
distractio, arcarum clustella reserantur,
mancorum marsupia replentur; sponsalia erogantur
crepundia, et coeli comparantur triclinia; ac dum
carnale stirpatur patrimonium, spirituale exercetur
mercimonium. Verum pro hujusmodi negotio, sponsus