PL 9, col. 930

quidem et ministeria angelorum prompta esse
Dei filio, neque in lapidem posse offensionis incidere [(Psal. XC, 12 et 13)] :
quippe super aspidem
et basiliscum ambulaturum, et calcaturum leonem
et draconem. De his enim quae in se dicta sunt tacuit;
sed superiora memorando, vult quoquo modo
obedientiam elicere tentato; relaturus hinc
gloriam, si sibi Dominus majestatis, licet per confidentiam,
paruisset. Sed nulla diabolo contigit tantae
fraudis occasio, idipsum Domino tempore posteriore
testante, cum dicit: Venit princeps hujus saeculi, et
non invenit in me quidquam [(Joan. XIV, 30)] . Digna
igitur hanc ejus petulantiam Domini est secuta responsio: Non tentabis Deum et Dominum tuum [(Matth. IV, 7)]
.
Diaboli conatus et tentamenta

contundens, et Deum se protestatur et Dominum:
docens a fidelibus abesse oportere jactantiam, quia
cum omnia possibilia Deo sint, nihil tamen in tentationem
ejus audendum sit.
5.
Tentationum Christi idem ordo, qui Adae. Honor
saeculi, opus diaboli. --Sed jam tertio tota diabolicae
potestatis commovetur ambitio. Constituto igitur
Domino in monte excelso, universa orbis terrarum
regna, eorumque gloriam obtulit, si modo adoraretur
ipse [(Ibid. 8 et 9)] . Jam gemina responsione
opinionem suspicionis excesserat. Cibo Adam
pellexerat, et de paradisi gloria in peccati locum,
id est, in regionem vetitae arboris deduxerat: tertio
divini nominis ambitione corruperat, diis futurum
similem pollicendo. Igitur adversus Dominum tota

jam saeculi potestate pugnatur, et Creatori suo possessio
hujus universitatis offertur: ut tenens ordinem
fraudis antiquae, quem neque 679 cibo pellexerat,
nec loco moverat, nunc vel ambitione corrumperet,
Sed responsio Domini dignum de superioribus
gradum fecit. Ait enim: Vade satana.
Scriptum est enim, Dominum Deum tuum adorabis,
et illi soli servies [(Ibid. 10)]
. Temeritatis tantae congruum
exitum tulit, cum et criminum suorum in satana
nomen audivit, et Dominum Deum suum adorandum