PL 94, col. 577
Vita metrica S. Cuthberti (Beda), J. P. Migne
Spargitur effulgens, hujusque Britannia consors
Temporibus genuit fulgur venerabile nostris,
Aurea qua Cuthbertus agens per sidera vitam,
Scandere celsa suis docuit jam passibus Anglos
Hunc virtutis honor jam primo a limine vitae,
Aetheriumque decus signis comitatur apertis.
Cujus cuncta licet nequeam, tamen ultima malim
Commemorans operum vestigia tangere versu,
Quis pateant interna sacrae fundamina mentis.
Tu, rogo, summe, juva, donorum Spiritus auctor:
Te sine nam digne fari tua gratia nescit.
Flammivomisque soles dare qui nova famina linguis,
Munera da linguae, verbi tua dona canentis.
CAPUT II. Quomodo puer Dei Cuthbertus per infantem sit praedicto episcopatu admonitus.
Alma Deo chari primo coelestis ab aevo
Vita micat, famuli lator quem muneris alti
Vera vocat Christus speciali ad gaudia dono,
Aurivagasque feri pompas contemnere saecli,
Corque polo stabilire docet, quem denique dulci
Prima magisterio per tempora dirigit aevi,
Quandoque provectum sublimibus inferat astris.
Forte vago gracilis dum gramine luderet aetas,
Intererat vacuis simul indoles alma palaestris,
Subque levi aetas sumpsit luctamine palmas.
Sed Dominus digno puerilia sensa magistro
Correxit; tenero nam de grege parvulus infans
Viribus admonuit dubiis ne fidere mallet,
Et festina brevi consumere tempora luxu:
Sed stabilem Domini mentem firmaret amore.
At puer infantis risit sacra famina nolens,
Octennis trimum despectus habere magistrum.
Qui genuit, et luctu faciem perfundit amaro.
Solvitur in lacrymas luctus, cunctique vicissim
Unius incertos satagunt abstergere fletus:
Nec valuere tamen solatia rapta novari.
Hunc pia complexum Cuthbertus ad oscula mulcet,
Obsecrans siccare genas, deponere luctus.
Excipit et moesto justas de corde querelas:
Quid te, chare, levi subdis per inania ludo,
Quem Deus aetherio sublimis honore sacravit,
Praeficiens populis, coeli quibus atria pandas?
Ingenuum stadio nunquid concurrere servis
Fas erit, aut vulgi antistes similabitur actis?
Linque tuis ergo tam dissona frivola factis,
Devotusque Deo sacrum conjungere pectus.
Haec ait, et pueri grandaevum in pectore sensum
Spiritus instituit cunctum comes almus in aevum.
Nec mirum, infantes mysteria pandere Christi,
Lactentumque sacer repleat si viscera flatus,
Qui facit humanas asinam reboare loquelas.
CAPUT III. Quomodo genu dolente claudus effectus sit, et angelo medicante curatus.
Parvulus interea subiti discrimine morbi
Plectitur, atque regit vestigia languida pino.
Cumque die quadam sub divo fessa locasset
Membra dolens solus mitis puer, ecce repente
Temporibus genuit fulgur venerabile nostris,
Aurea qua Cuthbertus agens per sidera vitam,
Scandere celsa suis docuit jam passibus Anglos
Hunc virtutis honor jam primo a limine vitae,
Aetheriumque decus signis comitatur apertis.
Cujus cuncta licet nequeam, tamen ultima malim
Commemorans operum vestigia tangere versu,
Quis pateant interna sacrae fundamina mentis.
Tu, rogo, summe, juva, donorum Spiritus auctor:
Te sine nam digne fari tua gratia nescit.
Flammivomisque soles dare qui nova famina linguis,
Munera da linguae, verbi tua dona canentis.
CAPUT II. Quomodo puer Dei Cuthbertus per infantem sit praedicto episcopatu admonitus.
Alma Deo chari primo coelestis ab aevo
Vita micat, famuli lator quem muneris alti
Vera vocat Christus speciali ad gaudia dono,
Aurivagasque feri pompas contemnere saecli,
Corque polo stabilire docet, quem denique dulci
Prima magisterio per tempora dirigit aevi,
Quandoque provectum sublimibus inferat astris.
Forte vago gracilis dum gramine luderet aetas,
Intererat vacuis simul indoles alma palaestris,
Subque levi aetas sumpsit luctamine palmas.
Sed Dominus digno puerilia sensa magistro
Correxit; tenero nam de grege parvulus infans
Viribus admonuit dubiis ne fidere mallet,
Et festina brevi consumere tempora luxu:
Sed stabilem Domini mentem firmaret amore.
At puer infantis risit sacra famina nolens,
Octennis trimum despectus habere magistrum.
Qui genuit, et luctu faciem perfundit amaro.
Solvitur in lacrymas luctus, cunctique vicissim
Unius incertos satagunt abstergere fletus:
Nec valuere tamen solatia rapta novari.
Hunc pia complexum Cuthbertus ad oscula mulcet,
Obsecrans siccare genas, deponere luctus.
Excipit et moesto justas de corde querelas:
Quid te, chare, levi subdis per inania ludo,
Quem Deus aetherio sublimis honore sacravit,
Praeficiens populis, coeli quibus atria pandas?
Ingenuum stadio nunquid concurrere servis
Fas erit, aut vulgi antistes similabitur actis?
Linque tuis ergo tam dissona frivola factis,
Devotusque Deo sacrum conjungere pectus.
Haec ait, et pueri grandaevum in pectore sensum
Spiritus instituit cunctum comes almus in aevum.
Nec mirum, infantes mysteria pandere Christi,
Lactentumque sacer repleat si viscera flatus,
Qui facit humanas asinam reboare loquelas.
CAPUT III. Quomodo genu dolente claudus effectus sit, et angelo medicante curatus.
Parvulus interea subiti discrimine morbi
Plectitur, atque regit vestigia languida pino.
Cumque die quadam sub divo fessa locasset
Membra dolens solus mitis puer, ecce repente