PL 99, col. 295
Acta (Concilium Forojuliense; Paulinus Aquileiensis), J. P. Migne
Deus verus, et homo verus, in anima rationali et
vera carne. Perfectus homo secundum humanitatem,
perfectus Deus secundum divinitatem. Qui in eadem
natura, id est humana quam sumpsit ex Virgine,
humanas pertulit infirmitates, non fragilitatem peccandi:
sed in eadem dignatus est crescere per incrementa
temporis, esurire, sitire, fatigari, contumelias
et opprobria sustinere. Dignatus est flagellari,
crucis patibulum subire, lanceam in latere excipere,
clavis transfigi, fel, et acetum gustare. In eadem dignatus
est, mori, sepeliri, ad inferos descendere,
tertia die resurgere, cum discipulis conversari: et
post triumphum victricis gloriae eamdem humanam
naturam, ascendendo super omnes coelos, exaltatam
super omnes angelos, in Patris dextera collocavit. In
eadem iterum venturus est judicare vivos, et mortuos,
et saeculum per ignem, redditurus unicuique
secundum opera sua; impiis utique supplicium sempiternum,
justis vero vitam aeternam. Divina autem
illa ineffabilis natura, in qua Deus est aequalis Patri
sanctoque Spiritui, impassibilis, immutabilis, inconvertibilis,
ubique praesens, semperque omnipotens,
inviolata permanens in qua regnat in unitate, et
trinitate cum Patre, et sancto Spiritu et nunc, et
semper, et per cuncta saecula saeculorum. Amen.
XIV.
Hanc igitur catholicae fidei sincerissimam
puritatem volumus omnes Dei sacerdotes, omnesque
gradus Ecclesiae, summo cum studio, et absque
ullo vitio, ita ut ne unus quidem apex intermittatur,
vel augeatur, distincte, et sensatim discendo
memoria retinere, et posteris suis discenda
derelinquere. Si quis vigilantiori sensu ante potuerit,
laudamus, et hortamur. Qui vero imbecilli ingenio
torpens ante nequiverit; in anniversaria tamen
proximiore hujus venerandi concilii volubilique sessione
cum vestris obtutibus, auxiliante Domino,
pusillitatis nostrae praesentiam vita comite repraesentari
meruerimus, Deo amabilis fraternitatis vestrae
charitas, hanc, sicut dictum est, memoria retineat;
ita sane, ut in nostrae humilitatis aspectu, eam studiose
valeat recensere: alioquin difficile vos vitare
ecclesiasticas ª ferulas aestimate.
XV.
Symbolum ª vero, et orationem Dominicam
omnis Christianus memoriter sciat, omnis aetas,
omnis sexus, omnisque conditio: masculi, feminae,
juvenes, senes, servi, liberi, pueri, conjugati, innuptae
puellae: quia sine hac benedictione nullus poterit
in coelorum regno percipere portionem. Qui
autem observaverit haec, et a malis operibus se custodierit;
et in praesenti saeculo salvus erit, et in
futuro cum angelis congaudebit.
XVI.
Non novas, charissimi, regulas instituimus,
nec supervacuas rerum adinventiones inhianter sectamur;
sed sacris paternorum canonum recensitis
foliis, ea quae ab eis bene digesta salubrique promulgataª
mucrone persistunt, summa devotionis
veneratione amplectentes, recentiori stylo operae
vera carne. Perfectus homo secundum humanitatem,
perfectus Deus secundum divinitatem. Qui in eadem
natura, id est humana quam sumpsit ex Virgine,
humanas pertulit infirmitates, non fragilitatem peccandi:
sed in eadem dignatus est crescere per incrementa
temporis, esurire, sitire, fatigari, contumelias
et opprobria sustinere. Dignatus est flagellari,
crucis patibulum subire, lanceam in latere excipere,
clavis transfigi, fel, et acetum gustare. In eadem dignatus
est, mori, sepeliri, ad inferos descendere,
tertia die resurgere, cum discipulis conversari: et
post triumphum victricis gloriae eamdem humanam
naturam, ascendendo super omnes coelos, exaltatam
super omnes angelos, in Patris dextera collocavit. In
eadem iterum venturus est judicare vivos, et mortuos,
et saeculum per ignem, redditurus unicuique
secundum opera sua; impiis utique supplicium sempiternum,
justis vero vitam aeternam. Divina autem
illa ineffabilis natura, in qua Deus est aequalis Patri
sanctoque Spiritui, impassibilis, immutabilis, inconvertibilis,
ubique praesens, semperque omnipotens,
inviolata permanens in qua regnat in unitate, et
trinitate cum Patre, et sancto Spiritu et nunc, et
semper, et per cuncta saecula saeculorum. Amen.
XIV.
Hanc igitur catholicae fidei sincerissimam
puritatem volumus omnes Dei sacerdotes, omnesque
gradus Ecclesiae, summo cum studio, et absque
ullo vitio, ita ut ne unus quidem apex intermittatur,
vel augeatur, distincte, et sensatim discendo
memoria retinere, et posteris suis discenda
derelinquere. Si quis vigilantiori sensu ante potuerit,
laudamus, et hortamur. Qui vero imbecilli ingenio
torpens ante nequiverit; in anniversaria tamen
proximiore hujus venerandi concilii volubilique sessione
cum vestris obtutibus, auxiliante Domino,
pusillitatis nostrae praesentiam vita comite repraesentari
meruerimus, Deo amabilis fraternitatis vestrae
charitas, hanc, sicut dictum est, memoria retineat;
ita sane, ut in nostrae humilitatis aspectu, eam studiose
valeat recensere: alioquin difficile vos vitare
ecclesiasticas ª ferulas aestimate.
XV.
Symbolum ª vero, et orationem Dominicam
omnis Christianus memoriter sciat, omnis aetas,
omnis sexus, omnisque conditio: masculi, feminae,
juvenes, senes, servi, liberi, pueri, conjugati, innuptae
puellae: quia sine hac benedictione nullus poterit
in coelorum regno percipere portionem. Qui
autem observaverit haec, et a malis operibus se custodierit;
et in praesenti saeculo salvus erit, et in
futuro cum angelis congaudebit.
XVI.
Non novas, charissimi, regulas instituimus,
nec supervacuas rerum adinventiones inhianter sectamur;
sed sacris paternorum canonum recensitis
foliis, ea quae ab eis bene digesta salubrique promulgataª
mucrone persistunt, summa devotionis
veneratione amplectentes, recentiori stylo operae