MARCHANT (Marchantius), JACQUES. - Teologo, sacerdote della diocesi di Liegi, n. a Couvin (Namur) ca. il 1585, m. ivi nel 1648. Dal 1616 fu parroco del suo villaggio nativo e dal 1630 arciprete di Chimay. È fra i più celebri scrittori di teologia pastorale del suo tempo.
Scritti: Hortus pastorum sacrae doctrinae floribus polymitus exemplis selectis adornatus (3 voll., Mons 1626-27); Candelabrum mysticum (trattato dei Sacramenti, ivi 1629); Tuba sacerdotalis (trattato dei vizi capitali, ivi 1632); Resolutiones pastorales de praeceptis, vitiis capitalibus et de Sacramentis (ivi 1635); Rationale evangelizantium (2 voll., ivi 1637); Vitis florigera de palmitibus electis odorem spirans suavitatis (vite dei santi, 2 voll., ivi 1639); Opuscula pastoralia de diversis sive committum migena (2 voll., ivi 1641-43). Una traduzione francese dei suoi scritti fu edita dal Vivès (13 voll., Parigi 1865-67).