PG 8, col. 1193
ἡμῖν τετταρσιν ΕὐαγγεΛίοις οὐκ ἔχομεν τὸ ῥητὸν,
ἀλλ’ ἐν τῷ κατ’ Αἷγυπτίους· ἔπειτα δὲ ἀγνοεῖν μοι
δοκεῖ, ὅτι θυμὸν μὲν ἁριἷενα ὁρμην, θήλειαν δὲ τήν
ἐπιθυμίαν αἰνίττεται οἷς ἐνεργήσασι, μετάνοια ἕπε·
ται καὶ αἰσχύνη. “()ταν οὖν, μήτε τις θυμῇ μήτ’
ἐπιθυμίᾳ χαρισάμενος, ’ἁ δὴ καὶ ἐξ ἔθους καὶ τρο-
φῆς κακῆς αὐξήσαντα ἐπισκιαξει καὶ ἐγκαλύπτει τὸν
λογισμὸν, ἀλλ’ ἀποδυσάμενος τήν ἐκ τούτων ἀχλὺν,
ἐκ μετανοίας καταισχυνθεὶς, πνεῦμα καὶ ψυχὴν ἑνώσει
κατᾶ τήν τοῦ Λόγου ὑπακοήν τότε, ὡς 6 Παῦλός
φησιν, ‹‹ Οὐκ (2) ἔνι ἐν ἡμῖν οὐκ ἅρρεν, οὐ θῆλυ. ››
Ἀποστᾶσα γὰρ τοδδε τοῦ σχήματος, ᾦ διακρίνεται
το ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ, ψυχὴ (3) μετατίθεται εἲς ἕνω-
σιν, οὔθ’ ἕτερον οὖσα. Ἢγεῖτα δὲὸγενναῖος οὗτος
ΠΛατωνικώτερον (4), θείαν οὖσαν τήν ψυχὴν ἄνωθεν,
ἐπιθυμίᾳ θηλυνθεῖσαν δεῦρο ἥκειν εἷς γένεσιν καὶ
φθοράν.
nice, animam, cum sit ab initio divina, cupiditate effeminatam, huc venire ad generationem et inter-
itum.
CAPUT XIV .
II Cor. x1, 3, et Eph. 1v, 24, Exponit.
Αὐτίκα βιάζεται τὸν Παῦλον ἐκ τῆς ἀπάτης τὴν
γένεσιν συνιστάναι (5) λέγειν διιὲι⁹ τούτων· ιι Φοϐοῦμαι
δὲ μὴ, ὡς 6 ὄφις (θ) Εὕαν ἐξηπάτησεν, φθαρῇ τὰ νοή-
ματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἷς τὸν Χριστόν. ››
Αλλᾶ καὶ ὁ Κύριος ἐπὶ τὰ ‹‹ πεπλανημένα ›› ὁμο-
λογουμένως ‹‹ ἠλθεο ›› πεπλανημένα δὲ οὐκ ἄνωθεν εἷς
τήν δεῦρο γὲνεσιν, κτίστης γὰρ ἡ γένεσις (7) καὶ
κτίσις τοῦ Παντοκράτορος, ὃς οὐκ ἄν ποτε ἐξ ἀμει-
νὸνων εἰς τὰ χείρω κατάγοι ψυχήν⁶ ἀλλ’ εἷς τοὺς πε-
πλανημένους τὰ νοήματα, εἷς ἡμᾶς, ὁ Σωτὴρ ἀφί-
κετο· ἃ δὴ ἐκ τῆς κατὰ τὰς ἐντολὰς παρακοῆς ἐφθά-
ρη, φιληδονούντων ἡμῶνο τάχα που προλαϐόντος
(8) ἡμῶν τὸν καιρὸν τοῦ πρωτοπλάστου, καὶ πρὸ
ἰ( Ρ. 554 ΕΙ). POTTER. 466-467 ΕΙ). PARIS. (α) ]
ὼς το. ἔσω, καὶ τὸ ἄρσεν μετὰ τῆς θηλείας -οὕτεᾲόἷρ-
σεο οὔτε θῆλυ· ‹‹ Interrogatus enim a quodam ipse
Dominus. quando venturum esset regnum ejus,
dixit: Cum duo erunt unum, et quod foris ut quod
intus. etmasculum cum femina, neque mas. neque
femina. υ Ubi Cotelerius haec adnotat: « Similia
Egyptiaci Evangelii citantur ac exponuntur in
Alexandrino presbytero pag. 445, 4ὅ2, 453, et
p. 799. col. 1 Vide Oracula Sibyllina lib. ιι, v. 70,
71. ›› Grabius Spicilegii saec. ι, ίρ. 264, ad hunc lo-
cuanvangclii secundum, ngyptios haec adnotat :
(ι Videtur Christus, dum dixit. «regnum suum tunc
fore, cum mas fuerit cum femina. neque mas, ne-
que femina, ε› id insinuasse, quod in canOnico
Evangelia Luca: cap. xx, 35, claris verbis ab ipso
expressum legimus: Illi, qui digni habebuntur
saeculo illo, et resurrectione ea: mortuis, neque nu-
bent, neque ducent umores. Abstinentiam scilicet
a conjugali concubitu, sive virginitatem. dicto isto
propriae intendit Servator, » etc., qua) apud auc-
torem videri poterunt.
(2) υύκ. Gal-at, ιιι, _ 28 : Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ’
πάντες γὰρ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
(3) Ψυχή. Clemens infra, Strom. ιν, p. 506, 507,
Ρλτιιοι.. Gn. Vlll.
ἀλλ’ ἐν τῷ κατ’ Αἷγυπτίους· ἔπειτα δὲ ἀγνοεῖν μοι
δοκεῖ, ὅτι θυμὸν μὲν ἁριἷενα ὁρμην, θήλειαν δὲ τήν
ἐπιθυμίαν αἰνίττεται οἷς ἐνεργήσασι, μετάνοια ἕπε·
ται καὶ αἰσχύνη. “()ταν οὖν, μήτε τις θυμῇ μήτ’
ἐπιθυμίᾳ χαρισάμενος, ’ἁ δὴ καὶ ἐξ ἔθους καὶ τρο-
φῆς κακῆς αὐξήσαντα ἐπισκιαξει καὶ ἐγκαλύπτει τὸν
λογισμὸν, ἀλλ’ ἀποδυσάμενος τήν ἐκ τούτων ἀχλὺν,
ἐκ μετανοίας καταισχυνθεὶς, πνεῦμα καὶ ψυχὴν ἑνώσει
κατᾶ τήν τοῦ Λόγου ὑπακοήν τότε, ὡς 6 Παῦλός
φησιν, ‹‹ Οὐκ (2) ἔνι ἐν ἡμῖν οὐκ ἅρρεν, οὐ θῆλυ. ››
Ἀποστᾶσα γὰρ τοδδε τοῦ σχήματος, ᾦ διακρίνεται
το ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ, ψυχὴ (3) μετατίθεται εἲς ἕνω-
σιν, οὔθ’ ἕτερον οὖσα. Ἢγεῖτα δὲὸγενναῖος οὗτος
ΠΛατωνικώτερον (4), θείαν οὖσαν τήν ψυχὴν ἄνωθεν,
ἐπιθυμίᾳ θηλυνθεῖσαν δεῦρο ἥκειν εἷς γένεσιν καὶ
φθοράν.
nice, animam, cum sit ab initio divina, cupiditate effeminatam, huc venire ad generationem et inter-
itum.
CAPUT XIV .
II Cor. x1, 3, et Eph. 1v, 24, Exponit.
Αὐτίκα βιάζεται τὸν Παῦλον ἐκ τῆς ἀπάτης τὴν
γένεσιν συνιστάναι (5) λέγειν διιὲι⁹ τούτων· ιι Φοϐοῦμαι
δὲ μὴ, ὡς 6 ὄφις (θ) Εὕαν ἐξηπάτησεν, φθαρῇ τὰ νοή-
ματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἷς τὸν Χριστόν. ››
Αλλᾶ καὶ ὁ Κύριος ἐπὶ τὰ ‹‹ πεπλανημένα ›› ὁμο-
λογουμένως ‹‹ ἠλθεο ›› πεπλανημένα δὲ οὐκ ἄνωθεν εἷς
τήν δεῦρο γὲνεσιν, κτίστης γὰρ ἡ γένεσις (7) καὶ
κτίσις τοῦ Παντοκράτορος, ὃς οὐκ ἄν ποτε ἐξ ἀμει-
νὸνων εἰς τὰ χείρω κατάγοι ψυχήν⁶ ἀλλ’ εἷς τοὺς πε-
πλανημένους τὰ νοήματα, εἷς ἡμᾶς, ὁ Σωτὴρ ἀφί-
κετο· ἃ δὴ ἐκ τῆς κατὰ τὰς ἐντολὰς παρακοῆς ἐφθά-
ρη, φιληδονούντων ἡμῶνο τάχα που προλαϐόντος
(8) ἡμῶν τὸν καιρὸν τοῦ πρωτοπλάστου, καὶ πρὸ
ἰ( Ρ. 554 ΕΙ). POTTER. 466-467 ΕΙ). PARIS. (α) ]
ὼς το. ἔσω, καὶ τὸ ἄρσεν μετὰ τῆς θηλείας -οὕτεᾲόἷρ-
σεο οὔτε θῆλυ· ‹‹ Interrogatus enim a quodam ipse
Dominus. quando venturum esset regnum ejus,
dixit: Cum duo erunt unum, et quod foris ut quod
intus. etmasculum cum femina, neque mas. neque
femina. υ Ubi Cotelerius haec adnotat: « Similia
Egyptiaci Evangelii citantur ac exponuntur in
Alexandrino presbytero pag. 445, 4ὅ2, 453, et
p. 799. col. 1 Vide Oracula Sibyllina lib. ιι, v. 70,
71. ›› Grabius Spicilegii saec. ι, ίρ. 264, ad hunc lo-
cuanvangclii secundum, ngyptios haec adnotat :
(ι Videtur Christus, dum dixit. «regnum suum tunc
fore, cum mas fuerit cum femina. neque mas, ne-
que femina, ε› id insinuasse, quod in canOnico
Evangelia Luca: cap. xx, 35, claris verbis ab ipso
expressum legimus: Illi, qui digni habebuntur
saeculo illo, et resurrectione ea: mortuis, neque nu-
bent, neque ducent umores. Abstinentiam scilicet
a conjugali concubitu, sive virginitatem. dicto isto
propriae intendit Servator, » etc., qua) apud auc-
torem videri poterunt.
(2) υύκ. Gal-at, ιιι, _ 28 : Οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ’
πάντες γὰρ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
(3) Ψυχή. Clemens infra, Strom. ιν, p. 506, 507,
Ρλτιιοι.. Gn. Vlll.