PL 101, col. 750
Carmina (Alcuinus), J. P. Migne
Prospera conservans famulis noctesque, diesque.
Ad te cor vigilet, somnus si claudat ocellos,
Te labor et requies collaudent omnibus horis.
LXXXIX. Ad hypocaustum.
Frigidus hibernus veniens de monte viator,
Non mea displiceat hospita tecta, rogo.
Si mea dona tibi cupias, nimbose viator,
Da prior ecce tua, sic tibi prende mea.
214 XC. Ad coenaculum.
Haec est sancta domus, pacis locus, aula salutis,
Quam super hic semper maneat benedictio Christi.
In qua multiplicet fratrum convivia largus,
Qui quondam populi, coelesti munere dives,
Panibus ex quinque satiavit millia quinque.
XCI. Ad aram sanctorum Cosmae et Damiani.
Hac duo germani Cosmas, Damianus in ara
Junguntur siquidem, semper honore pari.
Quos terris genuit, uno de viscere, mater
Par genuit fratres martyriumque polo.
XCII. Ad sepulcra sanctorum Joannis episcopi et Apri abbatis.
Hujus hic pausat praeclarus episcopus urbis
Nomine Joannes, vir pius atque bonus.
Hic requiescit Aper, hujus venerabilis abbas
Ecclesiae pastor, promptus in omne bonum.
Sed pedibus populi fuerant calcata sepulcra,
Nec paries cinxit, ut decuit patribus.
Hoc Ato non suffert Aperi successor honoris,
Corpora calcari sacra patrum pedibus:
Sed monumenta brevi placuit concingere muro,
Pervia ne populi busta forent pedibus.
Addidit et nostrae statim pia signa salutis,
In quo Salvator victor ab hoste redit.
Insuper altare statuit venerabile Christo,
In quo pro patribus hostia sacra foret.
Ut Deus omnipotens requiem concederet illis,
Cum sanctis pariter, semper in arce poli.
XCIII. Ad aram sanctorum Gervasii et Protasii martyrum.
Gervasius martyr simul atque Protasius almus
Hac duo Germani pariter venerantur in ara:
Quos tulit una dies terris, simul unaque coelo,
Martyrio similes, similes fervore fidei.
XCIV Ad portam basilicae Nobiliacensis.
Ad te cor vigilet, somnus si claudat ocellos,
Te labor et requies collaudent omnibus horis.
LXXXIX. Ad hypocaustum.
Frigidus hibernus veniens de monte viator,
Non mea displiceat hospita tecta, rogo.
Si mea dona tibi cupias, nimbose viator,
Da prior ecce tua, sic tibi prende mea.
214 XC. Ad coenaculum.
Haec est sancta domus, pacis locus, aula salutis,
Quam super hic semper maneat benedictio Christi.
In qua multiplicet fratrum convivia largus,
Qui quondam populi, coelesti munere dives,
Panibus ex quinque satiavit millia quinque.
XCI. Ad aram sanctorum Cosmae et Damiani.
Hac duo germani Cosmas, Damianus in ara
Junguntur siquidem, semper honore pari.
Quos terris genuit, uno de viscere, mater
Par genuit fratres martyriumque polo.
XCII. Ad sepulcra sanctorum Joannis episcopi et Apri abbatis.
Hujus hic pausat praeclarus episcopus urbis
Nomine Joannes, vir pius atque bonus.
Hic requiescit Aper, hujus venerabilis abbas
Ecclesiae pastor, promptus in omne bonum.
Sed pedibus populi fuerant calcata sepulcra,
Nec paries cinxit, ut decuit patribus.
Hoc Ato non suffert Aperi successor honoris,
Corpora calcari sacra patrum pedibus:
Sed monumenta brevi placuit concingere muro,
Pervia ne populi busta forent pedibus.
Addidit et nostrae statim pia signa salutis,
In quo Salvator victor ab hoste redit.
Insuper altare statuit venerabile Christo,
In quo pro patribus hostia sacra foret.
Ut Deus omnipotens requiem concederet illis,
Cum sanctis pariter, semper in arce poli.
XCIII. Ad aram sanctorum Gervasii et Protasii martyrum.
Gervasius martyr simul atque Protasius almus
Hac duo Germani pariter venerantur in ara:
Quos tulit una dies terris, simul unaque coelo,
Martyrio similes, similes fervore fidei.
XCIV Ad portam basilicae Nobiliacensis.