PL 16, col. 264
—— —_—@.} —_— —— — IN LIBRUM DE VIRGINITATE ADMONITIO. Huncce tractatum a libro tertio de Virginibus , quicum hactenus eum editiones omnes conjunzerant, 8epara- vimus; iis, ut opinamur, adducti momentis, qua non magis distinctionis hujus necessitatem palam ſaciant, quam tam aperle ac simul tamdiu non deprehens@ conſusionis incutiant admirationem.
Enim vero in cunctis omnino manuscriptis idem ille tertius liber de Virginibus, his ipsis quibus eum terminavimus, terbis finitur : nec non di- stincta commentatio non solum nbique incipit in eum modum : Nobile apud veleres , etc.; verum etiam ipsa in plerisque ex iisdem illis codicibus proximam post librum de Viduis sedem oblinet.
Deinde ipsemet Ambrosius me- morato libro de Virginibus finem postquam de sancla Pelagia , ejusque matre ac s80roribus egisset , abs 8e impo- nendum satis indicaverat, ibi locutus in illa verba : Jam ad finem orationis vela pandenti, etc.
Postremo locus quidam e libro de Viduis, quem constat libris de Virginibus posteriorem esse, aperle indicatur in hac opella (Lib. de Viduis cap. 8, num, 46) ; quod cum non ſugerit Romanos editores , mirum sane est quemadmodum absurdam illam diversorum ope- rum compactionem non adverlerint.
1, num. 1 et 8eq.). Attamen ut ſateamur quod res es, prime huic parti cum reliqua lucubrationis serie non. multum inter- _ cedit cognationis. Postea Jephthe $acrificio, quod 8ibi neutiquam probari profiletur, eleganter descripto (Cap.
Hinc tam suam, quam virginalis instituti de- ſensionem aggressus (Num. 11), ſactum quidem suum potissimum tuelur exemplo Precursoris : virgineam vero conditionem inde altollit (Num. 14, 415 et seq.) , quod Chrislus virgines quibus redivivus primum appareret, ele- gerit.
Deinde perstrictis quam modes(is8ime criminatoribus suis , rem ipsam intensius urget ( Cap. 5, num. 24 et 8eq.) ,demonstrans (Cap. 6 et 7) nihil se quod improbum, aut novum, aut inutile esset, persuasisse.
Mox ad 0b- jectas difficultates pulchre respondet (Cap. 7 , num. 35 et-seq.) ; sed eam pra ceteris qua negabatur (Num. 79 et 8eq.) virginum lenerioris etatis admiltenda consecratio, summa diluens cum prudentia, tandem pronuntiat $0- los annos obslare neutiquam debere ; cum et pueri pro Chris!o sanquinem constanter eſſuderint (Cap.
8, num. 42 et 8eq.), et Christus ipse accessum ad 8e voluerit patere infantibus, ac tandem in ipsis Ecclesie incunabulizeum- dem turbe, hoc es, cujuslibet 8exus atque elatis multitudo , secu' ſuerint, Inde reluti e re nata quando et ubi Christus inquiri debeat a virginibus , expositione quorumdam e Canticis rersiculorum aperit (Num.
45) , et pos(- quam ad eam viduam quam abs se in alio libro, de Viduis nimirym, pers[riclam dicit (Num. 46), reconciliatio- nis causa vertit sermonem, ignavos doctores ac plus @quo remiss0s vitandos monet (Num.
47 et 530). Eamdem prosecutus (Num. 43 et 8eq.) Canticorum expositionem, docet quid animam, ut Christum querat, et ipsa qua@e- ratur a Chrislo (Cap. 9 et seq.), nec non ut eumdem intus excipiat, retineatque, prestare oporieat.
Virtutibus au- tem que{expetende, ac simul vitiis, que ſugienda illic indicaniur, scite admodum pateſactis (Cap. 15 et 8eq.), coer- cendorum quatuor anime motuum quos ab Exzechiele volantis currus specie adumbratos Plato est imilalus , ra- tionem tradit.
Spondet animam hac via certo perventuram ad Christum, qui cum in Evangelio eadem die qua 54- cra erat principibus aposfolorum, publice recilato, ascendisse in scapham Petri, illumque ad laxaunda retia impu- lisze, lectus ſuiszet; eam ob rem quid sit in altum ducere, quidve aposlolos laborare , perspicuum ſacit (Cap.
Rursus vero eumdem in- '8cribi non magis licet librum quartum de Virginibus ; non solum enim Hieronymas (Ead. Apolog. pag. 392, col. 2) tres tantum libros 8b hoc titulo Ambrosianos agnoscit, sed ctiam totidem abs 8e compositos ipsemet te- s(atur Ambrosius (Lib.
Enim vero in cunctis omnino manuscriptis idem ille tertius liber de Virginibus, his ipsis quibus eum terminavimus, terbis finitur : nec non di- stincta commentatio non solum nbique incipit in eum modum : Nobile apud veleres , etc.; verum etiam ipsa in plerisque ex iisdem illis codicibus proximam post librum de Viduis sedem oblinet.
Deinde ipsemet Ambrosius me- morato libro de Virginibus finem postquam de sancla Pelagia , ejusque matre ac s80roribus egisset , abs 8e impo- nendum satis indicaverat, ibi locutus in illa verba : Jam ad finem orationis vela pandenti, etc.
Postremo locus quidam e libro de Viduis, quem constat libris de Virginibus posteriorem esse, aperle indicatur in hac opella (Lib. de Viduis cap. 8, num, 46) ; quod cum non ſugerit Romanos editores , mirum sane est quemadmodum absurdam illam diversorum ope- rum compactionem non adverlerint.
1, num. 1 et 8eq.). Attamen ut ſateamur quod res es, prime huic parti cum reliqua lucubrationis serie non. multum inter- _ cedit cognationis. Postea Jephthe $acrificio, quod 8ibi neutiquam probari profiletur, eleganter descripto (Cap.
Hinc tam suam, quam virginalis instituti de- ſensionem aggressus (Num. 11), ſactum quidem suum potissimum tuelur exemplo Precursoris : virgineam vero conditionem inde altollit (Num. 14, 415 et seq.) , quod Chrislus virgines quibus redivivus primum appareret, ele- gerit.
Deinde perstrictis quam modes(is8ime criminatoribus suis , rem ipsam intensius urget ( Cap. 5, num. 24 et 8eq.) ,demonstrans (Cap. 6 et 7) nihil se quod improbum, aut novum, aut inutile esset, persuasisse.
Mox ad 0b- jectas difficultates pulchre respondet (Cap. 7 , num. 35 et-seq.) ; sed eam pra ceteris qua negabatur (Num. 79 et 8eq.) virginum lenerioris etatis admiltenda consecratio, summa diluens cum prudentia, tandem pronuntiat $0- los annos obslare neutiquam debere ; cum et pueri pro Chris!o sanquinem constanter eſſuderint (Cap.
8, num. 42 et 8eq.), et Christus ipse accessum ad 8e voluerit patere infantibus, ac tandem in ipsis Ecclesie incunabulizeum- dem turbe, hoc es, cujuslibet 8exus atque elatis multitudo , secu' ſuerint, Inde reluti e re nata quando et ubi Christus inquiri debeat a virginibus , expositione quorumdam e Canticis rersiculorum aperit (Num.
45) , et pos(- quam ad eam viduam quam abs se in alio libro, de Viduis nimirym, pers[riclam dicit (Num. 46), reconciliatio- nis causa vertit sermonem, ignavos doctores ac plus @quo remiss0s vitandos monet (Num.
47 et 530). Eamdem prosecutus (Num. 43 et 8eq.) Canticorum expositionem, docet quid animam, ut Christum querat, et ipsa qua@e- ratur a Chrislo (Cap. 9 et seq.), nec non ut eumdem intus excipiat, retineatque, prestare oporieat.
Virtutibus au- tem que{expetende, ac simul vitiis, que ſugienda illic indicaniur, scite admodum pateſactis (Cap. 15 et 8eq.), coer- cendorum quatuor anime motuum quos ab Exzechiele volantis currus specie adumbratos Plato est imilalus , ra- tionem tradit.
Spondet animam hac via certo perventuram ad Christum, qui cum in Evangelio eadem die qua 54- cra erat principibus aposfolorum, publice recilato, ascendisse in scapham Petri, illumque ad laxaunda retia impu- lisze, lectus ſuiszet; eam ob rem quid sit in altum ducere, quidve aposlolos laborare , perspicuum ſacit (Cap.
Rursus vero eumdem in- '8cribi non magis licet librum quartum de Virginibus ; non solum enim Hieronymas (Ead. Apolog. pag. 392, col. 2) tres tantum libros 8b hoc titulo Ambrosianos agnoscit, sed ctiam totidem abs 8e compositos ipsemet te- s(atur Ambrosius (Lib.