Etsi ad singula

Bull on the office of Vice-Chancellor of the Roman Church and its union with the title of St. Lawrence in Damaso

Bull of Pope Clement VII ·

XLII.
Concerning the office of Vice-Chancellor of the Pope, with the annexation of the care and title of St. Lawrence in Damaso of the City.
Clement, bishop, servant of the servants of God, for perpetual remembrance of the matter.

1 Although we are bound by the pastoral office committed to us to direct our attention to each and every office and administration of the Roman Church, for their happy, peaceful and prosperous success and dignity, and that of the same Church and the Roman Curia and its curial officials and officers, we nevertheless judge it fitting and proper that we provide for the office of Vice-Chancellor with more earnest care and study, and direct thereto the eye of our attention and, for the time being, the right gaze of our circumspection of the reigning Roman Pontiff, so that a suitable minister may be appointed to its governance, through whose diligence, by the gift of the Lord, it may advance in happy growth, and that he who is appointed for the time being may be adorned with a church title and honour befitting his rank; and that the same office may be exercised with propriety and tranquility and for the convenience and benefit of the same curial officials and officers, and that those things which might in any way bring about its disturbance be removed from the way.

2 § 1. Indeed the church of St. Lawrence in Damaso of the City, which is a title of a cardinal presbyter and which he presided over, and to the office of which 1 This office is most ancient; see the constitution of Martin V, In Apostolicae, vol. iv, p. 679.

3 Collallo vice-chancellorship, which was held by Pompeius of blessed memory, cardinal priest of St. Lawrence in Damasus, vice-chancellor of the same Roman Church while he lived, having become vacant by the death of the same cardinal Pompeius and vice-chancellor, who paid the debt of nature outside the Roman Curia, we, considering the dignity, excellence and authority of that office; and that this office, within the memory of men, has not been governed by a temporal vice-chancellor, but has always had a perpetual vice-chancellor; and that, for the proper administration and exercise of such an office, and lest the inconveniences which are wont to arise from a change of things from their accustomed and destined course should occur, it is deemed fitting and most advantageous that the said church of St. Lawrence, with its palace or house and appurtenances, should be granted and assigned to the vice-chancellor of the same Roman Church for the time being, as his proper title or proper denomination, having taken mature deliberation on these matters with our venerable brothers the cardinals of the said Roman Church, since it is especially expedient for us to assume such a person as our vice-chancellor and of the Apostolic See, of whom we can be most confident, and we have no other cardinal of whom we can be more confident than our beloved son Hippolytus, cardinal deacon of St. Praxedes, called of the Medici, our second nephew; and we hold hope in the Lord that the same cardinal Hippolytus, whose person the Most High has adorned with clarity of intellect, singular prudence, eminent probity, and other manifold gifts of virtues and graces, with divine grace assisting him, through his circumspection, industry and fruitful zeal and innate benignity, will strive to govern and faithfully administer both the church of St. Lawrence and this office with the greatest providence, fidelity and exact diligence, for the honour and glory of the said Roman Church, as well as for the prosperous administration and salutary direction of the church of St. Lawrence and this office, we, by apostolic authority, by the tenor of these presents, grant and assign to the same Hippolytus cardinal the church of St. Lawrence, with its palace, houses, appurtenances, jurisdictions, collations and other dispositions of ecclesiastical benefices and all its rights and appurtenances, as well as this vice-chancellorship office, whether as aforesaid or otherwise in any manner, which we wish to be held as expressed in these presents, or which may become vacant from any other person whatsoever, likewise with all and singular the honours, burdens, privileges, faculties, prerogatives, immunities, exemptions, liberties, rights, revenues and emoluments due and customary to that office, and we assume, create, constitute and appoint the same Hippolytus cardinal as vice-chancellor of the said Roman Church. To him we commit the care, administration and governance of the church of St. Lawrence in spiritual and temporal matters, as well as of this office, from which we shall receive from the same Hippolytus cardinal the oath of fidelity due; and we will that he may also do and exercise, through a regent and other ministers, as other vice-chancellors of the aforesaid Roman Church, who have been in office for the time being, were accustomed to do, and we commit the full and free exercise thereof; and by the same authority and tenor we decree and ordain that henceforth, for perpetual future times, the church itself of St. Lawrence shall be assigned to the bishop or priest or deacon cardinal of the said Roman Church, to whom this office shall become vacant, as his title or for his denomination, and by this very fact, without any other ministry of law or man, by the authority granted and assigned, and he himself shall be and be deemed prefect of the same church of St. Lawrence; so that it shall be lawful for the same Hippolytus and for the time being for him assumed to the said vice-chancellorship office, through himself or another or others, freely to apprehend and retain by his own authority the corporeal possession of the church of St. Lawrence and the palace or house, appurtenances, jurisdictions, rights and appurtenances aforesaid, and to govern and administer it, and to do and exercise other things which the priest or deacon cardinals who were placed in charge before him were able and ought to have done.

4 ikillatio ari ii- •1 f 1 0 11 I Olliliiail- Biinisliuliuiun]

5 CLEMENS V siae titulo seu prò eius denominatione, eo ipso, absque alio iuris vel hominis ministerio, dieta auctoritate concessa et assignata, et ipso eidem ecclesiae S. Laurentii praefectus sit et esse censeatur; ita quod liceat eidem Hippolyto et prò tempore ad dictum vice-cancellariatus officium assumpto, per se vel alium seu alios, ecclesiae Sancti Laurentii ac palatii seu domus, membrorum, iurisdictionum, iurium et pertinentiarum praedictarum corporalem possessionem propria auctoritate libere apprehendere et retinere, illamque regere et gubernare, et alia facere et exercere, quae presbyteri seu diaconi cardinales, qui illi prò tempore praefuerunt, facere potuerunt et debuerunt.

6 § 2. And to the same Hippolytus, cardinal and vice-chancellor, that he may use, possess and enjoy freely and lawfully all and singular privileges, prerogatives, faculties, immunities, exemptions, liberties, indults, concessions and graces which we, while constituted in minor orders, obtained in that office, and which have been granted to any other vice-chancellor of the said Roman Church by reason of the office of vice-chancellor itself, or with regard to our or his person, and otherwise in any manner whatsoever, both in general and in particular, the tenor of all which we have in these presents as sufficiently and word for word inserted, and which any other vice-chancellor of the same Roman Church used, enjoyed and possessed, and which he could use, possess and enjoy, we do indulge.

7 § 3. Wherefore to the same Hippolytus, cardinal, we command by apostolic letters that, receiving with prompt devotion the burden of the governance and administration of the church of St. Lawrence and of this office of vice-chancellor imposed upon him, he may take care to exercise the governance and administration of the church of St. Lawrence and this office, according to the providence given to him by the Lord, so diligently, faithfully and prudently that the church and the aforesaid office may rejoice in having been committed to a provident governor and fruitful administrator, and the desired fruits which we hope for may succeed; and that the same Hippolytus, cardinal, besides the reward of eternal retribution, may merit to obtain more abundantly our blessing and the grace of the said See therefrom.

8 § 4. Likewise to our beloved sons the chapter and clergy of the same church of St. Lawrence, that they obey and submit to the same Hippolytus, cardinal and vice-chancellor in all things and through all things, otherwise we shall hold as ratified and shall cause to be inviolably observed, with the Lord as author, any sentence or penalty which he shall pronounce against the rebellious, even unto condign satisfaction.

9 § 5. And to all and singular officials of the Camerlengo's treasury and others to whom it pertains, that they receive and admit the same cardinal Hippolytus to the said office of vice-chancellor, and similarly obey and submit to him, as to the true vice-chancellor of the said Roman Church, in all matters pertaining to that office, and respond to him fully concerning the rights, revenues and emoluments customary. Notwithstanding the constitutions, etc.

10 Let no one, etc. If anyone, etc.

11 Given at Rome at St. Peter's, in the year of the Lord's Incarnation one thousand five hundred thirty-two, on 5 July, in the ninth year of our pontificate. Dat. 5 July 1532, pontif. year ix.

XLIII.

Machine translation, not reviewed. The original text is authoritative.

Latin text

XLII.
De officio vice-cancellariatus Papae, cum annexione curae et Ululi S. Laurentii in Damaso de Urbe i.
Clemens episcopus servus servorum Dei, ad perpetuam rei memoriam.

1 Etsi ad singula Romanae Ecclesiae officia et administrationes, prò illorum et eiusdem Ecclesiae ac Romanae Curiae illiusque curialium et officialium felici, tranquillo et prospero successu ac decore, intendere, excommisso nobis pastorali officio, teneamur, ad vice-cancellariatus tamen offìcium oculum nostrum et prò tempore existentis Romani Pontificis dexterum nostrae circumspectionis intuitum propensiori cura et studio nos providere debere, convenire arbitramur , ut illius regimini minister idoneus , per cuius solertiam , felicibus, dante Domino, proficiatincrementis, deputetur, et prò tempore deputatus, ecclesiae titulo et honore condigno decoretur; ipsumque offìcium cum decentia et tranquillilate ac curialium et officialium eorumdem commoditate et utilitate exerceatur, et quae illius perturbationem quoquomodo adducere possent, de medio submoveantur.

2 § 1. Sane ecclesia S. Laurentii in Damaso de Urbe, quae titulus presbvteri car- «weeiuriatui , . . - .de qua In tadinalis existit et cui praesidebat, ac officio brica, ì Hoc offìcium antiquissimum est; vide Martini V consti tutionem ìv, In Apostolicae, toni, iv, pag. 679.

3 Collallo vie*- vice-canccllariatuspraecliclo, quod obtinebat bonae memoriae Pompeius , Lituli S. Laurentii in Daniaso prei-bylei cardinalis, eiusdem Romanae Ecclesiae vice-cancellarius dum vivciet , per obitum eiusdem Pompei cardinalis ci viee-caucellarii, qui extra Romanam Curiam debilum naturae persolvit, vacanlibus , nos consideranles ipsius ol'ficii dignitutem, excellentiam et auctorilalem; el quod illuda memoria hominum citra per vice-cancellarium lemporalem rectum et gubernalum non ex Lidi, sed semper vice-cancellarium perpetuimi habuit; ac quod, prò land officii regimine et exercilio, et ne ineommoda, qnae ex rerum a suo solilo et destinalo cursu rnutatione evenire solent, proveiiiant, deeens elplurimum commodum fore dignoscilur ut dieta ecclesia S. Laurentii, rum illius palatio seu domo et membris, in eiusdem Romanae Ecclesiae vice-cancellarium prò tempore assumpto, prò eius proprio titillo seu propria denominatione, enneedatur et assignetur, habita super bis cum venerabilibus fratribus noslris dictae Romanae Ecclesiae cardinalibusdeliberatione matura, cum maxime expediat nobis talem in vice-cancellarium nostrum et Apostolicae Sedis assumere , de quo confidere quam maxime possimus, et nullum alium cardinalem de quo magis confidere possimus quam dilectum fìliurn Hippolytum S. Praxedis diaconum cardinalem , de Medicis nuncupatum, secundum cameni nepotem nostrum, habeamus; ac spem in Domino geramus quod idem Hippolytus cardinalis, cuius personam ingenii claritate,singulari providentia, eximia probitate, aliisque multiplicum virtutum donis, ac gratiarummuneribus, illarum largitor decoravi! Allissimus, gratia sibi assistente divina, per eius circumspectionem, industriam et studium fructuosum ac innatam benignitaiera, tam ecclesiam S- Laurentii quam officium huiusmodi summa cum provider.;/.;, t-ì fideroma>*um An. e. 1551 litate ac exacta diligentia salubriter regere ci fideliter gubernare studebit, de ipsorum fralrum concilio, ad honorem et gloriarci dictae Romanae Ecclesiae, necnon ecclesiae Sancii Laurentii et officii huiusmodi prospei'um regimen et salubrem directionem , ecclesiam S. Laurentii, cum illius palalio, domibus, membris, iurisdictionibus, collationibus ac aliis dispositionibus beneficiorum ecclesiasticorum ac iuribus et pertinentiis suis universis, necnon vicecancellarialus olficium huiusmodi, sive ut praemittitur sive alias quovis modo, quem praesenlibus haberi volumus prò expresso, autex alterius cuiuscumque persona vacarci , similiter cum omnibus et singulis ipsius officii bonoribus, oneribus, privilegiis, facullalibus, praerogativis, immunilatibus, exemptionibus, libertatibus, iuribus, obvenlionibus el emolumentisdebitis et consuetis, eidem Hippolyto cardinali, auctoritate apostolica, tenore praesentium concedimus et assignamus; ipsumque Hippolytum cardinalem eidem ecclesiae Sancii Laurentii in diaconum cardinalem praeficimus, ac in dictae Romanae Ecclesiae vice-cancellarium assumimus, creamus, constituimusetdeputamus. Sibiquecuram, regimen et administrationem ecclesiae Sancti Laurentii in spiritualibus et temporalibus, necnon officii huiusmodi, cuius ratione ab ipso Hippolyto cardinali fidelitatis debitae solitumrecipiemusiuramentum; et quod edam per regentem et alios ministros, prout ahi praefatae Romanae Ecclesiae vice-cancellarii, qui prò tempore fuerunt, tacere consueverunt , edam facere et exercere posse volumus, liberimi exercitium plenarie committimus; ac eisdem auctoritate ac tenore statuimus et ordinamus quod de cetero, perpetuis futuns temporibus, ecclesia ipsaS. Laurentii dictaì Roaianae Ecclesiae episcopo aut presbytero seu diacono cardinali, cui officium i^cm var-ansconcK ■it, prò eccjeCum omnibus privilegiis ci facuttatibus consuetis.

4 ikillatio ari ii- •1 f 1 0 11 I Olliliiail- Biinisliuliuiun]

5 CLEMF.XS V siae titulo seu prò eins denominalione,eo ipso, absquo alio iuris vpI hominis ministerio, dieta auctoritate concessa et assignata, et ipso eidem eeclesiae S. Laurenlii praefeclus sii et esse censeatur ; ila quod liceat eidem Ilippolylo et prò tempore ad dicium vice-cancellariatus officium assumpto, per se voi alium seu alios, eeclesiae Sancii Laurentii ae palatii seu domus, membrorum , iurisdictionum , iurinm et pertinentiarum praedictarum corporalem possossionem propria auctoritate libere apprehendere et roiinere, illamque regere et gubernare. et alia lacere et exercere, quae presbyteri seu diaconi cardinales, qui illi prò tempore praefuerunt, facere potuerunt et debuerunt.

6 § 2. Ipsique Hippolyto cardinali et vicecancellario, ut omnibus et singulis privilegiis, praerogativis, facullatibns, immunitatibus, exemptionibus, liberlalibns, indulti*, concessionibuset graliis,nobis, dum in minoribus constituti illudobtineremus, et cuicumque alteri dictae Romanae Eeclesiae vice-cancellario, ratione officii vicecancellariatus huiusmodi, aut nostrae vel illius personae intuitu, et alias quomodolibet, tam in genere quam in specie, concessis, quorum omnium tenores praesentibus prò sufficiente!- ac de verbo ad verbum insertos habemus,etquicumque alius eiusdem Romanae Eeclesiae vice-cancellarius utebalur, poliebatur et gaudebat, ac liti, potiri et gaudere poterat, uti, potiri et gaudere libere et licite valeat, indulgeiims.

7 $ :). Quocirca eidem Hippolyto cardinali per apostolica scripta mandamus quatenus imposilum sibi onus regiminis et adminisliationis eeclesiae Sancti Laurenlii ac officii vice-cancellariatus buiusmodi proiupla devolione suscipiens, curarci, regimen et administrationem eeclesiae S. Laurenlii ac officium huiusmodi, iuxta dalam sibi a Domino providentiam, sic exercere studeat CiipitUllilL Lameaiii solic.ite, fldeliter et prudenter, quod ecclesia et officium praedicta gubernatori provido et fructuoso administratori gaudeanl secommissa, et optati fructus, quos speramus, succedant; ipseque Hippolytus cardinalis, practer aeternae retribulionis praemium, nostrani et dictae Sedis benedictionem et gratiam exinde uberius consequi merealur.

8 § A. Necnon dilectis fìliis capitalo et clericis ipsius eeclesiae Sancti Laurentii, ut1 eidem Ilippolylo cardinali et vice-cancellario in omnibus et per omnia pareanl et obediant, alioquin sententiam sive poenam, quam lite tulerit in rebelles, rafani habebimus, et faciemus, auctore Domino, usque ad satisfactionem condignam, inviolabiliter observari.

9 § 5. Ac omnibus et singulis ipsius Canoraciaienqu» cellariae offìcialibus et alììs, ad quos per- ""^ 8l linei, ut ipsum cardinalem Hippolytum ad dictum vice-cancellariatus officium recipiant et admittant, eique, lamquam vero dictae Romanae Eeclesiae vice-cancellario, in omnibus ad officium ipsum spectantibus similiter pareant et obediant, ac de iuribus, obventionibus et emolumentis consueti* integre respondeanl. Non obstantibus eonstitutionibus etc.

10 Nulli ergo etc. Si quis etc.

11 Datum Romae apud Sanctum Pelrum, anno Incarnationis dominicae millesimo quingentesimo trigesimo secundo, die v iulii,pontificatus nostri anno ix. Dat. die 5 iulii 1532, pontif. anno ix.

XLIII.

Bullarum diplomatum et privilegiorum sanctorum Romanorum Pontificum, Taurinensis editio (Bullarium Romanum, Turin 1857-1872), vol. 6 — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Source: Internet Archive.

Italian text

XLII.
Dell'ufficio di vice-cancelliere del Papa, con l'annessione della cura e del titolo di S. Lorenzo in Damaso dell'Urbe i.
Clemente vescovo servo dei servi di Dio, a perpetua memoria della cosa.

1 Benché siamo tenuti, per l'ufficio pastorale affidatoci, a provvedere a ciascuno degli uffici e delle amministrazioni della Chiesa Romana, per il loro felice, tranquillo e prospero successo e decoro, nonché di quella stessa Chiesa e della Curia Romana e dei suoi curiali e ufficiali, tuttavia riteniamo conveniente che al governo dell'ufficio di vice-cancelliere il nostro occhio e, per il tempo presente, quello del Pontefice Romano, con cura e studio più solleciti della nostra circospezione, si dedichino, affinché un ministro idoneo, per la cui diligenza, con l'aiuto di Dio, si avanzi in felici incrementi, sia deputato, e colui che per il tempo sarà deputato sia decorato di titolo e onore ecclesiastico conveniente; e lo stesso ufficio sia esercitato con decenza e tranquillità e con comodità e utilità dei medesimi curiali e ufficiali, e tutto ciò che potrebbe in qualche modo recare perturbazione a quello sia rimosso di mezzo.

2 § 1. Invero la chiesa di S. Lorenzo in Damaso dell'Urbe, che è titolo presbiterale cardinalizio, e alla quale presiedeva, e all'ufficio di cui [vedi nota in margine: Questo ufficio è antichissimo; vedi la costituzione di Martino V iv, In Apostolicae, tomo iv, pag. 679.]

3 Collallo vie*- vice-cancellariatus praedicto, quod obtinebat bonae memoriae Pompeo, tituli S. Laurentii in Damaso presbitero cardinale, eiusdem Romanae Ecclesiae vice-cancellario dum viveret, per obitum eiusdem Pompei cardinalis et vice-cancellarii, qui extra Romanam Curiam debitum naturae persolvit, vacantibus, nos considerantes ipsius officii dignitatem, excellentiam et auctoritatem; et quod illud memoria hominum citra per vice-cancellarium temporalem rectum et gubernatum non ex iure, sed semper vice-cancellarium perpetuum habuit; ac quod, pro tali officii regimine et exercitio, et ne incommoda, quae ex rerum a suo solito et destinato cursu mutatione evenire solent, proveniant, decens et plurimum commodum fore dignoscitur ut dicta ecclesia S. Laurentii, cum illius palatio seu domo et membris, in eiusdem Romanae Ecclesiae vice-cancellarium pro tempore assumpto, pro eius proprio titulo seu propria denominatione, concedatur et assignetur, habita super his cum venerabilibus fratribus nostris dictae Romanae Ecclesiae cardinalibus deliberatione matura, cum maxime expediat nobis talem in vice-cancellarium nostrum et Apostolicae Sedis assumere, de quo confidere quam maxime possimus, et nullum alium cardinalem de quo magis confidere possimus quam dilectum filium Hippolytum S. Praxedis diaconum cardinalem, de Medicis nuncupatum, secundum carnem nepotem nostrum, habeamus; ac spem in Domino geramus quod idem Hippolytus cardinalis, cuius personam ingenii claritate, singulari providentia, eximia probitate, aliisque multiplicium virtutum donis, ac gratiarum muneribus, illarum largitor decoravit Altissimus, gratia sibi assistente divina, per eius circumspectionem, industriam et studium fructuosum ac innatam benignitatem, tam ecclesiam S. Laurentii quam officium huiusmodi summa cum providentia, fide et exacta diligentia salubriter regere et fideliter gubernare studebit, de ipsorum fratrum concilio, ad honorem et gloriam dictae Romanae Ecclesiae, necnon ecclesiae Sancti Laurentii et officii huiusmodi prosperum regimen et salubrem directionem, ecclesiam S. Laurentii, cum illius palatio, domibus, membris, iurisdictionibus, collationibus ac aliis dispositionibus beneficiorum ecclesiasticorum ac iuribus et pertinentiis suis universis, necnon vice-cancellariatus officium huiusmodi, sive ut praemittitur sive alias quovis modo, quem praesentibus haberi volumus pro expresso, aut ex alterius cuiuscumque persona vacare, similiter cum omnibus et singulis ipsius officii honoribus, oneribus, privilegiis, facultatibus, praerogativis, immunitatibus, exemptionibus, libertatibus, iuribus, obventionibusetEmolumentis debitis et consuetis, eidem Hippolyto cardinali, auctoritate apostolica, tenore praesentium concedimus et assignamus; ipsumque Hippolytum cardinalem eidem ecclesiae Sancti Laurentii in diaconum cardinalem praeficimus, ac in dictae Romanae Ecclesiae vice-cancellarium assumimus, creamus, constituimus et deputamus. Sibi quecuram, regimen et administrationem ecclesiae Sancti Laurentii in spiritualibus et temporalibus, necnon officii huiusmodi, cuius ratione ab ipso Hippolyto cardinali fidelitatis debitae solitum recipiemus iuramentum; et quod etiam per regentem et alios ministros, prout alii praefatae Romanae Ecclesiae vice-cancellarii, qui pro tempore fuerunt, facere consueverunt, etiam facere et exercere posse volumus, liberum exercitium plenarie committimus; ac eisdem auctoritate ac tenore statuimus et ordinamus quod de cetero, perpetuis futuris temporibus, ecclesia ipsa S. Laurentii dictae Romanae Ecclesiae episcopo aut presbytero seu diacono cardinali, cui officium idem vice-cancellariatus vacare contigerit, pro ecclesiae titulo seu pro eius denominatione, eo ipso, absque alio iuris vel hominis ministerio, dicta auctoritate concessa et assignata, et ipso eidem ecclesiae S. Laurentii praefectus sit et esse censeatur; ita quod liceat eidem Hippolyto et pro tempore ad dictum vice-cancellariatus officium assumpto, per se vel alium seu alios, ecclesiae Sancti Laurentii ac palatii seu domus, membrorum, iurisdictionum, iurium et pertinentiarum praedictarum corporalem possessionem propria auctoritate libere apprehendere et retinere, illamque regere et gubernare, et alia facere et exercere, quae presbyteri seu diaconi cardinales, qui illi pro tempore praefuerunt, facere potuerunt et debuerunt.

4 ikillatio ari ii- •1 f 1 0 11 I Olliliiail- Biinisliuliuiun]

5 CLEMENTE V sia titolo o per la sua denominazione, per ciò stesso, senza alcun altro ministero di diritto o di uomo, con l'autorità concessa e assegnata, e sia prefetto della medesima chiesa di San Lorenzo e sia considerato tale; in modo che sia lecito al medesimo Ippolito e per il tempo a venire a colui che assumerà detto ufficio di vice-cancelliere, per se stesso o per un altro o altri, della chiesa di San Lorenzo e del palazzo o casa, dei membri, delle giurisdizioni, dei diritti e delle pertinenze predetti la possessione corporale per propria autorità liberamente apprendere e ritenere, e quella reggere e governare, e altre cose fare e esercitare, che i presbiteri o diaconi cardinali, che gli presiedettero per il tempo, potettero e dovettero fare.

6 § 2. E allo stesso cardinale Ippolito e vicecancelliere, affinché di tutti e singoli i privilegi, prerogative, facoltà, immunità, esenzioni, libertà, indulti, concessioni e grazie, che Noi, mentre eravamo costituiti nei gradi minori, ottenemmo, e a chiunque altro vicecancelliere della detta Chiesa Romana, in ragione dell'ufficio di vicecancelliere medesimo, o in considerazione della Nostra o di quella persona, e in qualsiasi altro modo, tanto in generale quanto in specie, concessi, di cui tutti i tenori abbiamo presenti per sufficientemente e da parola a parola inseriti, e di cui qualsiasi altro vicecancelliere della medesima Chiesa Romana usava, godeva e si rallegrava, e poteva usare, godere e rallegrarsi, usi, goda e si rallegri liberamente e lecitamente, concediamo.

7 § 3. Perciò al medesimo cardinale Ippolito per apostoliche lettere ordiniamo affinché, accogliendo con pronta devozione l'incarico a lui imposto del governo e dell'amministrazione della chiesa di San Lorenzo e dell'ufficio di vicecancelliere medesimo, si studi di esercitare il governo e l'amministrazione della chiesa di San Lorenzo e questo ufficio, secondo la provvidenza che il Signore gli ha dato, con sollecitudine, fedeltà e prudenza, in modo che la chiesa e l'ufficio predetti si ralleghino di avere un governatore provvido e un amministratore fruttuoso, e riescano i frutti desiderati, che speriamo; e lo stesso cardinale Ippolito, oltre al premio della retribuzione eterna, meriti di conseguire più abbondantemente da ciò la benedizione e la grazia Nostra e della detta Sede.

8 § 4. Inoltre ai diletti figli capitolo e chierici della medesima chiesa di San Lorenzo, affinché obbediscano e si sottomettano al medesimo cardinale Ippolito e vicecancelliere in tutto e per tutto, altrimenti la sentenza o la pena, che egli avrà pronunciato contro i ribelli, riterremo e faremo, con l'aiuto del Signore, osservare inviolabilmente fino a conveniente soddisfazione.

9 § 5. E a tutti e singoli gli ufficiali della Cancelleria medesima e agli altri, a cui spetta, affinché ricevano e ammettano il medesimo cardinale Ippolito all'ufficio di vicecancelliere detto, e a lui, come al vero vicecancelliere della detta Chiesa Romana, in tutto ciò che riguarda questo ufficio, similmente obbediscano e si sottomettano, e dei diritti, proventi ed emolumenti consueti integralmente rispondano. Non ostante le costituzioni ecc.

10 A nessuno dunque ecc. Se qualcuno ecc.

11 Dato a Roma presso San Pietro, nell'anno dell'Incarnazione del Signore millecinquecentotrentadue, il 5 luglio, del Nostro pontificato anno nono. Dat. die 5 iulii 1532, pontif. anno ix.

XLIII.

Machine translation, not reviewed. The original text is authoritative.

Cited in the encyclopedia

Bullarum diplomatum et privilegiorum sanctorum Romanorum Pontificum, Taurinensis editio (Bullarium Romanum, Turin 1857-1872), vol. 6 — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Public domain (19th-century or earlier printed edition); Internet Archive scan, OCR text

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.