REGINON OF PRÜM. - Born at Altripp (Rhenish Prussia), he entered the Benedictine monastery of Prüm (diocese of Trier), where he was promoted abbot (892); but, driven out by the counts Gerard and Matfred, he emigrated to monius fit, Si fulpitusfus de alqua fiumna fit, aut in fus domo abquem introduillam habos, Si per domos millam canes, Si tabernas nigredatur, Si fit christus, aut litegios, Si aliquando atrea in alqua habitans affirmat, Si canes ad uenandum, ut acceptus habos, ut humfunis sanitates frquatur unde preceptor, aut definit aut deponatur.
Cap. 1, de nova c' maleribus.
Si alqua ut alqua hominida, facellogus, perimus, ranor. Si parereibus quinnibus, Si lone. Si adulter, aut per herbas ut per aliquos indeficiam aborum hominum intertempor. Si alqua fiumna infantem opporifer. Si deforidates & ad putem non redeuntes. Si diem dominiciam & festivitates faniliorum ut indiffum istorium obfuscantes. Si putem & matrem debonorantes. Si instat spirituali in repitent. Si uantium perli eubanthiam feecat acceptam. Si dominus ut domina furore reli fium ut ancillam ita flagellaurant, ut utam finiat.
Incipit simus, quae sanus Ler Sipa temporis et seipta deinde.
R. atres perbiytes, & facerdotes domini, cooperatores infi etis ordinis. Nos quidem quium indium locum fianus renemus, uos autem linearis & lithamus. Nos autem xu. Apollolorum fungimus, uos adi formam lux. decipilorum etis. Nos uero pallores ueltri fumus, uos autem pallore animarum uobis commuillus. Nos de uobis rationem sedicturi fumus fummo pallori if domino Iebi Chirilio, uos de plelobus uobis, commuillatus, et ubio christinus uoleto periculum ueltrium. Admonemus & obfuscamus, feuit albi forpitum inuenimus. Iiator nitatem ueltram, ut de offinum fisate uelbis cognantes, atentus audiatis admonitionem naftam, & que, uobis if fuggenimus, memorus commendatis, & opere exercere flurdeatis. In primis admonemus, fremoterip precipimus, ut
18
(phot. Enc. Catt.)
RÉGINONE DI PRÜM. - Incipit of the Homylia in synodo dicenda, by R. of P. (from the codex attributed to St. Leo the Great) - Vatican Library, cod. Reg. lat. 325, f. 72r (15th-16th cent.).
St. Martin of Trier (899) and ended his days at St. Maximin (915). He concerned himself with canon law, sacred music and history.
His most celebrated work: De synodalibus causis et disciplinis ecclesiasticis, written ca. 900, is a guide for bishops on pastoral visitation. The first book sets out the method of questioning the clergy as witnesses of parish life; the second is an interrogation of the laity, where the canonical texts, gathered as proof of the exposition of the subject, constitute a very precious collection and instruct especially on the history of the Sacraments. The ed. of F. G. A. Wasserschleben (Leipzig 1840) is the only one to contain the authentic text. He also wrote: Epistola de harmonica institutione (in M. Gerbert, Script. eccles. de musica sacra, II, St. Blasien 1784, p. 230); Tonarius, antiphonary (in E. de Coussemaker, Script. de musica medii aevi, II, Paris 1863, pp. 1-73); Chronicon, from the beginning of the Christian era to 906, divided into two parts: De temporibus Dominicae incarnationis and De gestis regum Francorum (741-906); from 892 the author is original (the best ed. is that of Fr. Kurze, Hannover 1891, in MGH, Scriptores rerum German. in usum schol., I).
Bibliography4 works
Guglielmo Mollat