The prophet answereth the kinges messengers, that Ierusalem shal be punished with plague, sworde, famine, and captiuitie. 9. Those shal escape best that yeld themselues captiues: 11. exhorteth to correct their liues, lest al be vtterly destroyed.
1The word that came to Jeremias from the Lord, when king Sedecias sent unto him Phassur, the son of Melchias, and Sophonias, the son of Maasias the priest, saying:Parola detta dal Signore a Geremia, quando il re Sedecia mandò a lui Phassur figliuolo di Melchia, e Sofonia figliuolo di Maasia sacerdote a dirgli:THE word that was made to Ieremie from our Lord, when king Sedecias sent Phassur the sonne of Melchias vnto him, and Sophonias the sonne of Maasias priest, saying:Verbum quod factum est ad Jeremiam a Domino, quando misit ad eum rex Sedecias Phassur filium Melchiæ, et Sophoniam filium Maasiæ sacerdotem, dicens: 2Inquire of the Lord for us, for Nabuchodonosor king of Babylon maketh war against us: if so be the Lord will deal with us according to all his wonderful works, that he may depart from us.Consulta per noi il Signore, per chè Nabuchodonosor re di Babilonia ci muove guerra; se a sorte il Signore sia per fare in nostro favore alcune delle tante sue meraviglie, onde quegli vada lontan da noi:Aske our Lord for vs, because Nabuchodonosor the king of Babylon maketh battel against vs: if perhaps our Lord shal doe with vs according to al his meruelous workes, and he may retire backe from vs.Interroga pro nobis Dominum, quia Nabuchodonosor, rex Babylonis, præliatur adversum nos: si forte faciat Dominus nobiscum secundum omnia mirabilia sua, et recedat a nobis. 3And Jeremias said to them: Thus shall you say to Sedecias:E disse loro Geremia: Direte così a Sedecia:And Ieremie said to them: Thus shal you say to Sedecias:Et dixit Jeremias ad eos: Sic dicetis Sedeciæ: 4Thus saith the Lord, the God of Israel: Behold I will turn back the weapons of war that are in your hands, and with which you fight against the king of Babylon, and the Chaldeans, that besiege you round about the walls: and I will gather them together in the midst of this city.Queste cose dice il Signore, il Dio d'Israele: Ecco, che io volgerò in vostro danno le armi, che sono nelle vostre mani, e colle quali combattete contro il re di Babilonia, e i Caldei, che circondano di assedio le vostre mura e radunerò queste anni nel mezzo di questa città.Thus saith our Lord the God of Israel: Behold I wil conuert the weapons of warre which are in your handes, and wherewith you fight against the king of Babylon, and the Chaldees, that besiege you round about the walles: and I wil gather them together in the middes of this citie.Hæc dicit Dominus Deus Israël: Ecce ego convertam vasa belli quæ in manibus vestris sunt, et quibus vos pugnatis adversum regem Babylonis et Chaldæos qui obsident vos in circuitu murorum: et congregabo ea in medio civitatis hujus.
5And I myself will fight against you with an outstretched hand, and with a strong arm, and in fury, and in indignation, and in great wrath.Ed io vi debellerò, stesa la mano mia, e il forte mio braccio, con furore, a indegnazione, ed ira grande.And I wil vanquish you in stretched out hand, and in a strong arme, and in furie, and in indignation, and in great wrath.Et debellabo ego vos in manu extenta, et in brachio forti, et in furore, et in indignatione, et in ira grandi. 6And I will strike the inhabitants of this city, men and beasts shall die of a great pestilence.E manderò flagello sopra gli abitatori di questa città: uomini, e bestie morranno di orribile pestilenza.And wil strike the inhabitants of this citie, men and beasts shal dye with a greate pestilence.Et percutiam habitatores civitatis hujus: homines et bestiæ pestilentia magna morientur. 7And after this, saith the Lord, I will give Sedecias the king of Juda, and his servants, and his people, and such as are left in this city from the pestilence, and the sword, and the famine, into the hand of Nabuchodonosor the king of Babylon, and into the hand of their enemies, and into the hand of them that seek their life, and he shall strike them with the edge of the sword, and he shall not be moved to pity, nor spare them, nor shew mercy to them.E dopo queste cose, dice il Signore, io darò Sedecia re di Giuda, e i suoi servitori, e il suo popolo, e tutti quelli, che in questa città saranno avanzati alla peste, alla spada, e alla fame, li darò in potere del re di Babilonia, e in potere de' lor nemici, e in potere di coloro, che li vogliono morti, e li farà perire di spada, e non si piegherà, né perdonerà, né avrà misericordia.And after this saith our Lord: I wil geue Sedecias the king of Iuda, and his seruants, and his people, & they that are leaft in his citie from the pestilence, and the sword, and famine, into the hand of Nabuchodonosor the king of Babylon, and into the hand of their enemies, and into the hand of them that seeke their life, and he wil strike them in the edge of the sword, and he wil not be moued, nor spare, nor haue mercie.Et post hæc, ait Dominus, dabo Sedeciam regem Juda, et servos ejus, et populum ejus, et qui derelicti sunt in civitate hac a peste, et gladio, et fame, in manu Nabuchodonosor regis Babylonis, et in manu inimicorum eorum, et in manu quærentium animam eorum: et percutiet eos in ore gladii, et non flectetur, neque parcet, nec miserebitur. 8And to this people thou shalt say: Thus saith the Lord: Behold I set before you the way of life, and the way of death.E a questo popolo tu dirai: Queste cose dice il Signore: Ecco, che io pongo dinanzi a voi la via della vita, e la via della morte.And to this people thou shalt say: Thus saith our Lord: Behold I geue before you the way of life, and the way of death.Et ad populum hunc dices: Hæc dicit Dominus: Ecce ego do coram vobis viam vitæ, et viam mortis.
9He that shall abide in this city, shall die by the sword, and by the famine, and by the pestilence: but he that shall go out and flee over to the Chaldeans, that besiege you, shall live, and his life shall be to him as a spoil.Chi si fermerà in questa città, perirà di spada, e di fame, e di peste: chi se n'andrà, e fuggirà verso i Caldei, che vi assediano, viverà, e la vita terragli luogo di un bell'acquisto.He that shal dwel within this citie, shal dye with the sword, and with famine, and pestilence: but he that shal goe forth, and flee to the Chaldees, that besiege you, shal liue, and his life shal be to him, as a spoile.Qui habitaverit in urbe hac morietur gladio, et fame, et peste: qui autem egressus fuerit, et transfugerit ad Chaldæos qui obsident vos, vivet, et erit ei anima sua quasi spolium. 10For I have set my face against this city for evil, and not for good, saith the Lord: it shall be given into the hand of the king of Babylon, and he shall burn it with fire.Imperocché io ho fissato il mio sguardo sopra questa città per suo male, e non per suo bene, dice il Signore: io darolla in potere del re di Babilonia, il quale la darà alle fiamme.For I haue set my face vpon this citie to euil, and not to good, saith our Lord: it shal be geuen into the hand of the king of Babylon, & he shal burne it with fire.Posui enim faciem meam super civitatem hanc in malum, et non in bonum, ait Dominus: in manu regis Babylonis dabitur, et exuret eam igni. 11And to the house of the king of Juda: Hear ye the word of the Lord,E dirai alla casa del re di Giuda: Udite la Parola del Signore,And to the house of the king of Iuda, Heare ye the word of our Lord,Et domui regis Juda: Audite verba Domini, 12O house of David, thus saith the Lord: Judge ye judgment in the morning, and deliver him that is oppressed by violence out of the hand of the oppressor: lest my indignation go forth like a fire, and be kindled, and there be none to quench it, because of the evil of your ways.Casa di Davidde, queste cose dice il Signore: Di buon'ora rendete giustizia, e liberate dalle mani del calunniatore gli oppressi dalla prepotenza: affinchè non iscappi fuora come fuoco la mia indegnazione, e s'infiammi, e non siavi chi possa estinguerla per ragione delle maligne vostre parzialità.ô house of Dauid, thus saith our Lord: Iudge ye iudgement in the morning, & deliuer the oppressed by violence out of the hand of the oppressour: lest perhaps mine indignation goe forth as fire, and be kindled, and there be none to quenche it, because of the malice of your studies.domus David. / Hæc dicit Dominus: / Judicate mane judicium, / et eruite vi oppressum de manu calumniantis, / ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea, / et succendatur, et non sit qui extinguat, / propter malitiam studiorum vestrorum.
13Behold I come to thee that dwellest in a valley upon a rock above a plain, saith the Lord: and you say: Who shall strike us and who shall enter into our houses?Eccomi a te, o abitatrice della valle sassosa, e campestre, dice il Signore; a voi che dite: Chi ci assalirà, e chi sforzerà le nostre case?Behold, I to thee inhabitresse of the firme & champaine valley saith our Lord: which say: Who shal strike vs? and who shal enter into our houses?Ecce ego ad te, habitatricem vallis solidæ atque campestris, / ait Dominus: / qui dicitis: Quis percutiet nos ? / et quis ingredietur domos nostras ? 14But I will visit upon you according to the fruit of your doings, saith the Lord: and I will kindle a fire in the forest thereof: and it shall devour all things round about it.Ma io renderò a voi il frutto delle vostre inclinazioni, dice il Signore: e appiccherò il fuoco alla sua selva, e divorerà ogni cosa all'intorno.And I wil visite vpon you according to the fruite of your studies, saith our Lord: & I wil kindle a fire in the forest therof: and it shal deuoure al thinges round aboute it.Et visitabo super vos juxta fructum studiorum vestrorum, / dicit Dominus: / et succendam ignem in saltu ejus, / et devorabit omnia in circuitu ejus.
21:1
Calmet
Sent, after Nabuchodonosor had returned from Egypt. (The year of the world 3415.) This consultation should be placed after Jeremias 37. (Calmet)
Piscator
Phassur, specified above, and Jeremias 38:1., (Calmet) or a different person. (St. Jerome) (Piscator)
Calmet
Sophonias, the second priest, (chap. 37:3., and 52:24.) of the 24th class, (1 Paralipomenon 24:18.) who was slain at Reblatha. (Calmet)
Worthington
Jeremias threatens the great ones to Jeremias 29. and is persecuted. He spoke this when Nabuchodonosor invaded the country. (Worthington)
21:4
Calmet
City. The people shall turn their arms against each other; or rather the Chaldeans shall use their weapons to destroy them. (Calmet)
21:6
Haydock
Pestilence. Septuagint, "death;" the sword, and various diseases. (Haydock)
21:7
To them. This was verified, Jeremias 52., and 4 Kings xxiv.
21:8
Calmet
Death; the former if they submit, the latter if they fight, ver. 9. (Calmet)
Worthington
God's grace is ever ready, that sinners may be converted. (Worthington)
21:9
Calmet
Spoil. He shall be happy to escape naked, Jeremias 38:3. (Calmet)
21:13
Challoner
Valley. He speaks to Jerusalem, confiding in the strength of her situation, upon rocks, surrounded with a deep valley. (Challoner)
Haydock
Literally, "valley, solid and in a plain." (Haydock)
Calmet
Isaias (xxii. 1.) styles it ironically, "the valley of vision." (Calmet)
Josephus
Jerusalem was situated on many rocks. (Josephus, Jewish Wars 6:6.)
21:14
Kennicott
Doings. Hebrew, "studies." So "Your studious pursuits" occurs, ver. 12, in many Hebrew manuscripts, though the printed copy have, "their;" and "spoiled" for apprised. (Kennicott)
Haydock
Forest, the temple, which is called Libanus, (Zacharias 11:21.) and the houses built of cedar-wood, (4 Kings 25:9.; Calmet) particularly the royal palace of the forest, 3 Kings vii. (Haydock)
21:13
To thee that dwellest, etc.... He speaks to Jerusalem, confiding in the strength of her situation upon rocks, surrounded with a deep valley.
21:1
This reuelation was made to Ieremie & vttered by him long after those, which are in the former chapters: yea and after some of those which are recorded in the chapters folowing. For he speaketh here of the time when Nabuchodonosor inuaded the countrie.
21:8
Gods grace is euer ready that sinners may conuert if they vvil.
21:9
Concordanza Deut. 7. 11 30.
21:8
san Metodio d'Olimpo † 311 d.C. From the Discourse on the Resurrection, Part III 2
… for spiritual things are far removed from irrational lust and sin. “But I am carnal, sold under sin;” which means: But I being carnal, and being placed between good and evil as a voluntary agent, am so that I may have it in my power to choose what I will. For “behold I set before thee life and death;”
21:11
san Giovanni Crisostomo † 407 d.C. Homilies on Colossians 2
Oftentimes do we say these things, but there are whom we cannot bring to believe. But it is nothing wonderful if we, men of small account, are thus treated, when we discourse of such things, since the same happened to the Prophets also; when they spoke not of such matters only, but also of war and captivity. (
21:2
2. INTERROGA. — Hebraeum דרש daras, significat interrogare, significat et rogare, sive requirere Dominum obsecrando, et opem petendo. Ita Chaldaeus hic, Vatablus, Theodoretus, et patet ex seq. utroque modo hic accipi. Ecce hic impletum illud, quod promisit Deus Jeremiae, xv, 19: « Convertentur ipsi ad te, et tu non converteris ad eos: » necessitas enim compulit impium Sedeciam adire, et petere opem a Jeremia. SECUNDUM OMNIA MIRABILIA SUA, — quibus mire populum suum liberavit a Pharaone, Exodi xiv, et a Sennacherib, IV Reg. xix, et ab Holoferne, Judith xiii. Tacite hic fatetur Sedecias se non suis, nec humanis viribus, sed sola Dei ope et miraculo posse a Chaldaeis liberari. ET RECEDAT A NOBIS, — non Deus, sed Nabuchodonosor.
21:4
4. CONVERTAM. — Theodoretus, inutilia reddam: simplicius, « convertam, » id est retundam arma vestra, hoc est, impediam ut iis uti, et Chaldaeis resistere non possitis. Ita Isidorus. Tertio, simplicissime Hugo, S. Thomas, Lyranus, Vatablus: « Convertam, » id est reflectam, « vasa, » id est arma bellica, contra vos, ut scilicet Chaldaei iis vos armatos videntes, magis provocentur ad pugnam contra vos, eaque urbe capta, uti fieri solet, vobis eripiant, et in medio, puta in foro, domo civica, vel armamentario, civitatis colligant, iisque vos trucident. Quarto, Sanchez: « Convertam, » inquit, arma vestra in vosmetipsos, q. d. Faciam ut sint inter vos factiones, et mutua vos caede conficiatis. Verum sequentia indicant tertiam expositionem. Sequitur enim: « Et Chaldaeos, » scilicet convertam et incitabo contra vos: « et congregabo ea in medio civitatis: » « ea, » scilicet « vasa belli, » puta arma vestra. Neque in excidio Jerusalem per Chaldaeos, sed per Romanos, fuisse factiosos Zelotas legimus.
21:5
5. Et debellabo (pugnans pro Chaldaeis contra vos) IN MANU EXTENTA, — id est robusta, quae continuo rigide se extendat ad vos feriendum et trucidandum.
21:8
8. ECCE EGO DO CORAM VOBIS VIAM VITAE, ET VIAM MORTIS, — q. d. Do vobis optionem vitae et mortis, atque rationem propono, ac medium unum, quo vivere possitis; aliud, quo mortem accersetis; scilicet, si vultis vivere, tradite vos Chaldaeo: si repugnatis, obsidionem in urbe sustinendo, peribitis gladio, fame et peste. Si ergo pereatis, id vestrae culpae et inobedientiae ascribite, nec me crudelitatis accusate. Itaque manere in urbe, et obsideri, erat via mortis: confugere autem ad hostes, erat via vitae, q. d. Tam male vobiscum agetur, ut non possitis salvari, nisi per hostes: ut non possitis mortem, nisi per captivitatem evadere. Tropologice, « via vitae » est studium virtutis et legis Dei: « via mortis » est peccatum, ac legis et voluntatis Dei praevaricatio. Utramque concionatores saepe populo ob oculos ponant, ut cum multi sint vocati, pauci electi, cumque multi ingrediantur viam mortis, pauci viam vitae: quisque amans salutis suae, satagat cum paucis fugere de incendio Sodomae, et quasi spolium liberare et salvare animam suam, ut per viam vitae ad vitam beatam et aeternam evadat. Secundo et magis apposite: « via vitae » est subdere se cruci a Deo immissae: « via mortis » est ei reniti et obluctari. Unde Christus ait Matth. cap. xvi, 24: « Si quis vult post me venire, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me. Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, inveniet eam. » Idem ait S. Joannes, cap. xii, 25.
21:9
9. ERIT EI ANIMA SUA QUASI SPOLIUM, — liberabit a morte animam, id est vitam suam, eamque habebit instar spolii; quia, sicut spolium alienum est, non proprium, hosti enim abripitur: ita Judaei in obsidione vitam suam desperatam, perditam, et in hostium potestate positam, salvabunt, et quasi spolium hosti eripient, dedendo se hosti. Secundo, sicut milites gaudent de spolio, quasi praemio praeter spem obvenienti: ita Judaei gaudebunt de vita sua praeter spem servata. Ita Vatablus et Maldonatus. Sic fere et Capella: Liberabit, inquit, animam suam, et servabit integram, sicut spolium quod quis direptioni et incendio eripiat, et sedulo custodit. Aliter Isidorus: Vita salva, inquit, vivet captivus, eritque spolium hosti. Hanc phrasin repetit Jeremias, cap. xxxviii, 2, et xxxix, 18, et xlv, 5.
21:10
10. POSUI ENIM FACIEM MEAM SUPER CIVITATEM HANC IN MALUM, — obfirmato et infenso animo et oculis aspexi Jerusalem, statuique et plane decrevi eam dare Chaldaeis exurendam.
21:11
11. ET DOMUI REGIS, — scilicet dices. Jubet Deus Prophetae, ut a populo ad proceres sermonem convertat.
21:12
12. DOMUS DAVID, — id est domus regis: rex enim erat ex stirpe David. Meminit Davidis, quia posteros ejus ad judicium et justitiam exhortari volebat, in qua excelluit David, ut patet II Reg. viii, 15, q. d. Si filii estis Davidis, Davidis opera facite. MANE, — id est tempestive, vigilanter, diligenter et cito absolvite lites et causas innocentum. Ita Hugo et Lyranus. Secundo, Vatablus, « mane, » inquit, cum scilicet jejuni estis, ne per ebrietatem turbato cerebro, pervertatis judicium. Tertio, mystice S. Hieronymus, Rabanus, Hugo: « Mane, » inquiunt, id est in luce justitiae, non in tenebris falsitatis. Primus sensus simplicissimus est.
21:13
13. ECCE EGO AD TE HABITATRICEM VALLIS SOLIDAE. — Pro solidae hebraice est צור tsur, quod Symmachus, ait S. Hieronymus, vertit, petram; Theodotion, obsessam; Aquilae secunda editio, Tyrum; Noster, solidam; Chaldaeus, vallem fortitudinis. Notat ergo Judaeam et maxime Jerusalem, ait S. Hieronymus, quae in valle solida et forti instar petrae sita, muniebatur Sion, et aliis montibus ac muris maximis, instar Tyri: ita ut simul petra, sive rupes, esset et vallis. Secundo, quia, ut ait S. Hieronymus, uti Tyrus mari, ita Jerusalem obsessa Babylonio cingebatur exercitu. Dicitur Jerusalem campestris: quia partem habebat in campo, et campos habebat vici- nos. Alloquitur Jerusalem, id est cives, qui munitioni civitatis praesidebant, quasi esset inexpugnabilis, q. d. Ne confidatis loco natura munito: ego enim sum, qui contra te pugno, qui facile mihi aditum patefaciam: « quia si exaltatus fueris ut aquila; et si inter sidera posueris nidum tuum, inde detraham te, » uti minatus sum Idumaeae, Abdiae vers. 4. Symbolice, Jeremias, aeque ac Isaias, cap. xxii, 1, Jerusalem et Sion, licet in monte sitam, vocat vallem; quia illam sic intuebantur peccatis, aeque ac Chaldaeorum armis depressam et deletam, ut nullum appareret in ea aut priscae religionis et sanctitatis, aut antiquae altitudinis et gloriae vestigium, q. d. O mons, non jam nobilis et illustris, sed ignobilis et profunda vallis, quae tuis corruptis moribus in vilitatis et ignominiae fundum te depressisti, ideoque a Chaldaeis usque ad fundamenta excisa et eversa es. Ita Sanchez.
21:14
14. VISITABO SUPER VOS, JUXTA FRUCTUM STUDIORUM VESTRORUM, — q. d. Puniam vos pro meritis; ut, qualia semina peccatorum seminastis, tales et inde fructus plagarum metatis: ventum seminastis, turbinem metetis: spinas seminastis, spinas excidii et incendii metetis. SUCCENDAM IGNEM IN SALTU EJUS. — Saltum, sive sylvam, vocat domos et plateas Jerusalem, ait S. Hieronymus, idque partim ob domorum, et habitantium multitudinem et densitatem, ait Theodoretus; partim, quia ex lignis saltus portae et domus erant constructae; partim, quia erat in ea domus saltus Libani, a Salomone aedificata. Hunc sensum exigit interrogatio Judaeorum: « Quis ingredietur domos nostras? » Huic enim respondet Deus: Ego et Chaldaei; et per eos « succendam ignem in saltu » vestro. Sic cap. xxii, 6, et alibi Jerusalem vocat Libanum. R. David et Jonathas per saltum accipiunt vicinas urbes, quae instar sylvae cingebant Jerusalem; quasi explicans subdat: « Et devorabit omnia in circuitu ejus. » Alludit autem ad ignem, qui sylvae immissus totam pervagatur, et inexstinguibilis est. Similem phrasin vidimus cap. v, 14. Aliter Sanchez: Sacrificarant, inquit, Judaei in saltibus: habebant et in circuitu urbis lucos et hortos ad voluptatem et delicias. Tam ergo saltus et lucos, idolorum sacrificiis incestos, quam hortos ad animorum laxationem plantatos, et omni amoenitate instructos (in quibus proinde ventri vacabant et veneri) incendio populandos esse pronuntiat; ita ut nec in urbe, nec extra urbem quidquam vel a ferro tutum sit, vel ab incendio immune. Ita hortos deliciarum, quos mercatores Belgae et divites circum Antuerpiam, Bruxellas, Brugas aliasque urbes Belgicas sibi construxerant, ut viderentur esse paradisi terrestres; ob luxum et peccata in iis admissa, Deus nostro hoc saeculo his lacrimaran- vertit; ita ut Belgium, quod olim videbatur esse oculus et deliciae Europae, nunc vallis lacrimarum, imo polyandrion funerumque locus esse videatur. At redeunte avita patrum fide et probitate, redibit et sensim avita opulentia, elegantia et frequentia. Mystice, ait S. Hieronymus, Jerusalem vocatur saltus Libani, quod frugiferas arbores bonorum operum non haberet: in hunc ergo saltum Deus injiciet ignem, tum Chaldaeorum, tum damnationis aeternae; unde ait Joannes Baptista: « Jam securis ad radicem arboris posita est. Omnis ergo arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur. » Allegorice, ait idem S. Hieronymus, quidquid ad domum regiam, et urbem metropolim prophetatur, referamus ad ordinem Ecclesiasticum, et principes Ecclesiarum, eos duntaxat, qui se superbiae et divitiis lasciviaeque dederunt. Idem nota, et applica capiti sequenti.
21:4
Hic ponitur comminatio contra reges, qui obtinent summum gradum in potestate saeculari: et primo secundum quod reges puniuntur per poenam populi; secundo secundum quod puniuntur in propria persona, 22 cap.: haec dicit dominus et cetera. Circa primum duo. Primo ponitur regis interrogatio vel petitio: interroga; quasi dicat, quaere divinum responsum, et ora pro nobis. Hic Phassur non est idem qui supra, qui ex alio patre natus. Isa. 37: dies tribulationis et correctionis, et blasphemiae dies haec: quia venerunt filii usque ad partum, et virtus non est pariendi. Et infra (ibid.): leva ergo orationem pro reliquiis quae repertae sunt. Secundo ponitur prophetae responsio: et dixit Jeremias. Et primo comminatur poenam quantum ad tempus ante civitatis captionem, contra tria in quibus confidebant: scilicet in armorum munitione: ecce convertam; quasi dicat: arma quae contra hostes assumpsistis, in vosipsos convertentur, quia contra vos invicem pugnabitis. Psalm. 7: convertetur dolor ejus in caput ejus, et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet. Vel convertentur, quasi sine fructu. Confidebant etiam in murorum fortitudine; contra quod dicit: et Chaldaeos, qui obsident in circuitu murorum; quasi dicat, non impedientibus muris. Thren. 4: non crediderunt reges terrae, et universi habitatores orbis, quoniam ingrederetur hostis, et inimicus per portas Jerusalem.
21:5
Confidebant etiam in divina protectione; contra quod dicit: et debellabo ego vos in manu extenta, idest potentia mea ad vindictam parata, forti, cui resisti non potest, furore, quantum ad pessimos, indignatione, quantum ad minus peccantes, in ira grandi, contra mediocres.
21:7
Hic tangit modum impugnationis. Ezech. 20: in manu valida, et in brachio extento, et in furore effuso regnabo super vos, et adducam vos in desertum populorum, et judicabor vobiscum ibi, facie ad faciem. Et quantum ad tempus post urbis captionem: et post hoc, comminans poenam, dabo Sedeciam. Thren. 1: dedit me dominus in manu de qua non potero fugere. Et excludit misericordiam: et non flectetur, precibus, vel muneribus, neque parcet, propter pristinam amicitiam, neque miserebitur, ex compassione miseriae. Proverb. 6: zelus et furor viri non parcet in die vindictae, nec acquiescet cujusque precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima. Et hoc quia pactum non servavit. Ezech. 17: qui dissolvit pactum, numquid effugiet? Secundo proponit eis salutis viam quantum ad populum: et ad populum hunc dices.
21:8
Et primo dat eis eligendi libertatem: ecce ego do coram vobis viam vitae, et viam mortis. Eccl. 15: ante hominem vita et mors, bonum et malum: quod placuerit ei, dabitur illi.
21:9
Ponit disjunctionem: qui habitaverit in urbe hac morietur (...) qui autem egressus fuerit (...) vivet. Isa. 51: egredimini de medio ejus, populus meus, ut salvet unusquisque animam suam ab ira furoris domini.
21:10
Et assignat rationem: posui enim faciem meam super civitatem hanc. Supra 1: ollam succensam ego video.
21:11
Et ad regem: et domui regis Juda, scilicet dices, ponens consilium: judicate mane. Psal. 81: eripite pauperem, et egenum de manu peccatoris liberate.
21:12
Et ponit imminens periculum: ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea. Deut. 32: ignis succensus est in furore meo, et ardebit usque ad Inferni novissima. Tertio excludit falsam fiduciam, ponens confidentiae causam: ecce ego ad te, idest arcem Jerusalem, habitatricem vallis solidae, atque campestris: erat enim Jerusalem in latere montis versus vallem Arnon: ergo pars erat in valle. Vel dicitur despective, sicut Isa. 22: onus vallis visionis et cetera. Et etiam ex monte habebat soliditatem, fortitudinem et firmitatem; et ex fructiferis vallibus habebat fertilitatem.
21:13
Et superbam audaciam: qui dicitis; quis percutiet nos? Abdias 2: qui dicis in corde tuo: quis detrahet me in terram?
21:14
Et comminatur poenam: et visitabo, et succendam ignem in saltu, infructuosum populum, Joelis 1: ignis comedit speciosa deserti, et flamma succendit omnia ligna regionis.
21:1
MELCHIA (EBR. MALKIJJAH[Ü] «MIO RE È JAHWEH»)
3. Padre di Phasur, l'avversario di Geremia (Jer. 21,1; 38,1).
SOFONIA (EBR. ŞĒPHANJĀH « JAHWEH PROTEGGE »)
Altri tre personaggi del Vecchio Testamento portano il nome S.: un levita antenato del musicista Hemath (I Par. 6, 21 [Volg. 36]); un sommo sacerdote, presso il quale Geremia fu denunciato come falso profeta (Jer. 21, 1; 29, 25, 29; 37, 3), che fu poi deportato e ucciso dopo la presa di Gerusalemme (ibid. 52, 24 sgg.; II Reg. 25, 18 sgg.); un cittadino di Gerusalemme (Zach. 6, 10, 14).
21:7
… Altre preciazioni: p. es., che un versetto (Ier. 21, 7) ha 42 parole e 160 lettere; che in quattro versetti (Gen. 18, 5; 24, 55; Num. 12, 14; Ps. 36, 7) c'è un wāw aggiunto per colpa degli scribi del quale non bisogna tener conto; ecc.
Douay-Rheims (Challoner) · Vulgata Clementina · Douay-Rheims originale (Douai 1609-10), trascrizione EEBO-TCP (CC0) · La Sacra Bibbia, tradotta dalla Volgata da Antonio Martini (1769-1781) (LaParola (laparola.net), Martini OSIS text, Public domain (LaParola's electronic edition marks it 'Dominio pubblico')). Pubblico dominio.