Cum transactis
Decreto sulla relazione quinquennale da farsi dagli istituti religiosi
SACRA CONGREGATIO DE RELIGIOSIS DECRETUM DE QUINQUENNALI RELATIONE A RELIGIONIBUS, A SOCIETATIBUS VITAE COMMUNIS ET AB INSTITUTIS SAECULARIBUS FACIENDA.
1 Cum, transactis iam viginti quinque et amplius annis a pubblicazione del Decreto Sancitum est, sotto il 8 marzo 1922, con il quale si ordinava la relazione quinquennale dai Supremi Moderatori delle Religioni da inviare alla Santa Sede (c. 510), l'esperienza chiaramente abbia insegnato quali fra le cose ivi prescritte debbano confermarsi definitivamente, quali ad esse debbano aggiungersi, quali invece debbano togliersi o correggersi, come già dal detto Decreto si accennava, la Sacra Congregazione preposta ai Negotii dei Sodalizi Religiosi nell'assemblea plenaria degli Eminentissimi Padri del 4 luglio 1947, ha decretato che si statuiscano le cose che seguono:
2 I. Ad normam del Codice (can. 510) l'Abate Primo, l'Abate Superiore della Congregazione monastica (can. 488, 8), il Moderatore Supremo di qualsiasi Religione e Società di vita comune senza voti pubblici (can. 675) parimente il Moderatore Supremo dell'Istituto secolare di diritto pontificio e il Presidente di qualunque Federazione di case di Religioni, Società viventi in comune o Istituti secolari, e in loro mancanza o impedimento, i loro Vicari (can. 488, 8°), ogni cinque anni inviino alla Santa Sede, cioè a questa Sacra Congregazione preposta ai Negotii dei Religiosi, una relazione sullo stato della Religione, Società, Istituto o Federazione, anche se l'anno assegnato per presentare la relazione, in tutto o in parte, cada nel primo biennio dall'inizio del governo.
3 II. I quinquenni siano fissi e comuni a tutti, come sopra (n. I), e si continuino a computare dal primo gennaio 1923.
4 III. Nelle relazioni da presentarsi si osservi l'ordine che segue: 1° Dalle Religioni, Società di vita comune, Istituti secolari e Federazioni di diritto pontificio degli uomini presenteranno relazione: nel primo anno del quinquennio: i Canonici Regolari, i Monaci, e gli Ordini militari;
5 nel secondo anno: i Mendicanti e i Chierici e gli altri Regolari; nel terzo anno: le Congregazioni clericali;
6 nel quarto anno: le Congregazioni laicali;
7 nel quinto anno: le Società di vita comune, gli Istituti secolari e le Federazioni.
8 2° Dalle Religioni, Società di vita comune, Istituti secolari e Federazioni di diritto pontificio delle donne, avuto riguardo alla regione in cui di diritto si trova la casa principale, presenteranno relazione: nel primo anno del quinquennio: le Superiore Maggiori delle Religioni dall'Italia, Spagna e Portogallo;
9 nel secondo anno: le Superiore Maggiori delle Religioni dalla Francia, Belgio, Olanda, Inghilterra e Irlanda;
10 nel terzo anno: le Superiore Maggiori delle Religioni dalle altre regioni dell'Europa;
11 nel quarto anno: le Superiore Maggiori delle Religioni dalle regioni dell'America; nel quinto anno: le Superiore Maggiori delle Religioni dalle altre parti del mondo e inoltre le Superiore Maggiori delle Società di vita comune, degli Istituti secolari e delle Federazioni di tutto il mondo.
12 IV. Affinché la Sacra Congregazione possa procurarsi le notizie necessarie, certe e autentiche di tutti quei Monasteri e case di diritto proprio, degli uomini e delle donne, di diritto pontificio che all'invio della relazione quinquennale secondo il can. 510 non sono obbligati, nonché delle Congregazioni, Società di vita comune e Istituti secolari di diritto diocesano, si osservino le cose che seguono:
13 1° I Superiori Maggiori dei Monasteri o case di diritto proprio degli uomini che, benché di diritto pontificio, non appartengono a Congregazione monastica né sono federati ad altri, nel tempo e nell'ordine sopra definiti (n. III, 1°), presentino all'Ordinario del luogo una relazione sommaria del quinquennio sottoscritta da essi e dai propri Consiglieri. L'Ordinario poi trasmetterà alla Sacra Congregazione, entro lo stesso anno in cui la relazione è stata fatta, una copia della relazione da lui sottoscritta, con le proprie osservazioni aggiunte, se il caso lo richiede.
14 2° Le Superiore Maggiori dei Monasteri di Monache con il proprio Consiglio, secondo l'ordine sopra (n. III, 2°) stabilito per le Moderatrici Generali, presentino all'Ordinario del luogo, se le Monache a lui sono soggette, altrimenti al Superiore Regolare, una breve e ordinata relazione del quinquennio sottoscritta da tutte. L'Ordinario del luogo o il Prelato regolare trasmetterà diligentemente alla Sacra Congregazione, entro lo stesso anno in cui la relazione è stata redatta, una copia della relazione da lui sottoscritta, con le proprie osservazioni aggiunte, se la cosa lo richiede. 3° I Moderatori Supremi delle Congregazioni, Società di vita comune e Istituti secolari di diritto diocesano presentino all'Ordinario del luogo in cui si trova la casa principale una relazione quinquennale sottoscritta da essi e dal proprio Consiglio nel tempo e nell'ordine sopra (n. III, 1° e 2°) stabiliti. L'Ordinario del luogo non ometta di comunicare questa relazione agli altri Ordinari delle altre case e trasmetterà alla Sacra Congregazione, entro lo stesso anno, una copia della relazione da lui sottoscritta e con il giudizio aggiunto del proprio e degli altri Ordinari circa la Congregazione, Società o Istituto secolare.
15 4° Le case religiose autonome di diritto proprio e le case della Società senza voti o dell'Istituto secolare, che non si riuniscono in Federazione, sia che siano di diritto diocesano sia di diritto pontificio, secondo l'ordine sopra definito (n. III, 1° e 2°), presenteranno all'Ordinario del luogo una relazione riassuntiva del quinquennio. L'Ordinario invece trasmetterà alla Sacra Congregazione, sottoscritto da lui e con le sue osservazioni, se il caso lo richiede, un esemplare della medesima relazione entro lo stesso anno.
16 V. Nel redigere le relazioni tutte le Religioni, le Congregazioni monastiche, le Società di vita comune, gli Istituti secolari e le Federazioni di diritto pontificio, anche se godono dell'esenzione, seguano rigorosamente l'elenco delle questioni che sarà proposto dalla Sacra Congregazione e comunicato direttamente a loro.
17 I Monasteri di Monache, le Case autonome delle Religioni, delle Società o degli Istituti secolari di diritto pontificio, le Congregazioni, le Società e gli Istituti secolari di diritto diocesano usino formule più brevi da approvarsi per loro.
18 VI. Le risposte alle questioni proposte, gravato per la gravità della cosa la coscienza, siano sempre sincere e, dopo accurate informazioni preliminari, complete per quanto possibile. Se in esse manchino cose che sembrano necessarie o le risposte appaiano incerte o poco sicure, la Sacra Congregazione d'ufficio, come giudicherà opportuno, non escluse, se occorra, indagini fatte direttamente da essa, provvederà a completarle. VII. La relazione, prima di essere sottoscritta dal Superiore e dai singoli Consiglieri o Assistenti d'ufficio, deve essere sottoposta a maturo, personale e collettivo esame.
19 o Nelle Religioni di donne, nelle Società di vita comune, negli Istituti secolari e nelle Federazioni di diritto pontificio la Moderatrice suprema trasmetta all'Ordinario del luogo della Casa generalìzia la relazione, sottoscritta da lei e dal suo Consiglio, affinché egli, secondo la norma del diritto (can. 510), possa sottoscrivere la medesima relazione; la Moderatrice generale provveda tempestivamente a rimettere la relazione sottoscritta dall'Ordinario del luogo a questa Sacra Congregazione.
20 VIII. Se qualcuno dei Superiori o dei Consiglieri, ai quali incombe l'obbligo di sottoscrivere la relazione, avesse qualcosa di non lieve importanza da osservare su di essa, che non ha potuto modificare con il suo voto, o qualcosa circa la medesima in qualunque modo da significare alla Sacra Congregazione, potrà farlo per mezzo di lettere private e, secondo i casi, sarà tenuto a farlo per dovere di coscienza. Tuttavia ricordi se stesso la sua condizione e sappia bene che la sua coscienza sarà gravemente onerata, se presumesse di esporre in queste lettere segrete qualcosa di contrario alla verità.
21 IX. Alla fine di ogni anno tutte le Religioni, sia di diritto diocesano sia pontificio, come pure le Società di vita comune e gli Istituti secolari e le Federazioni trasmettano direttamente alla Sacra Congregazione de Religiosis prospetti annuali secondo gli schemi contenuti nelle formule da redigersi e comunicarsi dalla Sacra Congregazione, riguardanti principalmente lo stato delle persone, delle opere e di altre cose che sembrano interessare sia la Sacra Congregazione sia i Superiori.
22 Sua Santità il Signor Papa Pio XII, nell'Udienza concessa dal sottoscritto Segretario della Sacra Congregazione de Religiosis, il 9 luglio 1947, ha approvato il tenore del presente Decreto e ha ordinato che sia osservato da tutti e reso di pubblica ragione, nonostante qualsiasi cosa contraria. f Fr. L. H. Pasetto, Segretario.
Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.
Testo latino
SACRA CONGREGATIO DE RELIGIOSIS DECRETUM DB QUINQUENNALI RELATIONS A RELIGIONIBUS, A SOCIETATIBUS VITAE COMMU- NIS ET AB INSTITUTIS SAECULARIBUS FACIENDA.
1 Cum, transactis iam viginti quinque et amplius annis a publicatione Decreti Sancitum est, sub die 8 Martii 1922, quo ordinabatur relatio quinquennales a Supremis Religionum Moderatoribus ad Sanctam Sedem mittenda (c. 510), experientia clare docuerit quaenam ex ibi praescriptis confirmanda definitive videantur, quaenam illis addenda, quaenam autem demenda aut corrigenda sint, prout a dicto Decreto iam innuebatur, Sacra Congregatio Negotiis Religiosorum Sodalium praeposita in coetu plenario Eminentissimorum Patrum diei 4 Iulii 1947, quae sequuntur statuenda decrevit :
2 I. AdnormamCodicis (can. 510) AbbasPrimas, Abbas Superior Congregationis monasticae (can. 488, 8), Moderator Supremus cuiusvis Religionis et Societatis vitae communis absque votis publicis (can. 675) pariterque Moderator Supremus Instituti saecularis iuris pontificii et Praeses cuiuscumque Foederationis domorum Religionum, Societatum in communi viventium vel Institutorum saecularium, ipsisque deficientibus vel impeditis, eorumdem Vicarii (can. 488, 8°), quinto quoque anno relationem de statu Religionis, Societatis, Instituti vel Foederationis ad Sanctam Sedem, scilicet ad hanc Sacram Congregationem Negotiis Religiosorum praepositum, mittant, etiamsi annus pro exhibenda relatione assignatus, ex toto vel ex parte, in primum biennium ab inito regimine inciderit.
3 II. Quinquennia sint fixa et omnibus, uti supra (n. I), communia, ipsaque a die prima Ianuarii 1923 computari pergent.
4 III. In relationibus exhibendis ordo, prout sequitur, servetur: I Ex Religionibus, Societatibus vitae communis, Institutis saecularibus ac Foederationibus iuris pontificii virorum relationem mittent : primo quinquennii anno : Canonici Regulares, Monachi, et Ordines militares;
5 secundo anno : Mendicantes et Clerici ceterique Regulares; tertio anno : Congregationes clericales;
6 quarto anno : Congregationes laicales;
7 o Sacra Congregatio de Religiosis quinto anno : Societates vitae communis, Instituta saecularia et Foederationes.
8 2° Ex Religionibus, Societatibus vitae communis, Institutis saecularibus et Foederationibus iuris pontificii mulierum, habito respectu ad regionem in qua de iure domus princeps exstat, relationem mittent: primo quinquennii anno: Superiorissae Religionum ex Italia, Hispania et Lusitania;
9 secundo anno : Superiorissae Religionum ex Gallia, Belgio, Hollandia, Anglia et Hibernia;
10 tertio anno : Superiorissae Religionum ex reliquis Europae regionibus;
11 quarto anno : Superiorissae Religionum ex Americae regionibus ; quinto anno : Superiorissae Religionum ex aliis orbis partibus efc insuper Superiorissae Societatum vitae communis, Institutorum saecularium et Foederationum totius mundi.
12 IV. Ut Sacra Congregatio necessarias ipsasque certas et authenticas notitias sibi comparare valeat illorum omnium Monasteriorum domorumque sui iuris, virorum et mulierum, iuris pontificii quae ad quinquennalem relationem transmittendam ex can. 510 non obligantur, necnon Congregationum, Societatum vitae communis et Institutorum saecularium iuris dioecesani haec observanda sunt :
13 o I Superiores maiores Monasteriorum seu domorum sui iuris virorum quae, etsi iuris pontificii, nec ad Congregationem monasticam pertinent nec foederata aliis sint, tempore et ordine supra definitis (n. III, I ), summariam quinquennii relationem ab ipsis et a propriis Consiliariis subscriptam Ordinario loci défèrent. Ordinarius autem exemplar relationis a se subsignatum, propriis, si casus ferat, additis animadversionibus, ad Sacram Congregationem intra annum ipsum quo relatio facta est transmittere sataget.
14 o 2° Superiorissae maiores Monasteriorum Monialium cum proprio Consilio, iuxta ordinem supra (n. III, 2°), pro Generalibus Moderatricibus statutum, brevem ac concinnam relationem quinquennii ab omnibus subscriptam Ordinario loci, si Moniales eidem subiectae sint, secus Superiori Regulari mittant. Ordinarius loci vel Praelatus regularis relationis exemplar, a se subsignatum, propriisque, si res ferat, animadversionibus additis, ad Sacram Congregationem intra annum ipsum quo relatio exarata fuit diligenter transmittendam curabit. 3° Moderatores Supremi Congregationum, Societatum vitae communis et Institutorum saecularium iuris dioecesani relationem quinquennalem a se et a proprio Consilio subsignatam Ordinario loci in quo o Domus princeps invenitur tempore et ordine supra (n. III, I et 2°) statutis exhibeant. Hanc relationem Ordinarius loci aliarum Domorum Ordinariis communicare non omittat eiusque exemplar a se subsignatum et, proprio aliorumque Ordinariorum circa Congregationem, Societatem vel Institutum saeculare addito iudicio, ad hanc Sacram Congregationem intra ipsum annum transmittat.
15 4° Domus religiosae sui iuris et autonomae domusque Societatis sine votis vel Instituti saecularis, quae in Foederationem non coadunantur, sive iuris dioecesani sint sive iuris pontificii, ordine supra (n. III, I et 2°) definito, summariam quinquennii relationem défèrent Ordinario loci. Ordinarius autem eiusdem relationis exemplar, a se subscriptum ac propriis, si casus ferat, additis animadversionibus ad Sacram Congregationem pariter intra ipsum annum transmittat.
16 V. In exarandis relationibus omnes Religiones, Congregationes monasticae, Societates vitae communis, Instituta saecularia et Foederationes iuris pontificii, etsi exemptione fruantur, adamussim elenchum quaestionum, qui a Sacra Congregatione proponetur ac directo eisdem communicabitur, sequantur.
17 Monasteria Monialium, Domus autonomae Religionum, Societatum vel Institutorum saecularium iuris pontificii, Congregationes, Societates atque Instituta saecularia iuris dioecesani breviores pro ipsis probandas formulas adhibeant.
18 VI. Responsa propositis quaestionibus danda, onerata pro rei gravitate conscientia, sincera semper sint atque, accuratis praemissis informationibus, pro viribus completa. Si in illis quae necessaria videntur deficiant vel responsa incerta vel parum secura appareant, Sacra Congregatio ex ofiicio, prout opportunum iudicaverit, non exclusis, si opus sit, immediate ab ipsa factis investigationibus, ea complenda curabit. VII.Relatio, antequam a Superiore et a singulis Consiliariis seu Assistentibus ex ofiicio subsignetur, praevio maturo, personali ac collectivo examini subiicienda est.
19 o In mulierum Religionibus, Societatibus vitae communis, Institutis saecularibus ac Foederationibus iuris pontificii Moderatrix suprema relationem, a se et a suo Consilio subscriptam, Ordinario loci Domus generalitiae transmittat, ut ipse, ad normam iuris (can. 510) eidem relationi subscriberevaleat;relationemabOrdinariolocisubsignatamModeratrix generalis ad hanc Sacram Congregationem remittendam tempestive curabit.
20 VIII. Si quis vero ex Superioribus vel Consiliariis, quibus onus incumbit subscribendi relationi, aliquid non parvi momenti eidem obii- Sacra Congregatio de Religiosis ciendum habeat, quod suo voto modificare non potuit, vel aliquid circa ipsam quoquo modo Sacrae Congregationi significandum putaverit, id per privatas litteras praestare poterit et, iuxta casus, ex conscientiae ofiicio ad id tenebitur. Verumtamen memor sit ipse conditionis suae et probe sciat conscientiam suam graviter onerata m iri, si quid a veritate alienum secretis his litteris exponere praesumpserit.
21 IX. Sub cuiusque anni exitu omnes sive iuris dioecesani sive pontificii, tam Religiones, quam Societates vitae communis et Instituta saecularia ac Foederationes prospectus annuos iuxta schemata in formulis a Sacra Congregatione exarandis ac communicandis contenta, praecipuorum quod ad statum personarum, operum aliorumve quae sive Sacrae Congregationis sive Superiorum magis interesse videntur, directo Sacrae Congregationi de Religiosis transmittant.
22 Sanctissimus Dominus Noster Pius Pp. XII, in Audientia habita ab infrascripto Secretario Sacrae Congregationis de Religiosis, die 9 Iulii 1947, praesentis Decreti tenorem approbavit et ab omnibus servari et publici iuris fieri mandavit, contrariis quibuscumque non obstantibus. f Fr. L. H. Pasetto, Secretarius.
Acta Apostolicae Sedis 40 (1948), pp. 378-381 (Holy See scan, OCR text, lightly cleaned). Fonte: vatican.va (AAS scan).
Testo inglese
SACRED CONGREGATION FOR RELIGIOUS DECREE ON THE QUINQUENNIAL REPORT TO BE MADE BY RELIGIOUS COMMUNITIES, SOCIETIES OF COMMON LIFE, AND SECULAR INSTITUTES.
1 Since, now more than twenty-five years having passed since the publication of the Decree Sancitum est, under the date of 8 March 1922, by which quinquennial reports were ordered to be sent by the Supreme Moderators of Religious Communities to the Holy See (c. 510), experience has clearly taught which of the prescriptions therein should be confirmed definitively, which should be added to them, and which should be removed or corrected, as was already intimated by the said Decree, the Sacred Congregation for the Affairs of Religious Communities, in a plenary assembly of the Most Eminent Fathers on 4 July 1947, has decreed that the following should be established:
2 I. According to the norm of the Code (can. 510), the Abbot Primate, the Abbot Superior of a monastic Congregation (can. 488, 8), the Supreme Moderator of any Religious Community and Society of common life without public vows (can. 675), likewise the Supreme Moderator of a secular institute of pontifical right, and the President of any Federation of houses of Religious Communities, Societies living in common, or secular institutes, and in their absence or impediment, their Vicars (can. 488, 8°), shall send to the Holy See, namely to this Sacred Congregation for the Affairs of Religious Communities, every fifth year a report on the state of the Religious Community, Society, Institute, or Federation, even if the year assigned for presenting the report falls wholly or in part within the first two years from the beginning of their governance.
3 II. The five-year periods shall be fixed and common to all, as above (n. I), and shall continue to be reckoned from the first day of January 1923.
4 III. In presenting the reports, the following order shall be observed: 1° From Religious Communities, Societies of common life, secular institutes, and Federations of pontifical right of men, reports shall be sent: in the first year of the five-year period: Regular Canons, Monks, and Military Orders;
5 in the second year: Mendicants and Clerics and other Regulars; in the third year: Clerical Congregations;
6 in the fourth year: Lay Congregations;
7 in the fifth year: Societies of common life, secular institutes, and Federations.
8 2° From Religious Communities, Societies of common life, secular institutes, and Federations of pontifical right of women, having regard to the region in which the principal house is canonically located, reports shall be sent: in the first year of the five-year period: Superioresses of Religious Communities from Italy, Spain, and Portugal;
9 in the second year: Superioresses of Religious Communities from France, Belgium, Holland, England, and Ireland;
10 in the third year: Superioresses of Religious Communities from the remaining regions of Europe;
11 in the fourth year: Superioresses of Religious Communities from the regions of America; in the fifth year: Superioresses of Religious Communities from other parts of the world and moreover Superioresses of Societies of common life, secular institutes, and Federations throughout the world.
12 IV. In order that the Sacred Congregation may obtain for itself the necessary, certain, and authentic information concerning all those monasteries and autonomous houses, of men and women, of pontifical right, which are not obliged by can. 510 to transmit a quinquennial report, as well as Congregations, Societies of common life, and secular institutes of diocesan right, the following are to be observed:
13 1° The major Superiors of monasteries or autonomous houses of men which, although of pontifical right, neither belong to a monastic Congregation nor are federated with others, shall at the time and in the order defined above (n. III, 1°), present to the Ordinary of the place a summary quinquennial report signed by themselves and by their own Counselors. The Ordinary shall take care to transmit to the Sacred Congregation, within the same year in which the report was made, a copy of the report signed by himself, with such observations added by him as the case may warrant.
14 2° The major Superioresses of monasteries of nuns, with their own Council, according to the order established above (n. III, 2°) for the General Moderatrices, shall present to the Ordinary of the place, if the nuns are subject to him, otherwise to the Regular Superior, a brief and well-ordered quinquennial report signed by all. The Ordinary of the place or the Regular Prelate shall take care to transmit diligently to the Sacred Congregation, within the same year in which the report was drawn up, a copy of the report signed by himself, with such observations added by him and by others as the matter may warrant. 3° The Supreme Moderators of Congregations, Societies of common life, and secular institutes of diocesan right shall present to the Ordinary of the place in which the principal house is located, at the time and in the order established above (n. III, 1° and 2°), a quinquennial report signed by themselves and by their own Council. The Ordinary of the place shall not fail to communicate this report to the Ordinaries of other houses, and shall transmit to this Sacred Congregation, within the same year, a copy signed by himself and to which shall be added the judgment of himself and of the other Ordinaries concerning the Congregation, Society, or secular institute.
15 4° Religious houses of their own right and autonomous houses of a Society without vows or of a Secular Institute, which do not unite in a Federation, whether they be of diocesan right or of pontifical right, in the order defined above (n. III, 1 and 2°), shall present a summary five-year report to the Ordinary of the place. The Ordinary, however, shall transmit a copy of the same report, subscribed by himself and with such observations added by him as the case may warrant, likewise to the Sacred Congregation within the same year.
16 V. In drawing up reports, all Religious communities, monastic Congregations, Societies of common life, Secular Institutes and Federations of pontifical right, even if they enjoy exemption, shall follow precisely the list of questions which the Sacred Congregation shall propose and shall communicate directly to them.
17 Monasteries of Nuns, autonomous houses of Religious communities, Societies or Secular Institutes of pontifical right, Congregations, Societies and Secular Institutes of diocesan right shall use shorter forms to be approved for themselves.
18 VI. Answers to the proposed questions, burdened for the gravity of the matter upon conscience, shall always be sincere and, with accurate preliminary information, complete to the best of ability. If in those matters which seem necessary they be lacking or answers appear uncertain or not sufficiently secure, the Sacred Congregation shall, ex officio, as it shall judge opportune, not excluding, if need be, investigations made immediately by itself, take care that they be completed. VII. The report, before it be subscribed by the Superior and by each Counsellor or Assistant ex officio, shall be subjected to prior mature, personal and collective examination.
19 In women's Religious communities, Societies of common life, Secular Institutes and Federations of pontifical right, the supreme Moderatrix shall transmit the report, subscribed by herself and by her Council, to the Ordinary of the place of the generalate house, so that he himself, according to the norm of law (can. 510), may be able to subscribe to the same report; the report subscribed by the Ordinary of the place the Moderatrix general shall take care to remit in timely fashion to this Sacred Congregation.
20 VIII. If, however, any of the Superiors or Counsellors, upon whom the burden of subscribing to the report falls, should have something of no small importance to object to the same, which he could not modify by his vote, or should think that something concerning the same ought in any way to be signified to the Sacred Congregation, he may do so by private letters and, according to the case, shall be bound to do so ex officio of conscience. Nevertheless, let him be mindful of his own condition and know well that his conscience shall be gravely burdened if he should presume to set forth anything alien from the truth in these secret letters.
21 IX. At the end of each year all, whether of diocesan or pontifical right, both Religious communities and Societies of common life and Secular Institutes and Federations, shall transmit annual reports according to the schemas contained in the forms to be drawn up and communicated by the Sacred Congregation, concerning the principal matters regarding the state of persons, works and other matters which seem to be of concern either to the Sacred Congregation or to the Superiors, directly to the Sacred Congregation for Religious.
22 Our Most Holy Lord Pius XII, in an audience granted by the undersigned Secretary of the Sacred Congregation for Religious, on 9 July 1947, approved the tenor of this Decree and commanded it to be observed by all and made public, notwithstanding anything to the contrary. f Fr. L. H. Pasetto, Secretary.
Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.