Sacrifices for sinne, 12. and of holocauste, 18. and pacifiques are offered: 22. and Aaron stretching forth his hand blesseth the people.
1And when the eighth day was come, Moses called Aaron and his sons, and the ancients of Israel, and said to Aaron:Venuto poi l'ottavo giorno, Mosè chiamò Aronne, e i suoi figliuoli, e gli anziani d'Israele, e disse ad Aronne:AND when the eight day was come, Moyses called Aaron and his sonnes, and the ancients of Israel, and said to Aaron:Facto autem octavo die, vocavit Moyses Aaron, et filios ejus, ac majores natu Israël, dixitque ad Aaron: 2Take of the herd a calf for sin, and a ram for a holocaust, both without blemish, and offer them before the Lord.Prendi dall'armento un vitello (da offerire) per il peccato e un ariete in olocausto; ambedue sieno senza macchia, e offeriscigli dinanzi al Signore.Take of the heard a calfe for sinne, and a ramme for an holoucast, both without spot, and offer them before our Lord.Tolle de armento vitulum pro peccato, et arietem in holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino. 3And to the children of Israel thou shalt say: Take ye a he goat for sin, and a calf, and a lamb, both of a year old, and without blemish for a holocaust.E dirai a' figliuoli d'Israele: Prendete un ariete per il peccato, e un vitello, e un agnello dell'anno, e senza macchia per fare olocausto,And to the children of Israel thou shalt speake: Takeye a bucke goate for sinne, and a calfe, and a lambe, of a yeare old, & without spot for an holoucast,Et ad filios Israël loqueris: Tollite hircum pro peccato, et vitulum, atque agnum, anniculos, et sine macula in holocaustum, 4Also a bullock and a ram for peace offerings. And immolate them before the Lord, offering for the sacrifice of every one of them flour tempered with oil: for to day the Lord will appear to you.Un bue, e un ariete per ostia pacifica, e immolateli dinanzi al Signore, offerendo nel sacrifizio di ognun di questi della farina aspersa con olio: imperocché oggi il Signore vi apparirà.an oxe and a ramme for pacifiques: and immolate them before our Lord, offering in the sacrifice of euerie one, flowre tempered with oile; for to day our Lord wil appeare to you.bovem et arietem pro pacificis: et immolate eos coram Domino, in sacrificio singulorum similam conspersam oleo offerentes: hodie enim Dominus apparebit vobis. 5They brought therefore all things that Moses had commanded before the door of the tabernacle: where when all the multitude stood,Presentarono adunque tutte le cose ordinate da Mosè alla porta del tabernacolo: e stando ivi presente tutta la moltitudine,They tooke therfore al thinges that Moyses had cōmanded before the dore of the tabernacle: where when al the multitude stood,Tulerunt ergo cuncta quæ jusserat Moyses ad ostium tabernaculi: ubi cum omnis multitudo astaret, 6Moses said: This is the word, which the Lord hath commanded. Do it, and his glory will appear to you.Disse Mosè: Questo è il comandamento che ha dato il Signore: eseguitelo, e la maestà di lui si farà a voi vedere.Moyses said: This is the word, which our Lord hath commanded: doe it, and his glorie wil appeare to you.ait Moyses: Iste est sermo, quem præcepit Dominus: facite, et apparebit vobis gloria ejus.
7And he said to Aaron: Approach to the altar, and offer sacrifice for thy sin. Offer the holocaust, and pray for thyself and for the people: and when thou hast slain the people’s victim, pray for them, as the Lord hath commanded.E disse ad Aronne: Accostati all'altare, e fa il sacrifizio pel tuo peccato: offerisci l'olocausto, e fa orazione per te, e pel popolo: e scannata che avrai l'ostia del popolo, fa orazione per esso, come ha ordinato il Signore.And he said to Aaron: Approch to the altar, & immolate for thy sinne: offer the holocaust, and pray for thy self and for the people, and when thou hast slaine the peoples hoste, pray for them, as our Lord hath cōmanded.Et dixit ad Aaron: Accede ad altare, et immola pro peccato tuo: offer holocaustum, et deprecare pro te et pro populo: cumque mactaveris hostiam populi, ora pro eo, sicut præcepit Dominus. 8And forthwith Aaron, approaching to the altar, immolated the calf for his sin.E immediatamente Aronne appressatosi all'altare immolò il vitello pel suo peccato:And forthwith Aaron approching to the altar, immolated the calfe for his sinne:Statimque Aaron accedens ad altare, immolavit vitulum pro peccato suo: 9And his sons brought him the blood of it: and he dipped his finger therein, and touched the horns of the altar, and poured the rest at the foot thereof.E avendogliene i figliuoli di lui presentato il sangue, intinse in esso il dito, e toccò i corni dell'altare, e versò il rimanente appiè dello stesso altare:the bloud wherof his sonnes brought to him: wherin dipping his finger, he touched the hotnes of the altar, and poured the rest at the foote therof.cujus sanguinem obtulerunt ei filii sui: in quo tingens digitum, tetigit cornua altaris, et fudit residuum ad basim ejus. 10And the fat, and the little kidneys, and the caul of the liver, which are for sin, he burnt upon the altar, as the Lord had commanded Moses.E messe nel fuoco sull'altare il grasso, i reni, e la rete del fegato dell'ostia per il peccato, conforme aveva ordinato il Signore a Mosè:And the fatte, and the litle kidneis, and the caule of the liuer, which are for sinne, he burnt vpon the altar, as our Lord had commanded Moyses:Adipemque, et renunculos, ac reticulum jecoris, quæ sunt pro peccato, adolevit super altare, sicut præceperat Dominus Moysi: 11But the flesh and skins thereof he burnt with fire without the camp.La carne poi e la pelle l'abbruciò egli nel fuoco fuora dell'accampamento.but the flesh and skinne therof he burnt with fire without the campe.carnes vero et pellem ejus extra castra combussit igni.
12He immolated also the victim of holocaust: and his sons brought him the blood thereof, which he poured round about on the altar.Immolò parimente la vittima dell'olocausto, e i suoi figliuoli gliene presentarono il sangue, cui egli sparse intorno all'altare.He immolated also the victime of holocaust: and his sonnes brought him the bloud therof, which he poured in the circuite of the altar.Immolavit et holocausti victimam: obtuleruntque ei filii sui sanguinem ejus, quem fudit per altaris circuitum. 13And the victim being cut into pieces, they brought to him the head and all the members: all which he burnt with fire upon the altar.Gli porsero eziandio l'ostia fatta in pezzi col capo, e con tutte le membra: e ogni cosa abbruciò egli nel fuoco sopra l'altare,The hoste also it selfe being cut into peeces, they brought with the head and euerie member. Al which he burnt with fire vpon the altar,Ipsam etiam hostiam in frusta concisam, cum capite et membris singulis obtulerunt; quæ omnia super altare cremavit igni, 14Having first washed the entrails and the feet with water.Avendone prima lavati coll'acqua gl'intestini e i piedi.hauing first washed the entralles and the feete with water.lotis aqua prius intestinis et pedibus. 15Then offering for the sin of the people, he slew the he goat: and expiating the altar,Egli scannò anche un ariete, e l'offerse pel peccato del popolo: ed espiato l'altare,And offering for the sinne of the people, he slew the bucke goat: and expiating the altar:Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum: expiatoque altari, 16He offered the holocaust.Fece l'olocausto,he made the holocaust,fecit holocaustum, 17Adding in the sacrifice the libations, which are offered withal, and burning them upon the altar, besides the ceremonies of the morning holocaust.Aggiunte al sacrifizio le libagioni, che si offeriscono insieme, e le fece bruciar sull'altare senza pregiudizio dell'olocausto del mattino.adding in the sacrifice the libaments, which are offered withal, and burning them vpon the altar, be side the ceremonies of the morning holocaust.addens in sacrificio libamenta, quæ pariter offeruntur, et adolens ea super altare, absque cæremoniis holocausti matutini. 18He immolated also the bullock and the ram, and peace offerings of the people: and his sons brought him the blood, which he poured upon the altar round about.Immolò anche il bue, e l'ariete, ostie pacifiche del popolo: e i suoi figliuoli gliene presentarono il sangue, il quale egli versò sull'altare in ogni parte.He immolated also the oxe, and the ramme, the pacifique hostes of the people: and his sonnes brought him the bloud, which he poured vpon the altar round about.Immolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi: obtuleruntque ei filii sui sanguinem, quem fudit super altare in circuitum.
19The fat also of the bullock, and the rump of the ram, and the two little kidneys with their fat, and the caul of the liver,E il grasso del bue, e la coda dell'ariete, e i reni col foro grasso, e la rete del fegatoThe fatte also of the oxe, and the rump of the ramme, and the two little kindneis with their fatte, and the caule of the liuerAdipem autem bovis, et caudam arietis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum jecoris, 20They put upon the breasts. And after the fat was burnt upon the altar,La posero sopra i petti (delle ostie): e bruciato che fu tutto il grasso sopra l'altare,they put vpon the brests. and after the fatte was burnt vpon the altar,posuerunt super pectora: cumque cremati essent adipes super altare, 21Aaron separated their breasts, and the right shoulders, elevating them before the Lord, as Moses had commanded.Aronne mise a parte i petti, e le spalle destre, elevandole davanti al Signore, come aveva ordinato Mosè:their brests, and the right shoulders, Aaron did seperate, eleuating them before our Lord, as Moyses had commanded.pectora eorum, et armos dextros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut præceperat Moyses. 22And stretching forth his hands to the people, he blessed them. And so the victims for sin, and the holocausts, and the peace offerings being finished, he came down.E stesa la mano verso del popolo lo benedisse. E avendo in tal guisa compiuto il sacrifizio per il peccato, e l'olocausto, e l'obblazione dell'ostie pacifiche, discese.And stretching forth his hand to the people, he blessed them. And so the hostes for sinne, and the holocaustes, and the pacifiques being finished, he descended.Et extendens manus ad populum, benedixit ei. Sicque completis hostiis pro peccato, et holocaustis, et pacificis, descendit. 23And Moses and Aaron went into the tabernacle of the testimony, and afterwards came forth and blessed the people. And the glory of the Lord appeared to all the multitude.Ed essendo Mosè ed Aronne entrati nel tabernacolo del testimonio, ed essendone poscia usciti benedissero il popolo. E la gloria del Signore si fe' vedere a tutta la moltitudine:And Moyses and Aaron going into the tabernacle of testimonie, and afterward comming forth, blessed the people. And the glorie of our Lord appeared to al the multitude:Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi, benedixerunt populo. Apparuitque gloria Domini omni multitudini: 24And, behold, a fire, coming forth from the Lord, devoured the holocaust, and the fat that was upon the altar: which when the multitude saw, they praised the Lord, falling on their faces.E repentinamente una fiamma, che veniva dal Signore, divorò l'olocausto, e il grasso tutto, che era sull'altare. La qual cosa avendo veduto il popolo, diede lode al Signore, prostratosi boccone per terra.and behold a fire coming forth from our Lord, deuoured the holocaust, and the fatte that was vpon the altar: Which thing, when the multitude had senne, they praised our Lord, falling on their faces.et ecce egressus ignis a Domino, devoravit holocaustum, et adipes qui erant super altare. Quod cum vidissent turbæ, laudaverunt Dominum, ruentes in facies suas.
9:1
Year of the World 2514.
Come. From the consecration of the tabernacle, (Menochius) and of Aaron.
They were to offer sacrifice by the hands of their new priests.
9:2
9:3
Children. Samaritan and Septuagint, "the ancients," or princes of the people, for whom a he-goat is sacrificed.
Old. Not above, though they might be younger.
9:4
Haydock
Offering, etc. Hebrew simply, "and a flour-offering tempered with oil; for," etc. (Haydock)
Menochius
All these sacrifices were accompanied with an offering of this nature, as they were in imitation of a dinner presented to God. (Menochius)
You. By the cloud, resting upon the tabernacle, or by fire proceeding thence. God will manifest his presence by miracles, ver. 24.
9:7
Thy sin. Christ needed not daily (as the other priests) to offer sacrifices, first for his own sins, and then for the people's, Hebrews 7:27.
9:9
Calmet
The altar of holocausts; as he is yet considered only as a private person; afterwards he touches the altar of perfumes. (Calmet)
9:10
Menochius
Burnt, or placed in order to be burnt by the fire sent by God, ver. 24. (Menochius)
9:11
Camp. According to the prescriptions given, Leviticus 4:12.
9:14
Water. Hebrew adds, "he burnt them upon the holocaust, upon the altar."
9:15
Haydock
And expiating the altar. Hebrew, "he offered it (the goat) for sin, as the first," for himself, placing the parts of the victim upon his own holocaust. (Haydock)
The Chaldean says, "he expiated the altar with the blood of the he-goat, as he did before."
9:17
Menochius
Holocaust. Which were religiously observed every day. The law respecting the libations was given already, though it be related, Numbers 15:4. (Menochius)
9:21
Calmet
Elevating them. After which they were used by the priest, Leviticus 7:31. (Calmet)
9:22
Worthington
Hands. Thus representing the form of a cross, on which Christ redeemed us; in memory of which we still make the same sign. (Worthington)
Menochius
Them. The blessing is recorded, Numbers 6:24. And the Lord bless thee, etc. (Menochius)
In blessing an individual, the priest laid his hands upon him; but he stretched them out towards the multitude, as a mark of superiority.
9:23
Testimony. To offer incense, which always preceded the morning holocaust.
Haydock
Glory; or fire, probably issuing from the tabernacle, and consuming the victims in a moment. Thus God was pleased to shew his approbation of the priests and victims, (Calmet) and at the same time, to impress a religious awe upon the minds of the spectators. (Haydock)
This fire was carefully preserved and nourished by the priests with wood; though the Rabbins say, this was done only to conceal the miracle of its perpetual continuance. A fire, of the same nature, came down upon the victims, when Solomon dedicated his temple, (2 Paralipomenon 7:1,) and was kept burning till the captivity, when it was hidden in a cistern. Being found afterwards, like a muddy water, God kindled it again, (2 Machabees 1:18; 2:10,) and it was not lost till the persecution of Epiphanes.
9:24
Calmet
The Lord: 2 Machabees 2:10, explains this text. Fire came down from heaven, appearing like a flash of lightning, in the midst of the victims. (Josephus, Antiquities 3:9.) (Calmet)
9:2
The people before worshipped a calfe for God. Exod 32. Now therfore they offer a calfe in sacrifice to God, for their sinne, and to kepe them from idolatrie. S. Hieron. in Hierem. 7.
9:6
God appeared in his worke by sending fire to burne the sacrifice, without mans industrie v. 24.
9:22
This did signifie that Christ, in whō al nations are blessed, should be stretched on the Crosse where he redemed vs, in memorie wher of we now make the signe of the Crosse.
9:24
The Priests were commā ded to nourish and kepe this fire petpetually. that it should not be extinguished. cha. 6. v. 12.
9:1
san Girolamo † 420 d.C. Against the Pelagians 1.28
ix. 1 . Offerings for Aaron at his consecration.
9:7
sant'Atanasio di Alessandria † 373 d.C. Against the Arians. (Orationes contra Arianos IV.) 4.26
§§26–36. That the Son is the Co-existing Word, argued from the New Testament. Texts from the Old Testament continued; especially Ps. cx. 3 . Besides, the Word in Old Testament may be Son in New, as Spirit in Old Testament is Paraclete in New. Objection from Acts x. 36 ; answered by parallels, such as 1 Cor. i. 5 .
san Girolamo † 420 d.C. The Dialogue Against the Luciferians 1
5. L. Pray, have you not read what is said concerning the bishops, “Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost its savour, wherewith shall it be salted? It is thenceforth good for nothing, but to be cast out and trodden under foot of man.” And then there is the fact that the priest
9:24
sant'Ambrogio † 397 d.C. On the Duties of the Clergy 3.17
… It is to be found also in the history of the prophet Jeremiah, that he bade those who should come after him to take of the fire. That is the fire which fell on Moses’ sacrifice and consumed it, as it is written: “There came a fire out from the Lord and consumed upon the altar all the whole burnt-offering.”
9:1
FACTO AUTEM OCTAVO DIE, — a consecratione Aaronis et tabernaculi, ut patet ex cap. praeced., vers. 33, qui dies octavus fuit mensis primi, anni secundi exitus ex Aegypto; qui fuit annus mundi 2455, a diluvio 748. Hoc ergo anno et die Aaron suas quasi primitias celebravit. Allegorice, dies octava est tempus legis Evangelicae, quo octavam resurrectionis Christi colimus, et ad eamdem tendimus, et quo apparuit gloria, id est magnifica et gloriosa gratia Christi Salvatoris nostri, qui se obtulit pro peccato suo, id est hominum, in se suscepto; obtulit et victimas Ecclesiae suae, puta hircum, id est paenitentiam; agnum, id est innocentiam; bovem et arietem, id est labores et patientiam populi sui Christiani. Ita ex S. Gregorio Radulphus. VOCAVIT MOYSES AARON ET FILIOS EJUS, — ut hi novelli sacerdotes sua prima sacrificia offerrent; hac de causa convocati sunt et majores natu populi, ad honorandas videlicet sui pontificis primitias, et ut victimas suas per eum Deo sacrificarent.
9:2
TOLLE DE ARMENTO VITULUM PRO PECCATO. — Licet enim paulo ante Moses hostiam pro peccato tuo, o Aaron, obtulerit, tamen et te jam recens creatum pontificem omnis generis victimas, ac consequenter etiam hostiam pro peccato offerre volo, tum ut hoc symbolo doceam, neminem sibi certo persuadere debere peccata sibi esse remissa, vel ita esse remissa, ut nihil poenae pro iis luendum supersit; tum ut usquequaque incipias exercere tuum quasi characterem ordinis, id est, potestatem offerendi quamvis victimam.
9:3
AD FILIOS ISRAEL LOQUERIS. — « Loqueris, » scilicet tu, o Aaron novelle pontifex. Nam tibi jam incumbit auctoritas pontificia, ut praecipias victimas populo. TOLLITE HIRCUM PRO PECCATO. — Licet enim pro certo et determinato populi peccato jusserit Deus immolari vitulum capite IV, vers. 14, hic tamen, quia indeterminate pro peccato populi in communi fit sacrificium, praecipitur immolari non vitulus sed hircus, ideoque nec sanguis ejus inducitur in Sanctum, ad aspergendum altare thymiamatis, uti in vitulo praeceptum est cap. iv, vers. 12 et 20. Anniculos. — Ita legendum est cum Hebraeo, Septuaginta et Romanis, ita ut tam vitulus, quam agnus praecipiatur esse anniculus.
9:4
IMMOLATE EOS (adducite ad me, ut ego eos immolem pro vobis) CORAM DOMINO, — coram altari holocaustorum, sive coram ostio tabernaculi. In sacrificio, — puta farreo. Hebraice enim est, in mincha. Ad omnem enim victimam adjungebatur mincha, id est sacrificium farris vel panis, ut patet Numer. xv, quia sine pane aut farre non prandetur. HODIE DOMINUS APPAREBIT, — mittens ignem de coelo, qui sacrificia vestra comburet.
9:5
TULERUNT ERGO CUNCTA, — postquam Aaron jussus a Mose id praecepit, uti dixit vers. 3.
9:10
ADIPEMQUE ET RENUNCULOS AC RETICULUM JECORIS, QUAE SUNT (partes hostiae, puta vituli) PRO PECCATO, ADOLEVIT, — id est, adolenda et cremanda imposuit altari: nam igne coelesti haec, et sequentes victimae postea consumptae sunt, vers. 24.
9:11
CARNES VERO ET PELLEM EJUS EXTRA CASTRA COMBUSSIT IGNI, — juxta legem latam cap. iv, 12.
9:15
Expiatoque altari, — per hoc sacrificium pro peccato, cujus sanguine unctum et aspersum est altare. Unde Hebraice est, et expiavit eo, scilicet hirco, id est, ut Chaldaeus, in sanguine hirci, uti ante fecerunt sanguine vituli vers. 9. Nota: Peculiariter sacrificio pro peccato tribuitur expiatio et consecratio altaris, quia per illud altare expiabatur, id est aspergebatur per cornua sua sanguine: itaque dedicabatur ad expianda deinceps peccata, per sacrificia in eo offerenda. Nota secundo, hic subintelligi, in hoc sacrificio facta esse illa quae solent, quaeque praescripta sunt cap. iv, vers. 2, 3, 4, videlicet adipes esse Deo incensos, et reliquum sanguinis fusum fuisse ad basim altaris.
9:17
Addens in Sacrificio (mincha) Libamenta, — olei et vini, de quibus Numer. xv, 4: quam legem jam fuisse latam, ex hoc loco patet; licet posterius, Numer. xv, referatur. ABSQUE CAREMONIIS HOLOCAUSTI MATUTINI, — id est, absque eo quod omitteretur, vel impediretur juge sacrificium, matutinum et vespertinum.
9:19
ADIPEM, CAUDAM, etc., POSUERUNT SUPER PECTORA, — non sua, sed pecorum jam immolatorum, quae postea separavit Aaron, adipem et caudam Deo comburens, pectusculum vero et armos elevans coram Domino, ut dicitur vers. seq. Patet ex Hebraeo. Pectusculum enim et armus dexter non cremabantur, sed elevata et oblata Domino cedebant sacrificanti, uti dictum est cap. vii, vers. 31 et 32.
9:22
ET EXTENDENS MANUS AD POPULUM, BENEDIXIT EI. — Aaron scilicet novellus pontifex. Forma benedictionis fuit illa quae habetur Num. vi, 24, scilicet: « Benedicat tibi Dominus, et custodiat te, ostendat Dominus faciem suam tibi, et misereatur tui; convertat Dominus vultum suum ad te, et det tibi pacem. » Hujus benedictionis exemplum et fructus exstat II Paralip. xxx, 27, cujus figurae veritas in Christi benedictione tum alias, tum in ascensione ad coelos paruit. Nota: Videtur hic duplex fuisse benedictio; Aaron enim videtur bis benedixisse populum: primo, cum ipse composuisset hostias super altare; secundo, post egressum ex tabernaculo: tum enim cum Mose benedixit populo vers. 23. SICQUE COMPLETIS HOSTIIS (id est hostiarum jugulatione, concisione et impositione in altare) DESCENDIT — Aaron sacrificans; restabat enim hostiarum crematio, quae postea facta est per ignem coelitus missum. Quare quae vers. 10, 13, 17, 20, de ea dicuntur, per anticipationem accipienda sunt, ut patet vers. 24. Hic ergo videtur fuisse ordo et series rei: primo, Aaron jugulavit et immolavit omnes hasce victimas; secundo, compositis simul holocaustis, et adipibus pacificorum et victimae pro peccato super altare holocaustorum, Moses et Aaron ingressi sunt tabernaculum, oraturi Deum ut mitteret ignem de coelo, qui hasce hostias consumeret (id enim futurum scivit et praedixit Moses, ut patet vers. 4), simul ut incensum adolerent super altare thymiamatis. Tertio, post eorum preces advenit ignis divinus e coelo, victimasque consumpsit. Quarto, hoc videns populus laudavit Deum, cui deinde Moses et Aaron benedixerunt, eumque domum dimiserunt. Quinto, vitulus oblatus pro peccato Aaronis, elatus est extra castra, ibique totus cum pelle combustus est, uti dicitur vers. 11.
9:23
Et deinceps egressi. — Ita legendum cum Hebraeis, Chaldaeis, Septuaginta, Romanis; male ergo in aliis, etiam Plantinianis, legitur ingressi. APPARUITQUE GLORIA DOMINI, — puta ignis egressus, id est productus et emissus, a Domino, qui devoravit holocaustum et adipes pacificorum, ut sequitur. Hunc ignem in victimas Aaronis misit Deus, ut ordinem sacerdotalem legis veteris a se institutum, et suas de sacrificiis leges hoc miraculo confirmaret, et quasi obsignaret; atque ut populi reverentiam erga sacerdotes et sacrificia accenderet. Sic ignis e coelo descendens probavit sacrificium et religionem Eliae certantis contra Baal ejusque sacerdotes, III Reg. XVIII, 24 et 38. Idem ignis probavit sacrificia Salomonis in dedicatione templi, II Paralip. VII, 1. Vide dicta Exodi III, 2. Sic Gentiles fabulati sunt de suo igne divino: sicut de Seleuco proditum est, qui cum Jovi in Pella victimam immolaret, ligna aris imposita ultro arsisse feruntur. Et Servius in illud Eneid. XII, « qui foedera fulmine sancit: » Quia, inquit, apud majores arae non incendebantur, sed ignem divinum precibus eliciebant, qui incendebat victimas; indeque Jupiter Elicius appellatus est. Sed haec vel fabulosa sunt, vel daemonis arte et ope peracta.
Ignis Missus Die Octavo Nota primo: Ignis hic octavo die ab erectione tabernaculi, et consecratione sacerdotum, missus fuit a Deo in altare, ejusque victimas; nam primis septem diebus consecrationis sacerdotum, Moses in sacrificiis suis communi usus est igne; post diem vero octavum et ignem hunc e coelo lapsum, deinceps eo usi sunt sacerdotes in sacrificiis: quem quia Nadab et Abiu non adhibuerunt, sed externum et profanum intulerunt in altare, idcirco igne Domini afflati et consumpti sunt, ut dicetur cap. x.
Conservatio Ignis Sacri Nota secundo: Hic ignis debebat a sacerdotibus summa cura, appositis lignis, aliisque fomentis jugiter foveri et conservari, ut patet Levit. vi, 12; unde deinceps ab eis semper in tabernaculo, et deinde in templo servatus est, usque ad tempus captivitatis Babylonicae et conflagrationis templi; ea enim imminente, sacerdotes ignem hunc divinum ex altari et templo extulerunt, atque in puteo absconderunt; quem soluta captivitate requirentes jubente Nehemia, non ignem, sed loco ignis aquam crassam repererunt, quae postmodum in eumdem ignem rursum, sacrificante sacerdote, est conversa; quo igne postmodum usi sunt sacerdotes in secundo templo Zorobabelis, atque in hujus rei et miraculi memoriam, instituerunt festum dati, vel potius redditi ignis: haec omnia patent II Machab. I, 49 et seq. Tradunt Hebraei in igne isto sacrificia absumente leonis faciem conspectam fuisse, ut repraesentaretur Christus, qui est leo de tribu Juda, quique immensae charitatis suae igne pro nobis in cruce hostia factus, omnia nostra peccata absumpsit, nosque Deo Patri reconciliavit. Addunt et alia multa, scilicet primo, quod ignis hic non poterat extingui aquis, etiamsi flumina inciderent et obruerent eum; secundo, quod non indigebat nutrimento; Deus tamen volebat ut sacerdos illum nutriret; tertio, quod servabatur panno purpureo involutus. Sed hae sunt fabulae Judaicae: cur enim tanta cura jussit ignem hunc nutriri Deus, nisi quia non tantum aquis, sed et deficiente fomite et lignis, extinctus fuisset? Errant secundo Judaei, dum censent ignem hunc coelestem in secundo templo semper defuisse; contrarium enim patet ex II Machab. I, 49. Hallucinatur tertio Abulensis, dum censet ignem hunc post octavum diem defecisse, eo quod deinceps in deserto per 38 annos non sacrificarint Hebraei; ac proinde eos in Chanaan, cum rursum sacrificare coeperunt, ignem non e coelo, sed e silice naturaliter elicuisse, eoque sacrificia cremasse. Ignem enim hunc nunquam defecisse, patet tum ex loco Machab. jam citato, tum ex eo quod jussit Dominus eum perpetuo nutriri et conservari, cap. vi, vers. 13. Ita Ribera, lib. V De Templo, cap. XVII, et alii passim. Pari modo jussit Deus in mensa panes propositionis jugiter, etiam in deserto sibi apponi, ut patet Numer. VII, 7.
Mystica Ignis Significatio Mystice, ignis symbolum est castitatis et puritatis divinae, quam homines, maxime sacerdotes imitari debent. Hinc Romae virgines Vestales pari observantia ignem sacrum et pudicitiam conservabant; sed et ignem ipsum, vitae pariter et castitatis symbolum, Vestam vocabant: sic enim de ea canit Ovidius in Fastis: Nec tu aliud Vestam, quam puram intellige flammam; Nataque de flamma corpora nulla vides. Jure igitur virgo est, quae semina nulla remittit, Nec capit; et comites virginitatis amat. De hoc igne sacro, ejusque custodibus canit et Virgilius, IV Eneid.: Vigilemque sacraverat ignem, Excubias divum aeternas. Hunc ignem dum servaverint et auxerint Christiani, non metuent ignem illum, de quo scriptum est Deuter. cap. XXXII: « Ignis succensus est in furore meo, et ardebit usque ad inferni novissima. » Secundo, ignis est Spiritus Sanctus, qui in die Pentecostes specie ignis descendit in Apostolos et Ecclesiam, semperque cum ea permanet, uti jam ante descenderat in Christum, Joan. I, 33. Ita Hesychius et Radulphus. Quomodo hic ignis nutriri debeat, dixi cap. vi, vers. 11.
Ignis Symbolum Dei, Spiritus Sancti, et Charitatis Porro quam ignis Dei, Spiritus Sancti, et charitatis aptum sit symbolum, audi. Primo, ignis est quasi omnipotens, quia ferrum emollit, et omnia metalla liquefacit. Talis est Deus, et charitas. Secundo, ignis si hostilis est, terribilis est ac formidandus, ut patet in incendiis et fulminibus; sin vero amicus, summe beneficus est: ignis enim cibos coquit, et omnia etiam durissima homini emollit. Tertio, ignis in tenebris ducatum et lucem praestat, et perfugium. Quarto, ignis contrectantem adurit, astantem calefacit: ita eminus et reverenter cum Deo agendum est. Quinto, ignis nunquam est otiosus ac languens, sed vividus et activus. Sexto, ignis in abstrusis silicis venis delitescit: ita Deus in rebus creatis intimus est et abditus. Septimo, ignis est clarus et fulgidus, praesertim in caligine. Octavo, ignis ab omni alia re secretus et purissimus est, nec in eo quidquam est quod non sit ignis; quinimo aurum, argentum, et alia metalla purificat. Nono, ignis aliis se communicat, et integer in se persistit, imo eo magis augetur. Decimo, summae Dei sapientiae, bonitatis et potentiae conjunctio in ignis luce, calore et efficacitate mirifice exprimitur. Undecimo, ignis alia confringit et obdurat, alia laxat et resolvit: sic Deus cujus vult miseretur, et quem vult indurat, Rom. cap. IX, vers. 18. Duodecimo, ignis plura inter se divisa liquefaciendo unit et coagmentat: ita Deus gentes omnes in sua fide et spiritu unit. Decimo tertio, ignis aquam etiam sibi contrariam calefacit: sic Deus, etiam suis hostibus benefacit. Decimo quarto, ignis sursum tendit, q. d. Coelestis sum; hinc major ei efficacitas inest sursum, quam deorsum. Decimo quinto, ignis alia liquefacit, alia non calefacit, ut adamantem et carbunculum; alia in fumum, alia in favillam, alia in cineres, alia in calcem convertit: ita varia est Dei et Spiritus Sancti operatio. Decimo sexto, sicut ab igne manat lux et calor, ita a Patre, et Filius, et Spiritus Sanctus, ait Damascenus, lib. I De Fide, ix. Denique, ignis hic altaris tam victimas, quam offerentes, quasi consecrabat et sanctificabat. Recte ergo dixit Heraclitus Deum esse ignem intelligibilem.
Dignitas Sacrificiorum Denique notent hic sacerdotes quantae dignitatis sint sacrificia, utpote quibus se insinuat et ostendit gloria Domini, ac consequenter quam reverenti, sublimi et coelesti mente ea offerre debeant. Audi S. Chrysostomum, lib. VI De Sacerdotio: « Per id tempus (sacrificii) angeli sacerdoti assident, et coelestium potestatum universus ordo clamores excitat, et locus altari vicinus in illius honorem qui immolatur, angelorum choris plenus est. Vidit enim senex quidam admirabilis, eo tempore angelorum multitudinem fulgentibus vestibus indutorum, altare ipsum circumdantium, atque sic capite inclinatorum, ut si quis milites praesente rege stantes videat. » Ita S. Euthymius Abbas, sub annum Christi 503, sacrificans saepe vidit angelos, secum Deo ministrantes, et sacra contrectantes. Alias vidit ignem, et lucem immensam desuper descendentem, quae ipsum cum ministro usque ad finem sacrificii complectebatur: testis est Cyrillus in ejus Vita. Ita Spiritus Sanctus ignis specie S. Anastasium sacrificantem circumdedit, ut habetur in Vita S. Basilii. Ita S. Basilius sacrificium non peragebat, nisi divina visio ei ostenderetur; quae cum quadam vice ob lascivum diaconi aspectum ei negaretur, eum ab altari amovit, ac mox visione redeunte sacrificium consummavit. Alias visus est sacrificans candidissimo lumine et candidatis angelis circumdari: testis est Amphilochius in ejus Vita. Ita S. Gudwalus ante annos 500 Archiepiscopus existens, assidue praemissis jejuniis, vigiliis et precibus, celebrans coelos vidit aperiri, angelos descendere, laudes Deo canere cum ingenti reverentia; ipse vero ceu splendida lucis columna stabat, Sancta sanctorum tractans, et agnum Dei immolans. Ita super caput S. Martini, dum sacrificaret, globus igneus apparuit, teste Severo. Ita S. Plegilus presbyter sacrificans, vidit Christum instar pueri in hostia consecrata, offerentem se illi ad amplexus et oscula: testis est Paschasius Corbeiensis, lib. De Corp. et sang. Domini, cap. XIV. Mira quoque sunt, quae refert S. Gregorius, homil. 37 in Evang., de S. Cassio Narniensi Episcopo celebrante assidue. Joannes Moschus, in Prato Spirituali, cap. CXCIX, commemorat senem, qui sacrificans videbat angelos dextra laevaque sibi assistere. Idem, cap. IV, refert Abbatem Leontium vidisse angelum stantem ad dextrum altaris cornu, eique dicentem: « Ex quo sanctificatum est altare istud, ego jugiter illi astare jussus sum. » Idem prorsus vidit et audivit Barnabas Abbas, ibidem cap. x. Palladius, in Lausiaca cap. LXXII, scribit Ammonam vidisse angelum signantem eos, qui digne accedebant ad S. Synaxin, et eos qui fuerant ab eo deleti, post triduum obiisse.
9:1
v. 1 « Facto autem octavo die », quem iure nescio quo Ps. lon. facit primum diem Nisan; absoluta sacerdotum consecratione, « cessat Moyses sacerdotio fungi, eandemque provinciam exinde tradit Aaroni » (Proc.) : « vocavit Moyses Aaron et filios eius ac maiores natu Israel », qui nomine totius populi victimas v. 3 producturi erant, « dixitque ad Aaron » :
Cap. IX
9:2
v. 9 « Tolle de armento vitulum » —5^53x, ergo h. l. revera tenerae aetatis animal, illudque masculum, quia /i/ius armenti — « pro peccato », — et quidem /wo, ut contextus v. 7 sq. patefacit : « optimum principium, ut pontifex incipiat a sacrificio pro peccato proprio et a proprio holocausto » (Ca?.). Colligitque hine Bonfr., non novum semper requiri peccatum pro nova peccati victima, sed has etiam offerri consuevisse pro iisdem iterato peccatis, pro peccatis ignoranter admissis et ignoratis, etc. — « et arietem $n holocaustum, utrumque immaculatum, et offer illos coram Domino ».
9:3
v. 3 « Et ad filios Israel logueris : Tollite hircum pro peccato , et vitulum atque agnum, anniculos et sine macula, 1n holocaustum », — animalia rursum maseula —
9:4
v. & « 6ovem et arietem pro pacificis », — wv ex oppositione ad5zz, videtur designare bovem non ita tenerae aetatis, tamen masculum, uti reliqua haec animalia omnia — « e£ immolate eos coram Domino, |in sacrificio singulorum| », quae mincham additam habere consueverant (ergo non victimarum pro peccato Bonfr.), « similam conspersam oleo [offerentes] ». Qua voce fortasse includuntur reliqua, quae 7,12. 16 recensentur, et fortasse etiam thus 6,15 (cf. Sylv.). Ratio autem tam solemnis sacrificii assignatur : « Aodte enim Dominus apparebit vobis ». Pro peccato totius populi ^,13, quae expressio minime excludit pontificem, vitulus exigitur; pro peccato populi, qui h. l1. a pontifice secernitur, hircus praescribitur ( Bonfr.). Vel dicas, quando in unum sacrificium conspirabant et pontifex et populus, aequum esse visum, ut non eandem atque pontifex pro peccato populus vietimam produceret, sed valoris paulo minoris. v. 1 omnes legebant "np idem v. 3 Sam. LXX contra reliquos *22. Coniieit Dilbn., primitus utrumque versum habuisse *23. Lectio *255 v. 3 videtur nata esse ex admiratione, pro peccato populi offerri non bovem (4,14), sed hircum, qui 4,23 peccato principis attribuitur; videbantur autem senes v. 1 non immerito aequiparari posse principi. At lectionem *32 v. 3 omnino confirmat v. 15.
9:5
v. 5 « Tulerunt ergo cuncta, quae iusserat Moyses, ad ostium tabernaculi; ubi cum omnis multitudo adstaret », non lam soli seniores, — sed solemnius Hebr. : et accesserunt omnis congregatio , et steterunt coram lahve —
9:6
v. 6 « att Moyses » ad universum populum : « Iste est sermo, quem praecepit Domnus : Facite », 1. e. sacrificate, « et apparebit vobis gloria etus ».
9:7
v. 1 « Et dixit ad Aaron : Accede ad altare, et immola pro peccato two, [offer| holocaustum » tuum « et deprecare pro te et pro populo »; — sed.LXX et pro domo tua — « cum- super holocaustum. Suggerit ipse, hanc regulam ad aliqua sacrificia non pertinuisse. Cum v. 17 (Hebr.) explicite commemoret holocaustum eius diei matutinum, ei sine dubio imponebatur hostia haec pro peccato. Saerificia lam secundum ritum praevie statutum offeruntur.
9:8
v. 8 « [Statimque| Aaron accedens ad altare immolavit vitulum pro peccato suo ». v. 8 sqq. vitulum pro peccato suo. Ritus vero hic, uti prius, compendio tantum refertur; aliquid v. g. 10,16 suppletur. E/ appropinquare fecit holocaustum , et obtulit illud. secundum praescriptum. Et appropinquare fecit mincham, et implevit manum suam de ea iam tum in altari erat. Cf. quae dicebamus ad
9:9
V. 9 « Cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui; in quo tingens digitum tetigit cornua altaris, et fudit |rvesiduum] ad basim evus ». (Cf. 4,1). Saerifieii ceremoniae aliunde notae nonnisi per compendium h. |l. commemorantur; quod igitur aliquae ceremoniae cap. ^4 descriptae h. 1. non efferantur, non sequitur eas non esse observatas.
9:10
v. 10 « Adipemque et renunculos ac. reticulum iecoris, quae sunt pro peccato, adolevit super altare , sicut praeceperat Dominus Moysi »;
9:11
v. 11 « carnes vero et pellem eius extra castra combussit igni ».
9:12
v. 19 « Immolavit et holocausti victimam; obtuleruntque ei filii sut sanguinem eius, frusta concisam], cum capite et membris [singulis] », singulas partes successive, « obtulerunt; quae omnia super altare cremavit igni »,
9:14
v. 14 « lotis aqua. prius intestinis et pedibus ». Hebr. addit : cremavitque super holocaustum , i. e. super reliqua frusta, 7n altari. Expediuntur populi victimae.
9:15
v. 15 « Et pro peccato populi offerens, mactavit hircum; expiatoque. altari »,
9:16
v. 16 « fecit holocaustum », v. 1* « addens in sucrificio [jbamenta, quae pariter. offeruntur, et adolens ea super altare, absque [ceremontis| holocausti matutinz. ». Oscitanti manu haec vertebat Hier. Ita habet Heór. : Et appropinquare fecit donum populi (v. 3 sq.) ,. et sumpstt hircum pro peccato populi, et mactavit eum, et obtulit eum pro peccato , sicut antea. Cf. hune vocis sensum Gen. 13,4; 28,19. Mactavit hunc pro peccato hircum, sicut mactaverat
9:18
v. 7. — v. 18 « /mmolavit et bovem atque arietem, hostias pacificas populi; obtuleruntque ei filii sui sanguinem , quem fudit super altare in. circuttum ».
9:19
v. 19 « Adipem autem bovis » et arietis, « et caudam » utique solius « arzelis, renunculosque cum adipibus suis, et reticulum iecoris » v. 20 « posuerunt super pectora ; cumque cremati essent adipes super altare »,
9:21
v. 91 « pectora eorum et armos dexteros separavit Aaron, elevans coram Domino, sicut praeceperat Moyses ». Porro crematt in. hac narratione intellige « ad eremationem dispositi » (Bonfr.) seu in ignem, qui iam inde a sacrificio matutino aderat, positi et accensi.
9:22
v. 29 « Ef extendens manus ad populum, benedixit ei ». Qua solius sacerdotis benedictione crediderim omne sacrificium esse absolutum ; forma autem benedictionis exstare videtur Num. 6,22 sqq. « Seque completis hostiis pro peccato et holocaustis et pacificis descendit », non per gradus aliquos (Ex. 20,26), sed plano inclinato, quo ad praealtum aecedebatur altare. Pro completis clarius Hebr. : et descendit de faciendo ; ardebant iam in igne hostiae. y. Sacrificia igne divinitus immisso consumuntur Lev. 9,23 sq. Tandem obtinet solemne miraculum, quo Deus approbat « initium legalis sacerdotii », ac simul misericordiam in Aaronem manifestat, qui in facto vituli aurei deliquerat (Ca?.).
9:23
v. 23 « Ingressi autem Moyses et Aaron in tabernaculum testimonii, et deinceps egressi benedizerunt populo ». Certe in sancta (Sy/v.) sunt ingressi; neque fas est supponere ingressos esse 1n sancta sanctorum. Quaerat quis, an intra tabernaculum iam viderint ipsi gloriam Dei. Nexus cum sequentibus obvius is est, postquam. populo benedixissent, apparuisse populo gloriam Dei; gratuito igitur supponat quis, eandem illis duobus viris antea in sanctuario apparuisse. Gloriae apparitio tamquam datae benedictionis velut effectus aliquis aut certe sequela exhibetur. Quodsi vero Moyses ef. Aaron in sanctuario non viderunt gloriam Dei, cuius rel causa eo ingressi sunt? Vix ad accendendum thymiama (Lyr.), cuius eo tempore accendendi nulla erat lex. Probabilius suggerit idem Lyr., ingressos esse ad supplicandum, ut Deus promissum miraculum concederet; beneque simul ingressi sunt et Moyses, cul, et Aaron, in cuius favorem miraculum fuerat promissum. Exemplum petitionis analogae habes 9 Par. 6,14 sqq., quae duo facta inter se comparabat traditio Iudaeorum recentior (2 Mach. 2,10), nostrum etiam miraculum concessum adscribens Moysis orationi. « Apparuitque gloria Domini omni multitudini », e& quomodo ea apparuerit, illico
9:24
v. 24 explicatur: « e£ [ecce] egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes , qui erant super altare » , quae iam alio etiam igne devorabantur. A Domino egressus dicitur ignis, non solum quod Dei nutu, sed quod ab eo loco, ubi arca erat, processit (4ug.). Neque obest, 2 Mach. 2,10 eundem ignem scribi « descendisse de coelo ». Textus quippe (cf. 1,1) solum refert popularem opinionem eius aevi ludaeorum. Devorans - ignis manifestat, grata habere Deum sacerdotium aaronicum eiusque 1 oblata. « Quod cum vidissent turbae, laudaverunt Dominum , ruentes —. 4nfacies suas ». In iubilum proruperunt; lectio aliqua LXX 444Xa£zv; lectio recepta ££écz4, 1n eestasin abrepti sunt. c. Sacerdotii Aaronici neglectus portento punitur Lev. 10. 3 Arg. — Nadab et Abiu, Aaronis fili, irreverentius ad altare acce- - dentes igne interimuntur. Quo simul poenam fert Aaron suarum in vitulo aureo colendo partium, quem impunitum discedere recentiorum aliqui causantur. Moyses Aaronitas a lugendo fratrum interitu 1nterdicit, Deus Aaroni temperantiae obligationem inculcat. Aaron iusto dolore oppressus a sacro epulo perficiendo abstinet, et in ea re a Moyse excusatus habetur. Quae cap. 10 narrantur, acta esse ipso die (Bonfr.) solemnis sacrificii cap. 9 descripti, patet e 10,12 sqq. et speciatim ex eo, quod v. 16 sq. sermo sit de hirco pro peccato populi oblato : iamvero in eo solo sacrificio hircus offerebatur pro peccato populi, secus vitulus. Cf. quae ad 9,9 dicebamus. Acta sunt vespere eiusdem diei, cum solum mane et vespere (Ex. 30,7 sq.) ignis inferretur thuribulis ad altare thymiamatis ans.). Rationem, eur Nadab et Abiu (Ex. 6,23) igne usi sint alieno, sat probabilem affert Men., « quod ad ignem illum de coelo lapsum accedere non auderent ». Id periculum non habere perspexissent, si aequis fuissent animis. At post Rabbinos sensere Lyr., Bonfr. aliique plures, eos fuisse semiebrios, atque ob eam rationem v. 8 sqq. adiici praeceptum, ut intraturi tabernaculum à vino abstinerent. Solemne illud cap. 9 sacrificium excepisse aeque solemne convivium , aut in eo convivio Aaronitas aliquos, qui tantopere a Deo fuerant honorati, intemperantiores fuisse, quis miretur? Obiicit Calm. Deut. 29,6, ubi de quadraginta annis in deserto transactis affirmatur : « panem non comedistis, vinum et siceram non bibistis ». Sed intellige hoc de quotidiano cibo et potu : panis certe sacris adhibebatur; frumentum et vinum, quamdiu non longius à Mari Rubro recesserant Hebraei, ex Aegypto facili ope comparari poterant. Sed noli cum Tost. aliisque delicti Nadab et Abiu eam assignare rationem, quod ad sacerdotium recens promoti ceremoniarum fuerint imperiti. Ceremoniae cultus mosaici, quibusdam mutatis, eaedem erant atque ceremoniae cultus primitivi; Aaronitae cap. 9 scite victimas dissecant et ceremoniis funguntur, minime tironum instar. Sacris alium ignem nisi sacrum adhiberi non oportere, lex erat antiquitus stabilita et ita omnibus nota, ut Deus non iudicaverit illam per Moysen esse explicite renovandam. Cap. X
9:1
… Queste rito d'investitura, detto mille' jādh « riempire la mano » (cf. l'accadico mullā qātē), si ripeteva per 7 giorni; l'8° i nuovi sacerdoti benedicavano il popolo e iniziavano il loro ufficio (Lev. 9, 1-23). L'unzione sacerdotale conferiva una dignità perpetua, indelebile (ibid. 10, 7; 21, 12). Ma molti ritengono che per i semplici sacerdoti non vi sia stata altra consacrazione dopo …
9:22
II. L'I. D. M. NEL VECCHIO TESTAMENTO. — Si riscontra usata: a) come rito di benedizione: Gen. 48, 14-20, Giacobbe così benedice Ephraim e Manasse: « Extendens manum dexteram, posuit super caput Ephraim... sinistram autem super caput Manasse »; Lev. 9, 22 è detto di Aronne: « Extendens manus ad populum, benedixit ei... b) Come rito di consacrazione a Dio, o delle persone: Num. 8, 10 è stabilito a riguardo dei leviti: « Cumque levitae …
9:24
… Eletto sacerdote (ibid. 33, 1), ricevette l'unzione con Aronne e i suoi fratelli (Lev. 7, 2-36). Una colpevole negligenza causò la morte sua e del fratello Abiu: usarono per i loro incensieri fuoco profano, invece di prelevarlo da quello sacro che ardeva continuamente (ibid. 6, 12 sg.; 9, 24); un fuoco uscito dall'arca li divorò (ibid. 10, 1-5; Num. 3, 2 sgg.; 26, 60 sg.).
… Per mezzo del s., Jahweh suggellò il patto d'alleanza con il suo popolo (ibid. 24, 4-8), ed in segno di gradimento fece discendere un fuoco dal cielo sul primo s. di Aronne, consumandolo (Lev. 9, 24).
Douay-Rheims (Challoner) · Vulgata Clementina · Douay-Rheims originale (Douai 1609-10), trascrizione EEBO-TCP (CC0) · La Sacra Bibbia, tradotta dalla Volgata da Antonio Martini (1769-1781) (LaParola (laparola.net), Martini OSIS text, Public domain (LaParola's electronic edition marks it 'Dominio pubblico')). Pubblico dominio.