Quam ardenti studio
Lettera per la promulgazione della nuova edizione del Pontificale Romano, del Rituale e del Cerimoniale dei vescovi
1 Con quale ardente zelo, incredibile sollecitudine, assidua cura e indefesso, prolungato lavoro, avvalendosi inoltre di uomini chiamati da ogni parte versati nella sacra dottrina e nella disciplina ecclesiastica, e sommamente esperti nella perizia delle cose Liturgiche, si sono dedicati e hanno conteso i Nostri Predecessori Romani Pontefici a compiere diligente opera affinché il Rituale Romano, il Cerimoniale dei Venerabili Fratelli Vescovi e il Pontificale Romano, sia correggendo gli errori, sia raddrizzando le disordinazioni, sia togliendo le cose inutili, sia istituendo le cose necessarie, fossero finalmente ridotti a quella forma e norma secondo la quale sono attualmente in uso, con grandissimo vantaggio e utilità di tutti gli uomini ecclesiastici, è opportuno intendere soprattutto dalle stesse Lettere Apostoliche in forma simile dei medesimi Nostri Predecessori, i quali dopo san Pio V di felice memoria, Clemente VIII, Innocenzo X, Paolo V, Urbano VIII e Benedetto XIII si dedicarono con tutte le loro forze a portare a compimento quest'opera gravissima e dignissima in tutti i suoi aspetti.
2 I tenori però delle suddette lettere sono i seguenti. E prima di tutto per il Rituale Romano.
3 Paolo Papa V a perpetua memoria della cosa. Apostolice
4 Alla Sede Apostolica per abbondanza della divina grazia, senza alcun merito da parte Nostra, preposti, comprendiamo che è Nostro dovere vigilare così sulla intera Casa di Dio, intendendo a provvedere ogni giorno con ragioni sempre più opportune, affinché, come ammonisce l'Apostolo, tutte le cose in essa si facciano onestamente e secondo l'ordine, soprattutto però quelle che pertengono all'amministrazione dei Sacramenti della Chiesa di Dio, nelle quali religiosamente osservare i Riti e le Cerimonie costituiti dalle tradizioni Apostoliche e dai Decreti dei Santi Padri è Nostro dovere curare interamente. Per la qual cosa il felice ricordo di Pio Papa V, Nostro Predecessore, consapevole allora di questo Nostro ufficio, al fine di restaurare l'osservanza dei sacri Riti nel sacrosanto Sacrificio della Messa e nell'Ufficio divino, e insieme affinché la cattolica Chiesa riunita nell'unità della Fede e sotto un unico capo visibile il Successore di san Pietro Romano Pontefice, tenesse, per quanto con il Signore potesse, un unico ordine di cantare e di pregare, pensò di far pubblicare con pastorale provvidenza il Breviario prima, e poi il Messale Romano, elaborati con molto studio e diligenza. Seguendo le sue orme con lo stesso spirito di sapienza, il Clemente Papa VIII pure Nostro Predecessore di simile memoria, non solo diede ai Vescovi e ai Prelati inferiori della Chiesa il Pontificale accuratamente restaurato, ma ordinò anche molte altre cerimonie nelle Cattedrali e nelle Chiese inferiori promulgando il Cerimoniale. Stabilite così queste cose, restava che i Riti sacri e sinceri della cattolica Chiesa, che devono osservarsi nell'amministrazione dei Sacramenti e nelle altre funzioni Ecclesiastiche, fossero compresi in un unico volume e procedessero dall'autorità della Sede Apostolica da coloro che hanno cura delle anime, secondo la prescrizione del quale volume, in tanta moltitudine di Rituali, i loro ministeri compissero come a pubblica e segnata norma, e camminassero con un unico e fedele indirizzo a piede sicuro con consenso. Questo affare invero già da tempo agitato, dopo che l'opera dei Concili Generali editi dalla divina grazia in greco e in latino cessò di ritardare, abbiamo ritenuto che fosse Nostro dovere sollecitamente premere. Affinché però la cosa si facesse rettamente e ordinatamente, come era conveniente, l'abbiamo affidata ad alcuni dei Nostri Venerabili Fratelli Cardinali della Santa Romana Chiesa, eccellenti per pietà, dottrina e prudenza, i quali insieme con il consiglio di uomini dotti, e consultando soprattutto vari Rituali antichi e quelli che circolano, e in primo luogo quello che un uomo di singolare zelo di pietà e di buona dottrina, il Cardinale della Santa Romana Chiesa di felice memoria Giulio Antonio, detto di San Severino, aveva composto con lungo studio, molta industria e lavoro pienissimamente, e considerate tutte le cose maturely, finalmente, inspirante la divina clemenza, confezionarono il Rituale con quella brevità che era opportuna. Nel quale, poiché abbiamo visto i Riti ricevuti e approvati della cattolica Chiesa disposti nel loro ordine, abbiamo giudicato meritamente che fosse pubblicato sotto il nome di Rituale Romano per il bene pubblico della Chiesa di Dio. Per la qual cosa esortiamo nel Signore i Venerabili Fratelli Patriarchi, Arcivescovi e Vescovi, e i diletti Figli loro Vicari, nonché gli Abati e i Parroci tutti, dovunque esistenti, e gli altri a cui spetta, affinché d'ora innanzi come figli della Chiesa Romana, dell'autorità della medesima Chiesa madre e maestra di tutti costituito il Rituale, si servano nelle funzioni sacre, e osservino inviolatamente questa cosa di tanto momento, che la cattolica Chiesa e l'uso approvato da essa dell'antichità ha stabilito. Dato a Roma presso Santa Maria Maggiore sotto l'Anello del Pescatore, il 17 giugno 1614. Nel decimo anno del Nostro Pontificato.
5 IS cOnS-
6 D curare Praedeid restiosancto àtholica pite B.
7 m psalpoterit, nanum, ridentia spiritu Predecclesice | etiam cclesiis His ita ehensi, ramenonibus Aposj prees« iisteria tamquam ad publicam et obsignatam normam peragerent, unoque ac fideli ductu inoffenso pede ambularent cum consensu. Che cosa veramente già da tempo agitata, dopo che l'opera dei Concili Generali editi per divina grazia in greco e in latino cessò di ritardare, abbiamo ritenuto che fosse nostro dovere sollecitamente premere. Affinché però la cosa si facesse rettamente e ordinatamente, come era conveniente, l'abbiamo affidata a taluni dei nostri Venerabili Fratelli Cardinali della Santa Romana Chiesa, eccellenti per pietà, dottrina e prudenza, i quali insieme con il consiglio di uomini dotti, e consultando soprattutto i vari antichi Rituali che circolano, e in primo luogo quello che l'uomo di singolare zelo di pietà e di buona dottrina, di felice memoria Giulio Antonio Cardinale della Santa Romana Chiesa, detto di San Severino, aveva composto con lungo studio, molta industria e fatica in modo pienissimo, e dopo aver considerato maturely tutte le cose, finalmente, inspirante la divina clemenza, con la brevità che fu opportuna, confezionarono il Rituale. Nel quale, poiché abbiamo visto i Riti ricevuti e approvati dalla cattolica Chiesa disposti nel loro ordine, abbiamo giudicato meritamente che fosse pubblicato sotto il nome di Rituale Romano per il bene pubblico della Chiesa di Dio. Perciò esortiamo nel Signore i Venerabili Fratelli Patriarchi, Arcivescovi e Vescovi, e i diletti Figli loro Vicari, nonché gli Abati e i Parroci tutti, dovunque esistenti, e gli altri a cui spetta, affinché d'ora innanzi, come figli della Chiesa Romana, usino nella celebrazione dei sacri uffici del Rituale costituito dall'autorità della medesima Chiesa, madre e maestra di tutti, e osservino inviolatamente una cosa di tanto momento, che la cattolica Chiesa e l'uso antico da essa approvato ha stabilito. Dato a Roma presso Santa Maria Maggiore sotto l'Anello del Pescatore, il 17 giugno 1614. Anno X del nostro Pontificato.
Note
- La fonte potrebbe non fornire questo atto completo (intestazione o clausola di datazione non riconosciuta); testo come estratto.
Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.
Testo latino
1 Quam ardenti studio, incredibili sollicitudine, assidua cura, et indefesso, diuturnoqne labore, adhibitis etiam, accitisque undequaque viris in sacra doctrina, disciplinaque ecclesiastica versatis, eque ac de rerum Liturgicarum peritia peritissimis, sedulam operam navaverint, atque contenderint Preedecessores nostri Romani Pontifices, *:& Rituale Romanum, Ceremoniale Venerabilium Fratrum Episcoporum, et Pontificale Romanum, sive emendatis erroribus, sive cortectis inordinationibus, sive ablatis inutilibus, sive institutis necessariis, ad eam tandem formam, normamque, juxta quam de presenti usui sunt, maximo cum omnium virorum ecclesiasticorum commodo et utilitate redigerentur, prestat in primis intelligere ex ipsis presertim Apostolicis in simili forma Brevis litteris eorumdem Predecessorum nostrorum, qui post S. Pium Papat V. felicis recordationis, Clemens VIII. Innocentius X. Paulus V. Urbanus VIII. et Benedictus XIII. ad gravissimum, dignissimumque hujusmodi opus omnibus numeris absolvendum sese pro viribus addixerunt.
2 Tenores autem memoratarum litterarum sunt, qui Bequuntur. Ác primum quidem pro Rituali Romano.
3 Paulus Papa V. ad perpetuam rei memoriam. Apostolice
4 Sedi per abundantiam divine gratiz, nullis suffragantibus meritis, prepositi, Nostre sollicitudinis esse intelligimus, super universam Domum Dei ita invigilando intendere, ut opportunis in dies magis rationibus provideatur, quo, sicut admonet Apostolus, omnia in ea honeste, et secundum ordinem fiant, precipue vero qu: pertinent ad Ecclesie Dei Sacramentorum administrationem, in qua religiose observari Apostolicis traditionibus, et SS. Patrum Decretis constitutos Ritus et Ceeremonias pro nostri officii debito curare omnino tenemur. Quamobrem fel. rec. Pius Papa V. Predecessor noster, hujus nostri tunc sui officii memor, ad restituendam sacrorum Rituum observationem in sacrosancto Misse Sacrificio, divinoque Officio, et simul ut catholica Ecclesia in Fidei unitate, ac sub uno visibili capite B. Petri successore Romano Pontifice congregata, unum psallendi et orandi ordinem, quantum cum Domino poterit, teneret, Breviarium primüm, et deinde Missale Romanum, multo studio et diligentia elaborata pastorali providentia edenda censuit. Cujus vestigia eodem sapientie spiritu secutus similis memorie Clemens Papa VIII. etiam Preedecessor noster, non solum Episcopis, et inferioribus Ecclesice Prelatis accurate restitutum Pontificale dedit, sed etiam complures alias in Cathedralibus et inferioribus Ecclesiis ceremonias promulgato Ceremoniali ordinavit. His ita constitutis, restabat, ut uno etiam volumine comprehensi, Sacri et sinceri catholice Ecclesie Ritus, qui in Sacramentorum administratione, aliisque Ecclesiasticis functionibus servari debent, ab iis, qui curam animarum gerunt, Apostolicee Sedis auctoritate prodirent, ad cujus voluminis prescriptum, in tanta Ritualium multitudine, sua illi ministeria ? hujusviribus qui seostolicee antibus igimus, lere, ut 10, sicut m ordisie Dei bservari
5 IS cOnS-
6 D curare Praedeid restiosancto àtholica pite B.
7 m psalpoterit, nanum, ridentia spiritu Predecclesice | etiam cclesiis His ita ehensi, ramenonibus Aposj prees« iisteria tamquam ad publicam et obsignatam normam peragerent, unoque ac fideli ductu inoffenso pede ambularent cum consensu. Quod quidem jampridem agitatum negotium, postquam Generalium Conciliorum grece latineque divina gratia editorum opus morari desivit, sollicite urgere nostri muneris esse existimavimus. Ut autem recte, et ordine, ut par erat, res ageretur, nonnullis ex Venerabilibus Fratribus nostris S. R. E. Cardinalibus, pietate, doctrina et prudentia praestantibus, eam demandavimus, qui cum consilio eruditorum virorum, variisque presertim antiquis et quc circumferuntur, Ritualibus consultis, eoque in primis, quod vir singulari pietatis zelo, et doctrina bone memorie Julius Antonius S. R. E. Cardin. S. Severine nuncupatus, longo studio, multaque industria et labore plenissimum composuerat, rebusque omnibus mature consideratis, demum divina aspirante clementia, quanta oportuit brevitate, Rituale confecerunt. In quo cum receptos et approbatos catholice Ecclesie Ritus suo ordine digestos conspexerimus, illud sub nomine Ritualis Romani merito edendum publico Ecclesie Dei bono judicavimus. Quapropter hortamur in Domino Venerabiles Fratres Patriarchas, Archiepiscopos, et Episcopos, et dilectos Filios eorum "Vicarios, necnon Abbates, Parochos universos, ubique locorum existentes, et alios, &d quos spectat, ut in posterum tamquam Ecclesie Romane filii, ejusdem Ecclesi? omnium matris et magistra auctoritate constituto Rituali in sacris functionibus utantur, et re tanti momenti, que catholica Ecclesia, et ab ea probatus usus antiquitatis statuit, inviolate observent. Datum Home apud S. Mariam Majorem sub Annulo Piscatoris, die 17 Junii MDCXIV. Pontificatus nostri anno X.
Note
- The source may not give this act complete (heading or dating clause not recognised); text as extracted.
Compendium ritualis romani [microform] : ad usum dioecesium provinciæ quebecensis, jussu Concilii provincialis quebecensis I : editum (1853) — Internet Archive OCR text, lightly cleaned (hyphenation and running heads); OCR errors of the source remain. Fonte: Internet Archive.
Testo inglese
1 With what burning zeal, incredible solicitude, assiduous care, and unwearied, prolonged labour, having also summoned and gathered from every quarter men versed in sacred doctrine and ecclesiastical discipline, and most expert in the knowledge of Liturgical matters, have Our Predecessors, the Roman Pontiffs, applied themselves and striven to bring the *Rituale Romanum*, the Ceremonial of Our Venerable Brethren the Bishops, and the *Pontificale Romanum*, whether by correcting errors, or by setting right disorders, or by removing what was useless, or by instituting what was necessary, to that form and norm according to which they are at present in use, to the greatest advantage and benefit of all ecclesiastical men; it is fitting above all to understand this from the Apostolic Letters themselves in similar form of those same Predecessors of Ours, who after St. Pius V of happy memory, namely Clement VIII, Innocent X, Paul V, Urban VIII, and Benedict XIII, devoted themselves with all their strength to bringing this most grave and worthy work to completion in all its parts.
2 The tenor of the aforesaid letters is as follows. And first indeed for the *Rituale Romanum*.
3 Paul, Pope V, for perpetual remembrance of the matter. Apostolic
4 To the See, through the abundance of divine grace, without any merits on Our part assisting, We understand it to be Our concern to watch over the universal House of God with such vigilance, that day by day more fitting measures may be provided, so that, as the Apostle admonishes, all things in it may be done honestly and in order, especially those things which pertain to the administration of the Sacraments of the Church of God, in which We are bound by the duty of Our office to take care that the Rites and Ceremonies established by Apostolic traditions and the Decrees of the Holy Fathers be religiously observed. Wherefore Our Predecessor of happy memory, Pope Pius V, mindful of this office of his at that time, in order to restore the observance of sacred Rites in the most holy Sacrifice of the Mass and in the divine Office, and at the same time that the Catholic Church, gathered in the unity of Faith and under one visible head, the successor of Blessed Peter, the Roman Pontiff, might maintain one order of singing and praying, as far as possible with the Lord's help, judged it fitting to publish with pastoral foresight the Breviary first, and then the Roman Missal, elaborated with great study and diligence. Following in his footsteps with the same spirit of wisdom, Our Predecessor also of like memory, Pope Clement VIII, not only gave to Bishops and inferior Prelates of the Church the Pontifical carefully restored, but also by publishing the Ceremonial ordained many other ceremonies in Cathedral and inferior Churches. With these things thus established, it remained that the sacred and sincere Rites of the Catholic Church, which ought to be observed in the administration of the Sacraments and in other ecclesiastical functions, comprehended in one volume, should proceed from the Apostolic See's authority, so that by the prescription of this volume, in such a multitude of Rituals, those who have the care of souls might perform their ministries as it were according to a public and sealed norm, and walk with one and faithful guidance with unfaltering step in unity. This business, which had indeed been set in motion long before, after the work of General Councils, published by divine grace in Greek and Latin, ceased to delay, We judged it to be the concern of Our office to urge earnestly. But in order that the matter might be conducted rightly and in order, as was fitting, We entrusted it to some of Our Venerable Brethren, Cardinals of the Holy Roman Church, outstanding in piety, learning and prudence, who, with the counsel of learned men, and having consulted various ancient and circulating Rituals in particular, and especially that which a man of singular zeal for piety and good learning, Julius Antonius, Cardinal of the Holy Roman Church, called of St. Severine, of happy memory, had composed with long study, much industry and labour most completely, and after all things had been maturely considered, at last with divine inspiration assisting, composed the Ritual with such brevity as was necessary. In which, when We perceived the received and approved Rites of the Catholic Church arranged in their order, We rightly judged that it should be published under the name of the *Rituale Romanum* for the public good of the Church of God. Wherefore We exhort in the Lord the Venerable Brethren, Patriarchs, Archbishops, and Bishops, and Our beloved Sons their Vicars, as well as all Abbots and Pastors, existing everywhere, and others to whom it pertains, that henceforth, as sons of the Roman Church, by the authority of that same Church, the mother and teacher of all, they use the established Ritual in sacred functions, and inviolably observe this matter of such moment, which the Catholic Church and the approved usage of antiquity from it has established. Given at Rome at St. Mary Major under the Fisherman's Ring, on 17 June 1614, in the tenth year of Our Pontificate.
5 IS cOnS-
6 D curare Praedeid restiosancto àtholica pite B.
7 m psalpoterit, nanum, ridentia spiritu Predecclesice | etiam cclesiis His ita ehensi, ramenonibus Aposj prees« iisteria tamquam ad publicam et obsignatam normam peragerent, unoque ac fideli ductu inoffenso pede ambularent cum consensu. Quod quidem jampridem agitatum negotium, postquam Generalium Conciliorum grece latineque divina gratia editorum opus morari desivit, sollicite urgere nostri muneris esse existimavimus. Ut autem recte, et ordine, ut par erat, res ageretur, nonnullis ex Venerabilibus Fratribus nostris S. R. E. Cardinalibus, pietate, doctrina et prudentia praestantibus, eam demandavimus, qui cum consilio eruditorum virorum, variisque presertim antiquis et quc circumferuntur, Ritualibus consultis, eoque in primis, quod vir singulari pietatis zelo, et doctrina bone memorie Julius Antonius S. R. E. Cardin. S. Severine nuncupatus, longo studio, multaque industria et labore plenissimum composuerat, rebusque omnibus mature consideratis, demum divina aspirante clementia, quanta oportuit brevitate, Rituale confecerunt. In quo cum receptos et approbatos catholice Ecclesie Ritus suo ordine digestos conspexerimus, illud sub nomine Ritualis Romani merito edendum publico Ecclesie Dei bono judicavimus. Quapropter hortamur in Domino Venerabiles Fratres Patriarchas, Archiepiscopos, et Episcopos, et dilectos Filios eorum "Vicarios, necnon Abbates, Parochos universos, ubique locorum existentes, et alios, &d quos spectat, ut in posterum tamquam Ecclesie Romane filii, ejusdem Ecclesi? omnium matris et magistra auctoritate constituto Rituali in sacris functionibus utantur, et re tanti momenti, que catholica Ecclesia, et ab ea probatus usus antiquitatis statuit, inviolate observent. Datum Home apud S. Mariam Majorem sub Annulo Piscatoris, die 17 Junii MDCXIV. Pontificatus nostri anno X.
Note
- The source may not give this act complete (heading or dating clause not recognised); text as extracted.
Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.