Ex debito

Bolla che concede a tutti gli ordini religiosi la facoltà di predicare il Vangelo in Cina, Giappone e regioni adiacenti

Bolla di papa Urbano VIII ·

CDLVIT.
Sui maestri dei religiosi di qualunque Ordine da inviare alle Indie e ad altre regioni dell'Oriente Indiano, con pene e altre disposizioni ad esse pertinenti.

1 Urbano Papa VIII, A tutti i fedeli cristiani che ispezionano le presenti lettere, salute e benedizione apostolica. — ^ Provvedendo per dovere del nostro ufficio pastorale alla salvezza delle anime e alla propagazione della fede cattolica, quelle cose che saggiamente furono ordinate dai nostri predecessori Romani Pontefici per questo motivo, se l'esperienza insegnasse che abbisognano di mutamento, volentieri le mutiamo, e diversamente disponiamo, come per la propagazione della fede cattolica e la salvezza delle anime di questo genere vediamo nel Signore salutarmente convenire. Gregorio XIII 8 1. Già infatti il nostro predecessore di felice memoria Gregorio XIII, spinto da certe cause allora espressamente indicate, per mezzo di sue lettere in forma simile di Breve, sotto la data del giorno ventisei gennaio MDLXXXV, anno tredicesimo del suo pontificato *, a tutti i patriarchi e i vescovi, anche della provincia della Cina e del Giappone, sotto pena di interdetto ecclesiastico e di sospensione dall'ingresso della chiesa e dall'esercizio dei pontificali, agli altri invece sacerdoti, chierici e ministri ecclesiastici, tanto secolari quanto di qualunque Ordine regolare, di qualunque stato, grado, ordine e condizione esistessero, sotto pena di scomunica maggiore da incorrersi ipso facto, proibì e vietò, che alle regioni della Cina e alle province giapponiche per predicare il Vangelo o insegnare la dottrina cristiana, o amministrare i sacramenti, o compiere altri uffici ecclesiastici, senza espressa licenza della sua e della Sede Apostolica osassero partire. 1 8 2. Successivamente poi il nostro predecessore di veneranda memoria Clemente Papa VIII, similmente prevedendo che tanto la Cina e il Giappone quanto altre isole, regioni e province ad esse vicine e adiacenti, e i regni confinanti dell'Oriente Indiano erano amplissimi e pieni di popoli, e per una così grande moltitudine di anime da condurre alla fede cattolica e da nutrire con gli alimenti spirituali erano necessari più operai e ministri di quanti potessero aversi dalla sola Società religiosa di Gesù, concesse a tutti e singoli i maestri o priori generali degli Ordini Mendicanti allora e per il tempo esistenti, che, quando la necessità lo richiedesse, potessero per il Portogallo soltanto e intrapresa di là la navigazione, trasmettere alle Indie e alla città di Goa e ai superiori degli Ordini esistenti in quelle parti, quali religiosi del loro Ordine di provata vita e dottrina, che giudicassero nel Signore idonei e utili per i predetti uffici e ministeri; e tanto coloro così trasmessi, quanto altri religiosi dei suddetti Ordini esistenti nelle medesime parti delle Indie, e a questo ufficio eletti e approvati dai loro maestri, ministri o priori generali, o altri superiori, potessero accedere tanto alle predette giapponiche, quanto ad altre isole, regioni e province prossime e adiacenti anche della Cina e dei regni confinanti e della terra ferma dell'Oriente Indiano. Tuttavia a tutti e singoli i religiosi, di qualunque stato, grado, ordine e condizione fossero, sotto pena di scomunica maggiore, dalla quale non potessero essere assolti se non dal Romano Pontefice eccetto in articolo mortis, nonché di privazione della voce tanto attiva quanto passiva, e di

2 2 Le quali non credo siano lette nel Bullario in T.

3 senza sua e della Sede Apostolica espressa licenza partire osassero. 1 8 2. Posteriormente però il ricordato predecessore nostro Papa Clemente VIII, similmente prevedendo che nella Costituzione — come nella città di Costantinopoli e nel Giappone e in altre isole vicine e adiacenti a quella, regioni e province, e nei regni confinanti dell'India Orientale amplissimi e pieni di popoli, e per una così grande moltitudine di anime da condurre alla fede cattolica e da nutrire con gli alimenti spirituali erano necessari più operai e ministri di quanti potessero aversi dalla sola religione della Società di Gesù — concesse a tutti e singoli i maestri o priori generali degli Ordini Mendicanti allora e per il tempo esistenti, che, quando la necessità lo richiedesse, potessero per il Portogallo soltanto e intrapresa di là la navigazione, trasmettere nelle Indie e nella città di Goa e ai superiori degli Ordini esistenti in quelle parti, quali religiosi del loro Ordine di provata vita e dottrina, che certamente giudicassero nel Signore idonei e utili per i predetti uffici e ministeri; e tanto coloro così trasmessi, quanto altri religiosi dei suddetti Ordini esistenti nelle medesime parti delle Indie, e a questo incarico eletti e approvati dai loro maestri, ministri o priori generali, o da altri superiori, potessero accedere tanto alle predette isole giapponiche, quanto alle altre prossime e adiacenti anche della Cina e dei regni confinanti e della terra ferma dell'India Orientale, isole, regioni e province". Del resto a tutti e singoli i religiosi, di qualunque stato, grado, ordine e condizione fossero, sotto pena di scomunica maggiore, dalla quale nessuno se non dal Romano Pontefice potesse essere assolto se non in articulo mortis, nonché di privazione della voce tanto attiva quanto passiva, e di

4 URBANO VIII PP.

5 tum, amministrazioni e uffici | propagazione affare-utile joe e pro: 321 An. C, tes ticirique, neonop inabilità ad pterea, ut imtum opus s'Dei, Rublato o omni illa et alia imposterum obtinenda ac exercéhda, poenis ipso facio alisque | uli dichiarazione incurrendis, inierdixit et pro- Atapedimento, libere. peragi posset, bro- "Volendo, omnibus et Singulis Men- -dicántium Ordinum magistris , ministris hibuit, ne ex insulis. Philippinis nuncu- | seu prioribus generalibus, aut alio quopàtis, sive qualibet alid Jndiarüm occidentalium, vel quae pro: partibus Indiarum cümque nomine nuncupátis Ordinum capitibus, tunc et pro tempóre existentibus , occidentalium tune habebantur, parte.ad |ut, cum necessitas postuláret , quoslibet illas. pertinente in faponicas et alias illis proximas, adiacentes et finitimas insulas, provincias et regiones praediclas, eiiam quorumcuggque privilegiorum eis vel suis Ordinibus à dicto Clemente et Romanis Pontificibus praedecessoribus suis, sub quibuscumque tenoribus et formis, in genere vel in specie, etiám super facultate praedicandi verbum Dei per universum mundum eátenus concessorum seu impoeterum etiam concedendorum, approbandorum el innovandorum (nisi in illis de prohibitione huiusmodi et interdicto specialis, specifica et expressa mentio cum Sulinde Pau- * In& V. nounulla Super hoc dispo:

6 suit. in. Copstilutione Pilata rn nolà ad ruhri- Cam.

7 sufficienti derogatione fieret) aut quovis alio praetextu et quaesito colore, proficisci et transire auderent vel praesumerent ; et si qui eátenus vel imposterum secus facerent, postquam rnonili essenl, statim sub eisdem poenis, omni morá et excusatione cessante, ad dictas insulas Philippinas vel alias partes Indiarum Occidentalium reverti et redire omnino tenerentur; et ad id per quoscumque iudices | ecclesiasticos sub eisdem et aliis corum | arbitrio infligendis poenis cogi et com-; pelli possent.

8 § 3. Et subinde felicis recordationis Paolo Papa V similiter praedecessor noster 5, accepto, experientià. compertum esse, quod prohibitio accedendi ad Indias et civitatem Goam aliàs quam per Lusitaniam, nec, qui sperabatur ex eo *, fru-. ctum protulerat, neque catholicae fidei | 1 Eius Constit. vide in tom. xt, pag. 901 (n. T.). 2 Aptius forsan legeretur ex eá (Rh. T.J. Ordinis sui spetatae-vitae et erudilionis religiosos, quos nimirum ad praedicta officia et munia idoneos et ütiles fore in Domino iudicassent, ad superiores Ordinum in illis. partibus existentes etiam per aliam viam, quami per Lusitaniam , in laponicas et alias illis proximas, adiacentes et finitimas insulas, provincias et regiones praedictas, servatà in reliquis : dictarum litterarum Clementis *praedecessoris formà in omnibus et per omnia, et non aliter, transmittere libere et licite valerent, indulsit; et aliàs, prout in Gregorii et Clementis, ac Pauli V praedecessorum praedictorum litteris desuper expeditis, quarum tenores praesentibus pro expressis haberi volumwus, plenius conti- - netur.

9 § 4. Cum autem experientià Bhüstum NES bristi annorum compertum fuerit, ordinationes exaogetius por. 5it praedicari In in praedictis litteris contentas non suffi- [osülis ac re. i tali- |cere, easque aliquá provisione indigere , 5x. soncethteperioribus qua ut in praedictas insulas et regna felicius uneumiaé 0r: dinum, nt reliac facilius sacrosanctum ' Christi. Doqiini ginos d fps rovincias mi evangelium praedicari et propagari possit ter« porsiat, e- Mam per alias ac valeat: nos, pro offieii nostri debito, vi« quam per post habitam eum venerabilibus fratribus Lusianiam.

10 nostri cardinali della santa Chiesa Romana incaricati della Propagazione della Fede in tutto il mondo, dopo maturo esame, aderendo alle lettere del nostro predecessore Paolo, a tutti e a ciascuno dei maestri, ministri, preposti o priori generali di qualsiasi religione, Ordine o istituto, anche della Società di Gesù, o comunque si chiamino, ora e per il tempo a venire, se sarà possibile, con autorità apostolica, per il tenore dei presenti, concediamo e indul­giamo. § 7. Poiché inoltre, come non senza dolore del nostro animo abbiamo inteso, in Giappone da molti anni contro i cristiani, e specialmente contro i religiosi, vi è stata una persecuzione acerbissima, la quale fino al presente perdura e vigore, a tutti e a ciascuno dei cristiani ora esistenti in Giappone, e per il tempo a venire, concediamo parimente e indul­giamo, affinché da qualsiasi Sacerdoti, come sopra dai loro generali colà inviati e da inviarsi, di cui potranno avere copia, possano liberamente e lecitamente ricevere i sacramenti (l'ordine però episcopale non compreso) anche parrocchiali, durante il presente stato di cose. § 8. Inoltre, poiché dai sacri canoni, dai decreti dei concili e dalle costituzioni apostoliche, agli Ordini religiosi e anche agli altri ecclesiastici, specialmente a quelli costituiti negli ordini sacri, è strettamente proibito il commercio e le negoziazioni secolari, e ciò è assai dannoso, indecoroso e sconveniente, persone dedicate al culto divino, e specialmente quelle destinate a predicare il santissimo Vangelo del Signore nostro Gesù Cristo, si immischino o si applichino ai predetti commerci e negoziazioni, aderendo alle predette disposizioni dei sacri canoni, dei decreti e delle costituzioni apostoliche, con autorità apostolica, per il tenore dei presenti, a tutti i religiosi di qualsiasi Ordine e istituto, tanto non Mendicanti quanto Mendicanti, anche della Società di Gesù, e a ciascuno di essi, tanto in quei luoghi ora esistenti quanto in futuro da inviarsi, proibiamo ogni e qualsiasi commercio o negoziazione, in qualunque modo da essi possa accadere, sia per se stessi, sia per altri, sia proprio, sia della comunità — § 9. Inoltre, tutti gli ecclesiastici e religiosi di qualsiasi Ordine, tanto Mendicanti quanto non Mendicanti, anche della Società di Gesù, e i secolari, religiosi, come sopra detto, da inviarsi alle predette isole, province, regioni e regni dell'India orientale, li vincoliamo con pena di scomunica latae sententiae. § 6. I religiosi invece, come sopra da inviarsi, catechisti e anche missionari, e nei predetti luoghi ora dimoranti, li esortiamo molto nel Signore, affinché nell'insegnare i popoli, e specialmente i neofiti di recente convertiti alla fede cristiana, siano uniformi, affinché per la diversità della dottrina, specialmente nelle materie morali, quei neofiti non patiscano alcuno scandalo. E, poiché in questa materia giudichiamo che la cura e la vigilanza dei generali predetti sarà molto utile, ad essi ingiun­giamo, per il tenore dei presenti, che esortino i predetti loro religiosi a osservare la predetta conformità. Affinché però ciò più facilmente riesca, i predetti religiosi nell'istruire i popoli dei predetti luoghi dell'India orientale usino il catechismo Romano e la dottrina cristiana piccola e grande di buona memoria di Roberto cardinale della santa Chiesa Romana detto Bellarmino, tradotti e stampati nelle lingue dei predetti popoli.

Clausole preservative appone,

11 e sé stesso giudicare ordina.

URBANO

12 nome, direttamente, indirettamente, o con qualsiasi altro pretesto, causa o colore, lo proibiamo e vietiamo sotto pena di scomunica latae sententiae incorsa ipso facto, e di privazione della voce attiva e passiva, degli uffici e dei gradi e delle dignità di qualunque genere, nonché dell'inabilità ad essi, e inoltre della perdita dei beni e dei lucri derivanti da essi; i quali tutti dovranno essere riservati dai superiori delle religioni, da cui i trasgressori dipenderanno, all'uso delle missioni, che le medesime religioni hanno e avranno in futuro nelle predette Indie, e non ad altri usi; ai medesimi superiori ordinando strettamente sotto le medesime pene, che in ciò vigilino, e contro i trasgressori procedano alle predette pene, tolta ad essi la facoltà di rimettere o condonare ai trasgressori alcunché dei detti beni e lucri, per quanto minimo.

13 § 9. Che se per caso sorgessero alcune controversie tra i religiosi delle dette religioni, il che Dio allontani, i vescovi dei luoghi predetti pro tempore esistenti, come delegati della Sede Apostolica, le decidano e terminino. Se però occorressero affari più gravi, questi siano riferiti a noi e ai Romani Pontefici e successori nostri quanto prima dagli stessi vescovi, affinché, con maturo consiglio adhibito, si provveda a ciò che in essi debba essere statuito e decretato; e così vogliamo e ordiniamo.

14 PP. VIII da chiunque, con qualsiasi autorità, scientemente o ignorantemente, fosse tentato.

15 § 12. Ordinando perciò a tutti gli equatori, ai singoli patriarchi, arcivescovi, vescovi e agli altri prelati delle chiese e dei luoghi anche regolari costituiti in tutto l'orbe, che le presenti lettere in ciascuna provincia, città, diocesi, capitoli e giurisdizioni loro siano da tutti inviolabilmente osservate, e, quante volte dai religiosi dei predetti Ordini saranno richiesti, solennemente pubblicate curino e facciano.

16 § 13. Non ostante l'interdetto e i divieti e le lettere dei detti predecessori, altre cose premesse, nonché apostoliche, edite nei sinodi, concili provinciali e universali, costituzioni e ordinazioni speciali o generali, e costituzioni di una e due diete, in modo che per vigore delle presenti, anche oltre due diete chiunque possa essere trascinato; nonché i predetti della Compagnia di Gesù, di altre religioni, province e regioni predette, giuramento, confermazione apostolica, o qualsiasi altra fermezza roborati, statuti e consuetudini, privilegi inoltre, indulti e lettere apostoliche, a quelli, ai loro prelati, superiori e persone, anche particolari, sotto qualunque tenore e forma, e con qualunque derogatoria di derogatori, § 10. Decernendo le presenti lettere valide, ferme ed efficaci essere e dovere, e da tutti e singoli, a cui spetta e pro tempore spetterà, inviolabilmente osservate, § 11. E così da qualunque giudice ordinario e delegato, anche dai revisori delle cause del palazzo apostolico, tolta ad essi e a ciascuno di essi qualsiasi altra facoltà e autorità di giudicare, giudicarsi e definirsi dovere, e irritum e inane, se altrimenti sopra individua, e di verbo a verbum, e altre clausole più efficaci e insolite, e irritanti e altri decreti, anche motu proprio e da certa scienza e dalla pienezza della potestà apostolica, in genere o in specie, e altrimenti in qualunque modo concessi, approvati e innovati; i quali tutti, benché per la loro sufficiente deroga altri di essi e dei loro interi tenori speciale, specifica, espressa e non però per clausole generali lo stesso importi, abbia duabus (R. T. . nstitue hui epitionis deputat.

17 Contraria non valgono.

18 di cui esempi vuol credere.

19 tnis, mentia. gen. qualsiasi altra espressione avuta, o alcuna altra forma ricercata per ciò osservanda fosse, tenori di questo genere, e se di verbo a verbum, nulla affatto omesso, e la forma in essi tramandata osservata, inseriti fossero, nelle presenti per sufficientemente espressi e inseriti avendo, questa volta specialmente e espressamente, in quanto ai nostri divieto e interdetto e altre cose premesse contrari, per questa serie deroga- musg, e derogato sia e censito, né quelli ad essi ulteriormente valgono vogliamo e dichiariamo; e a tutte le altre cose contrarie qualunque. Dichiarando inoltre e decernendo la facoltà di eleggere il posteriore dato a qualunque Ordine, Società, anche della Compagnia di Gesù denominata, e ad altri qualunque, anche di speciale nota degni, concessa, a nessuno contro le presenti nostre lettere potere mai valere.

20 § 14. E poiché difficile sarebbe le presenti lettere, dovunque l'uso venisse, pubblicare, vogliamo, che dei loro esemplari, anche stampati, sottoscritti da mano di notaio pubblico o di alcuno dei segretari delle dette religioni, e muniti del sigillo di persona costituita in dignità ecclesiastica o di qualunque dei generali predetti, la medesima fede in giudizio e fuori sia prestata, quale alle presenti sarebbe prestata, se fossero esibite o mostrate.

21 Dato a Roma, presso San Pietro, sotto l'anello del Pescatore, il 22 febbraio 1633, anno x del nostro pontificato.

22 Dat. 22 febbraio 1633, pontif. anno x.

Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.

Testo latino

CDLVIT.
De máisstohes religiosorum cutuscumque (.— Ordinis ad lapotjicas el alias Indiarum Üriestalium regiones impedienlum poenis el aliis ad. eas pertinenlibus, .

1 Urbanus Papa VIII, Universis christifidelibus praesentes littoras inspecturis , salutem et apostolicam beuedictionem. — ^ Ex debito pastoralis offici! saluti animarum et fidei iilicss propagationi prospicientes, ea quae provide a Romanis Pontificibus praedecessoribus nostris propterea ordinata fuerunt, si subinde experienlia doceat ea mulatione indigere, libenter immutarmus, aliàsque disponimus, prout ad fidei catholicae propagationem el animarum salutem buiusmodi conspicimus in Domino salubrilér expedire. Gregorius XIII 8 1. Aliàs siquidem felicis recordationis quisdeam ace acce: Gregorius XIII práedecessor noster, certis Vires Mpine lunc expressis causis adductus, per suas cui nas $e. in simili. [ormá Brevis litteras, sub datum diw*Apostolicaa ,. gt T i licentiài die xxvi ianuarii MDLXXXV pontificatus sui anno xiii *, omnibus patriarchis et episcopis, etiam provinciae Chinae et laponis, sub interdicti ecclesiastici et. suspensionis ab ingressu ecclesiae at pontificalium exercio, aliis vero sacerdotibus, clericis et ministris ecclesiasticis, tam scculüribos quam cuiusvis Ordinis regularibus, cuiuscumque status, gradus, ordinis et condilionis existerent, sub excommunicationis maioris poenis ipso faclo. incurrendis, inlerdixit el inhibuit, ne ad Sinarum re- 'giones et provincias Iaponicas evangelii praedicandi vel doctrinam christianam docendi, aut sacramenta administrandi, aliaque munia ecclesiastica obeundi caus, Exórdium. ge 1 Ad hoc vide Clem. VIII, Constitut. Ccxt.vi (al. 238), Onerosa, tom. X, pag. 631; el Paul. V, Const. Cv (al. 102), Sedis Apostolicae, tom, xi, pag. 501.

2 2 Quas non puto legi in Dullario ín. T .

3 sine suae ét Sedis Apostolicae expressá licentiá proficisci auderent. 1 8 2. Postrmodum autem recolendae me- — manc protiimoriae Clemens Papa VIH similiter praevi temen Vil ut in Constilndecessor noster' (accepto quod tam Chiuioos eiata in nae et laponum quam aliae illius* vicinae cam. — el adiacentes insulae, regiones et provinciae, ác finitima regna Indiae Orientalis amplissima et populis refertissima erant, et pro tantà animarum multitudine ad fidem cathoficam traducendá et spiritualibus alimentis fovendá plures operarii ac ministri necessarii erant, quam ex solá religiosorum Societate Jesu haberi poterani) omnibus et singulis Mendicantium Ordinum magistris seu prioribus genera. libus tunc et pro tempore existentibus indulsil, ut, cum necessitas postulasset , quoslibet Ordinis sui spectatae vitae et eruditionis religiosos, quos nimirum ad praedicta officia et. ministeria idoneos ct utiles fore in Domino iudicarent, per Lusitaniam dumtaxat et suscepià inde navigatione, in Indias et civitatem Goam atque ad superiores Ordinum in illis parlibus existentes transmittere; et tam ipsi sic transmiltendi, quam alii supradictorum Ordinum religiosi in eisdem Indiarum partibus existentes, et ad hoc munus obeundum a suis magistris, ministris vel prioribus generalibus, scu aliis superioribus electi et'approbati, tam ad laponicas praedictas, quam ad alias proximas et adfacentes etiam Chinae et finitimorum regnorum et terrae firmae Indiae Orientalis insulas, regiones et provincias accedere possent". Ceterum omnibus et singulis religiosis, culuscumque status, gradus, ordinis et conditionis essent, sub excommunicationis maioris, a qua nonnisi a Romano Pontifice praeterquam in arliculo mortis absolvi possent, necnon privationis vocis tamn activae quam passivae, ac di- 1 Eius Consüt. vide in tom. x, loc. cit. (R. T.). 2 Ex loc. parall. lege tlits (n. T.). | MU, uu»

4 UBBANUS VIII PP.

5 tum, administretionum et. officiorum | propagationis negotio-utilis joe et pro: 321 Àn. C, tes ticirique, neonop inhabilitatis ad pterea, ut imtum opus s'Dei, Rublato o omni illa et alia imposterum obtinenda ac exercéhda, poenis ipso facio alisque | uli declaratione incurrendis, inierdixit et pro- Atapedimento, libere. peragi posset, bro- "Widere volens, omuibus et Singulis Men- -dicántium Ordinum magistris , ministris hibuit, ne ex insulis. Philippinis nuncu- | seu prioribus generalibus, aut alio quopàtis, sive qualibet alid Jndiarüm occidentalium, vel quae pro: partibus Indiarum cümque nomine nuncupátis Ordinum capitibus, tunc et pro tempóre existentibus , occidentalium tune habebantur, parte.ad |ut, cum necessitas postuláret , quoslibet illas. pertinente in faponicas et alias illis proximas, adiacentes et finitimas insulas, provincias et regiones praediclas, eiiam quorumcuggque privilegiorum eis vel suis Ordinibus à dicto Clemente et Romanis Pontificibus praedecessoribus suis, sub quibuscumque tenoribus et formis, in genere vel in specie, etiám super facultate praedicandi verbum Dei per universum mundum eátenus concessorum seu impoeterum etiam concedendorum, approbandorum el innovandorum (nisi in illis de prohibitione huiusmodi et interdicto specialis, specifica et expressa mentio cum Sulinde Pau- * In& V. nounulla Super hoc dispo:

6 suit. in. Copstilutione Pilata rn nolà ad ruhri- Cam.

7 sufficienti derogatione fieret) aut quovis alio praetextu et quaesito colore, proficisci et transire auderent vel praesumerent ; et si qui eátenus vel imposterum secus facerent, postquam rnonili essenl, statim sub eisdem poenis, omni morá et excusatione cessante, ad dictas insulas Philippinas vel alias partes Indiarum Occidentalium reverti et redire omnino tenerentur; et ad id per quoscumque iudices | ecclesiasticos sub eisdem et aliis corum | arbitrio infligendis poenis cogi et com-; pelli possent.

8 $ 3. Et subinde felicis recordationis Paulus Papa V similiter praedecessor noster 5, accepto, experientià. compertum esse, quod prohibitio accedendi ad Indias et civitatem Goam aliàs quam per Lusilaniam, nec, qui sperabatur ex eo *, fru-. ctum protulerat, neque catholicae fidei | 1 Eius Constit. vide in tom. xt, pag. 901 (n. T.). 2 Aptius forsan legeretur ex eá (Rh. T.J. Ordinis sui spectatae-vitae el erudilionis religiosos, quos nimirum ad praedicta officia et munia idoneos et ütiles fore in Domino iudicassent, ad superiores Ordinum in illis. partibus existentes etiam per aliam viam, quami per Lusitaniam , in laponicas et alias illis proximas, adiacentes et finitimas insulas, provincias et regiones praedictas, servatà in reliquis : dictarum litterarum Clementis *praedecessoris formà in omnibus et per omnia, et non aliter, transmittere libere et licite valerent, indulsit; et aliàs, prout in Gregorii et Clementis, ac Pauli V praedecessorum praedictorum litteris desuper expeditis, quarum tenores praesentibus pro expressis haberi volumwus, plenius conti- - netur.

9 $ 4. Cum autem experientiá Bhüstum NES bristi annorum compertum fuerit, ordinationes exaogetius por. 5it praedicari In in praedictis litteris contentas non suffi- [osülis ac re. i tali- |cere, easque aliquá provisione indigere , 5x. soncethteperioribus qua ut in praedictas insulas et regna felicius uneumiaé 0r: dinum, nt reliac facilius sacrosanctum ' Christi. Doqiini ginos d fps rovincias mi evangelium praedicari et propagari possit ter« porsiat, e- Mam per alias ac valeat: nos, pro offieii nostri debito, vi« quam per post habitam eum venerabilibus fratribus Lusianiam.

10 nostris sanctae Romanae Ecclesiae cardinalibus negotio Propagandae Fidei per j universum mundum praeposilis maturam ; deliberationem, praefati Pauli praedecessoris nostri litteris inhaerentes, omnibus et singulis religionum cuiuscumque Qrdinis auf instituti, etiam Societatis lesu, magistris, ministris, praepositis seu prioribus generalibus, aut quocumque nomine a . püncupentur, nunc eí pró tempore eii- |lata et impressa ', si fieri, polerit, omnino sientibus , auctorítate: apostolicà, tenore adhibeant. - ^ —— i Nb praesentium, concedirius et indulgemus, | $ 7. Quoniam àufem,|sicut mon sine cwiusi L gt, cumi eis expedire visum fuerit, quos- |animi nostri dolore intélle mui, in Iapone erento: o» libet suarum religionum, Ordinum ef in-|a pluribus amnis contra christianos, et mens eus stituti religiosos, quos aetate, vità, mo- | praesertim religiosos, acérrima perselooonqu: 2 ribus et scientià idoneos essé ad missiones | quutio fuil. commota, que usque ad iino indul iudicaverint, ád praedictas insulas, pro-| praesens perdurat et viget, omnibus et hui orden vincias, regiones ef regna Indiae orien- |singulis christianis nunc id lapone exi- "m" talis etiam per alias vias quam per Lu- |stentibus, et pro tempore futuris, ut a sitaniam libere et licite mittere possint | quibusvis Sacerdotibus, ut supra a gene- * ac valeant, servaMÁ iamen in reliquis|ralibus eorum illuc missis ac mitlendis , praefatarum litterarum Clementis praede- | quorum copiam habere poterunt, sacracessoris nostri formá in omnibus et per | menta (ordinem tamen episcopalem non omnia, et non aliter, requirenfia) etiam parochialia, durante Impedinus — $ 9. Necnon quoscumque ecclesiaslicos | praesenli rerum statu, suscipere libere et Semom eromel religiosos cuiuscumque Ordinis, tam |licite valeant, concedimus pariter el in- ""/ mom Mendicantium quam Mendicantium , | dulgemus. eliam Societatis lesu, et seculares, reli- | 8 8. Ceterum, quia a sacris canonibus, Heligicus giosorum, ut praefertur, mittendorum ad conciliorum decretis, ac apostolicis conos merit insulas, provincias, regiones etl regna ; stitulionibus, oronibus religiosis, ac etiam mam eee praedicta accessum huiusmodi impedien-; aliis ecclesiasticis, praesertim in sacris ercomenicates, excommunicationis latae sententiae; ordinibus constitutis, mercatura el nepoenis ac s viüculo innodamus. | | golialiones seculares districte probiben- S»us àmpoos Rehgos: — 8$ 6. Religiosos vero, ut supra mitten-|tur, ac valde damnosum, indecorum et tur eatechamo dos, ac etiam miseos, et in praedictis locis ; indecens existi, huiusmodi personas dinah chri nunc degentes, plurimum in Domino hor- | vino cultui mancipatas, ac praecipue illas Balarwod uo tarnur, ut in docendo populos, et prae- | quae ad praedicandum sacrosanctum Chrigenibus pras- SéTlim de recenti ad fidem christianam | sti Domini evangelium destinatae sunt, s conversos, uuiformes sint, ne ob doctrinae | praefatis mercaturis et negotiationibus se diversitatem, praeserüm in maleriis rno- : immiscere aut operam dare, praedicloralibus; neophyti illi aliquod scandalum ' rum sacrorum canonum, ac decretorum, patiantur. Et, quia in hac re generalium ' constitutionumque apostolicarum disposipraefatorum curam et, vigilantiam pluritioni inhaerentes, auctorilate apostolicá , mum profuturam arbitramur, eisdem in-; carümdern tenore praesentium, religiosis iungimus, ut praedictos suos religiosos ad. omnibus cuiuscumque Ordinis et instituti, » servandam praedictam conforrnitatern sac- | tam non Mendicantium quam Mendicanpius adhortentur. Ut autern' id. facilius tium, etiam. Societatis lesu, eorumque euccedat, praefati religiosi in instruendis ' singulis, tarn in. praedictis locis nunc exipopulis praedictorum locorum Indiae O- ; stenübus, quam in futurum ad illa mitrientalis catechismnm ltomanurn ct doctril^ndis, omnern et quamcumque mercatunam christianam parvam et magnam bo-; ram scu negoliationern, quocumque modo nae memoriae Hoberti sanctae Horanare /ab eis fieri contingal, sive per se, sive Ecclesiae cardinalis Bellarmini nuncupati, per alios, «ive proprio, sive communitalis in linguas praedictorum populorum tráns-; — 4 Maleed. Main |, translatae et impressas (&.T). Conlroversiis oriundis. providet, nt minores episcopi cognoscant, graviores Pontifici sigaificent.

Clansulas prae.

11 Servalivas apponit, Seque iudi cari tnandal,

URBANUS

12 nomine, dirécte, sive indirecte, aut. quovis alio praetextu, causá aut colore, interdicimus et prohibemus sub excommunicationis latae sententiae poená ipso facto incurrendà, ac privationis vocis áctivae et gihssivae, officiorum ac. graduum et dignilatum quorumcumque, etiam inhabilitatis ad ea, et insuper amissionis mercium et lucrorum ex eis; quae omnia a superioribus religionum, ex quibus delinquentes existent, reservanda erunt ad usum missionum, quas eaedem religiones habent et habiturae sunt in futurum in praediclis Indiis, et non in alios usus; eisdem superioribus districte praecipientes sub eisdem poenis, ut in hoc invigilent, et contra delinquentes ad praedictas poenas pllicedant, sublatà eisdem facultate huius- , modi delinquentibus aliquid ex dictis mer- | cibus et lucris quantumvis minimum re- ; mitlendi aut condonandi.

13 8 9. Quod si forte aliquae controversiae inter religiosos dictarum religionum, quod Deus averlat, oriantur, episcopi lo- : corum praedictorum pro tempore exi, stentes, tamquam Sedis Apostolicae dele- ; gat, ilas decidant et terminent. Si vero graviora quaedam negotia occurrerint, ea ad nos et Romanos Pontifices et successores nostros quantocilius ab eisdem epi- ; scopis referantur, ut quod in ilis. slátui ac decerni debeat, maturà consullatione adhibità, provideri possit; sicque volumus et ordinamus.

14 PP. VIII his, a quoquam, quavis auctoritate, « scienter vel ignoranter, contigerit attentari.

15 8 12. Mandantes propterea uniyersis gu Etequatores singulis patriarchis, archiepiscopis, scopis ac ceteris ecclesiarum et locorum eliam regularium praelatis per universum orbem constitutis, ut praesentes litteras in suis quisque provinciis , civitatibus , dioecesibus , capitulis E iurisdictionibus ab omnibus inviolabiliter observari, et, quoties ab Ordinum praedictorum roli: giosis requisiti fuerint, solemniter publicari curent et faciant.

16 $13. Non obstantibus interdicto et prohibitionibus ac litteris dictorum praedecessorume, alüsque praemissis, necnon apostolieis, in synodalibus, provincialibus et universalibus conciliis editis, specialibus vel generalibus constitutionibus et ordinationibus, ac constitutionibus de unà et duabus dietis, ita quod vigore praesentium, etiam ultra duas dietas quilibet trahi possit; necnon praedictae lesu, aliarumque religionum , provinciarum et regionum praediclarum, iuramento, confirmatione apostolicà, vel quavis firmitate aliá roboratis, statutis et consuetudinibus, privi- .legiis quoque, indultis et litteris apostoli- | cis, illis , eorumque praelatis, superioribus et personis, etiam particularibus, sub qui- | buscunique. tenoribus et formis, ac eum iquibusvis derogatoriarum derogatoriis, 8 10. Decernentes praesentes litteras va- | lidas, firmas et efficaces existere et fore, ac ab omnibus et singulis, ad quos spectat ; et pro tempore speclabit ,.| inviolabiliter observari, 8 11. Sieque per quoscumque iudices ordinarios et delegatos, eliam causaruni palatii apostolici auditores, sublatà eis et eorum cuilibet quavis aliter iudicandi [acultate et auctoritate, 1udicari et. definiri debere, ae irritum et inane, si secus super ; individua, ac de verbo ad. verbum, aliisque efficacioribus et insolitis clausulis, | ac irritantibus et aliis decretis, etiam motu proprio et ex certá scienlià ac de apo- 'Stolicae. potestatis plenitudine, in genere vel in specie, ac aliàs quomodolibet concessis, approbatis et innovatis; quibus lomnibus, etiamsi pro illorum sufficienti ; derogatione alis de ilüs eorumque fotis tenoribus specialis, specifica, expressa et non autem per clausulas generales idem impor- | Edit, Main, habet duabus (R. T. . nstitue hui epitionis deputat.

17 Contraria &ufert.

18 fuius exemplis credi vult.

19 tnis, mentia. geu. qnaevis alia expressio habenda, àut aliqua ália exquisita forma Lad boc servanda foreti, tenores. huiusmodi, ac si de verboad. verbum, nihil penitus omisso, eL formá in illis tradità observatá, inserii forent, praesentibus pro sufficienter expressis et losertis habentes, hae vice specialiter e exprésse, in quantum nostris prohibitioni et interdicto aliisque praemissis adversentar, harum serie deroga- *musg, ac derogatum esse et censeri, neque illa eis ulfátenus suffragari volumus. et declaramus ; ceterisque contrariis quibuscumque. Declarantes etiam ac decernentes facultatera eligendi posteriorem datar quibusvis Ordinibus, Societatibus, etiam lesu nuncupatis, et aliis quibuscumque, eliam speciali notà dignis, concessam , nemini adversus praesentes nostras litteras posse ufiquam suffragari.

20 8 14. Et quia difficile foret praesentes lileras, ubicumque usus venerit, ' publicari, volumus, ut earum exetnplis, etiam impressis, manu notarii publici vel alicuius dictarum religionum secretarii subscriptis, et personae in dignitate ecclesiastica constitulae vel cuiusvis ex generalibus praedictis sigillo munitis, eadem prorsus fides in iudicio et extra adhibeatur, quae praesentibus adhiberetur *, si forenl exhibitae vel ostensae.

21 Datum Homae, apud S. Petrum, sub annulo Piscatoris, die xxn februarii MDCx XX1UI, pontificatus nostri anno x.

22 Dat. die 22 februarii 1633, pontif. anno x.

Bullarum Diplomatum Privilegiorum Sanc Rom Pont TOMO 14 (1867) — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Fonte: Internet Archive.

Testo inglese

CDLVII.
Concerning the sending of religious of any Order whatsoever to the missions and other regions of the Eastern Indies, and the penalties and other matters pertaining to them.

1 Urban, Pope VIII, to all Christian faithful who shall inspect these present letters, greeting and apostolic blessing. — From the duty of pastoral office, providing for the salvation of souls and the propagation of the Catholic faith, those things which were providently ordained by the Roman Pontiffs, our predecessors, for this purpose, if experience should thereafter teach that they require change, we willingly alter them, and otherwise dispose, as we perceive in the Lord to be salutarily expedient for the propagation of the Catholic faith and the salvation of souls. § 1. Formerly indeed, a certain one of blessed memory, namely Gregory XIII, our predecessor, moved by certain express causes at that time, through his letters in similar form, a Brief, under the date of the Apostolic, on the twenty-sixth day of January in the year of Our Lord fifteen hundred eighty-five, in the thirteenth year of his pontificate, forbade and prohibited to all patriarchs and bishops, even of the province of China and Japan, under the penalty of ecclesiastical interdict and suspension from entrance into the church and the exercise of pontifical functions, and to other priests, clerics and ministers of the Church, both secular and of any regular Order, of whatever status, degree, order and condition they might be, under the penalty of major excommunication to be incurred by the very fact itself, that they should dare to proceed to the regions of the Chinese and the provinces of Japan for the purpose of preaching the Gospel or teaching Christian doctrine, or administering the sacraments, or performing other ecclesiastical duties,

2 Which I do not think are read in the Bullarium in T.

3 without the express license of himself and the Apostolic See. § 2. Afterwards, however, Clement, Pope VIII, our predecessor of revered memory, likewise foreseeing that both the Chinese and Japanese and other islands, regions and provinces adjacent and neighboring to them, and the bordering kingdoms of the Eastern Indies were most extensive and filled with peoples, and that for so great a multitude of souls to be brought to the Catholic faith and to be nourished with spiritual sustenance, more workers and ministers were necessary than could be had from the Society of Jesus alone, granted indulgence to all and singular the masters or priors general of the Mendicant Orders then and for the time being existing, that, when necessity demanded, they might send through Portugal alone and having undertaken navigation thence, any religious of their Order of proven life and learning, whom they should judge in the Lord to be suitable and useful for the aforesaid offices and ministries, to the Indies and the city of Goa and to the superiors of the Orders existing in those parts; and both those thus sent and other religious of the aforesaid Orders existing in the same parts of the Indies, and elected and approved for the performance of this duty by their masters, ministers or priors general, or other superiors, might proceed both to the aforesaid Japanese regions and to other neighboring and adjacent islands, regions and provinces even of China and of the bordering kingdoms and the mainland of the Eastern Indies. Nevertheless, to all and singular religious, of whatever status, degree, order and condition they might be, under the penalty of major excommunication, from which none could be absolved except by the Roman Pontiff except in the article of death, as well as deprivation of voice both active and passive, and of

4 URBAN VIII PP.

5 tum, administrations and offices | propagation business-useful and for: 321 An. C, tes ticirique, neonop inhabilitatis ad pterea, ut imtum opus s'Dei, Rublato o omni illa et alia imposterum obtinenda ac exercéhda, poenis ipso facio alisque | uli declaratione incurrendis, inierdixit et pro- Atapedimento, libere. peragi posset, bro- "Widere volens, omuibus et Singulis Men- -dicántium Ordinum magistris , ministris hibuit, ne ex insulis. Philippinis nuncu- | seu prioribus generalibus, aut alio quopàtis, sive qualibet alid Jndiarüm occidentalium, vel quae pro: partibus Indiarum cümque nomine nuncupátis Ordinum capitibus, tunc et pro tempóre existentibus , occidentalium tune habebantur, parte.ad |ut, cum necessitas postuláret , quoslibet illas. pertinente in faponicas et alias illis proximas, adiacentes et finitimas insulas, provincias et regiones praediclas, eiiam quorumcuggque privilegiorum eis vel suis Ordinibus à dicto Clemente et Romanis Pontificibus praedecessoribus suis, sub quibuscumque tenoribus et formis, in genere vel in specie, etiám super facultate praedicandi verbum Dei per universum mundum eátenus concessorum seu impoeterum etiam concedendorum, approbandorum el innovandorum (nisi in illis de prohibitione huiusmodi et interdicto specialis, specifica et expressa mentio cum Sulinde Pau- * In& V. nounulla Super hoc dispo:

6 suit. in. Copstilutione Pilata rn nolà ad ruhri- Cam.

7 sufficienti derogatione fieret) aut quovis alio praetextu et quaesito colore, proficisci et transire auderent vel praesumerent ; et si qui eátenus vel imposterum secus facerent, postquam rnonili essenl, statim sub eisdem poenis, omni morá et excusatione cessante, ad dictas insulas Philippinas vel alias partes Indiarum Occidentalium reverti et redire omnino tenerentur; et ad id per quoscumque iudices | ecclesiasticos sub eisdem et aliis corum | arbitrio infligendis poenis cogi et com-; pelli possent.

8 § 3. And then Paul V, Pope of blessed memory, likewise our predecessor 5, having learned from experience that the prohibition of going to the Indies and the city of Goa otherwise than through Lusitania had neither produced the fruit that was hoped for from it [[fn:*]], nor had it benefited the Catholic faith | 1 His Const. see in vol. xi, p. 901 (n. T.). 2 It would perhaps be read more aptly from it (Rh. T.) of his Order of proven life and learning, whom he had indeed judged to be suitable and useful in the Lord for the aforesaid offices and duties, to the superiors of the Orders existing in those parts also by another way, than through Lusitania, into the Japanese and other islands near, adjacent and bordering thereon, provinces and regions aforesaid, observing in other respects the form of the letters of Clement [[fn:*]] the aforesaid predecessor in all things and throughout, and not otherwise, he freely and lawfully permitted to send; and otherwise, as is more fully contained in the letters of Gregory and Clement, and Paul V the aforesaid predecessors issued thereupon, whose tenor we wish to be held as expressed in the present.

9 § 4. Since, however, it has been learned from experience over the course of years that the ordinances contained in the aforesaid letters are not sufficient, and require some provision, so that into the aforesaid islands and kingdoms the religious of the Orders, that the most holy Gospel of Christ our Lord may be preached and propagated more happily and more easily into those provinces: we, for the duty of our office, having held consultation with our venerable brothers, by virtue of which we are able to proceed by other ways as well as through Lusitania.

10 our cardinals of the holy Roman Church entrusted with the business of the Propagation of the Faith throughout the whole world, having given mature deliberation, adhering to the letters of our aforesaid predecessor Paul, to all and each of the masters, ministers, superiors or priors general of any religion whatsoever, of any Order or institute, even of the Society of Jesus, or by whatsoever name they may be called, now and for the time being in force and printed, if it can be done, knowing all things, by apostolic authority, by the tenor of these presents, we grant and indulge. § 7. Since, however, as it has seemed good to us, when it shall have seemed expedient to them, whom we have learned not without sorrow of our mind, in Japan for many years against Christians, and especially against religious, there has been a most bitter persecution, which up to the present endures and prevails, to all and each of the Christians now existing in Japan, and for the time being in the future, that by whatsoever Priests, as above sent by their generals to that place and to be sent, whose supply they shall be able to have, the sacraments (the episcopal order however not being required) even parochial, during the present state of affairs, they may freely and lawfully receive, we grant likewise and indulge. § 9. Likewise any ecclesiastics or religious of whatsoever Order, both of the Mendicant and non-Mendicant orders, even of the Society of Jesus, and seculars, religious, as aforesaid, to be sent to the aforesaid islands, provinces, regions and kingdoms, we bind with the bond of excommunication incurred by the very fact and penalty. § 8. Moreover, because by the sacred canons, the decrees of councils, and apostolic constitutions, to religious orders, and also to other ecclesiastics, especially those constituted in sacred orders, commerce and secular negotiations are strictly forbidden, and are very harmful, unbecoming and unseemly, we, binding such persons dedicated to divine worship, and especially those who are destined to preach the most holy Gospel of Christ our Lord, to refrain from the aforesaid commerce and business, the aforesaid sacred canons and decrees, and apostolic constitutions and dispositions being observed, by apostolic authority, by the tenor of these presents, to all religious of whatsoever Order and institute, both Mendicant and non-Mendicant, even of the Society of Jesus, and to each of them, both in the aforesaid places now existing and in the future to be sent to those places, we forbid all and any commerce or business whatsoever, in whatsoever manner it may happen to be done by them, whether through themselves, whether through others, whether their own, whether of the community—§ 6. We earnestly exhort in the Lord the religious, as above to be sent as catechists, and also those sent and now dwelling in the aforesaid places, that in teaching the peoples, and especially the pagans recently converted to the Christian faith, they be uniform, lest by reason of diversity of doctrine, especially in moral matters, those neophytes suffer some scandal. And, because in this matter we judge the care and vigilance of the aforesaid generals to be very profitable, we enjoin upon them that they admonish the aforesaid religious of theirs to observe the aforesaid conformity. That, however, this may be accomplished more easily, the aforesaid religious in instructing the peoples of the aforesaid places of the East Indies shall use the Roman catechism and Christian doctrine, small and great, of good memory Robert, cardinal of the holy Roman Church, called Bellarmine, translated into the languages of the aforesaid peoples and printed (as above). Controversies arising therefrom, he provides, that lesser bishops may know, graver matters they may signify to the Pontiff.

Clauses preservative.

11 He appends saving clauses, and orders that he be judged.

URBANUS

12 in name, directly or indirectly, or under any other pretext, cause or color, we interdict and prohibit under the penalty of excommunication incurred by the very fact itself, and deprivation of active and passive voice, offices and degrees and dignities of any kind, and also incapacity for them, and moreover loss of goods and profits from them; all of which shall be reserved by the superiors of the religious orders from which the offenders come for the use of the missions which those same religions have and shall have in the future in the aforesaid Indies, and not for other uses; strictly commanding those same superiors under the same penalties to be vigilant in this matter, and to proceed against offenders to the aforesaid penalties, the faculty itself being removed from them of remitting or pardoning to such offenders anything whatsoever, however minimal, of the said goods and profits.

13 § 9. But if perchance any controversies should arise among the religious of the said religious orders, which God forbid, the bishops existing in those places for the time being, as delegates of the Apostolic See, shall decide and settle them. But if any more serious matters should occur, they shall be referred to us and the Roman Pontiffs and our successors as quickly as possible by those same bishops, so that what ought to be established and decreed in them may be provided for with mature deliberation being employed; and thus we will and ordain.

14 PP. VIII by anyone, by whatever authority, knowingly or unknowingly, it should happen to be attempted.

15 § 12. Commanding therefore all and each patriarchs, archbishops, bishops and other prelates of churches and places even regular constituted throughout the whole world, that these present letters in their respective provinces, cities, dioceses, chapters and jurisdictions be observed inviolably by all, and, as often as they shall be requested by the religious of the aforesaid Orders, be solemnly published and caused to be published.

16 § 13. Notwithstanding the interdict and prohibitions and letters of the said predecessors, and other matters aforesaid, as well as apostolic letters issued in synodal, provincial and universal councils, special or general constitutions and ordinances, and constitutions of one and two diets, so that by virtue of the present letters, even beyond two diets anyone may be drawn; as well as the aforesaid of Jesus and of other religious orders, provinces and regions aforesaid, strengthened by oath, apostolic confirmation, or any other firmness; statutes and customs, privileges also, indults and apostolic letters, to them, and to their prelates, superiors and persons, even particular ones, under whatsoever tenors and forms, and with whatsoever derogatory clauses, § 10. Decreeing these present letters to be valid, firm and efficacious and to be, and to be observed inviolably by all and each to whom it pertains and shall pertain for the time being, § 11. And thus by any judges ordinary and delegated, even auditors of causes of the apostolic palace, the faculty and authority of judging otherwise being removed from them and from each of them, to be judged and defined, and null and void, if otherwise should be attempted; individual, and word for word, and with other more efficacious and unusual clauses, and irritating and other decrees, even by our own motion and from certain knowledge and from the fullness of apostolic power, in general or in particular, and otherwise in any manner whatsoever granted, approved and renewed; all of which, even if for their sufficient derogation other special, specific, express mention of them and their full tenors, and not by general clauses importing the same, should be required, two diets (R. T. . institute of this edition appointed.

17 Contraria suffert.

18 of this examples it wills to be believed.

19 tnis, mention. gen. any other expression to be had, or any other exquisite form to be observed for this, tenors of this kind, as if word for word, nothing whatsoever omitted, and the form transmitted in them being observed, inserted were, the present for sufficiently expressed and inserted having, this time specially and expressly, in so far as they are adverse to our prohibition and interdict and other matters aforesaid, by the tenor of these we derogate, and it is derogated and deemed to be derogated, nor do we will those to avail them in any way whatsoever, and we declare; and to all other things contrary whatsoever. Declaring also and decreeing the faculty of choosing the later date to any Orders, Societies, even called of Jesus, and to any others whatsoever, even worthy of special note, granted, to no one to be able ever to avail against these our present letters.

20 § 14. And because it would be difficult for these present letters, wherever the need should arise, to be published, we will that copies of them, even printed, subscribed by a public notary or by some secretary of the said religious orders, and furnished with the seal of a person constituted in ecclesiastical dignity or of any of the generals aforesaid, the same faith altogether be given in judgment and outside as would be given to the present, if they were exhibited or shown.

21 Given at Rome, at St. Peter's, under the Fisherman's Ring, on 22 February 1624, in the tenth year of our pontificate.

22 Given on 22 February 1633, pontificate year 10.

Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.

Le voci che lo citano

Bullarum Diplomatum Privilegiorum Sanc Rom Pont TOMO 14 (1867) — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Public domain (19th-century or earlier printed edition); Internet Archive scan, OCR text

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.