In vinea Domini

Bolla di restaurazione della diocesi di Nocera dei Pagani

Bolla di papa Gregorio XVI ·

GREGORIO VESCOVO
servo dei servi di Dio
a perpetua memoria della cosa.

1 Nella vigna del Signore eletta, che il celeste agricoltore con ineffabile sua bontà ha affidato all'umiltà Nostra perché la coltivi, nuove cattedre episcopali, che sappiamo giovare all'incremento della fede cattolica e alla salute spirituale dei cristiani fedeli, emulando gli esempi dei Nostri predecessori Romani Pontefici, ci rallegriamo di erigere e ci congratuliamo di mandare nuovi custodi, che vigilino sollecitamente e da vicino sulla porzione della vigna loro affidata, e la rendano fiorente non solo con la predicazione della parola di Dio, ma anche con l'esempio delle buone opere; e strappino e disperdano i rovi e le spine che crescono per la devastazione, e raccolgano i frutti copiosi che danno il loro profumo, con l'aiuto del Signore, e li portino nel granaio.

2 Infatti abbiamo appreso che la città di Nocera dei Pagani, situata nel Piceno, che era fiorita per la coltivazione dei campi, la bellezza degli edifici, la via consolare, l'abbondanza delle cose, la frequenza del popolo e un tempo anche per la gloria militare, era poi divenuta massimamente illustre per la religione cristiana, che aveva abbracciato fin dai primi secoli della Chiesa, ed era divenuta più illustre per il glorioso martirio dei suoi cittadini, era stata da Romani Pontefici Nostri predecessori arricchita di grazie e privilegi spirituali e ornata anche da tempo dello splendore della cattedra episcopale. Ciò che era stato rettamente e saggiamente stabilito per la salvezza delle anime e l'onore della città, dopo i pubblici mutamenti delle cose, per convenzione stipulata tra il fel. rec. Pio VII Nostro predecessore e il bo. mem. Ferdinando I re di ambedue le Sicilie, dovette essere mutato, e nella nuova divisione e circoscrizione delle diocesi di quel regno al di qua del Faro sancita dallo stesso Nostro predecessore per mezzo delle sue lettere apostoliche del quinto giorno prima delle calende di luglio dell'anno del Signore milleottocentodiciotto, il cui inizio è «De utiliori», abbiamo saputo che la cattedra episcopale Nocerino-Paganense fu soppressa e la sua diocesi fu perpetuamente annessa e unita alla sede episcopale di Cava. Ma il carissimo in Cristo figlio Nostro Ferdinando II, attuale illustre re di ambedue le Sicilie, mosso dalle suppliche di tutti i cittadini della diocesi soppressa, e desiderando vivamente la restaurazione della cattedra Nocerino-Paganense, affinché ivi risieda un vescovo, che con lo splendore della dignità pontificale, con la celebrazione dei divini misteri e con lo zelo pastorale provveda salutarmente e più convenientemente all'edificazione dei cristiani fedeli e li allontani efficacemente dai pascoli velenosi, a questa Sede Apostolica, alla quale spetta erigere, dividere, sopprimere le sedi episcopali e restaurare le soppresse, è ricorso supplichevolmente e ha insistentemente chiesto che per apostolica benignità restaurassimo in pristino stato l'antichissima cattedra della chiesa Nocerino-Paganense, o la erigessimo nuovamente.

3 Noi dunque, considerando attentamente che la predetta città di Nocera e la diocesi splendono ancora dell'antico onore, che la mensa episcopale è dotata di conveniente censo insieme con il capitolo e il seminario, che ha un clero secolare e regolare sufficientemente colto nelle lettere, che gli abitanti ammontano al numero di quarantamila, che i templi sono ornati di splendore, di reliquie di santi e specialmente del corpo del beato Alfonso Maria de' Liguori, la giudichiamo degna che le sia conferito o restituito l'onore della cattedra pontificale. Perciò, accogliendo con affetto paterno le pie suppliche dello stesso re Ferdinando e lodando nel Signore con meritevoli lodi il suo zelo e i suoi desideri religiosi, a gloria di Dio onnipotente, all'esaltazione della Chiesa militante e all'onore di san Marco Evangelista, al quale la chiesa cattedrale Nocerino-Paganense si dice sia stata consacrata, da certa scienza, dopo matura deliberazione e dalla pienezza della potestà apostolica, i seguenti luoghi che costituiscono l'antica diocesi Nocerino-Paganense, cioè la città di Nocera e i cinque oppida, ora1 1 Ex Bullario Romano.

4 pata: di san Matteo, Pagani, di sant'Egidio, Corbara e Angri, con l'intero territorio in essi compreso dalla diocesi di Cava, ora priva del suo pastore, perpetuamente dividiamo, separiamo, e inoltre in tutti e singoli i luoghi predetti esistenti ed esistenti colleggiate, chiese parrocchiali e altre, monasteri, prepositure, priorati, conventi e altri quali si voglia con cura e senza cura di anime benefici ecclesiastici sia dei saeculari che di qualunque ordine regolari e in essi parimente dimoranti persone di ambedue i sessi, abitanti e residenti tanto laici quanto chierici di qualunque stato, grado, ordine e condizione esistano dalla giurisdizione ordinaria e potestà dell'antistitite pro tempore Cavense con la medesima autorità apostolica similmente perpetuamente esoneriamo e liberiamo, ordinando perciò, che tutti e singoli gli strumenti, le scritture, le carte e altri documenti di qualunque genere alla predetta città e cinque terre in qualunque modo pertinenti e alle loro abitanti, chiese e benefici in qualunque modo spettanti, dalla curia episcopale Cavense si estraggono e alla cancelleria del nuovo vescovato infrascritto liberamente si consegnino. Quindi la predetta città di Nocera dei Pagani, un tempo decorata di sede pontificale, in città episcopale Nocerino dei Pagani, come prima denominata, con autorità apostolica perpetuamente erigiamo e istituiamo e le diamo il titolo e denominazione di città con tutti e singoli gli onori, diritti, privilegi e prerogative, di cui le altre città, insignite di sede episcopale, nei due regni di Sicilia e i loro cittadini usano e godono, e usare, godere e godere potranno in qualunque modo in futuro concediamo e larggiamo. La chiesa colleggiale e parrocchiale invece, sotto il titolo di san Marco ivi esistente, sopprimendo il titolo e la natura di colleggialità, a chiesa cattedrale Nocerino dei Pagani denominanda e parrocchiale come prima sotto la medesima invocazione di san Marco esistente eleviamo e innalziamo e insieme in essa la sede, la cattedra e la dignità episcopale per un vescovo da allora innanzi, il quale alla chiesa, città e diocesi come infra assegnanda e al suo clero e popolo presegga, sinodo convochi e tutti e singoli i diritti, uffici e compiti episcopali abbia ed eserciti con il suo infrascritto capitolo, arca, sigillo, curia, mensa episcopale, seminario ecclesiastico, e altri fruisca di insegne pontificali, diritti, onori, preminenze, grazie, favori, giurisdizioni e indulti reali, personali e misti, di cui i presuli delle altre chiese cattedrali nei due regni di Sicilia esistenti, non però con titolo oneroso o da indulto o privilegio particolare usano e godono, con simile autorità apostolica erigiamo e istituiamo, e la medesima chiesa episcopale Nocerino dei Pagani alla giurisdizione metropolitica dell'arcivescovo pro tempore della chiesa Salernitana sottoponiamo e come suffraganea assegniamo.

5 I luoghi predetti dalla diocesi di Cava come sopra avulsi e separati, cioè oltre la città di Nocera nella città e cattedrale episcopale Nocerino per vigore delle presenti lettere già eretta, le cinque terre di san Matteo, Pagani, di sant'Egidio, Corbara e Angri denominate alla medesima chiesa Nocerino per sua città, territorio e diocesi attribuiamo e assegniamo e la medesima città e i luoghi e in essi esistenti colleggiate, se ve ne siano, chiese quali si voglia, monasteri, conventi e qualunque cose sia saeculari, sia di qualunque ordine regolari con cura e senza cura benefici ecclesiastici; parimente persone di ambedue i sessi e abitanti tanto laici quanto chierici, non però esenti, di qualunque grado e ordine, alla giurisdizione ordinaria, al governo e potestà del futuro e pro tempore esistente vescovo Nocerino perpetuamente parimente sottoponiamo e soggettaamo.

6 Per la conveniente abitazione del futuro vescovo e dei suoi successori nella sede episcopale Nucerino, gli edifici della chiesa cattedrale, come sopra detto, eretti, ampi e idonei già appartenenti ai vescovi Nucerini, li assegniamo e attribuiamo perpetuamente. Inoltre, affinché il futuro vescovo Nucerino pro tempore possa tutelare la sua dignità pontificale, tutti i beni, le rendite, i diritti e gli emolumenti appartenenti all'antica mensa Nucerino, li separiamo e distacchiamo dalla sede episcopale Cavensi e li assegniamo parimenti alla mensa episcopale della medesima chiesa Nucerino, come sopra eretta, e li attribuiamo perpetuamente. Nella medesima chiesa collegiata Nucerino, come sopra soppressa e elevata all'onore di cattedrale, costituiamo ed erigiamo un capitolo, composto di sedici prebende canonicali, tra le quali vi saranno quattro dignità, cioè l'arcidiaconato, che è la prima dopo la sede pontificale, per un presbitero magistro in teologia o in utroque iure ovvero almeno dottore o licenziato in diritto canonico in qualche università approvata di studi generali; l'arcipresbiterato, che è la seconda, al quale vogliamo che incombano le cure d'anime come prima; il primiceriato, che è la terza, e il cantoratus, che sarà la quarta dignità, e dodici canonicati, comprese le prebende teologale e penitenziale da conferirsi per concorso secondo le sanzioni canoniche, tuttavia i legittimi possessori attuali delle dignità e dei canonicati della collegiata soppressa li subroghiamo e istituiamo nelle dignità e nei canonicati della nuova chiesa cattedrale senza alcuna spedizione di lettere apostoliche, in virtù dei presenti. Inoltre ai presenti e pro tempore esistenti dignitari e canonici, affinché essi, riuniti capitolarmente per il prospero e felice stato e governo della detta chiesa Nucerino e della sua mensa capitolare, della sagrestia e della fabbrica e delle loro cose e beni e per l'adempimento degli oneri loro incombenti, per la celebrazione delle ore canoniche e degli altri divini uffici, per la partizione e amministrazione dei frutti, delle distribuzioni e degli emolumenti, e per l'imposizione delle pene da contrarsi dai negligenti o dagli assenti, possano emanare, condannare e promulgare quali statuti, ordinazioni e decreti, non contrari tuttavia ai sacri canoni, ai decreti del concilio Tridentino e alle costituzioni apostoliche, o correggere e dichiarare quelli già condannati e promulgati, o emanarne altri ex integro, sotto la presidenza e l'approvazione del vescovo pro tempore esistente, concediamo e impartiamo piena e assoluta potestà, similmente per autorità apostolica.

7 Concediamo inoltre alle medesime dignità e ai canonici pro tempore esistenti la facoltà di usare e godere di tutte e singole le grazie, i privilegi, le immunità, le preminenze, gli insegni e i favori tanto spirituali quanto temporali, dei quali i capitoli, le dignità e i canonicati delle altre cattedrali simili esistenti nel regno di ambedue le Sicilie usano e godono per diritto, consuetudine, privilegio o in qualsiasi altro modo, purché non sia a titolo oneroso o da indulto o da privilegio particolare, e che siano ancora in uso e non revocati, né ripugnino ai sacri canoni, alle costituzioni e ai decreti apostolici. Inoltre al capitolo della nuova chiesa cattedrale Nuceriana attribuiamo e aggiudichiamo i medesimi beni e la medesima dotazione delle prebende, di cui il capitolo, le dignità e i canonici nello stato di collegialità ora come sopra soppressi godevano e si avvantaggiavano, e similmente tanto alla fabbrica quanto al sacrario della medesima chiesa cattedrale assegniamo e tribuiamo quella dote per il suo culto e la sua tutela, con la quale le risulta già costituita. Parimenti il seminario ecclesiastico dei chierici, che nella predetta città Nuceriana è stato istituito e che abbiamo appreso essere fornito di edifici sufficientemente idonei presso il palazzo episcopale e anche di rendite, confermiamo e approviamo. Considerati però i redditi e i frutti della chiesa episcopale Nuceriana, come sopra attribuiti, vogliamo e ordiniamo che la medesima chiesa Nuceriana sia tassata secondo l'uso in fiorini d'oro di Camera centosessantasei e due terzi, e che tale tassa sia descritta nei libri della camera apostolica. Infine al predetto Ferdinando, illustre re di ambedue le Sicilie, e ai suoi successori, purché perseverino nella sincerità della fede e dell'obbedienza alla Santa Chiesa Romana, e ai loro sudditi nel loro dominio temporale, concediamo e indul­giamo con benignità e autorità apostolica il diritto di nominare e presentare entro il tempo prefisso dal diritto persone ecclesiastiche di buona fama e idonee secondo i sacri canoni e i decreti del concilio di Trento alla predetta chiesa episcopale Nuceriana, affinché siano da Noi e dal Romano Pontefice pro tempore esistente costituiti vescovi della medesima chiesa, tanto in questa prima volta quanto in seguito, ogni qualvolta accada che essa rimanga priva del conforto del pastore. Perciò al venerabile fratello Gabriele Ferretti, arcivescovo di Seleucia, Nostro e della Sede Apostolica Nunzio, dimorante nella città di Napoli, che eleggiamo e deputiamo quale esecutore di queste Nostre lettere, ordiniamo per apostolica scrittura che egli, per se stesso o per mezzo di un altro uomo insignito di dignità ecclesiastica, da lui subdelegato, pubblichi solennemente e esegua queste Nostre lettere dove e quando sarà necessario e tutte le volte che sarà richiesto da coloro che ne hanno interesse o da alcuno di essi, e faccia osservare inviolabilmente da tutti coloro a cui spetta e spetterà pro tempore tutto ciò che in esse è contenuto; e concediamo e largihiamo piena e onnimoda facoltà affinché tanto egli quanto la persona da lui subdelegata possano e valgano pronunciare liberamente e lecitamente su qualsiasi opposizione che sorga in qualunque modo nell'atto dell'esecuzione, anche definitivamente e rimossa qualsiasi appellazione, reprimendo i contumaci e i ribelli mediante sentenze, censure e pene ecclesiastiche e altri rimedi di diritto e di fatto, invocato anche, se sarà necessario, l'ausilio del braccio secolare.

8 Al medesimo arcivescovo di Seleucia, Nostro e Nunzio della Sede Apostolica, ordiniamo e comandiamo che trasmetta a questa Sede Apostolica, entro quattro mesi dal completamento dell'esecuzione, una copia autentica di tutti gli atti che saranno redatti nell'esecuzione di queste lettere, e ordiniamo che sia conservato secondo l'uso nell'archivio della congregazione preposta agli affari consistoriali.

9 Inoltre queste lettere siano sempre e perpetuamente valide ed efficaci, e non possano in alcun tempo essere impugnate o messe in controversia per vizio di subreptizio, obreptizio o nullità, o per difetto di Nostra intenzione o per qualsiasi altro difetto, anche per il fatto che coloro ai quali spetta o potrebbe spettare in futuro di qualsiasi Stato, ordine, preminenza e dignità, benché degni di specifica menzione, non abbiano consentito, o non siano stati chiamati o ascoltati, sebbene per il vigore dei loro indulti o privilegi avrebbero dovuto essere chiamati o ascoltati, o per il fatto che le solennità o qualsiasi altra cosa da osservarsi non sia stata osservata, ma sussistano con piena fermezza come fatte dall'ufficio della provvidenza pontificia e dal Nostro Motu Proprio, e sortiscano e ottengano i loro pieni e interi effetti.

10 e così da tutti sia ritenuto e in nessun altro modo da qualsiasi giudici ordinari o delegati, rivestiti di qualsiasi autorità, anche dai revisori delle cause del palazzo apostolico e dai cardinali della Santa Romana Chiesa anche legati a latere, viceelegati e Nunzi della medesima Sede, tolta a loro e a ciascuno di loro qualsiasi altra facoltà di giudicare e interpretare, debba essere giudicato e definito, e se diversamente su queste cose da chiunque con qualsiasi autorità consapevolmente o inconsapevolmente fosse tentato, irritum e vano dichiariamo e decerniamo.

11 [14] Non ostante il difetto del consenso del capitolo e dei canonici della predetta chiesa cattedrale di Cava e il diritto acquisito non essendo tolto, circa le soppressioni, le dismembrazioni perpetue da commettere alle parti, anche chiamati tutti coloro che vi hanno interesse e altre Nostre e della cancelleria apostolica regole e del concilio Lateranense ultimamente celebrato e altre in contrario dei predetti in qualsiasi modo emanate anche nei sinodali, provinciali e generali concili e nelle costituzioni e ordinazioni apostoliche speciali o generali, nonché dei statuti e consuetudini della medesima Cava e di qualsiasi chiesa anche corroborati da giuramento, conferma apostolica o da qualsiasi altra fermezza, e anche dai privilegi, indulti e decreti anche Motu Proprio e dalla pienezza della potestà apostolica o consistorialiter e su istanza dei re e di altri supremi principi in contrario dei predetti in qualsiasi modo concessi, confermati e innovati. Di tutti i quali e di ciascuno, anche se per la loro sufficiente deroga di essi e del loro intero tenore fosse necessario fare menzione speciale, specifica, espressa e individuale, non però mediante clausole generali contenenti lo stesso, o qualsiasi altra espressione, o alcuna altra forma ricercata osservare, avendo i tenori di tutti e di ciascuno presenti come pienamente e sufficientemente espressi e da parola a parola inseriti, altrimenti nel loro vigore permanendo, per l'effetto dei predetti questa volta soltanto specialmente e espressamente derogatoriamente e derogatoriamente vogliamo, e a tutte le altre cose contrarie qualsiasi.

12 [15] Dei transunti però di queste lettere o copie anche stampate, sottoscritte da mano di notaio pubblico e munite del sigillo di persona costituita in dignità ecclesiastica, vogliamo che abbiano la medesima fede in ogni luogo in giudizio e fuori, che avrebbero le stesse presenti, se fossero esibite originalmente.

13 [16] A nessuno dunque assolutamente di uomini sia lecito infrangere questa pagina della Nostra dismembrazione, disiunzione, estinzione, soppressione, immutazione, erezione, istituzione, applicazione, assegnazione, subiazione, concessione, indulto, dichiarazione, conferma, approvazione, commissione, mandato, deroga e volontà, o osare temerariamente contrariarvi. Se qualcuno però avrà presunto di tentare questo, sappia che incorrerà l'indignazione di Dio onnipotente e dei beati apostoli Pietro e Paolo suoi. Dato a Roma presso san Pietro nell'anno dell'incarnazione del Signore milleottocentotrentatré, alle none di dicembre del Nostro pontificato anno terzo.

[17] CCLXXXVIL. BULLA

Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.

Testo latino

GREGORIUS EPISCOPUS
servus servorum Dei
ad perpetuam rei memoriam.

1 In vinea Domini electa, quam caelestis agricola humilitati Nostrae ineffabili sua bonitate tradidit excolendam, novas cathedras episcopales, quas catholicae fide1incremento ac spirituali christifidelium saluti noscimus profuturas, Romanorum Pontificum praedecessorum .Nostrorum exempla aemulantes, gaudemus erigere novosque gratulamur mittere custodes, qui portioni vineae sibi creditae *sollicite et cominus advigilent, eamque non solum verbi Dei praedicatione, sed etiam bonorum operum exemplo reddant florentes; vepres autem et spinos in direptionem succrescentes evellant, dissipent frugesque copiosas dantes odorem suum, adiuvante Domino, colligant et in horreum conferant.

2 Etenim accepimus, civitatem Nuceriae Paganorum, in Picentinis positam, quae agrorum cultione, aedificiorum pulchritudine, via consulari, copia rerum, populi frequentia et olim militari etiam floruerat, christiana dein reli-. gione, quam a primis usque Ecclesiae saeculis amplexa est, maxime inclaruerat et glorioso suorum civium martyrio illustrior evaserat, a Romanis Pontificibus decessoribus Nostris fuisse gratiis et privilegiis spiritualibus ditatam et cathedrae quoque episcopalis decore dudum ornatam. Quod vero recte sapienterque ad animarum salutem et civitatis honorem fuerat constitutum, id post publicas rerum vicissitudines conventione inter fel. rec. Pium VII praedecessorem Nostrum et bo. mem. Ferdinandum I utriusque Siciliae regem, inita, immutari oportuit, ac in’ nova dioecesum illius regni citra Pharum imminutione et circumscriptione ab eodem, praedecessore Nostro sancita per suas apostolicas literas quinto kalendas iulias anno Domini millesimo octingentesimo decimo octavo quarum initium « De utiliori» factam novimus, ut episcopalis cathedra Nucerina Paganorum suppressa eiusaue dioecesis sedi episcopali Cavensi perpetuo adiecta et unita fuerit. At charissimus in Christo filius Noster Ferdinandus II hodiernus regni utriusque Siciliae rex illustris precibus universorum civium suppressae dioeceseos commotus, et vehementer cupiens Nucerinae cathedrae instaurationem, ut inibi episcopus resideat, qui pontificalis dignitatis splendore, divinorum celebratione ac pastorali zelo christifidelium aedificationi salubriter commodiusque prospiciat eosque a venenatis pascuis efficaciter abducat, ad hance Apostolicam Sedem, cuius est sedes episcopales erigere, dividere, supprimere suppressasque denuo redintegrare, suppliciter adiit ac enixe postulavit, ut perantiquam ecclesiae Nucerinae cathedram apostolica benignitate in pristinum statum restitueremus, seu noviter erigeremus. :

3 Nos itaque animo perpendentes praefatam Nucerlae civitatem ac dioecesim prisco honore adhuc splendere, mensam episcopalem cum capitulo et seminario congruo censu esse dotatam, clerum habere saecularem et regularem, literis satis excultum, incolas ad numerum quadraginta millia pertinere, templorum autem nitore, sanctorum reliquiis ac praesertim corpore beati Alphonsi de Ligorio decorari, dignam existimamus, cui cathedrae pontificalis honor impertiatur seu restituatur. Quocirca pias eiusdem Ferdinandi regis supplicationes paterno affectu amplectentes eiusque zelum ac religiosa desideria meritis laudibus in Domino commendantes ad omnipotentis Dei gloriam, ad militantis Ecclesiae exaltationem et ad honorem sancti Marci Evangelistae, cui ecclesia cathedralis Nucerina sacra fuisse fertur, ex certa scientia, matura deliberatione deque apostolicae potestatis plenitudine sequentia loca antiquam Nucerinam dioecesim constituentia, nimirum civitatem Nuceriam et oppida* quinque nuncu- 1 Ex Bullario. Romano.

4 pata: sancti Matthaei, Pagani, sancti Aegidii, Corbara et Angri, cum integro in illis comprehenso territorio a dioecesi Cavensi, suo nunc viduata pastore, perpetuo dividimus, dismetnbramus, nec non in omnibus et singulis locis praefatis existentes ac existentia collesfatas, pa- .tochiales et alias ecclesias, monasteria, praeposituras, prioratus, conyentus et alia “quae® cumque cum cura et sine cura animarum secularia et quorumvis ordinum regtlaria beneficia ecclesiastica et in eis pariter degentes utriusque® sexus personas, habitatores et incolas tam laicos quam clericos cuiuscumque status, gradus, ordinis et conditionis existant ab ordinaria iurisdictione ac potestate antistitis pro tempore Cavensis eadem apostolica auctoritate similiter perpetuo eximimus et liberamus, praecipientes propterea, ut omnia et singula instrumenta, scripturae, chartae et alia cuiusvis generis documenta ad praedictam civitatem et quingue oppida quovis modo pertinentia et ad illarum incolas, ecclesias et beneficia quomodolibet spectantia, ab episcopali Cavensi curia extrahantur et cancellariae infradicendi novi episcopatus libere tradantur. “Deinde praedictam civitatem Nuceriae Paganorum, pontificali olim sede decoratam, in civitatem episcopalem Nucerinam Paganorum, ut antea nuncupandam, auctoritate apostolica perpetuo erigimus et in-~ stituimus eigue civitatis titulum ac denominationem cum ‘omnibus et singulis honoribus, iuribus', privilegiis ac praerogativis, quibus caeterae Civitates, episcopali sede insignitae, in utriusque Siciliae regno earumque cives utuntur et gaudent,. ac uti, “trui et gaudere possunt ac poterunt quomodolibet in futurum concedimus et elargimur. Ecclesiam. vero collegiatam et parochialem, sub titulo sancti Marci “inibi existentem, collegialitatis titulum et naturam supprimentes, ad cathedralem ecclesiam Nucerinam Paganorum nuncupandam et parochialem ut prius sub eiusdem sancti Marci invocatione extituram evehimus et attollimus simulque in ea sedem, cathedram et dignitatem episcopalem pro uno deinceps episcopo, qui ecclesiae, civitati ac dioecesi. ut infra assignandae illiusque clero et populo praesit, synodum convocet ac omnia et singula iura, officia et munia episcopalia habeat exerceatque cum suis infrascripto capitulo, arca, sigillo, curia, mensa episcopali, seminario ecclesiastico, caeterisque fruatur pontificalibus insigniis, iuribus, honoribus, praeeminentlis, gratiis, favoribus, iurisdictionibus indultisque realibus, personalibus ac mixtis, quibus reliquarum cathedralium ecclesiarum in utriusque Siciliae regno existentium praesules, non tamen titulo oneroso aut ex indulto seu privilegio particulari . utuntur et gaudent, simili ‘apostolica auctoritate erigimus et instituimus, ipsamque episcopalem ecclesiam Nucerinam Paganorum metropolitico iuri archiepiscopi pro tempore ecclesiae Salernitanae subiicimus et ia sulfraganeam assignamus. .

5 Praefata autem loca a dioecesi Cavensi ut supra avulsa ac seiuncta, videlicet praeter civitatem Nuceriae in civitatem et cathedralem episcopalem Nucerinam vigore praesentium literarum iam erectam, quinque oppida sancti Matthaei, Pagani, sancti Aegidii, Corbara et Angri nuncupata eidem Nucerinae ecclesiae pro suis civitate, territorio ac dioecesi attribuimus et assignamus eamdemque civitatem ac loca in eisque existentes’ collegiatas, si quae sint, ecclesias quascumque, monasteria, conyentus ac quaelibet omnia sive saecularia, sive quorumvis ordinum regularia cum cura et sine cura beneficia ecclesiastica; item utriusque sexus personas et incolas tam laicos quam clericos, non tamen exemptos, cuiusque gradus et ordinis, ordinariae iurisdictioni, regimini ac potestati futuri ac pro tempore existentis episcopi Nucerini perpetuo pariter submittimus atque sublicimus.

6 Pro decenti autem futuri episcopi eiusque in episcopatu Nucerino successorum habitatione aedes ecclesiae cathedrali, ut praefertur, erectae, propinguas satis amplas et congruentes ad Nucerinos episcopos jam pertinentes, perpetuo etiam adscribimus atque adsignamus. Itemque ut futurus pro tempore existens Nucerinus episcopus pontificalem suam dignitatem tueri valeat omnia et singula bona, redditus iura, et emolumenta, ad antiquam mensam Nucerinam spectantia, a Cavensi episcopatu seiungimus atque dismembramus et mensae episcopali eiusdem Nucerinae ecclesiae, ut supra erectae, pariter adsignamus ac perpetuo adtribuimus, In eadem vero collegiata ecclesia Nucerina ut supra extincta et ad cathedralis honorem evecta constituimus atque ‘erigimus capitulum, sexdecim constans canonicalibus praebendis , inter quas aderunt quatuor dignitates, nempe archidiaconatus, quae prima post pontificalem pro uno presbytero in theologia magistro vel in utroque iure seu saltem. canonico iure doctore aut licentiato in aliqua approbata universitate studii generalis; archipresbyteratus, quae secunda, cui animarum curam ut antea incumbere volumus}; primiceriatus, quae tertia, et cantoratus, quae quarta erit dignitas, ac duodecim canonicatus, comprehensis theologali et poenitentiaria praebendis per concursum iuxta canonicas sanctiones conferendis, hodiernos tamen dignitatum et canonicatuum suppressae collegiatae legitimos possessores in dignitates et canonicos novae cathedralis ecclesiae absque ulla apostolicarum literarum expeditione, vigore praesentium, subrogamus atque instituimus. Insuper praesentibus ac pro tempore existentibus dignitatibus et canonicis, ut ipsi capitulariter congregati pro dictae ecclesiae Nucerinae ” * ac ‘illius mensae capitularis, sacristiae et fabricae earumque rerum ac bonorum prospero felicique statu et regimine ac.onerum eis incumbentium implemento, horarum canonicarum aliorumgue divinorum officiorum celebratione, fructuum , distributionum et emolumentorum partitione et administratione, et poenarum per absentes aut negligentes contrahendarum impositione, ,quaecumque statuta, ordinationes ac decreta, sacris tamen canonibus, _ concilii Tridentini decretis et constitutionibus apostolicis non contraria, condendi-vet edendi, condita et edita corrigendi ac declarandi seu alia ex integro condendi, sub episcopi tamen’ pro tempore existentis praesidentia et approbatione plenam ac omnimodam potestatem, apostolica similiter auctoritate, concedimus atque impertimur.

7 Eisdem quoque dignitatibus et canonicis pro tempore existentibus indulgemus atque elargimur facultatem utendi ac fruendi omnibus et singulis tam spiritualibus quam temporalibus gratiis, privilegiis, jmmunitatibus, praeeminentiis, insignibus et favoribus, quibus aliarum similium in utriusque Siciliae regno existentium cathedralium ecclesiarum capitula, dignitates et canonicatus iure, consuetudine, privilegio aut alias quomodolibet, non tamen titulo oneroso aut ex indulto aut privilegio particulari utuntur ac fruuntur, dummodo sint adhuc in usu et “non revocata, nec sacris canonibus , constitutionibus et decretis apostolicis non repugnent. Praeterea memorato novae cathedralis ecclesiae Nucerinae capitulo eadem bona eamdemque praebendarum dotationem, quibus capitulum, dignitates et canonici in statu. collegialitatis nunc ut supra suppressae potiebantur et gaudebant, attribuimus et adjudicamus, similique modo tum fabricae, tum sacrario eiusdem cathedralis ecclesiae illam pro eius cultu ac tuitione dotem, quo ei iam constituta reperitur, vigore praesentium, assignamus atque tribuimus. Itemque ecclesiasticum clericorum seminarium, quod in praedicta civitate Nucerina institutum, aedibusque prope palatium episcopalé satis accommodatis ac sufficientibus etiam redditibus instructum accepimus pariter, confirmamus et approbamus.~ Perpensis autem redditibus ac fructibus ecclesiae episcopali Nucerinae,.ut supra attributis, eamdem ecclesiam Nucerinam in florenis auri de Camera centum . sexaginta sex cum duobus tertiis de more taxari et eiusmodi taxam in libris camerae apostolicae describi volumus atque mandamus. Tandem Ferdinando praefato utriusque Siciliae regi illustri eiusque successoribus, ipsis et eorum temporali dominio subditis in sinceritate fidei et obedientiae Sanctae Romanae Ecclesiae perseverantibus ius nominandi et praesentandi intra tempus a iure praefinitum ecclesiasticas personas probatas boni nominis ac secundum quorumecumque | sacrorum canonum et concilii Tridentini decreta idoneas ad memoratam episcopalem ecclesiam Nucerinam per Nos et Romanum Pontificem pro tempore existentem in episcopos eidem ecclesiae praeficiendos tam hac prima vice quam deinceps, quoties eam pastoris solatio destitui contigerit, apostolica benignitate et au- €toritate concedimus atque indulgemus. Quocirca venerabili fratri Gabrieli Ferretti archiepiscopo Seleucensi Nostro et Apostolicae Sedis Nuncio, in civitate Neapolis commoranti, quem in harum literarum Nostrarum exequutorem eligimus ac deputamus, per apostolica scripta mandamus, ut ipse per se vel per alium virum, ecclesiastica dignitate insignitum, ab eo subdelegandum, praesentes Nostras literas ubi et quando opus fuerit ac quoties ab iis, quorum interest, aut ab aliquo eorum fuerit requisitus solemniter publicet et exequatur ac omnia et singula in eis contenta faciat auctoritate Nostra ab omnibus ad quos spectat et. pro tempore spectabit, inviolabiliter observari atque Ut tam ipse quam persona ab eo subdeleganda super quacumque _ oppositione in actu exequutionis quomodolibet oritura etiam definitive, et quacumque appellatione remota pronunciare: libere ac licite possit et valeat, contradictorés quoslibet et rebelles per sententias, censuras poenasque ecclesiasticas aliaque iuris et facti remedia compescendo, invocato etiam si opus fuerit auxilio brachii saecularis, plenam et omnimodam facultatem concedimus atque elargimur.

8 Eidem vero archiepiscopo Seleucensi Nostro et Sedis Apostolicae Nuntio praecipimus et mandamus, ut singulorum actorum in praesentium literarum exequutione conficiendorum, exemplar, authentica forma exaratum, intra quadrimestre ab expleta ipsarum executione ad hance Apostolicam Sedem transmittat~illudque in archivo congregationis rebus consistorialibus praepositae de more asservari edicimus.

9 Praesentes porro literas semper et perpetuo vallidas et efficaces esse ac fore, ac nullo unquam tempore de subreptionis, obreptionis aut nullitatis vitio seu intentionis Nostrae aliove quovis defectu, etiam ex eo quod ii, quorum interest aut interesse posset in futurum cuiusvis Status, ordinis, praeeminentiae ac dignitatis sint, etiam specifica mentione digni, illis non consenserint , aut minime vocati, aut auditi fuerint, tametsi suorum indultorum aut’ privilegiorum vigore vocari aut audiri debuissent, aut ex eo quod solemnitates aut quaecumque alia forsan servanda minime servata fuerint , impugnari, aut in controversiam vocari, aut adversus illas quodcumque iuris, factr vel iustitiae remedium impetrari posse, sed tamquam ex pontificiae providentiae officio ac Motu Proprio factas, omnimoda firmitate existere suosque, plenarios et integros effectus sortiri et obtinere ;

10 sicque ab omnibus censeri ac ita et non alias per quoscumque iudices ordinarios vel delegatos, quavis auctoritate fungentes, etiam causarum palatii apostolici auditores ac Sanctae Romanae Ecclesiae cardinales etiam de latere legatos, vice-legatos dictaeque Sedis Nuncios, sublata eis et eorum cuilibet quavis aliter iudicandi et interpretandi facultate iudicari’et definiri debere, ac si secus super his a quoquam quavis auctoritate scienter vel ignoranter conligerit attentari, irritum ac inane’ decernimus atque declaramus.

11 [14] Non obstantibus defectu consensus capituli et canonicorum praedictae cathedralis ecclesiae Cavensis ac de iure guaesito non tollendo, -de suppressionibus, dismembrationibus perpetuis ad partes committendis, etiam vocatis omnibus quorum interest aliisque Nostris et apostolicae cancellariae regulis ac Lateranensis concilii novissime celebrati aliisque in contrarium praemissorum quomodolibet editis etiam in synodalibus, provincialibus generalibusque conciliis specialibus vel generalibus constitutionibus et ordinationibus apostolicis, nec non dictae Cavensis et quarumcumque ecclesiarum etiam iuramento, confirmatione apostolica vel quavis firmitate alia roboratis statutis et consuetudinibus, privilegiis quoque indultis ac decretis etiam Motu Proprio et de apostolicae potestatis plenitudine seu consistorialiter et ad regum aliorumgue supremorum. principum instantiam in contrarium praemissorum quomodolibet concessis, confirmatis et innovatis. Quibus omnibus et singulis etiamsi pro illorum sufficienti derogatione de illis eorumque totis tenoribus specialis, specifica, expressa et individua, non autem per clausulas generales idem continentes mentio seu quaevis alia expressio habenda aut aliqua alia exquisita forma servanda foret, illorum omnium et singulorum tenores praésentibus pro plene et sufficienter expressis ac de verbo ad verbum insertis habentes illis alias in suo robore permansuris ad praemissorum effectum hac vice dumtaxat specialiter et expresse derogathus ac derogatum esse volumus, caeterisque contrariis quibuscumque.

12 [15] Huiusmodi vero literarum transumptis seu exemplis etiam impressis, manu notarii publici subscriptis et sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis, eamdem ubique locorum in iudicio et extra fidem haberi volumus, quae ipsis praesentibus haberetur, si originaliter exhiberentur.

13 [16] Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam Nostrae dismembrationis, disiunctionis, extinctionis, suppressionis, immutationis, erectionis, institutionis, applicationis , assignationis, subiectionis, concessionis, indulti, declarationis, confirmationis, approbationis , commissionis, mandati, derogationis ac voluntatis infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attentare praesumpserit indignationem omnipotentis Dei ac beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum. Datum Romae apud sanctum Petrum anno incarnationis dominicae millesimo octingentesimo trigesimo tertio, nonas decembris pontificatus Nostri anno tertio.

[17] CCLXXXVIL. BULLA

Acta Gregorii Papae XVI, vol. 1 (1901) — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Fonte: Internet Archive.

Testo inglese

GREGORY BISHOP
servant of the servants of God
for perpetual memory of the matter.

1 In the vineyard of the Lord elect, which the heavenly husbandman has entrusted to Our humility to cultivate by His ineffable goodness, We rejoice to erect new episcopal sees, which We know will be profitable to the increase of the Catholic faith and to the spiritual salvation of Christ's faithful, emulating the examples of Our predecessors the Roman Pontiffs, and We are pleased to send forth new guardians, who may vigilantly and closely watch over the portion of the vineyard committed to them, and may render it flourishing not only by the preaching of God's word, but also by the example of good works; and may uproot and scatter the briars and thorns growing up to destruction, and gathering abundant fruits giving forth their fragrance, with the Lord's aid, may collect them and bring them into the barn.

2 For indeed We have learned that the city of Nocera of the Pagans, situated in Picentia, which had flourished in the cultivation of fields, the beauty of buildings, the consular way, the abundance of things, the frequency of people and formerly also in military strength, had thereafter become most renowned through the Christian religion, which it embraced from the earliest centuries of the Church, and had become more illustrious through the glorious martyrdom of its citizens, had been enriched by Our predecessors the Roman Pontiffs with graces and spiritual privileges and had long been adorned with the dignity of an episcopal see. But what had been rightly and wisely established for the salvation of souls and the honor of the city, this after public changes of affairs by a convention entered into between the blessed memory of Pius VII Our predecessor and the good memory of Ferdinand I king of both Sicilies, it was necessary to change, and in the new diminution and circumscription of dioceses of that kingdom beyond the Strait made by the same Our predecessor through his apostolic letters on the fifth day before the Kalends of July in the year of the Lord one thousand eight hundred and eighteen, whose beginning is "De utiliori," We know it was done, so that the episcopal see of Nocera of the Pagans was suppressed and its diocese was perpetually annexed and united to the episcopal see of Cava. But our most beloved son in Christ Ferdinand II, the present illustrious king of both Sicilies, moved by the prayers of all the citizens of the suppressed diocese, and earnestly desiring the restoration of the Nocerian see, so that there may be a bishop residing there, who by the splendor of pontifical dignity, the celebration of divine things and pastoral zeal may more healthfully and conveniently provide for the edification of Christ's faithful and may effectively draw them away from poisonous pastures, has humbly approached this Apostolic See, whose it is to erect, divide, suppress episcopal sees and to restore again those suppressed, and has earnestly besought that We restore the most ancient cathedral of the Church of Nocera by apostolic benignity to its former state, or erect it anew.

3 We therefore, weighing in mind that the aforesaid city and diocese of Nocera still shines with its ancient honor, that the episcopal table is endowed with a chapter and seminary with suitable revenue, that it has a secular and regular clergy sufficiently educated in letters, that its inhabitants number about forty thousand, and that its temples are adorned with splendor, relics of saints and especially with the body of blessed Alphonsus of Liguori, We deem it worthy that the honor of a pontifical see be imparted to or restored to it. Wherefore, embracing with paternal affection the pious supplications of the same King Ferdinand and commending his zeal and religious desires with merited praises in the Lord to the glory of almighty God, to the exaltation of the Church militant and to the honor of St. Mark the Evangelist, to whom the cathedral church of Nocera is said to have been dedicated, from certain knowledge, mature deliberation and from the fullness of apostolic power, We constitute the following places forming the ancient diocese of Nocera, namely the city of Nocera and five towns now—1

4 of St. Matthew, Pagani, St. Aegidius, Corbara and Angri, together with the entire territory comprehended in them, from the diocese of Cava, now bereft of its pastor, we perpetually divide, dismember, and moreover in all and singular aforesaid places existing and to exist collegiate, parochial and other churches, monasteries, prepositions, priories, convents and whatever other things with cure and without cure of souls, whether secular or of any order regular ecclesiastical benefices, and in them likewise dwelling persons of either sex, inhabitants and residents both lay and clerical of whatsoever status, degree, order and condition existing, from the ordinary jurisdiction and power of the bishop for the time being of Cava by the same apostolic authority we likewise perpetually exempt and free, commanding therefore that all and singular instruments, writings, charters and other documents of whatsoever kind pertaining in any way to the aforesaid city and five towns and to their inhabitants, churches and benefices in any manner whatsoever, be extracted from the episcopal curia of Cava and freely delivered to the chancery of the new bishopric to be mentioned below. Then the aforesaid city of Nocera of the Pagans, once adorned with a pontifical see, into a city episcopal of Nocera of the Pagans, to be called as before, by apostolic authority we perpetually erect and institute, and to it the title and denomination of city with all and singular honors, rights, privileges and prerogatives, which other cities, distinguished by an episcopal see, in the kingdom of either Sicily and their citizens use and enjoy, and to use, enjoy and be able to enjoy in any manner whatsoever in the future we grant and bestow. The collegiate and parochial church, under the title of St. Mark existing there, suppressing the title and nature of collegiality, to the cathedral church of Nocera of the Pagans to be called and parochial as before under the invocation of the same St. Mark to exist we raise and exalt, and at the same time in it we establish a seat, cathedral and episcopal dignity for one henceforth bishop, who to the church, city and diocese as below to be assigned and to its clergy and people may preside, convoke a synod and all and singular rights, offices and duties episcopal may have and exercise with his chapter to be written below, treasury, seal, curia, episcopal table, ecclesiastical seminary, and otherwise enjoy pontifical insignia, rights, honors, preeminences, graces, favors, jurisdictions and indults real, personal and mixed, which the prelates of the remaining cathedral churches existing in the kingdom of either Sicily use and enjoy, not however by burdensome title or from indult or particular privilege, by similar apostolic authority we erect and institute, and the same episcopal church of Nocera of the Pagans to the metropolitan right of the archbishop for the time being of the church of Salerno we subject and as suffragans assign.

5 The aforesaid places moreover from the diocese of Cava as above torn away and separated, namely besides the city of Nocera into a city and cathedral episcopal of Nocera by force of the present letters now erected, five towns called of St. Matthew, Pagani, St. Aegidius, Corbara and Angri to the same church of Nocera for its city, territory and diocese we attribute and assign, and the same city and places in them existing collegiate, if any such be, churches whatsoever, monasteries, convents and whatsoever all things whether secular or of any order regular with cure and without cure ecclesiastical benefices; likewise persons of either sex and inhabitants both lay and clerical, not however exempt, of whatsoever degree and order, to the ordinary jurisdiction, governance and power of the future and for the time being existing bishop of Nocera we perpetually likewise submit and subject.

6 For the decent habitation of the future bishop and his successors in the Nucerian episcopate, we assign and perpetually attach to the cathedral church erected as aforesaid, suitable and sufficiently spacious buildings already belonging to the Nucerian bishops. And so that the future Nucerian bishop existing at any time may be able to protect his pontifical dignity, we separate and dismember from the Cavensi episcopate all and singular goods, revenues, rights, and emoluments pertaining to the ancient Nucerian mensa, and we likewise assign and perpetually attribute them to the episcopal mensa of the same Nucerian church erected as above. In the same collegiate church of Nuceria, suppressed as aforesaid and elevated to the honour of a cathedral, we constitute and erect a chapter consisting of sixteen canonical prebends, among which there shall be four dignities, namely the archdeaconry, which is the first after the pontifical office, for one presbyter master in theology or in both laws or at least doctor or licentiate in canon law from some approved university of general studies; the archpresbyterate, which is the second, to which we wish the care of souls to pertain as before; the primiceriacy, which is the third, and the cantorate, which shall be the fourth dignity, and twelve canonries, including the theological and penitentiary prebends to be conferred by competition according to canonical sanctions. However, the present legitimate possessors of the dignities and canonries of the suppressed collegiate church we substitute and institute into the dignities and canonries of the new cathedral church by force of these presents, without any expedition of apostolic letters. Moreover, to the present and future holders of the dignities and canonries, so that they, gathered together in chapter for the prosperous and happy state and governance of the said Nucerian church and its capitular mensa, sacristy and fabric, and of their affairs and goods, and for the fulfilment of the burdens incumbent upon them, for the celebration of the canonical hours and other divine offices, for the distribution and administration of fruits, distributions and emoluments, and for the imposition of penalties to be incurred by those absent or negligent, we grant and impart by apostolic authority likewise full and absolute power to make, issue, correct, declare, or otherwise make anew whatever statutes, ordinances and decrees, provided they are not contrary to the sacred canons, the decrees of the Council of Trent and apostolic constitutions, under the presidency and approval of the bishop existing at any time.

7 We also grant and bestow upon the same dignities and canons existing from time to time the faculty of using and enjoying all and singular both spiritual and temporal graces, privileges, immunities, preeminences, insignia and favors, by which the chapters, dignities and canonicates of other similar cathedral churches existing in the kingdom of both Sicilies use and enjoy by right, custom, privilege or otherwise in any manner whatsoever, provided nevertheless that they are not burdensome by title or from indult or particular privilege, and provided they are still in use and not revoked, nor repugnant to sacred canons, apostolic constitutions and decrees. Furthermore, to the chapter of the aforesaid new cathedral church of Nocera we assign and adjudge the same goods and the same endowment of prebends, which the chapter, dignities and canons in the state of collegiality now as above suppressed possessed and enjoyed, and in like manner both to the fabric and to the sacristy of the same cathedral church we assign and bestow that endowment for its worship and protection, by which it is already established to be constituted, by force of these presents. Likewise, the ecclesiastical seminary of clerics, which we have learned was instituted in the aforesaid city of Nocera, and furnished with buildings sufficiently suitable and adequate near the episcopal palace and also with revenues, we confirm and approve in like manner. Having weighed moreover the revenues and fruits of the episcopal church of Nocera, as attributed above, we will and command that the same church of Nocera be taxed in florins of gold of the Camera at one hundred sixty-six and two-thirds in the customary manner, and that such taxation be inscribed in the books of the apostolic camera. Finally, to Ferdinand aforesaid, the illustrious king of both Sicilies, and to his successors, themselves and those subject to their temporal dominion persevering in sincerity of faith and obedience to the Holy Roman Church, we grant and bestow by apostolic benignity and authority the right of nominating and presenting within the time prescribed by law ecclesiastical persons of good repute and according to the decrees of the sacred canons and the Council of Trent suitable to be placed as bishops over the aforesaid episcopal church of Nocera by Us and the Roman Pontiff existing for the time being, both at this first instance and thereafter, as often as it shall happen that it is destitute of the solace of a pastor. Wherefore to our venerable brother Gabriel Ferretti, archbishop of Seleucia, our Nuncio of the Apostolic See, residing in the city of Naples, whom we elect and appoint as executor of these our letters, we command by apostolic writ, that he himself by himself or through another man adorned with ecclesiastical dignity, to be subdelegated by him, shall solemnly publish and execute these our present letters wherever and whenever it shall be necessary and as often as he shall be requested by those to whom it pertains or by any one of them, and shall cause all and singular things contained in them to be inviolably observed by all to whom it pertains and shall pertain for the time being by our authority; and that both he himself and the person subdelegated by him may freely and lawfully pronounce upon any opposition arising in any manner whatsoever in the act of execution, even definitively, and with any appeal removed: we grant and bestow full and complete faculty, restraining any contradictors and rebels whatsoever by sentences, censures and ecclesiastical penalties and other remedies of law and fact, invoking also if need be the aid of the secular arm.

8 To the same archbishop of Seleucia, our Nuncio of the Apostolic See, we command and enjoin, that an exemplar of each of the acts to be drawn up in the execution of these present letters, written in authentic form, be transmitted within four months from the completion of the same execution to this Apostolic See, and we decree that it be preserved in the archive of the congregation placed over consistorial matters in the customary manner.

9 Moreover, these present letters shall always and perpetually be valid and effective, and at no time whatsoever be able to be impugned or called into controversy or any remedy of law, fact or justice be obtained against them on account of the vice of subreption, obreption or nullity, or of our intention or any other defect whatsoever, even from the fact that those to whom it pertains or could pertain in the future, of whatever status, order, preeminence and dignity, even though worthy of specific mention, have not consented to them, or have not been called or heard, although by force of their indults or privileges they ought to have been called or heard, or from the fact that solemnities or any other things perhaps to be observed have not been observed; but as made from the office of pontifical providence and by our Motu Proprio, they shall exist with complete firmness and shall produce and obtain their full and entire effects;

10 and thus by all to be judged and in no other way by any judges whatsoever, whether ordinary or delegated, exercising any authority, even auditors of cases of the apostolic palace and cardinals of the Holy Roman Church, even legates a latere, vice-legates and Nuncios of the said See, the faculty being taken away from them and from each of them of judging and interpreting in any other manner, and to be judged and defined, and if otherwise anything contrary to these things shall be attempted by anyone whatsoever with any authority, knowingly or unknowingly, we decree and declare it to be null and void.

11 [14] Notwithstanding the lack of consent of the chapter and canons of the aforesaid cathedral church of Cava and without prejudice to rights acquired, concerning suppressions and perpetual dismemberments to be committed to parts, even with all those interested being called and other rules of Ours and of the apostolic chancery and of the most recently celebrated Lateran Council and others issued in any way to the contrary of the foregoing, even in synodal, provincial and general councils, special or general constitutions and apostolic ordinances, as well as the statutes and customs of the said Cava and of any churches whatsoever, even those strengthened by oath, apostolic confirmation or any other firmness, privileges also, indults and decrees, even Motu Proprio and from the fullness of apostolic power or consistorially and at the instance of kings and other supreme princes issued, confirmed and renewed in any way to the contrary of the foregoing. All and singular of which, even if for their sufficient derogation special, specific, express and individual mention of them and their whole tenors, and not by general clauses containing the same, or any other expression should be had or some other exquisite form should be observed, we have their whole tenors present as fully and sufficiently expressed and inserted word for word, otherwise remaining in their force, for the purpose of the foregoing on this occasion only specially and expressly derogated and derogated, and to all other things whatsoever to the contrary.

12 [15] Moreover, we will that transcripts or copies of these letters, even printed ones, subscribed by the hand of a public notary and furnished with the seal of a person constituted in ecclesiastical dignity, shall have the same faith everywhere in court and outside of court as these presents would have if exhibited in the original.

13 [16] Let no one whatsoever be permitted to infringe this page of Our dismemberment, disjunction, extinction, suppression, alteration, erection, institution, application, assignment, subjection, concession, indult, declaration, confirmation, approbation, commission, mandate, derogation and will, or to act against it with rash presumption. If anyone, however, shall presume to attempt this, let him know that he will incur the indignation of almighty God and of the blessed Apostles Peter and Paul. Given at Rome at St. Peter's in the year of our Lord's incarnation one thousand eight hundred thirty-three, on the nones of December in the third year of Our pontificate.

[17] CCLXXXVII. BULL

Traduzione automatica, non rivista. Fa fede il testo originale.

Le voci che lo citano

Acta Gregorii Papae XVI, vol. 1 (1901) — Internet Archive OCR text, restored to continuous text (page breaks, hyphenation, running heads, footnotes); OCR errors of the source remain. Public domain (19th-century or earlier printed edition); Internet Archive scan, OCR text

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.