The like vastation of Ammon (6. who shal be againe restored.) 7. destruction of Idumea: 27. of the Syrians, 28. Agarenes, 34. and Aelamites: 39. whose captiuitie shal at last be released.
1Against the children of Ammon. Thus saith the Lord: Hath Israel no sons? or hath he no heir? Why then hath Melchom inherited Gad: and his people dwelt in his cities?A' figliuoli di Ammon. Queste cose dice il Signore: Israele non ha egli forse figli, od è egli privo di erede? Per qual motivo adunque si è egli Melchom fatto padrone dì Gad, e il popolo di lui abita nelle città di Gad?TO THE children of Ammon. Thus saith our Lord: why, hath Israel no children? or hath he not an heire? why then hath Melchom by inheritance possessed Gad: and his people dwelt in his cities?Ad filios Ammon. Hæc dicit Dominus: / Numquid non filii sunt Israël, / aut hæres non est ei ? / cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad, / et populus ejus in urbibus ejus habitavit ? 2Therefore behold the days come, saith the Lord, and I will cause the noise of war to be heard in Rabbath of the children of Ammon, and it shall be destroyed into a heap, and her daughters shall be burnt with fire, and Israel shall possess them that have possessed him, saith the Lord.Per questo viene il tempo, dice il Signore, quand'io farò udire in Rabbatti de' figliuoli di Ammon il romore della guerra, ed ella atterrata, sarà un mucchio di sassi, e le sue figlie saran date alle fiamme, e Israele sarà Signore di quelli, che lo signoreggiavano, dice il Signore.Therefore behold the daies come saith our Lord: and I wil make the noise of battel to be heard vpon Rabbath the children of Ammon, and it shal be destroyed into an heape, and her daughters shal be burnt with fire, and Israel shal possesse his possessoures, saith our Lord.Ideo dies veniunt, dicit Dominus, / et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum prælii, / et erit in tumultum dissipata, / filiæque ejus igni succendentur, / et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus. 3Howl, O Hesebon, for Hai is wasted. Cry, ye daughters of Rabbath, gird yourselves with haircloth: mourn and go about by the hedges: for Melchom shall be carried into captivity, his priests, and his princes together.Getta urli, o Hesebon, perchè Hai è stata distrutta. Alzate le grida figliuoli di Rabbath, vestitevi di cilizi: sospirate, e aggiratevi intorno alle siepi, perchè Melchom cambierà paese, e i sacerdoti di lei, e i suoi principi insieme.Howle Hesebon, because Hai is wasted. Crie ye daughters of Rabbath, gird your selues with clothes of heare: mourne and goe about by the hedges: because Melchom shal be led into transmigration, his priests, and his princes together.Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai; / clamate, filiæ Rabbath: / accingite vos ciliciis, / plangite et circuite per sepes, / quoniam Melchom in transmigrationem ducetur, / sacerdotes ejus et principes ejus simul. 4Why gloriest thou in the valleys? thy valley hath flowed away, O delicate daughter, that hast trusted in thy treasures, and hast said: Who shall come to me?Perchè ti vanti delle tue valli? Le tue valli son desolate, o figlia nutrita nelle delizie, che avevi fidanza ne' tuoi tesori, e dicevi: Chi verrà contro di me?What gloriest thou in the valleis? thy valley hath flowed away ô delicate daughter, which didst trust in thy treasures, and saidst: Who shal come to me?Quid gloriaris in vallibus ? / defluxit vallis tua, filia delicata, / quæ confidebas in thesauris tuis, / et dicebas: Quis veniet ad me ?
5Behold I will bring a fear upon thee, saith the Lord God of hosts, from all that are round about thee: and you shall be scattered every one out of one another’s sight, neither shall there be any to gather together them that flee.Ecco che io (dice il Signore Dio degli eserciti) farò, che a te diano spavento tutti quelli, che ti stanno all'intorno, e sarete dispersi l'uno lontan dalla vista dell'altro, né sarà chi i fuggitivi raduni.Behold I wil bring tertour vpon thee, saith our Lord the God of hostes, from al that are round about thee: and you shal be dispersed euerie one from an others sight, neither shal there be anie to gather together them that flee.Ecce ego inducam super te terrorem, / ait Dominus Deus exercituum, / ab omnibus qui sunt in circuitu tuo: / et dispergemini singuli a conspectu vestro, / nec erit qui congreget fugientes. 6And afterwards I will cause the captives of the children of Ammon to return, saith the Lord.E dopo questo io farò, che ritornino i figliuoli di Ammon, dice il Signore.And after these thinges I wil make the captiues of the children of Ammon to returne, saith our Lord.Et post hæc reverti faciam / captivos filiorum Ammon, ait Dominus. 7Against Edom. Thus saith the Lord of hosts: Is wisdom no more in Theman? counsel is perished from her children: their wisdom is become unprofitable.Contro l'Idumea. Queste cose dice il Signor degli eserciti: Non è adunque più saggezza in Theman? I suoi figli sono senza consiglio, la loro saggezza non è buona a nulla.To Idumaea. Thus saith the Lord of hostes: Why is wisedom no more in Theman? Counsel is perished from the children: their wisedom is become vnprofitable.Ad Idumæam. Hæc dicit Dominus exercituum: / Numquid non ultra est sapientia in Theman ? / periit consilium a filiis; / inutilis facta est sapientia eorum. 8Flee and turn your backs, go down into the deep hole, ye inhabitants of Dedan: for I have brought the destruction of Esau upon him, the time of his visitation.Fuggite, non guardate in dietro, sprofondatevi nelle caverne, o abitanti di Dedan: perocché io ho mandato sopra Esaù la sua perdizione, il tempo del suo gastigo.Flee and turne your backes, goe downe into the gulfe ye inhabitantes of Dedan: because I haue brought the perdition of Esau vpon him, the time of his visitation.Fugite, et terga vertite; / descendite in voraginem, habitatores Dedan: / quoniam perditionem Esau adduxi super eum, / tempus visitationis ejus. 9If grapegatherers had come to thee, would they not have left a bunch? if thieves in the night, they would have taken what was enough for them.Se fosser venuti a te de' vendemmiatori, non avrebbon essi lasciato qualche grappolo. Se fosser venuti de' ladri, avrebbon rubato quanto loro bastasse.If the grape gatherers had come vpon thee, they had not left a cluster: if theeues in the night, they had taken that should suffice them.Si vindemiatores venissent super te, / non reliquissent racemum: / si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.
10But I have made Esau bare, I have revealed his secrets, and he cannot be hid: his seed is laid waste, and his brethren, and his neighbours, and he shall not be.Ma io ho discoperto Esaù, ho tratto fuori quel, ch'ei teneva nascosto, e non potrà più celarlo: è sterminata la sua stirpe, i fratelli, i vicini, ed ei più non sarà.But I haue discouered Esau, I haue reuealed his secrets, and he can not be concealed: his seede is wasted, and his bretheren, and his neighbours, and he shal not be.Ego vero discooperui Esau: / revelavi abscondita ejus, / et celari non poterit: / vastatum est semen ejus, / et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit. 11Leave thy fatherless children: I will make them live: and thy widows shall hope in me.Lascia i tuoi pupilli: io li farò vivere; e le tue vedove in me spereranno;Leaue thy pupilles: I wil make them liue: and thy widowes shal hope in me.Relinque pupillos tuos: ego faciam eos vivere: / et viduæ tuæ in me sperabunt. 12For thus saith the Lord: Behold they whose judgment was not to drink of the cup, shall certainly drink: and shalt thou come off as innocent? thou shalt not come off as innocent, but drinking thou shalt drink.Perocché queste cose dice il Signore: Ecco che quelli, pe' quali non era destinato di bere il calice, pur lo berranno assolutamente: e tu sarai lasciato a parte quasi innocente? Tu non sarai innocente, e lo berai assolutamente;For thus saith our Lord: Behold they whose iudgement was not to drinke the cuppe, drinking shal drinke: and shalt thou be left as innocent? thou shalt not be innocent, but drinking thou shalt drinke.Quia hæc dicit Dominus: / Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem, / bibentes bibent: / et tu, quasi innocens relinqueris ? / non eris innocens, sed bibens bibes. 13For I have sworn by myself, saith the Lord, that Bosra shall become a desolation, and a reproach, and a desert, and a curse: and all her cities shall be everlasting wastes.Imperocché per me medesimo io ho giurato, dice il Signore, che Bosra sarà devastata, ridotta all'obbrobrio, e deserta, e maledetta, e tutte le sue città saranno solitudine eterna.Because I haue sworne by my self, saith our Lord, that Bosra shal be into desolation, and into reproch, and into a desert, and into malediction: and al her citics shal be into euerlasting desolations.Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus, / quod in solitudinem, et in opprobrium, / et in desertum, et in maledictionem erit Bosra, / et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas. 14I have heard a rumour from the Lord, and an ambassador is sent to the nations: Gather yourselves together, and come against her, and let us rise up to battle.Questa cosa udii io dal Signore, e n'è stata mandata l'ambasciata alle genti. Raunatevi, e venite contro Bosra, e andiamo a combatterla:I haue heard a bruite from our Lord, and a legate is sent to the Nations: Gather your selues together, and come against her, and let vs rise vp into battel.Auditum audivi a Domino, / et legatus ad gentes missus est: / Congregamini, et venite contra eam, / et consurgamus in prælium.
15For behold I have made thee a little one among the nations, despicable among men.Imperocché piccolo ti feci io tralle genti, e dispregevole tra gli uomini.For behold I haue made thee a litle one in the Gentiles, contemptible among men.Ecce enim parvulum dedi te in gentibus, / contemptibilem inter homines. 16Thy arrogancy hath deceived thee, and the pride of thy heart: O thou that dwellest in the clefts of the rock, and endeavourest to lay hold on the height of the hill: but though thou shouldst make thy nest as high as an eagle, I will bring thee down from thence, saith the Lord.L'arroganza tua, e la superbia del tuo cuore ingannò te, te che abiti nelle caverne de' massi, e tenti di alzarti fino alla vetta del monte. Quando tu facessi il tuo nido più in alto, che l'aquila, indi io ti trarrò fuora, dice il Signore.Thine arrogancie hath deceiued thee, and the pride of thy hart: which dwellest in the caues of the rocke, and endeuourest to apprehend the height of the hil. when thou shalt exalt thy nest as an eagle, thence wil I bring thee downe, saith our Lord.Arrogantia tua decepit te, / et superbia cordis tui, / qui habitas in cavernis petræ, / et apprehendere niteris altitudinem collis: / cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum, / inde detraham te, dicit Dominus. 17And Edom shall be desolate: every one that shall pass by it, shall be astonished, and shall hiss at all its plagues.E l'Idumea sarà deserta: chiunque vi passerà, resterà stupefatto, e insulterà a tutte le sue piaghe.And Idumea shal be desolate: euerie one that shal passe by it, shal be astonied, and shal hisse vpon al the plagues thereof.Et erit Idumæa deserta: / omnis qui transibit per eam stupebit, / et sibilabit super omnes plagas ejus. 18As Sodom was overthrown and Gomorrha, and the neighbours thereof, saith the Lord: there shall not a man dwell there, and there shall no son of man inhabit it.Come fu atterrata Sodoma, e Gomorra, e le sue vicine, dice il Signore, ella non sarà abitata da uomo, né un figliuolo dell'uomo vi porrà stanza.As Sodome is ouerthrowen and Gomorrha, and her neighbours saith our Lord: there shal not a man dwel there, and there shal no sonne of man inhabite it.Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha, / et vicinæ ejus, ait Dominus: / non habitabit ibi vir, / et non incolet eam filius hominis. 19Behold one shall come up as a lion from the swelling of the Jordan, against the strong and beautiful: for I will make him run suddenly upon her: and who shall be the chosen one whom I may appoint over her? for who is like to me? and who shall abide me? and who is that shepherd that can withstand my countenance?Ecco uno, che quasi leone dal gonfio Giordano va sopra alla beltà robusta: perocché io farò, che egli a lei corra subitamente: e quai sono gli uomini eletti, che io le darò per difesa? perocché chi è simile a me? chi a me si opporrà? E qual è il pastore, che sostener possa il mio volto?Behold as a lion he shal come vp from the pride of Iordan, to the strong beautifulnes: because I wil make him runne sodenly to her: and who shal be a chosen one whom I may appoint ouer her? for who is like to me? and who shal abide me? and who is this pastour that can resist my countenance?Ecce quasi leo ascendet / de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam, / quia subito currere faciam eum ad illam. / Et quis erit electus, quem præponam ei ? / quis enim similis mei ? / et quis sustinebit me ? / et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo ?
20Therefore hear ye the counsel of the Lord, which he hath taken concerning Edom: and his thoughts which he hath thought concerning the inhabitants of Theman: surely the little ones of the flock shall cast them down, of a truth they shall destroy them with their habitation.Udite adunque il disegno, che il Signore ha formato intorno ad Edom; e quello, che egli ha risoluto intorno agli abitatori di Theman: Io giuro, che i pargoletti del gregge il getteranno per terra, e dissiperanno con essi le loro abitazioni.Therefore heare ye the counsel of our Lord, which he hath taken concerning Edom: and his cogitations, which he hath thought concerning the inhabitants of Theman: If the litle ones of the flocke shal not cast them downe, if they shal not destroy their habitation with them.Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom, / et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman: / si non dejecerint eos parvuli gregis, / nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum. 21The earth is moved at the noise of their fall: the cry of their voice is heard in the Red Sea.Al romore di lor rovina si è smossa la terra, le voci loro, e i clamori si son sentiti nel rosso mare.At the voice of their ruine the earth is moued: the crie of their voice is heard in the Red sea.A voce ruinæ eorum commota est terra; / clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus. 22Behold he shall come up as an eagle, and fly: and he shall spread his wings over Bosra: and in that day the heart of the valiant ones of Edom shall be as the heart of a woman in labour.Verrà, e alzerà il volo com'aquila e spanderà le ali sue sopra Bosra: e il cuore de' forti dell'Idumea sarà in quel di come il cuore di una donna, che partorisce.Behold he shal come vp as an eagle, and flie out: and he shal spred his winges ouer Bosra: and the hart of the strong of Idumea shal be in that day, as the hart of a woman in trauelEcce quasi aquila ascendet, / et avolabit, et expandet alas suas super Bosran: / et erit cor fortium Idumææ in die illa / quasi cor mulieris parturientis. 23Against Damascus. Emath is confounded and Arphad: for they have heard very bad tidings, they are troubled as in the sea: through care they could not rest.Contro Damasco: Emath, e Arphad sono confuse; perocché pessima novella hanno udito: quelli del mare sono turbati; L'inquietudine toglie loro il riposo.To Damascus. Emath is confounded and Arphad: because they haue heard a verie il bruite, they are trubled in the sea: for carefulnes it could not be quiet.Ad Damascum. Confusa est Emath et Arphad, / quia auditum pessimum audierunt: / turbati sunt in mari; / præ sollicitudine quiescere non potuit.
24Damascus is undone, she is put to flight, trembling hath seized on her: anguish and sorrows have taken her as a woman in labour.Damasco è sbigottita, si è data alla fuga, ella è tutta in tremore: l'affanno, e i dolori la premono come donna, che partorisce.Damascus is vndone, she is turned into flight, ttembling hath apprehended her: anguish and sorowes haue held her as a woman in trauel.Dissoluta est Damascus, / versa est in fugam: / tremor apprehendit eam, / angustia et dolores tenuerunt eam quasi parturientem. 25How have they forsaken the city of renown, the city of joy!Come hann'eglino abbandonata la città celebre, la città deliziosa?How haue they forsaken the laudable citie, the citie of ioy!Quomodo dereliquerunt civitatem laudabilem, / urbem lætitiæ ? 26Therefore her young men shall fall in her streets: and all the men of war shall be silent in that day, saith the Lord of hosts.La sua gioventù caderà per le piazze, e tutti i guerrieri saranno senza parola in quel giorno, dice il Signor egli eserciti.Therefore shal her yongmen fal in her streetes: and al the men of warre shal be silent in that day, saith the Lord of hostes.Ideo cadent juvenes ejus in plateis ejus, / et omnes viri prælii conticescent in die illa, / ait Dominus exercituum. 27And I will kindle a fire in the wall of Damascus, and it shall devour the strong holds of Benadad.E appiccherò il fuoco alle mura di Damasco, e divorerà le muraglie di Benadad.And I wil kindle a fire in the wal of Damascus, and it shal deuour the walles of Benadad.Et succendam ignem in muro Damasci, / et devorabit mœnia Benadad. 28Against Cedar and against the kingdoms of Asor, which Nabuchodonosor king of Babylon destroyed. Thus saith the Lord: Arise, and go ye up to Cedar, and waste the children of the east.Contro Cedar, e contro i regni di Asor abbattuti da Nabuchodonosor re di Babilonia. Queste cose dice il Signore: Alzatevi, andate contro Cedar, e sterminate i figli dell'Oriente.To Cedar, and to the kingdoms of Asor, which Nabuchodonosor the king of Babylon hath strooken. Thus saith our Lord: Arise, and goe ye vp to Cedar, and waste the children of the East.Ad Cedar, et ad regna Asor, quæ percussit Nabuchodonosor rex Babylonis. Hæc dicit Dominus: / Surgite, et ascendite ad Cedar, / et vastate filios orientis. 29They shall take their tents, and their flocks: and shall carry off for themselves their curtains, and all their vessels, and their camels: and they shall call fear upon them round about.Saccheggeranno le loro tende, e i loro greggi: si prenderanno le loro pelli, e tutti i loro arnesi, e i loro cammelli; e porteranno sopra di loro lo spavento da ogni parte.They shal take their tabernacles, and their flockes: their cortines, and al their vessels, and their camels they shal take to them: and they shal cal vpon them feare round about.Tabernacula eorum, et greges eorum capient: / pelles eorum, et omnia vasa eorum, / et camelos eorum tollent sibi, / et vocabunt super eos formidinem in circuitu.
30Flee ye, get away speedily, sit in deep holes, you that inhabit Asor, saith the Lord: for Nabuchodonosor king of Babylon hath taken counsel against you, and hath conceived designs against you.Fuggite, scappate lungi, riposatevi nelle caverne, abitatori di Asor, dice il Signore; imperocché contro di voi ha formati disegni, macchina contro di voi Nabuchodonosor re di Babilonia.Flee yee, get away spedely, sit in deepe pitts you that inhabite Asor, saith our Lord: for Nabuchodonosor the king of Babylon hath taken counsel against you, & hath deuised deuises against you.Fugite, abite vehementer, in voraginibus sedete, / qui habitatis Asor, ait Dominus: / iniit enim contra vos Nabuchodonosor rex Babylonis consilium, / et cogitavit adversum vos cogitationes. 31Arise, and go up to a nation that is at ease, and that dwelleth securely, saith the Lord: they have neither gates, nor bars: they dwell alone.Or voi alzatevi, andate ad invadere una nazione tranquilla, che vive senza timori, dice il Signore, non hanno porte, né chiavi; abitan solitari.Arise, and goe vp to the nation that is quiet, and that dwelleth confidently, saith our Lord, they haue neither doores, nor barres: they dwel alone.Consurgite, et ascendite ad gentem quietam, / et habitantem confidenter, ait Dominus: / non ostia, nec vectes eis: soli habitant. 32And their camels shall be for a spoil and the multitude of their cattle for a booty, and I will scatter into every wind them that have their hair cut round, and I will bring destruction upon them from all their confines, saith the Lord.Voi rapirete i loro cammelli, e la moltitudine de' lor giumenti sarà vostra preda. Io dispergerò a tutti i venti costoro, che tosano i loro capelli a modo di corona, e da tutti i loro confini farò, che venga contro di essi la morte, dice il Signore.And their camels shal be into spoile, and the multitude of beasts for a praye: and I wil disperse them into euerie winde, which haue their heare powled: and from euerie confine of theirs, I wil bring destruction vpon them, saith our Lord.Et erunt cameli eorum in direptionem, / et multitudo jumentorum in prædam: / et dispergam eos in omnem ventum, / qui sunt attonsi in comam, / et ex omni confinio eorum adducam interitum super eos, ait Dominus. 33And Asor shall be a habitation for dragons, desolate for ever: no man shall abide there, nor son of man inhabit it.E Asor diventerà tana di dragoni, sarà deserta in eterno: non resteravvi uomo, né figliuolo di uomo vi porrà stanza.And Asor shal be for an habitation of dragons, desolate for euer: there shal no man tarie there, nor sonne of man inhabite it.Et erit Asor in habitaculum draconum, / deserta usque in æternum: / non manebit ibi vir, / nec incolet eam filius hominis.
34The word of the Lord that came to Jeremias the prophet against Elam, in the beginning of the reign of Sedecias king of Juda, saying:Parola detta dal Signore al profeta Geremia contro di Elam al principio del regno di Sedecia re di Giuda:The word of our Lord that was made to Ieremie the prophet against Aelam, in he beginning of the kingdom of Sedecias king of Iuda, saying:Quod facum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam adversus Ælam, in principio regni Sedeciæ regis Juda, dicens: 35Thus saith the Lord of hosts: Behold I will break the bow of Elam, and their chief strength.Queste cose dice il Signore degli eserciti: Ecco, che io spezzerò l'arco di Elam, e il principio di lor possanza.Thus saith the Lord of hostes: Behold I wil breake the bow of Aelam, & their chife strength.Hæc dicit Dominus exercituum: / Ecce ego confrigam arcum Ælam, / et summam fortitudinem eorum: 36And I will bring upon Elam the four winds from the four quarters of heaven: and I will scatter them into all these winds: and there shall be no nation, to which the fugitives of Elam shall not come.E scatenerò contro Elam quattro venti dai quattro punti del cielo: e gli spergerò a tutti questi venti, e non saravvi nazione, dove non arrivino i fuggitivi di Elam.And I wil bring vpon Aelam the foure windes from the foure costes of heauen: and I wil scatter them into al these windes: & there shal not be a nation, to which the fugitiues of Aelam shal not come.et inducam super Ælam quatuor ventos a quatuor plagis cæli, / et ventilabo eos in omnes ventos istos, / et non erit gens ad quam non perveniant profugi Ælam. 37And I will cause Elam to be afraid before their enemies, and in the sight of them that seek their life: and I will bring evil upon them, my fierce wrath, saith the Lord: and I will send the sword after them, till I consume them.E farò, che tremi Elam in faccia a' suoi nemici, e al cospetto di color, che vogliono la sua perdizione. Manderò sciagure sopra di loro, l'ira mia furibonda, dice il Signore, e manderò dietro ad essi la spada fino ch'io gli abbia consunti.And I wil make Aelam to feare before his enemies, and in the sight of them that seeke their life: and I wil bring euil vpon them, the wrath of my furie, saith our Lord: and I wil send the sword after them, til I consume them.Et pavere faciam Ælam coram inimicis suis, / et in conspectu quærentium animam eorum: / et adducam super eos malum, / iram furoris mei, dicit Dominus, / et mittam post eos gladium donec consumam eos.
38And I will set my throne in Elam, and destroy kings and princes from thence, saith the Lord.E porrò il mio trono in Elam, e di là scaccerò i regi, e i principi, dice il Signore.And I wil set my throne in Aelam, and destroy kinges and princes from thence, saith our Lord.Et ponam solium meum in Ælam, / et perdam inde reges et principes, ait Dominus. 39But in the latter days I will cause the captives of Elam, to return, saith the Lord.Ma negli ultimi giorni farò, che tornino i prigionieri di Elam, dice il Signore.But in the last daies I wil cause the captiues of Aelam to returne, saith our Lord.In novissimis autem diebus / reverti faciam captivos Ælam, dicit Dominus.
49:1
Challoner
Melchom, the idol of the Ammonites. (Challoner)
Calmet
Gad, to whom a part of their country was assigned. After the captivity of this tribe, the Ammonites seized the country, regardless of God's appointment. They joined the Chaldeans afterwards; but the latter could not depend upon them, and sent them into captivity, to revenge the death of Godolias, Jeremias 41:2., Sophonias 2:8., and Ezechiel 25:3. (Calmet)
Worthington
They had taken the country as their right, as if all Israel had perished; which God resents. (Worthington)
49:2
Possess; returning first from captivity, and subduing the cities of Ammon, under Hyrcan, 1 Machabees 5:6.
49:3
Hai, or Je-abarim. Both these cities pertained also to Moab.
Hedges. Hebrew Gederoth, may be the city Gadara.
Melchom, or Moloc, who claimed dominion over this people. If they had used their reason, they must have seen that he was no god, since the Lord disposed of him as he pleased so long before.
49:4
Delicate. Hebrew, "rebel or dissolute." Septuagint, "impudent."
49:7
Year of the World 3417.
Edom. This nation was involved in the common ruin, for its barbarity towards God's people, Abdias x., Psalm 136:7., and Ezechiel 25:12.
Calmet
Theman, renowned formerly for wisdom, Job 2:11. Yet at the approach of danger, all were confounded. (Calmet)
Worthington
They were only worldly wise. (Worthington)
49:8
49:10
Haydock
Secrets, or lurking holes, ver. 8. (Haydock)
God permits the Chaldeans to plunder all.
Brethren; Israelites.
Neighbours; Moab, etc.
49:12
Calmet
Was not so much. There were some faithful Jews, Jeremias 25:28. (Calmet)
49:13
Bosra, different from that of Ammon; (chap. 48:24.; Cellar. 3:14.) though this may be doubtful. Could such a city be unknown?
49:14
Calmet
Ambassador; Jeremias: or rather this is a personification of the passions, which would sufficiently prompt the Chaldeans. (Calmet)
Theodoret
A good angel might urge them to execute the divine decrees. (Theodoret)
The greatest armies are thus made use of by Providence, without approving of their malicious designs.
49:15
Little. Edom was scarcely known, except in sacred history; and it was forced to receive circumcision by the Machabees.
49:16
Hill. The mountains were numerous, and full of caverns, ver. 8.
49:17
Calmet
Desolate. The few who survived left their ancient territories, which are now a desert, like most of Stony Arabia. (Calmet)
Worthington
Hiss, out of contempt. The punishment was so great as to excite surprise. (Worthington)
49:19
Calmet
Swelling. Literally, "pride;" (Haydock) or those banks which the Jordan reaches, when it overflows. They are lined with woods, from which lions rush to devour the sheep. (Calmet)
Strong "one's dwelling." (Hebrew) (Haydock) (Zacharias 11:3.)
Calmet
Over her. What sort of men come to the attack? or, who shall dare to resist them? (Calmet)
49:20
Calmet
Little. Chaldean, "chiefs of the people." Tsáir (Haydock) is supposed to have this sense, Micheas 5:2. (Calmet)
Haydock
But the weakest of the Chaldeans will be an overmatch for Edom. (Haydock)
49:23
Josephus
It was punished at the same time as the rest. (Josephus)
Theodoret
Arphad; Arad, an island near Tyre, or Raphanae. (Theodoret)
Calmet
Syriac, "Rephad....they are troubled from the sea." Nabuchodonosor left Tyre to invade them. (Calmet)
As in. The islands of the Mediterranean tremble for themselves, and all Syria is afraid, hearing of the fall of so many cities and nations.
49:25
They. Hebrew, Septuagint, and Chaldean add, "not." Why have they not spared this beautiful city? or, why have not its citizens given it up, to prevent its entire demolition?
49:27
Benadad. So the kings were usually styled, 3 Kings 15:8. Septuagint, "the son of Ader."
49:28
Challoner
Cedar and Asor were parts of Arabia; which, with Moab, Ammon, Edom, etc., were all brought under the yoke of Nabuchodonosor. (Challoner)
Calmet
We know nothing of the situation of Asor, which means "a court." (Calmet)
It might be the flying camp (Theodoret) of the Saracens, (St. Jerome, in Isaias 21:16.) who dwelt under tents like the hordes of Tartars, the Ethiopian emperor, and the mogul. Yet this seems to have been a fixed habitation, ver. 30, 33.
Calmet
East; the Desert Arabia, ver. 32. (Calmet)
Worthington
Cedar was the son of Ismael, and Asor the chief city of the Agarens. (Worthington)
49:29
About. The enemy shall terrify them, and plunder all their riches.
49:31
Calmet
Alone. We need not fear any resistance. They have no allies. (Calmet)
49:32
Wind; throughout the world.
Calmet
Round. Jeremias 9:26. (Calmet)
This the Arabs did, in imitation of Bacchus. (Herodotus 3:8.)
49:34
Worthington
The Elamites had besieged Jerusalem, under Manasses, (Calmet) and are therefore punished. (Worthington)
Haydock
They were subject to Aseradon: Nabuchodonosor subdued them after the other nations, ver. 36. Cyrus set his countrymen at liberty, (Calmet) and thus began his conquests. (Haydock)
Pagan historians assert, at random, that they were before subject to the Medes.
49:38
Thence. Daniel 8:2. governed at Susa, the capital of Elam, for Baltassar.
49:39
Calmet
Return. They joined the standards of Cyrus, and became masters of the East. (Calmet)
49:1
Melchom.... The idol of the Ammonites.
49:28
49:34
49:1
VVhen the tenne tribes were caried into captiuitie, the Ammo rites possessed the inheritance of Gad by intrusion as next neighboures, and of their kinred, as though al the Israelires had bene vtterly destroyed.
And therfore God expostulateth this iniurie and absurditie, that the people of Melchom, the idol of the Ammonites (4. Reg. 23.) should inuade the inheritance of his owne people.
49:7
The Idumeans were worldly wise, but became foolish in the way of serning God.
49:14
Concordanza Abdi• v. 1.
49:16
Concordanza Abd. v. 4.
49:17
As excessiue merueling at strange and vnexpected euents, maketh men to be astonied: so if the same do please them, they hisse therat, signifiying contempt. Termes often vsed by this prophet.
49:18
Concordanza Gen. 19. Iere. 50.
49:19
Concordanza Iob. 41.
49:23
This prophecie perteineth to Syria, whereof Damascus is the chief citie. Isa. 7. v. 8.
49:28
Cedar was one of Ismaels sonnes, and A•or the chief citie of the Agarens, to whom this prophecie perteineth.
49:34
The Aelamites inhabiting in a part of Persia, did assist the Chaldees against the Iewes, and therfore were punished.
49:39
This and the like prophecies, are vnderstood of the conuersion of the Gentiles to Christ: begune to be fulfilled, when the Holie Ghost descended. Act 2 v. 7.
49:14
sant'Ippolito † 235 d.C. On the Psalms 6
Under anger, wrath, and tribulation, he intended bitter punishments; for God is without passion. And by anger you will understand the lesser penalties, and by wrath the greater, and by tribulation the greatest.
49:1
1. Ad filios Ammon, id est prophetia ad Ammonitas, aut de Ammonitis, aut contra Ammonitas: haec enim omnia significat Hebraeum lamed, quod Noster vertit ad. (1) Edita videtur haec prophetia ut ea quae praecedit contra Moabitas, expugnata Hierosolyma, et adimpleta vicesimo post anno. Israel. Cum Israel habeat filios legitimos haeredes, ad quos pertinet terra Gad trans Jordanem, cur Melchom, id est Ammonitae, quorum rex, dominus et deus est Melchom, occuparunt violenter terram Gad? Notat Theodoretus, cum decem tribus abductae sunt in Assyrios, tunc Ammonitas vicinam sibi Galaaditidem (quae erat terra et sors tribus Gad, Ruben et dimidiae tribus Manasse, quas primo omnium abduxerunt Assyrii; IV Reg. XIII), utpote jam vacuam et desertam, in odium et irrisionem Israelitarum invasisse et occupasse, uti voluerunt facere sub Jephte, Judic. XI, 13; ideoque Deus hic eis quasi sibi suoque populo injuriis et raptoribus excidium intentat. Justum enim est ut privetur suis, qui invadit aliena. Rursum aliam excidii Ammonitarum causam dat Ezechiel cap. XXV, 6, quod nimirum in Israelis excidio exsultarint, illudque adjuverint. Mystice, Alcazar per Moab et Ammon fratres ex carnali et incesto concubitu genitos, accipit appetitum duplicem, puta per Moab concupiscibilem, per Ammon irascibilem, qui jugiter rationem et spiritum oppugnant. Ita ipse in Apocal. XVII, 11, notat. Cur igitur hereditate possedit. Ammonitae erant cognati Israelitarum, erant enim filii Lot nepotis Abrahae, Genes. XIX, 37; itaque cum viderent Israelitas pene abductos et abolitos esse, eorum haereditatem, quasi jure suo occuparunt. Sed retorquet hoc Deus, aitque Israelem adhuc sufficientes habere haeredes proximos, scilicet reliquias decem tribuum, et iis deficientibus, tribum Juda et Benjamin, ut cognati, scilicet Ammonitae, de haereditate ejus adeunda cogitare non debeant.
49:2
2. Rabbath. Urbs est Arabiae, Ammonitarum metropolis, postea vocata est Philadelphia a Ptolemaeo Philadelpho, ut asserit Stephanus, lib. De Urbibus. Dicta est Rabbath, id est magna vel multa, a populi et loci magnitudine. Erit in tumulum dissipata. Chaldaeus: Erit in acervum desolationis cum filiabus suis, id est minoribus oppidis et villis, in acervum, inquam, lapidum et ruderum, uti esse solent urbes dirutae. Possidebit, q. d. Israel ex captivitate rediens, non tantum terram suam, sed etiam Ammonitarum, qui ipsorum haereditatem occupantes possederant, occupabit et possidebit. Id impletum est per Machabaeos, ut patet lib. I Machab. cap. V, 6, et ex Josepho, XIII Antiq. cap. XXI. Ita Hugo et Lyranus.
49:3
3. Ulula, Hesebon. Hesebon urbs erat Moabitarum, vicina Hai, aliisque urbibus Ammonitarum; unde ex clade Hai et Ammonitarum, monet Hesebonem et Moabitas, ut se ad similem cladem parent. Hinc patet Hai et reliquas urbes Ammon, prius esse vastatas quam Hesebon et urbes Moab: haec ergo prophetia de Ammonitis praecessit illam cap. praecedentis de Moabitis. Ita Isidorus, Maldonatus et alii. (1) Nebucadnezar a septentrione veniens primo Ammonitidem vicit, deinde fraternam aggressus est Moabitidem. Mantus, vae miserae nimium vicina Cremonae! (Virgilii Eclog.) (J. D. Michaelis.)
49:4
4. Quid gloriaris in vallibus? propter earum fertilitatem. Erat enim vicina Sodomae et Pentapoli, quae ante subversionem ita fertilis erat et amoena, ut videretur paradisus Dei, Genes. cap. XIII, vers. 10. Defluxit (Chaldaice, desolata est) vallis tua, quia vastata ab hoste. Sicut enim in hieme defluunt frondes, fructus, omnisque viror et germen camporum et vallium: ita et in vastatione hostili. Filia delicata. Hebraice filia שובבה scobeba, id est rebellis, vel aversa; Septuaginta, filia temeritatis sive impudentiae; quia ut suas delicias sequeretur, impudenter Deo rebellavit; Chaldaeus, regnum insipiens. Noster scobeba deduxit a radice ישב iaseab, id est sedit, quievit, pacifica, dives et felix fuit: unde שובה scuba significat quietem, q. d. Quievisti et sedisti hactenus in tuis deliciis et vitiis, seque ac soror tua Moab in suis faecibus, cap. XLVIII, 11; nunc iis cum illa excutieris. Quis veniet ad me, ut me capiat? Terrorem bellicum, milites terribiles, vel terrorem panicum, ut eo correpti fugiatis nemine persequente, qualem Deus immisit in Chananeos, Genes. XXXV, 5, Exodi XXIII, 27, et alibi. Ita Sanchez.
49:5
5. Singuli a conspectu vestro, mutuo, q. d. Unus ab alio, unus huc, alius alio dispergetur, ut vitae consulat, uti fit in communi clade et perturbatione; unde Hebraea habent: Unusquisque in faciem suam, scilicet quo eum ducet, vel rapiet facies sua, diffugiet.
49:6
6. Reverti, tum a captivitate temporali; ita Theodoretus, Hugo, Lyranus; tum a spirituali diaboli, per Christum; ita Rabanus et Vatablus. Dices: Ezech. XXV, 10, dicitur non amplius fore memoriam Ammon. Respondeo: Ammon, id est regni Ammon; fuit tamen gens Ammon, sed depressa, de quo plura Ezech. XXV. Cyrus enim capta Babylone, detentos in ea Ammonitas, aeque ac Judaeos laxavit.
49:7
7. Ad Idumaean, prophetia est, vel dirigitur, scilicet ea quae sequitur. Theman, urbs erat principium Idumaeae, sapientibus abundans, sic dicta a Theman filio Eliphaz filii Esau, ait Theodoretus, Genes. XXXVI, 11, q. d. Qui factum est, ut Themani sapientes, jam inopes consilii non potuerint se contra hostes defendere? Videntur ergo in Theman fuisse gymnasia et academiae sapientiae, tam divinae quam humanae. Certe eam ostendit Eliphaz disputans de Deo, Deique providentia cum Job: fuit enim Eliphaz Themanites. Periit consilium a filiis Theman; Septuaginta, a sapientibus Theman: hebraice enim בנים banim, tam sapientes quam filios significat. Nota: Cum Deus vult urbem aut gentem aliquam punire, aufert sapientes, aut eos ita excaecat, ut stulta dent consilia. Ita contigit Roboamo, Absaloni et aliis.
49:8
8. Descendite in voraginem, in fossas ad latendum. Ita Theodoretus, Hugo, Lyranus. Est ironia, q. d. Descendes, et latitabis in speluncis, sed frustra: ibi enim te scrutabuntur et occident, vel capient Chaldaei. Patet vers. 10. Habitatores Dedan. Regio est, ita dicta a Dedan filio Abrahae ex Cetura, Genes. XXV, 3. Sita est in Idumaea, vel juxta eam, ut ex hoc loco patet. Sic et alii Abrahae filii in vicinis Arabiae provinciis habitarunt. Causam cur descendere debeant, subdit: Quoniam perditionem Esau adduxi, id est cladem definitam a me contra Idumaeam, jam illi inducam.
49:9
9. Non racemum? Non, id est nonne, est enim interrogatio. Sensus est, q. d. Vindemiatores hinc inde occultum aliquem racemum praetereunt et relinquent in vite, quia eum inter tot folia latentem non vident: at Chaldaei nihil in te relinquent, omnia scrutabuntur et praedabuntur. Eadem sententia est Abdiae 1, 5. Ita Rabanus, Hugo, Lyranus. Si fures in nocte, q. d. Fures non omnia furantur; quia multa sunt abscondita et reclusa, quae ab illis videri et rapi non possunt; sed ego discooperiam et nudabo Idumaeam, ut quidquid est in ea absconditum, ab hostibus inveniri possit, q. d. In Idumaea nihil relinquam, sed illam et ejus opes omnes quas abscondit, prodam hostibus Chaldaeis, ita ut vastetur semen, id est omnes filii, fratres et vicini ejus. Porro dicit: «Discooperui Esau,» et «revelavi abscondita:» quia Idumaei habitabant in scissuris petrarum et speluncis, ait Abdias vers. 3 et 6; tum quia Idumaea sita est in montibus et petris; tum ob calores solis, quibus feritur illa regio, ut ab iis se cavernarum et antrorum umbris et frigore tuerentur. Ita S. Hieronymus in Abdiae vers. 6. Haec ergo eorum antra specusque scrutati sunt et diripuerunt Chaldaei. (2) Situm Ammanae, id est Rabbae Ammonitarum, sic describit Albufeda Tab. Syr. pag. 92: «Circumjecta regioni arva sativa sunt, ac terra bona et abundans» (Cf. Burckhardti Itiner. Comment. pag. 612, vers. teut.). Ipsa urbs in monte sita, ad cujus praecipites radices Jabbocus fluit, ergo hic sub monte vallis profunda, Polybius, lib. V, cap. LXXI. (J. D. Michaelis.) Sed poterant, inquit Rosenmuller, Ammonitae de vallibus suis et ideo gloriari, quod undique montibus cincti essent, ut hostis eos vix aggredi auderet. (3) Eadem quae supra, cap. XLVIII, 47, Moabitis facta est promissio. Graecus Alexandrinus hunc versum omisit. In codice Jesuitarum et codice regio Parisiensibus, nec non in versione Syro-Hexaplari insertus est cum asterisco sub nomine Aquilae et Theodotionis. (Rosenmuller.) (4) Quatuor hujus vaticinii versus (9, 14, 15 et 16) sunt ex Abdiae contra Idumaeos prophetia, paucis mutatis transumpti. (Rosenmuller.)
49:10
10. Et non erit, scilicet superstes, qui dicat socio morienti: Relinque mihi liberos tuos et viduam; ego eorum curam geram, ego eos in vita conservabo, nutriam et protegam, q. d. Omnes occidentur et morientur. Patet Abdiae vers. 18; Psalm. CXXXVI, 7. Ita Vatablus. Secundo, Rabanus, Hugo, Lyranus sic exponunt, «et non erit,» supple frater, vicinus, sed omnes peribunt. Unde subdit Deus, dicitque: «Relinque ergo mihi pupillos» et viduas tuas; ego eos servabo: patet enim Deum servasse aliquos in Idumaea, quia postea rursum Idumaei subacti sunt a Machabaeis. Tertio et optime, «non erit,» scilicet semen, quod praecedit, id est posteritas Idumaeae, audacter dicens: Relinque pupillos tuos si quos habes, ego faciam eos vivere; sed scito te nullos, id est paucos et vix ullos, relinquere, q. d. Ita omnes Idumaei peribunt saeviente Chaldaeo, ut ne viduas quidem et infantes superstites relinquant, de quibus ego, qui maximam viduarum et pupillorum curam gero, possim tibi dicere: «Relinque pupillos tuos, ego» eos nutriam; unde Septuaginta vertunt: Et non est relinqui orphanum tuum ut vivat. Ita Maldonatus.
49:12
12. Ecce quibus non erat judicium. Judaei, maxime qui pii erant et boni, non videbantur mereri supplicium captivitatis; hi tamen eo puniti sunt: quanto magis tu, o Idumaea! quae nocens es eodem punieris? Ita Theodoretus, Hugo, Rabanus, Vatablus. Aliter Sanchez, q. d. Ecce pupilli tui et orbi, qui erant innocentes, immunitatem a communi caede consecuti non sunt; quomodo ergo tu tibi impunitatem a tuorum scelerum turpitudine pollicearis?
49:13
13. Non eris innocens (id est impunita. Est catachresis). Sed bibens bibes, id est omnino bibes, et usque ad faeces exhauries calicem irae Dei, quem tibi propinat. In maledictionem erit Bosra. Ita horrende castigabitur et evertetur Bosra, ut videatur a Deo maledicta, utque ab omnibus alicui maledicere volentibus assumatur in exemplum, dicantque: Maledicat tibi Deus, sicut maledixit Bosrae. Sicut enim benedictio omnium bonorum, sic maledictio omnium malorum congeriem et complexum significat. Porro Bosra metropolis erat Idumaeae. Bosra hebraice significat munitam. Ex hac ortus est Jobab, secundus rex Idumaeae, Genes. XXXVI, 33. Erat quoque alia Bosra in Moab.
49:14
14. Auditum audivi, id est rem hanc audivi. Est metonymia. Auditus ponitur pro re audita. Orditur hic excidium Idumaeae inferendum, ab ovo, scilicet a legato qui sequitur. (1) Haec interpretatio nativa magis videtur quam illa quae ad populum hebraeum convertit sermonem, cujus pupillorum et viduarum curam in se suscepturum promitteret Deus, quod universae orationis contextus et consilium vix ferat. Nec magis admittenda ut longius petita C. B. Michaelis interpretatio, qui ad populum hebraeum et ipse referens hunc versum, sic instituit: Relinque pupillos tuos, Idumaea, id est eum populum, qui patrem in terris non habet, ac proinde apud te, ac tua partim tyrannide pupillus est. Ab illis igitur manus abstine, noli eos affligere, ut adhuc fecisti. Legatus ad gentes missus est. «Legatus» hic fuit primo, Dei voluntas, instinctus et excitatio, qua ipse excitavit Chaldaeos ut invaderent Idumaeam, ait Cyrillus et Ribera in Abdiam, Lyranus et Sanchez hic. Secundo, Theodoretus, «legatos,» inquit, id est angeli, qui ad bellum Chaldaeos excitent. Tertio, «legatus,» quem scilicet Chaldaei miserunt ad gentes sibi subjectas, ut se ad bellum contra Edom pararent. Hic sensus est planissimus. Vide Isaiae V, 26, et Canon. XXXVI et XXXVII. Mystice, S. Hieronymus et Rupertus: Christus, inquiunt, a Patre legatus missus est ad Idumaeos aliasque gentes, ut eorum gentilismum et vitia everteret, eosque ex paganis faceret christianos.
49:15
15. Ecce enim parvulum, quia Idumaea angusta et montosa, paucos habebat incolas: hi tamen superbiebant in loci sui munitione, eo quod habitarent in collibus et cavernis petrarum, ut ait vers. 16. Ita S. Hieronymus, Theodoretus, Rabanus, Hugo. Sumpsit haec et plura Jeremias ex Abdia, cujus prophetia tota est de excidio Idumaeae. Sensus est, q. d. O Idumaei! dedi vobis regionem saxosam et montosam, ita ut vestrae domus videantur potius bestiarum, quam hominum esse antra et latibula; paucos ergo parvulosque et abjectos vos effeci: quin et rursum per David et Joab, qui in vobis omnes masculos occidit, II Reg. XI, 15, vos contudi, et pene exstirpavi; et tamen superbitis, putatis vos ob loci munitionem invictos, ob rupium asperitatem inaccessos. Fallimini: haec omnia pervadet Chaldaeus. Aliter, Vatablus et Maldonatus, q. d. Dedi, id est dabo et efficiam te per Chaldaeos parvum et contemptibilem, o Edom! dejiciam te ac deprimam, cum tu ibi magnus esse videaris: omnis enim qui se exaltat humiliabitur. Vide Abdiam et Isai. Job XX, 6, Matth. X, 15.
49:16
16. Arrogantia tua. Hebraice תפלצתך tiphlatstech, id est timor et tremor tui, quod scilicet terrori esses vicinis propter potentiam. Ita Chaldaeus. Hic terror peperit arrogantiam. Vatablus et Pagninus vertunt: Idolum tuum decepit te: quasi idolum hoc consultum ab Idumaeis, eis promisit victoriam contra Chaldaeos; sed falso. Sic tropologice, superbia est idolum, quod sibi fingunt homines, cum putant se pluris esse quam sint: hoc superbos decipit. Sic idolum, puta statuam altissimam, fecit sibi Nabuchodonosor, ut in ea adoraretur, Daniel III, 1. Qui habitas in cavernis petrae (id est in montibus et rupibus inaccessis, uti Helvetii), Et apprehendere niteris (hebraice תופשי tophesi, id est tenes et occupas) altitudinem collis, id est montis Seir. Aliter Maldonatus, «apprehendere niteris,» id est, inquit, attingere tibi videris altitudinem collis, q. d. Qui tibi videris esse excelsus, et similis altissimo colli.
49:17
17. Et sibilabit, vel ex irrisione, vel ex admiratione tantae cladis; utriusque enim sibilus apud Hebraeos erat signum, q. d. In extrema clade, miseria et ejulatu Idumaeorum, nemo eis ob eorum superbiam compatietur, sed potius eis insultabunt, seque exsibilabunt.
49:19
19. Ecce quasi leo. Nota cum Theodoreto: Nabuchodonosor comparatur leoni ob furorem et fortitudinem; unde de eo dixit cap. IV: «Ascendit leo de cubili suo.» Minus ergo recte Maldonatus per leonem hic intelligit Machabaeos, qui subegerunt Idumaeos, I Machab. V. Nam hic agitur de Chaldaeis, non Machabaeis. Idumaea autem vocatur per ironiam pulchritudo robusta, eo quod Idumaei jactarent se habere pulchras et robustas urbes, sed falso: quae enim pulchritudo potest esse in cavernis petrarum? In hanc venit Nabuchodonosor de superbia Jordanis, id est transito Jordane tumido (in messe enim ex nivibus in Libano liquatis augetur et intumescit Jordanis, ut patet Josue III, 15), superbus, quasi victa Judaea auctisque copiis, venit in Idumaeam, q. d. Sicut Jordanis intumescens, ingenti aquarum exundatione terram obruit; ita Chaldaeus multitudine militum in Judaea confluentium et augescentium, operiet Idumaeam; idque veniens a Jordane et Judaea. Patet Abdiae vers. 18. Ita Rabanus, Hugo, Vatablus. Sic Nabuchodonosorem comparavit flumini, cap. XLVI, vers. 7: «Quis est iste, qui quasi flumen ascendit: et veluti fluviorum, intumescunt gurgites ejus?» Addunt Rabanus, Theodoretus et Hugo superbiam vocari partem extremam Jordanis, quae quia plures e montibus successive defluentes in se colligit rivos et aquas; hinc magis intumescit et superbit, hoc est, majores volvit aquarum moles et gurgites. Insuper Chaldaeus, Lyranus et Sanchez «superbiam Jordanis» vocari putant eum Jordanis locum, ubi et densior est sylva, et pascua magis pinguia, quibus leones et ferae saginentur, fiantque animosi et superbi, q. d. Chaldaei eo impetu et ardore irruent in Idumaeam, quo leo de sylvis et pascuis Jordanis uberrimis procurrit, et in praedam irruit. Denique hebraeum min, id est de, vertas prae, ut haec sit sententia: Ecce Chaldaeus quasi leo ascendet inflatus et tumidus prae superbia Jordanis, id est magis superbus quam Jordanis aquis turgidus. Causam subdit: Quia subito currere faciam eum ad illam, q. d. Quia ego robur, ardorem et impetum indam Chaldaeo, ut quasi leo furens procurrat in Idumaeam. Quis erit electus, quem praeponam ei? «Ei,» scilicet Idumaeae, hoc est Idumaeae rebus, puta ejus vindictae, punitioni et excidio. Res enim saepe ponitur pro rei adjunctis. Sic ait Apostolus: «Induimini Christum», id est mores et virtutes Christi. Sensus ergo est, q. d. Quem eligam, ut eum tantae rei et cladi Idumaeorum praeponam; nisi invictum et terribilem Nabuchodonosorem? Cui ego, qui in fortitudine similem non habeo, et propter quem pugno. Ita Chaldaeus, Theodoretus, Hugo, Vatablus. Verum quia jam designavit Nabuchodonosorem vindictae suae in Idumaeos administrum, dicens: «Ecce leo (puta Nabuchodonosor saevus ut leo) ascendet,» etc.; hinc secundo, melius Lyranus et Sanchez id ei proprie accipiunt, ei scilicet Idumaeae, q. d. Quem eligam, ut eum praeficiam Idumaeae, ut Chaldaeis resistat? q. d. Nullum, tum quia ego Nabuchodonosorem mitto, tum quia nullus mihi est similis, nullus est qui mihi resistat. Ait ergo Deus, inquit Sanchez: Quis Idumaeae gentis imperator tam fortunatus sit et robustus, qui mecum, qui Chaldaeorum aciem rego, confligere audeat? Quis me, qui in Chaldaeorum manibus contra Idumaeam pugno, ardentem, versantem et commoventem omnia sustinebit? Pastorem, scilicet populorum, id est rex. Ita Chaldaeus. Sic Isaias, cap. XLIV, 28, Cyrum vocat pastorem: et Homerus Agamemnonem vocat ποιμένα λαῶν, id est pastorem populorum.
49:20
20. Si non (Est forma jurantis, in qua supplendum est, q. d. dispeream, puniar, habear mendax, si non effecero) ut parvuli gregis, id est vilissimi quique exercitus Chaldaeorum, dejiciant, et, ut Vatablus vertit, raptent per terram ignominiae causa Idumaeos, suis viribus praefidentes et superbientes. Ita Chaldaeus, Hugo, Lyranus, Vatablus. Nam pro dejecerint eos, hebraice est יסחבום iisechabum, id est traxerint, distraxerint, raptarint eos; Chaldaeus, detrahent et occident eos; Septuaginta, συνυψωθῶσι, id est abripientur, a συνυψόω, id est tollo, aufero, arripio. Nonnulli codices, uti Regii, legunt συμψηδῶσι, id est vestigia perturbent, a συμφάω, id est corrado, contero, confundo, et perturbo alicujus vestigia, ne amplius appareant. Ita Deo volente et juvante omne infirmum fit validum, ac eo se subtrahente omne validum fit infirmum. Aliter Maldonatus: Parvuli, inquit, gregis sunt pueri qui gregem custodiunt, ita vocantur Judaei; quia pauci et jam subacti, qui in castris Chaldaeorum militantes, expugnarunt Idumaeos antiquos suos hostes. Hic sensus loco congruit.
49:21
21. A voce ruinae, q. d. Prae fragore casus eorum terra commovebitur et contremiscet. Hebraei enim omnem sonitum vocant vocem. Clamor in mari Rubro auditus est. Mari enim Rubro vicina est Idumaea.
49:22
22. Quasi aquila. Aquila est Nabuchodonosor, celer et rapax: alae sunt copiae ejus militares.
49:23
23. Damascum. Post Moabitas, Ammonitas et Idumaeos, qui cognati erant Judaeorum, ideoque gravius castigandi, quod eis bellum intulissent; transit ad Syros, quorum caput erat Damascus (sicut Jerusalem Judaeae, Rabbath Ammonitidis) Isaiae VII, 8, quia hi quoque Judaeos afflixerunt. Idem facit Isaias, cap. XVII, 1. (1) De hujus Damasceni sive regni, sive reipublicae, cui Jeremias exitium vaticinatur, historia plane nihil compertum habemus. Interierat vetus regnum Damascenum, in historia bellica celebre, fundatum sub Salomone, deletum ab Assyriis. Resurrexerit necesse est; quis enim contra regnum, quod non est, vaticinetur, et quidem in tanta locorum vicinia? Verum nullo omnino testimonio novimus quale fuerit tempore Jeremiae. Ac forsan ne regno quidem Damasceno, sed urbi, cuicumque demum parebat, aliisque vicinis urbibus, tristia vaticinatur Propheta (J. D. Michaelis). Ceterum nihil vetat, quin, priori destructo Damascenorum regno, aliud exiguum exsurrexerit regnum contra quod vaticinatur Jeremias. Eodem tempore ac praeced. edita et adimpleta fuit haec prophetia. Vide annotat. ad vers. 5 cap. XII Jerem. Nota: Damascus nobilis fuit civitas, unde vers. 25, eam vocat civitatem laudabilem, urbem laetitiae: hinc Julianus Apostata in epistolis vocat Damascum Jovis urbem, et totius Orientis oculum. Condita est ab Hus filio Aram, filii Sem, filii Noe, ait Josephus, lib. I Antiq. cap. VI; inde dicta est Aram, ait S. Hieronymus, postea restaurata a Dammesec servo Abrahae, dicta est Damascus, ait idem S. Hieronymus, idque apte: dicitur enim hebraice Dammesec, quasi דם שק dam sac, id est sanguinis (id est vini rubri) saccus; et graece Damascus, quasi δέρμα et δοχάς, id est vini uter: optimo enim vino abundat. Unde finxerunt Bacchum Damasci in sacco habitasse. Damasci quoque texuntur omnifarii ac diversorum colorum bombycini, serici et byssini panni: item ex xylo sive gossypio candidissima mollissimaque xylina sive gossypina lina; unde mercatoribus abundat, qui ea in alia emporia, totamque Europam transmittunt et divendunt. Hinc Damascus fuit caput et regia Syriae, quae inde Damascena est dicta. Primus Damascum subegit David rex, II Reg. VIII, 6. Damasci regem inungere et constituere Hazaelem jussus est a Deo Elias, III Reg. XIX, 15. Haec urbs ob opes in fastum et luxum abiens vastitati a Deo addicta fuit, quam ei comminati sunt Amos, Isaias, Jeremias et Zacharias. Ergo Teglathphalasar, mercede conductus ab Achaz rege Judaeae anno Achaz quarto, eam expugnavit et exussit. Idem fecit postea Nabuchodonosor. Restituta fuit a Macedonibus et Ptolemaeis. Tandem Pompeii tempore Damascus a Romanis capta est. Post aliquot saecula in Saracenorum potestatem venit. Christiani tempore belli sacri eam obsederunt; sed proditi a Syris itineris ducibus deficiente commeatu obsidionem solverunt. Denique circa annum Christi 1400, Tamberlanes eam funditus delevit, atque in trophaeum tres ex calvariis caesorum turres summo ingenio erectas reliquit. Postea a Soldano Aegypti in integrum restituta fuit. Demum anno Christi 1517, Selymus victo et occiso Soldano Aegyptum, Damascum et Syriam occupavit: unde etiamnum paret Turcae. Damascus nobilis est conversione S. Pauli. Locus etiamnum templo illustratus (in quo christiani sepeliuntur) exstat situs in colle, ex quo primum urbs conspici potest. Ita Ludovicus Romanus, Bredenbachius, Adrichomius et alii. Porro Damascus sex diaetis distat a Jerusalem. Confusa est Emath (quae postea ab Antiocho Epiphane aucta, dicta est Epiphania) et Arphad. Erant hae duae Syrorum civitates, q. d. Primo a Chaldaeis capietur Damascus, eaque fama percellentur Emath, Arphad, et aliae minores Syriae civitates. Turbati sunt in mari, velut in mari; intelligitur enim caph similitudinis, q. d. Sicut qui est in mari pavoris, id est pavido ac fluctuanti, exorta tempestate quiescere non potest: sic incolae Arphad et Emath, audito Chaldaeorum adventu, prae metu, curarum et angorum aestibus quiescere non poterunt, quia videbunt se iis quasi mari conclusos, nec fugere posse, nec resistere. Ita Chaldaeus, Lyranus, Vatablus et Pagninus. Aut «in mari», id est instar maris procellosi, quod fluctus jactat in coelum. Sic enim ב saepe capitur pro כ, id est, in pro instar, sicut. Quomodo dereliquerunt? Id est, quomodo cives deseruerunt Damascum metu Chaldaeorum? ut urbs frequens et nobilis jam sit instar pagi rusticani et deserti. Hebraeus, Chaldaeus et Septuaginta habent: Quomodo non est derelicta urbs laudis, id est celeberrima ab opibus, palatiis, muris, imperio, etc., apud omnes gentes laudata et illustris? derelicta, inquam, ut esset immunis ab ista clade, q. d. Decebat urbem tam nobilem servari, nec vastari. Est vox potius Jeremiae quam Damascenorum, commiserantis tantae Damascenorum cladi.
49:27
27. Benadad rex Syriae et Damasci, pater Hazaelis. Hic Benadad Damascum splendidis aedificiis ornavit. Ita Theodoretus.
49:28
28. Cedar. Est regio Arabiae in Saracenorum solitudine, a Cedar secundo Ismaelis filio ita dicta, Genes. XXV, 13. Fuit ergo Cedar ex Ismaele Abrahae nepos, incoluitque eam regionem, eique suum nomen Cedar dedit, quae postea Arabia Petraea dicta fuit: in qua erat mons Sina et Horeb, ubi Hebraei legem a Deo acceperunt: Arabiae enim Petraeae pars est Cedar. Incolae dicti sunt Cedareni, et Agareni ab Agar matre, quae fuit uxor Abrahae, eique genuit Ismaelem: dicti sunt et Saraceni, non a Sara uxore Abrahae, sed a Saraca metropoli sua, ait Stephanus, lib. De Urbibus. Apte vocantur Cedareni, id est nigri, quia ob aestum solis quo torrentur, sunt corpore fusco. Radix enim קדר kadar significat nigrescere, esse atrum. Mores et domus eorum describit hic Jeremias, scilicet quod in tabernaculis ex pellibus et cortinis habitant; unde et ανοικοι, id est sine familia et foco, et αμαξοβιοι, id est in plaustris (hisce enim suas uxores, liberos et supellectilem secum vehunt, et quaquaversum circumducunt) degentes dicuntur appellati. De quibus Horatius lib. III Carm. ode 24: Quorum plaustra vagas rite trahunt domos: Nec cultura placet longior annua. Vivunt ex pecoribus et ex raptu etiam hodie, adeo ut Turca, cui subsunt, hosce Arabes praedones omni sua potestate compescere, et a praeliis cohibere nequeat. Agunt enim in rupibus, sylvis locisque desertis instar ferarum. Ex hac Ismaelis Arabumque gente ortus est Mahometus Arabs, monstrum et pernicies orbis, qui, cum moriens dixisset sese in coelum abiturum, illi diu et nequidquam rei miraculum exspectantes, tandem tetro coacti odore, cadaver ejus ferrea arca incluserunt, quod in Mecha urbe Arabiae Petraeae condiderunt, servantque ad cultum et idolum posterorum. (1) Petita est imago sollicitudinis irrequietae ab ipsa maris irrequieta natura, quod semper in motu est: nequeunt aestum sedare et quietem recuperare, sed usque et usque ingentes quasi fluctus volvunt curarum et sollicitudinum. (Rosenmuller.) Ad Cedar, et ad regna Asor. Idem est «Cedar,» quod «regna Asor.» Nam Asor est metropolis Cedarenorum, ait S. Hieronymus in Isaia XXI, Sanchez, et favent Rabanus, Hugo, Lyranus. Alii censent aliam hanc esse Asor, quae sita fuerit in Chanaan, cujus rex fuit Jabin, habens ducem Sisaram, quem occidit Jahel, Judic. IV, 2 et 21. S. Hieronymus in Locis Hebraicis, dicit Asor esse decapolim, id est decem urbes, quae sunt Tiberias, Sephet, Cedes, Asor, Caesarea Philippi, Capharnaum, Jonitera, Bethsaida, Corozaim et Betsan; et has vocari a Jeremia «regna Asor,» id est diversas dominationes et toparchias Asor. Sed forte S. Hieronymus, si tamen is est auctor libri, lapsus fuit memoria, ut pro חצור Chasor sive Asor, per tsade, scriptum putarit עשור Asor, per ain et sin, quod significat decem, indeque decapolim. Septuaginta pro חצור Chazor sive Asor legentes אחצר Chasir, vertunt, Reginae aulae; quod Theodoretus interpretatur, q. d. Ad Cedar civitatem regiae aulae, id est quae quasi regina Agarenis imperat, qui in aulis subdialibus et tabernaculis habitant. Percussit, percutiet. Vastate filios Orientis. «Filii Orientis» sunt filii prognati a Cetura et Agar uxoribus Abrahae: hi enim habitarunt ad Orientem posterorum Isaac, puta Hebraeorum, uti dixi Genes. XXV, 6.
49:29
29. Pelles eorum, puta tabernacula facta e pellibus: in his enim habitabant Cedareni domibus carentes. Haec cum camelis eorum et vasis, id est supellectile tenui et pastoritia, «tollent» Chaldaei. Et vocabunt super eos (contra eos) formidinem, formidabiles Chaldaeos.
49:31
31. Consurgite, o Chaldaei, quasi milites mei! Est vox Dei. Ad gentem quietam, pace abundantem. Non ostia, nec vectes eis. Hi sunt Agareni et Nomades vagabundi, qui extra urbes habitant in tabernaculis, euntque pabulatum ab una regione in aliam, q. d. Fugite, o Idumaei, ad Nomades; sed frustra: nam et horum cameli et bona diripientur, ut sequitur. Est ironia.
49:32
32. Qui sunt attonsi in comam, id est Saraceni, qui juxta aures comam attondebant, uti faciunt nunc Walachi et Germani nonnulli; de quibus cap. IX, 26.
49:34
34. Aelam. Non erat urbs maris Rubri, ut vult Theodoretus, sed pars Persiae, ita dicta ab Aelam primogenito Sem. Ita Josephus, lib. I Antiq. VII, et S. Hieronymus in Traditionibus, in cap. X Genes. 22. Hi tulerant opem Chaldaeis contra Judaeos, inquiunt Hebraei, ideoque contra eos hic vaticinatur Jeremias.
49:35
35. Confringam arcum Aelam, et summam (ita legendum cum Romanis, Hebraeo, Chaldaeo et Septuaginta, non sumam, uti passim legitur) fortitudinem eorum, id est confringam arcus Aelamitarum: erant enim ipsi peritissimi sagittarii; unde omne suum robur bellicum ponebant in arcubus. Ita Maldonatus. Idem patet Isaiae XXII, 6.
49:36
36. Inducam super Aelam quatuor ventos a quatuor plagis coeli, id est inducam quatuor militum phalanges instar ventorum, ex quatuor coeli plagis, et ventilabo eos in omnes ventos istos, q. d. Hostes undique contra Aelamitas excitabo, qui omnes, tanquam venti validissimi, in omnes terrae partes abripiant.
49:38
38. Ponam solium meum, q. d. Subigam mihi et imperabo Persis, vel per Alexandrum Magnum, ut vult Hugo; vel, ut vult Isidorus, per Cyrum; vel, ut optime Theodoretus, per Nabuchodonosorem. Hic enim fuit flagellum orbis, et calix irae Dei, quem Jeremias cap. XXV, 17 et 23, propinavit Aelamitis, aeque ac aliis gentibus. Porro quo anno Nabuchodonosor vastaverit Aelamitas ignoratur. Sanchez Aelamitas et Medos ultimo inter gentes loco, et ultimis Nabuchodonosoris annis vastatos putat; quia eis ultimo loco a Jeremia propinatur calix irae Dei, cap. XXV, 25. Verum haec ratio non concludit. Nam ibidem vers. 17 et 19, hunc calicem primo propinat Judaeis, deinde Pharaoni et Aegyptiis, postea Ammonitis, Moabitis, Tyriis, quos ante Aegyptios vastatos esse constat. Perperam Rabbini id factum putant per Assuerum, qui repudiata Vasthi, et suspenso Aman cum decem filiis, Esther in reginae, Mordochaeum in Aman locum substituit. Verum tunc nec Aelamitae, nec ulli eorum reges caesi et eversi sunt.
49:39
39. Reverti faciam captivos Aelam, scilicet per Cyrum, qui Babylone eversa, regnum ad Aelamitas, id est Persas, transtulit, ita Lyranus; et spiritualiter, per Christum eosdem reducam ad libertatem et fidem Evangelicam, ita Rabanus et Vatablus. Unde Actor. II, 9, inter alias gentes conversas ab Apostolis in Pentecoste, numerantur Aelamitae. Hinc postea in Perside ita christianismus floruit, ut ibidem multa martyrum millia dederit: inter quos illustres fuerunt Simeones et Acepsimas Episcopi, Azades, Usthazanes et Pusices aulici, Aeithalas, Jonas, Barachisius, et alii ad sedecim millia numerati, praeter alios plurimos, quorum numerus iniri non potuit, qui sub Sapore rege Persarum tempore Constantii Imperatoris constantissime pro fide Christi mortem oppetierunt, ut narrat Sozomenus, lib. II, cap. VIII, IX, X, et ex eo Baronius.
49:1
… Wiss., 60 (1944), pp. 11-56; F. North, The oracle against the Ammonites in Jer. 49, 1-6, in Journal of Bibl. …
… II Reg. 10, 32, 33), in seguito compaiono ora gli Ammoniti (cf. Ier. 49, 1) ed ora i Moabiti (cf. ibid. 48, 19, 34).
49:3
… Si gloriavano delle loro fertili valli (Ier. 49, 4). Ma erano idolatri e si distinsero per la loro crudeltà (Am. 1, 13-15). La loro religione si incentrava nel culto, esercitato da sacerdoti influenti (Ier. 49, 3), del dio nazionale Melchom, il cui simulacro a Rabbāh era rivestito d'oro e di gemme (I Par. 20, 2 [Settanta
HESEBON (EBR. HESSBÖN, SETTANTA ἘΣΒΟΥ͂Σ)
… Essendo posta al confine di Gad (v.), fu presa da quest'ultima tribù e assegnata ai Leviti (Ios. 21, 37; I Par. 6, 81). Ai tempi di Isaia e di Geremia era in mano dei Moabiti e compare spesso nei loro oracoli (Is. 15, 4; 16, 8; Ier. 48, 2.34; 49, 3).
49:4
… Si gloriavano delle loro fertili valli (Ier. 49, 4). Ma erano idolatri e si distinsero per la loro crudeltà (Am. 1, 13-15). La loro religione si incentrava nel culto, esercitato da sacerdoti influenti (Ier. 49, 3), del dio nazionale …
49:7
ELIPHAZ. - Il più eloquente degli amici di Giobbe (Job 2, 11), nativo di Teman, regione a tribù derivata dal nipote di Esaù (Gen. 36, 11), celebre per la saggezza (Jer. 49, 7; Abd. 8). Nella triplice disputa, parte centrale del poema (v. GIOBBE), E. parla sempre per primo; procede per sentenze, al modo dei saggi, e sostiene l'idea allora comune: soffre …
… Ier. 25, 20-24; Lam. 4, 21 ed esplicitamente afferma l'aggiunta della versione greca Iob 42, 17; concordano ancora in tal senso le indicazioni sugli amici di G. (Iob 2, 11): Eliphaz (v.) di Theman, regione certamente idumea (Gen. 36, 11-15; Ier. 49, 7) e Baldad di Sue nell'Arabia settentrionale (Gen. 25, 2). Ma le tradizioni divergono; Gen. 10, 23, che nomina 'Uš tra i figli di Aram, contribuì a farlo cercare in Siria e specialmente …
THEMAN (EBR. TĒMĀN, GR. ΘΑΨΆΝ)
T. infatti è usato come sinonimo di Edom (Abd. 9) o posto in parallelismo con Edom (Ier. 49, 7.20). I Themaiti erano celebri per la perspicacia e saggezza (Ier. 49, 7; Abd. 8; Bar. 3, 22); il più sottile interlocutore di Giobbe era il temanita Eliphaz (Iob 2, 1; 4, 1; 15, 1; 22, …
49:8
I D. sono nominati in Is. 21, 13; Ier. 25, 23; Ez. 38, 13; 25, 13 e Ier. 49, 8. Questi ultimi due testi considerano D. come posta a mezzogiorno di Edom (v.); si tratterebbe di un'oasi che corrisponde alla posizione di quella denominata el-'Olà. …
49:9
e anche la Volgata adottano questo duplice significato nel rendere: 1) Pâṭ (Ier. 49, 9; Ex. 36, 5), territorio lungo le coste del Mar Rosso, probabilmente l'odierna Somalia; 2) Lâbhîm (Dan. 11, 43; II Par. 12, 3; 16, 8; cf. Lâhâbhîm di Gen. 10, 13), associato sempre …
49:13
… Sta talvolta per Edom (Ier. 49, 13. 22; cf. Is. 34, 6; 63, 1), di cui assume anche il significato di tipico oppositore del regno divino, come in Is. 63, 1. (Cf. E. Robinson, Palaestina, III, [Boston 1843], p. 125 sg.; A. …
… All'epoca dei re di Giuda è certa l'esistenza di un E. orientale, che comprendeva il tratto tra il Wādi el-Ḥesā e il golfo di 'Aqabah con i pendii del Gebal (Eusebio e s. Girolamo ritengono Gebalene= Idumea) e del Sera; Bosra (v.) era la capitale (Am. 1, 12; Ir. 34, 6; 63, 1; Ier. 49, 13, 22); Ier. e Abd. nelle loro invertive contro E. alludono ai buchi di Petra (Sela) e ai nidi di aquila, che formavano le sue creste dentellate. …
49:16
… P. è ricordata da Is. 42, 11; Ier. 49, 16 e da Abd. 3, che menziona le alte abitazioni come nidi di aquile.
49:18
La catastrofe, già presentata da Mosè (Deut. 29, 22) come immagine dei castighi che colpiranno i nemici di Dio, è spesso rievocata nella tradizione biblica o con il solo nome di S. (Ez. 16, 49; Mt. 11, 23-24; Lc. 10, 12) o associata con G. (Am. 4, 11; Is. 1, 9; 13, 19; Ier. 23, 14; 49, 18; 50, 40; Mt. 10, 15; Rom. 9, 26; Iud. 7; II Pt. 2, 6: esempio per quelli che in avvenire sarebbero vissuti da empi).
49:21
ROSSO, MARE (GR. Ἡ ἜΡΥΘΡΑ ΘΆΛΑΣΣΑ; EBR. JĀM SŪPH)
di Suez (Sinus Arabicus) a ovest, e del golfo di el-'Aqabah (Sinus Aelanticus) a est. L'appellativo ebraico jām sūph « mare delle alghe » o « canne » (Ex. 10, 19; 13, 18; 15, 4) è di origine incerta; ma l'identificazione non è dubbia, poiché ne è indicata l'estremità (Ex. 23, 31; I Reg. 9, 26; Ier. 49, 21) nel Golfo Elanitico o di el-'Aqabah.
49:28
CEDAR (EBR. QÉDHĀR = «ABBRONZATO» DAL SOLE)
… Erano un popolo di pastori con le tende nere, simili a quelle degli attuali beduini, fabbricate con i peli delle capre o dei cammelli (Cant. 1, 4 [ebr. 5]). Avevano anche dei villaggi (Is. 42, 11). Le greggi erano la loro ricchezza (Is. 60, 7; Ier. 49, 28; Ez. 27, 21). Celebri arcieri (Is. 21, 16 sg.) e razzatori crudeli (Ps. 119 [120], 5), sono ricordati insieme con i Nabatei dai monumenti cuneiformi (Qidri e Qadri) e da Plinio (Nat. …
49:34
… Isaia, Geremia, Ezechiele, fanno sentire la loro voce contro l'E., come contro tutte le altre regioni allora in auge (cf. Is. 11, 11; 21, 2; 22, 6; Ier. 25, 25; 49, 34 agg.; Ex. 32, 24). Qualche anno prima dell'annientamento di E. il profeta Geremia lo annunzia (Ier. 49, 34-39); predice infine il ritorno dei prigionieri elamiti « negli ultimi giorni ».
Douay-Rheims (Challoner) · Vulgata Clementina · Douay-Rheims originale (Douai 1609-10), trascrizione EEBO-TCP (CC0) · La Sacra Bibbia, tradotta dalla Volgata da Antonio Martini (1769-1781) (LaParola (laparola.net), Martini OSIS text, Public domain (LaParola's electronic edition marks it 'Dominio pubblico')). Pubblico dominio.